4 อลิซแค่จะชงเหล้า

อลิซก้าวเข้ามาช้าๆ

ในชุดเกาะอกรัดรูปสีแดงเข้มที่ตัดกับผิวขาวนวล และผมลอนหลวมปล่อยเคลียไหล่ เธอดูทั้งน่ามองและมีเสน่ห์ในตัวเอง

ท่ามกลางแสงไฟสีสีนวล เธอโดดเด่นราวกับหญิงสาวที่ก้าวออกมาจากภาพวาด

แต่คนที่สายตาคมกริบของเขาจับจ้องอยู่กลับไม่มีท่าทีสนใจนัก

ภูวินทร์ชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที

ปลายนิ้วที่เคาะแก้วเบาๆชะงักลง

“สวัสดีค่ะ”

อลิซเอ่ยเบาๆ ก่อนนั่งลงข้างพราวฟ้าอย่างสงบ ไม่แสดงความประหม่าแม้แต่น้อย

ชายอีกสองคนในกลุ่มยิ้มอย่างพอใจ

มีพูดแซวหยอกเบาๆแต่ไม่ล่วงเกิน

มีเพียงภูวินทร์ที่ยังไม่พูดอะไร เพียงแต่มองหญิงสาวตรงหน้าอย่างสำรวจ

”เด็กใหม่เหรอ“

เขาถามเสียงทุ้ม

พราวฟ้าพยักหน้า

”ใช่ค่ะ พี่จ๋าส่งมา และกำชับให้ดูแลเพื่อนคุณศิวาเป็นพิเศษ พอดีเอมมี่กับปีใหม่ติดลูกค้าอีกห้อง “

พราวฟ้าอธิบายให้ลูกค้าฟังอย่างเจื้อยแจ้ว

เขาเหลือบมองหญิงสาวตรงหน้าอีกครั้ง

ก่อนจะวางแก้วลง แล้วเอนตัวพิงพนักโซฟา

”มาชงเหล้าสิ“

คำพูดฟังเหมือนจะพูดกับพราวฟ้า แต่สายตากลับจับอยู่ที่อลิซเต็มๆ พร้อมเหลือบตามองแก้วเปล่า ที่เหล้าพึ่งหมดไปหมาดๆ

จากการกระดกจนหมดแก้วของเขาเมื่อครู่

เธอไม่ตอบโต้อะไร เพียงแค่ยิ้มบางๆ แล้วสบตาเขาอย่างไม่หลบเลี่ยง ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบแก้วช้าๆ

แต่มือหนากลับคว้าจับไว้ได้ทัน ตอนนี้ภูวินทร์กำลังจับมืออลิซเต็มๆ สองคนจึงเผลอสบตากันโดยไม่ได้ตั้งใจ ในห้องvip2เงียบไปชั่วขณะ ราเมศ วาคิมและพราวฟ้ามองสองคนสลับไปมา จนอลิซได้สติรีบชักมือออก มือหนาที่กุมมือเล็กของเธออุ่นมาก

“ขอโทษค่ะ อลิซแค่จะชงเหล้าให้”

อลิซรีบขอโทษตะกุกตะกัก แววตาเฉียบคมของเขานั้นทำเธอไหววูบ มันทั้งน่ากลัวและน่าดึงดูดในเวลาเดียวกัน

”มานั่งนี่สิ นั่งตรงนั้นชงถนัดรึไง”

ภูวินทร์ปรายตาให้เธอมานั่งเบาะข้างๆ อลิซเม้มปากแน่นมองหน้าพราว แล้วลุกไปนั่งข้างเขา กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมเข้ากับกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ยิ่งทำให้ผู้ชายคนนี้ดูมีเสน่ห์มากขึ้น ยิ่งหน้าตาไม่ต้องพูดถึงเขาหล่อชนิดที่ว่าเหมือนเทพเจ้าปั้นแต่งไม่เกินจริง

“ขออนุญาตนะคะ”

อลิซหยิบแก้วเขาไปชงเหล้า เธอก้มหน้าก้มตาแบบไม่กล้ามองคนข้างๆ เพราะในหางตากำลังรู้สึกว่าเขามองเธออยู่

”เฮ้ย!!ไอ้ภู มึงมองน้องขนาดนั้น น้องตัวสั่นทำอะไรไม่ถูกแล้วนั่น”

ราเมศแซวขำๆ ส่วนวาคิมยิ้มกรุ้มกริ่ม อลิซชงเหล้าเสร็จก็ยื่นแก้วมาตรงหน้าเขา แล้วยิ้มบางๆไม่กล้าสบตา

“ถึงอลิซจะชวนคุยไม่ค่อยเก่ง แต่เรื่องความสดและความสวยน้องไม่แพ้ใคร ฝากคุณภูวินทร์ คุณราเมศ และก็คุณวาคิมเอ็นดูเราสองคนด้วยนะคะ”

พราวฟ้ารีบพูดเสริม

”อืม ถ้าอยากให้พวกเราเอ็นดู ผมอยากให้น้องอลิซโชว์ศักยภาพสักหน่อย”

ราเมศมองหน้าอลิซ ก่อนเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“คุณราเมศอยากให้น้องทำอะไรคะ บอกมาได้เลย”

พราวฟ้ารีบถามอย่างไม่ลังเล ถ้าลูกค้ากลุ่มนี้จองตัวพวกเธอทุกรอบที่มา รับรองว่าทิปเยอะแน่นอน

”ฮึ!”

ราเมศหัวเราะเบาๆ มองดูอลิซที่บีบมือตัวเองที่วางไว้บนตักแน่น ยิ่งเห็นอลิซประหม่าเขาก็ยิ่งอยากแกล้ง

“ว่าไงครับน้องอลิซ จะยอมทำรึเปล่า”

ราเมศยิ้มกริ่มถามเธออย่างเจาะจง

”คุณราเมศบอกมาได้เลยค่ะ ถ้าพอทำได้อลิซก็ยินดี ”

เสียงหวนรีบรับปาก ราเมศมองหน้าภูวินทร์ เพื่อนที่เคร่งขรึมที่สุดในกลุ่ม คิดแล้วก็อยากแกล้ง

“ดื่มก่อนสิครับ หมดแก้วนี้แล้วผมจะบอก”

อลิซมองแก้วตรงหน้า ที่เธอยังไม่แตะซักแอะ เพราะดื่มไม่เก่งเอาซะเลย

”ต้องหมดด้วยเหรอคะ”

“ต้องหมดสิ ไม่งั้นเกมก็ไม่สนุก”

อลิซมองแก้วเพียงไม่นาน ก่อนมือเล็กจะหยิบขึ้นมาแล้วกระดกจนหมด

อึก~~อึก~~อึก~~

หน้าสวยเบ้ไปชั่วขณะ เพราะมันเจื่อนและขม แล้วรีบดึงทิชชู่มาเช็ดปาก ทำเอาราเมศกับวาคิมยกยิ้มชอบใจ