3 เพื่อนเจ้านาย

“สรุปตามที่พี่บอก แยกย้ายกันไปทำงานได้ละ”

จ๋าออกคำสั่งเด็ดขาด ลูกน้องเตรียมแยกย้ายกันไปดูแลลูกค้าตามห้องต่างๆ แต่ก่อนจะเดินผ่านอลิซกับพราวฟ้า เอมมี่กับปีใหม่ก็เบ้ปากใส่อย่างไม่พอใจ แต่อลิซไม่ได้สนใจมากนัก เพราะจุดประสงค์ของเธอแค่มาหาเงินค่าเทอมกับรักษาแม่ ไม่ได้อย่างมาชิงดีชิงเด่นกับใครทั้งนั้น

“ไปเถอะอลิซ”

เสียงพราวฟ้าเอ่ยเร่ง มือหนึ่งยังคงจับข้อมือเธอแน่นแล้วพาเดินตรงดิ่งไปยังห้องแต่งตัวด้านใน

อลิซเดินตามเงียบๆ

บรรยากาศในนั้นเต็มไปด้วยสาวๆ ที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่งหน้า หรือจัดทรงผมกันขมักเขม้น

แสงไฟสีนวลสะท้อนกระจกบานใหญ่ริมผนัง เผยให้เห็นภาพเด็กสาวคนหนึ่งที่ยังแต่งตัวไม่เสร็จดี

อลิซยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะแต่งหน้า มือเล็กยังคงจับชายกระโปรงอย่างไม่คุ้นชิน

จากเด็กมหาลัยที่ใส่เสื้อเชิ้ต กระโปรงเอดูเรียบร้อย ตอนนี้เธอกลายเป็นหญิงสาวในชุดเกาะอกสีแดงเข้มรัดรูป ผ้ากำมะหยี่ลื่นไหลแนบไปกับส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างลงตัว

ชายกระโปรงสั้นเพียงครึ่งต้นขา ผ่าข้างเล็กน้อย

ผมถูกม้วนลอนหลวมๆ ปล่อยเคลียไหล่

เมคอัพไม่จัดจ้าน แต่แต่งดวงตาให้ดูคมและดูมีเสน่ห์กว่าปกติ เธอดูเซ็กซี่ยั่วยวนอย่างบอกไม่ถูก

พราวฟ้าเดินเข้ามาสำรวจลุค ก่อนยิ้มพอใจ

“โอเค พี่ว่าคืนนี้ทิปเยอะแน่“

อลิซหันไปมองเพื่อนร่วมงานอย่างไม่ค่อยมั่นใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอจะได้ดูแลลูกค้ากลุ่มสำคัญ อาจจะด้วยความที่ยังไม่เป็นมืออาชีพมากพอ ส่วนมากก็จะเป็นตัวท็อปอย่างเอมมี่กับปีใหม่ ที่ได้ดูแลลูกค้าระดับนี้

“มันดู โป๊ไปหน่อยไหมอะพี่ ทำไมวันนี้พี่จ๋าให้ใส่โป๊กว่าทุกวัน“

”โป๊พองามจ๊ะ แต่ยังดูแพง เชื่อพี่”

พราวฟ้าตบบ่าเธอเบาๆ เรียกความมั่นใจเธอกลับคืนมา

“คนที่เราจะไปดูแลเป็นแขกระดับท็อป ถ้าทำได้ดี คืนเดียวก็ได้ทิปหลายหมื่น”

อลิซเงียบไปครู่ สูดลมหายใจลึก

”เพื่อแม่…แค่นี้ต้องไหว”

ก๊อก ก๊อก

ประตูหลังห้องแต่งตัวเปิดออก พี่จ๋าโผล่หน้าเข้ามา

“อลิซ พราว พร้อมรึยัง ห้อง VIP สองรออยู่ อย่าให้ลูกค้ารอนาน ”

อลิซพยักหน้าช้าๆ

พราวฟ้ากระซิบอีกครั้งข้างหู

“ถ้าเจอคนมองต่ำ อย่าไปใส่ใจ…แต่อย่ามองตัวเองต่ำเด็ดขาด เข้าใจนะ“

เธอพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง ตั้งแต่มาทำงานที่นี่นอกจากพี่จ๋าจะเอ็นดูเธอมากๆ เพราะรับรู้เรื่องทางบ้านของเธอ ก็ยังมีพราวฟ้านี่แหละ ที่คอยให้คำแนะนำเธอมาตลอด และพี่จ๋าก็พยายามจัดให้เธอทำงานคู่กับพราวฟ้า

อลิซเดินออกจากห้องแต่งตัวมาคู่กับพราว จากคำปลอบใจของเพื่อนรุ่นพี่ เธอไม่ได้เคอะเขินอีกต่อไป เอาจริงแล้วไม่ว่าจะเป็นหน้าตาหรือทรวดทรงองเอวต่างๆ เธอเองไม่ได้น้อยไปกว่าเอมมี่และคนอื่นๆซักนิด และอีกอย่างเธอยังสดยังสวย อายุเพียงแค่21ปี เรียกได้ว่าน้อยสุดในบรรดาเด็กของผับแห่งนี้เลยก็ว่าได้

ประตูห้อง VIP เลื่อนเปิดออก

เสียงเพลงจากโซนกลางของผับดังแทรกเข้ามาชั่วครู่ ก่อนจะเงียบลงทันทีเมื่อประตูปิด

บรรยากาศภายในห้องหรูเป็นแสงไฟสีทองนวลตา

โต๊ะกลมใหญ่ล้อมด้วยโซฟากำมะหยี่สีดำสนิท ด้านบนวางเครื่องดื่มราคาแพงระดับพรีเมียม และแก้วคริสตัลที่วาววับสะท้อนแสงเบาๆ

มีผู้ชาย 3 คนนั่งประจำอยู่แล้ว แต่งตัวดีในชุดสูทลำลอง ดูมีฐานะ

กลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงลอยคลุ้งปนกับกลิ่นเหล้าบุหรี่จางๆ ดูแล้วผู้ชายกลุ่มนี้มีเสน่ห์น่าดึงดูดไม่น้อย

ตรงกลางโซฟา

คือเขาชายหนุ่มในเชิ้ตดำพับแขน ใบหน้าเรียบนิ่ง ดวงตาคมเข้มทอดมองต่ำลงกับแก้วในมือ

ภูวินทร์หรือที่เพื่อนสนิทเรียกภู

ชายหนุ่มเจ้าของธุรกิจผลิตอะไหล่รถยนต์ และนักลงทุนรวยอันดับต้นๆของประเทศ

เย็นชา…สุขุม…และดูจะไม่ใช่คนที่เปิดรับใครง่ายๆ ส่วนเพื่อนอีก2คนคือราเมศ ทายาทบริษัทอาหารและเครื่องดื่ม และวาคิม ทายาทเครื่องดื่มยี่ห้อดัง หล่อเหลาและดูดีไม่แพ้กัน

“สวัสดีค่ะ ชื่อพราวฟ้าค่ะ วันนี้ดีใจมากนะคะที่ได้รับหน้าที่ดูแลทุกท่าน”

พราวฟ้าเดินนำเข้าไปก่อน ยิ้มหวานนุ่มนวลอย่างเป็นมืออาชีพ

ก่อนจะเบี่ยงตัวเล็กน้อย

“แล้วก็…นี่อลิซค่ะ ถือว่ายังเป็นน้องใหม่มากๆ และที่สำคัญน้องยังเป็นนักศึกษาอยู่เลยค่ะ“

เสียงพูดของพราวฟ้าทำให้สายตาทุกคู่หันมอง