เข้าสู่ระบบแชร์
5 หรือว่าไม่กล้า
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-07-04 02:29:27“เก่งมากครับ”
ราเมศเอ่ยขึ้นในขณะที่ยิ้มไม่หุบ “คุณราเมศบอกมาเถอะค่ะ อยากให้อลิซทำอะไร ” “ไม่ต้องซีเรียสขนาดนั้นครับ ผมแค่อยากให้น้องอลิซผ่อนคลาย” ราเมศยังลีลาไม่เลิก เขานั่นแหละที่กำลังทำเธอกดดัน ภูวินทร์ได้แต่นั่งดื่มเงียบๆ ปกติเด็กเอ็นต้องเกาะแขนเอาอกเอาใจ แต่เธอกลับต่างออกไป นอกจากจะไม่ทำแบบนั้นแล้ว ยังพยายามเว้นระยะห่างไปอีก มันช่างเป็นเรื่องแปลก “บอกน้องไปเถอะค่ะคุณราเมศ น้องยังใหม่อยู่อย่าแกล้งน้องนักเลย” พราวฟ้าพูดขึ้น มือเล็กยังชงเหล้าให้สองหนุ่มอยู่ตลอด “ไหนน้องอลิซลองขึ้นนั่งบนตักเพื่อนผมให้ดูหน่อยสิครับ จะได้ตัดสินใจว่าควรเอ็นดูรึเปล่า” อลิซหันมามองหน้าภูวินทร์ทันที ก่อนสบตากับเขาอีกครั้ง และครั้งนี้เธอประหม่าจริงๆ ได้แต่เม้มปากแน่น หน้าเห่อร้อนไปหมด “ทำไม !!หรือว่าไม่กล้า ” ภูมินทร์เลิกคิ้วสูงถามเธอเสียงเรียบ อลิซลุกขึ้นทันทีที่ได้ยินคำถามเชิงดูถูก ก่อนนั่งลงที่ตักแกร่งแล้ววาดกอดคอหนาไว้หลวมๆ “หึ“ ภูวินทร์หัวเราะในลำคอ เธอตัวสั่นยังกะลูกนกตกน้ำ ช่างไม่มืออาชีพเอาซะเลย ”ว้าว!!กล้าจริงด้วย“ วาคิมเอ่ยแซว แต่คนตัวเล็กเอาแต่นั่งนิ่ง ไม่กล้าแม้จะหายใจแรง หมับ~~~ อลิซเล็กสะดุ้งเล็กน้อย เมื่ออยู่ๆมือหนาก็โอบเอวเล็กเธอไว้แน่น เธอรีบหันขวับไปมองหน้าเขา เหมือนอยากถามว่ากอดเธอทำไม แต่ภูวินทร์ก็เอาแต่นั่งนิ่ง ยกเหล้าขึ้นดื่ม บางจังหวะก็มองหน้าสวยของเธออย่างสำรวจ หน้ารูปไข่ดวงตากลมโต ปากกระจับอวบอิ่ม จมูกเชิดปลายรั้น ผิวขาวจัดน่ามอง สำหรับเขาเธอก็ดูน่าลิ้มลองดี ”ชงเหล้าอีกสิ เหล้าผมหมดแล้ว แก้วคุณด้วย” เขาบอกเสียงเรียบ อลิซพยักหน้าเบาๆ “อลิซลงไปได้รึยังคะ” “ชงไปสิ เอื้อมนิดเดียวก็ถึง” เธอแอบถอนหายใจเบาๆ ก่อนโน้มไปชงเหล้าทั้ง2แก้ว ภูวินทร์แปลกใจชอบกล แค่ก้นงอนเสียดสีกับตรงนั้นนิดเดียว ทำเอาสิ่งที่อยู่ภายใต้กางเกงราคาแพงนั้น ตื่นขึ้นมาดื้อๆ ชงเสร็จอลิซก็ยกแก้วเหล้ามาให้เขา และกลับมานั่งตัวตรงเหมือนเดิม “คุณภูวินทร์คะ อลิซขอไปเข้าห้องน้ำซักแป๊บได้ไหมคะ ” “ไปสิ ” เขาตอบเสียงเรียบ “คุณก็เอามือออกก่อนสิคะ” เธอกับเขาเหมือนทำสงครามเย็นกันซะมากกว่า ในขณะที่เพื่อนของเขาสองคนกับพราวฟ้าพูดคุยกันสนุกสนาน เขาก็เอาแต่นิ่ง ไม่เห็นคุยเก่งเหมือนเพื่อนเขาเลย ภูวินทร์ยอมปล่อยมือออกจากเอวเล็ก ในจังหวะนั้นอลิซก็รีบลุกขึ้น ภูวินทร์มองตามก้นงอนงามอย่างเสียดาย แต่ก็ยังนิ่งเอาไว้อยู่ “พี่พราวคะ อลิซไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะคะ” “รีบมานะ อย่าให้คุณภูวินทร์รอนาน” “ไม่นานค่ะ ” เธอรับปากพราวฟ้า ก่อนยิ้มบางๆให้กับราเมศและวาคิม แล้วเดินออกไปทางด้านหลังห้อง ที่เป็นห้องน้ำโซนvipโดยเฉพาะ ที่อยู่ไม่ไกลจากห้องvipนัก ปึ้ง~~ ประตูห้องน้ำปิดลง อลิซหลับตาลงเพียงเบาๆเหมือนเป็นการพักผ่อนชั่วขณะ และรีบจัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย แล้วเปิดประตูออกมา “หึ!!จืดชืดแบบนี้ จ้างคุณภูวินทร์ก็ไม่สนใจหรอก” เอมมี่ยืนกอดอกอยู่ที่อ่างล้างมือ เหมือนจงใจพูดให้เธอโดยเฉพาะ อลิซแทบไม่มองด้วยซ้ำ รีบเดินไปล้างมือเตรียมออกไปจากห้องน้ำ “นี่!!แกเมินฉันเหรอ” เอมมี่รีบคว้าแขนเล็กเธอเอาไว้ “ถ้าพี่อยากหาเรื่องเชิญที่อื่นเถอะค่ะ อลิซแค่อยากหาเงินไม่ได้อยากมีเรื่องกับพี่ ปล่อยค่ะ!!” อลิซบอกเสียงนิ่งก่อนมองที่มือเอมมี่ “อย่าอวดดีให้มันมากนัก เป็นแค่เด็กใหม่อย่าคิดเทียบชั้นกับเบอร์หนึ่งแบบฉัน ” เอมมี่กดเสียงต่ำ แล้วบีบข้อมือเล็กของอลิซให้แรงขึ้นอีก “นั่นมันเป็นสิ่งที่พี่คิดไปเองทั้งนั้น อลิซแค่มาหาเงิน ไม่ได้มาชิงดีชิงเด่นกับใคร” พรึบ อลิซบิดข้อมืออย่างแรงจนหลุด แล้วรีบเดินออกจากห้องน้ำไป “บ้าที่สุด” เธอบ่นคนเดียวอุบอิบสาวเท้ามายังvip2เหมือนเดิม
บทล่าสุด
ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง 49 งานเย็น
“นายครับ ผมจับตัวมันได้แล้วครับ คนที่ปล่อยเส้นทางการเงินของเรา” เสียงเฟยหนูดังขึ้นมาจากปลายสาย“มันรับสารภาพไหม” ผมถามขึ้น“ไม่ครับ มันไม่ยอมเอ่ยปากเลยสักคำ”“โอเค เดี๋ยวฉันไปจัดการเอง เย็นนี้มีกินเลี้ยง อย่าเพิ่งรบกวนฉัน”พูดจบ ผมก็ไปแต่งตัว เตรียมเปลี่ยนชุดให้เหมาะกับงานเย็นพอมาถึงงาน ทุกคนแต่งตัวกันจนให้ความรู้สึกเหมือนมางานแต่ง ทั้งการจัดสวน สถานที่ และบรรยากาศผมหันไปเห็นอลิซ“คุณสวยมากเลยค่ะ” ป้าคนหนึ่งที่ดูมีอายุเอ่ยชมเธอการแต่งตัวของเธอเป็นเดรสซาตินสีชมพูเข้ารูป มันเหมาะกับเธอจริงๆ“ขอบคุณนะคะ” รอยยิ้มสดใสของเธอทำเอาหัวใจผมเต้นรัว⸻– อลิซ –ฉันมองไปเห็นเขาในชุดสูทสีเทาเข้ม ความสูงราว 190 เซนติเมตร ทรงผมที่เข้ากับรูปหน้าได้อย่างพอดี หุ่นที่แสนเพอร์เฟกต์ บวกกับลุคสะอาดน่ามอง เขาหล่อมากจริงๆ“อลิซ มานี่” เขาเรียกฉันไปหา!!ฉันเดินตรงเข้าไป แล้วยืนอยู่ข้างๆ เขา กลิ่นหอมสดชื่นจากตัวเขาช่างดีเหลือเกินพี่ไอรินเดินออกมาพร้อมบุคลิกสาวแซ่บของเธอ ขัดจังหวะทุกอย่างทันที ทุกสายตาจับจ้อง และต่างเข้าไปขอถ่ายรูปกับดาราดัง“แล้วคุณภูวินทร์ล่ะคะ ที่จิ้นกันอยู่ตอนนี้” นักข่าวคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้
ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง 48 ล่อลวง
“ ท่านประธานขาตื่นได้แล้ว” เสียงหวานเรียกผมให้ลุกขึ้นจากเตียง ผมงัวเงียก่อนจะถามเธอว่า ” กี่โมงแล้ว เรามีสัมมนาตอน 10 โมงเช้า“ เธอจัดเตรียมเสื้อผ้าให้ผมพรางตอบผมว่า ” 7 โมงเช้าแล้วค่ะ ท่านประธานลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วเราไปทานข้าวด้านล่างกัน“ พูดจบเธอก็เดินออกไปจากห้องของผม ไม่นานนัก ก๊อก ก๊อก ก๊อก!! เสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก ” ใครครับ“ ” ไอรินเองค่ะ จะมาถามเรื่องสัมมนาวันนี้” “ เชิญครับ” ผมไม่คิดอะไรมากเลยให้เธอเข้ามาในห้อง ผมกำลังจะไปอาบน้ำพอดี ไอรินเดินเข้ามา เธอพุ่งตรงมาทางผม แล้วนั่งลงบนโซฟา ก่อนจะมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า สายตาเธอมีอะไรแอบแฝงแน่นอน ”มีอะไรมั้ยครับ“ ผมเอ่ยถามขึ้น ”อ๋อ ลืมไปเลยค่ะสัมมนาที่ไหนคะ รินไม่รู้สถานที่ขอติดรถไปกับพี่ภูวินทร์ได้มั้ยคะ“ เสียงเธอทั้งอ้อนทั้งมีลูกเล่น มอกมาจากดาวอังคารก็รู้ว่ามาอ่อยแน่ทรงนี้ ผมก็ผ่านผู้หญิงมาเยอะ ลูกไม้แค่นี้ทำไมจะไม่รู้ อีกสักหน่อยก็คงเดินเข้ามาหาผม “ช่วยดูให้หน่อยได้มั้ยคะ ชุดรินมีอะไรติดทำไมมันรูดไม่ขึ้น” นั่นไงจริงด้วย ผมพูดไม่ทันขาดคำ หืม ตั้งใจฉีดน้ำหอมมายั่วกันขนาดนี้เลย เดี๋ยวผมจัดให้ มือนึงจับที่ซิปด้าน
ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง 47 อ่างอาบน้ำ
ขณะที่อลิซก้มต่ำ ผมแหวกจีสติงเธอออกเล็กน้อย แล้วใช้ลิ้นวนเบาๆที่รูรักของเธอ ผมเห็นน้ำสีขาวใสไหลออกมาจากรูขาวชมพูของอลิซ นี่ไม่ได้แปลว่าเธอเองก็ต้องการหรอกหรอ? ผมใช้นิ้วเข้าไปสำรวจทางรัก”ซี๊ด” เสียงเธอร้องออกมาเบาๆ ทั้งขาวทั้งเนียน เหมือนเด็กเลยว่ะ “ถ้าบริการดี คืนนี้ผมให้ไม่อั้น“ ”รอดูเลยค่ะ“ เธอตอบรับพร้อมหันมาทางผม อลิซคุกเข่าลงต่อหน้า แล้วปลดผ้าขนหนูผมออก ก่อนที่เธอจะใช้มือรูดแท่งเอ็นของผม รูดเข้ารูดออก ”อ๊า“ เสียวจริงๆ พรึบ~ ลิ้นของเธอได้สัมผัสที่ปลายแท่งเอ็นของผม ตวัดไปมารอบๆแท่ง อมแค่หัว แล้วฟรึบ! ”อ๊าส์~” เธออมของผมมิดสุดลำ จนอดไม่ได้ที่จะคราง-เสีย-วออกมา เธอใช้ปากรูดขึ้นรูดลง “อ๊อก อ๊อก อ๊อก มันใหญ่มากค่ะ“ เธอพึมพำออกมา ก็แน่ล่ะสิ่ ของผมขนาดมาตรฐานสากลเลยนะ ”ฮึ ฮึ“ มือนึงผมก็รวบผมของเธอแล้วกำไว้หลวมๆ อีกมือนึงก็กดหัวอลิซ พรึบ! เสียงที่คาดผมกระต่ายถูกโยนลงพื้น มันเกะกะมองหน้าเธอไม่ชัด เสร็จแล้วเธอลุกขึ้นกดผมนั่งลงบนขอบอ่าง แล้วขึ้นคร่อมผม มือนึงจับแท่งเอ็นผมให้สอดเข้าไปในช่องรักของเธอ ”อ๊าส์ ใหญ่มาก เจ็บ อ๊าส์“ เธอครางออกมาแทบจับใจความไม่ได้ สองมือผมจับเอวหวานเธอเอา
ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง 46 เอาแต่ใจ
“คุณเข้ามาทำไมคะ” “ทำไมฉันจะเข้ามาไม่ได้ ก็มาหาของของผม เธออย่าลืมนะเรามีสัญญาการเป็นเด็กเลี้ยงอยู่ ไม่ใช่จะไปมั่วกับผู้ชายที่ไหนก็ได้” เขาพูดขึ้นอย่างโมโห เลือดขึ้นหน้า “เข้าใจผิดแล้วค่ะ พี่เขาแค่…” จ้วบ จ้วบ จ้วบ ไม่ทันที่ฉันจะพูดจบเขาชิงจูบปากฉันก่อน ฉันพยายามผลักออกแต่สู้แรงไม่ไหว เขาไม่พักจังหวะให้ฉันหายใจเลย จะขาดใจตายอยู่แล้ว ปึก ปึก ปึก!! ฉันทุบอกเขา เอื้อ~ ในที่สุดเขาก็ปล่อยฉันออกจากจูบอันร้อนแรงนั่น “คุณไม่ฟังฉันอธิบายเลย เอาแต่ใจมากเกินไปมั้ยคะ?” ฉันโมโหเขามาก แต่พูดอะไรเยอะไม่ได้ “มีอะไรต้องอธิบาย ก็เห็นๆอยู่ว่าให้ไอ้ดำนั่นถ่ายรูปให้” ฉันตกใจ ก่อนจะถาม “นี่คุณตามฉันไปหรอ!!“ ”ตามอะไร แค่เดินผ่านเฉยๆ“ แล้วผมจะบอกยังไงดีว่าผมตามเธอไปนั่นแหละ ยัยนี่ไม่รู้หรอว่ามืดแล้วมันอันตราย ”ให้ความเป็นส่วนตัวหน่อยค่ะ“ เอ้า คนอุส่าห์เป็นห่วงยังมาว่ากันอีก ถ้าโดนอุ้มไปใครจะรับผิดชอบ พูดจบอลิซก็ผลักผมออกจากห้องด้วยความโมโห ผมไม่เคยเห็นเธอโมโหหนักขนาดนี้ หรือว่าผมทำมากเกินไปจริงๆ ไปหาอาบน้ำให้ใจเย็นลงดีกว่า แม่งหงุดหงิดชิบหา- -อลิซ- เขาไม่ฟังอะไรเลย เอาแต่ใจตัวเอง ฉันเ
ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง 45 ทะเล
พอถึงบ้านขอไอริน ฟึบ~ ประตูรถตู้ก็เปิดออก สายตาหนึ่งคู่มองจ้องเข้ามา เธอกำลังมองฉันอย่างกัดจิก “เชิญครับคุณไอริน” ภูวินทร์เอ่ยเรียกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แล้วเธอก็เดินตรงมายังที่นั่งของฉันก่อนจะพูด ”ขอนั่งตรงนี้ได้มั้ยคะ พอดีรินเมารถอ่ะคะ ต้องนั่งข้างหน้าอย่างเดียว“ เธอพูดเสียงอ้อนอย่างกับจะไม่มีคนรู้ว่าเสแสร้งแกล้งทำ ”ได้ครับ“ ห๊ะ!! หมอนี่ทึ่มจริงหรือว่าแกล้งเนี่ย ฉันกรอกตาไปทีนึงดูก็รู้ว่าเธออยากนั่งข้างๆนาย แล้วคุณภูวิทร์ก็ลุกให้เธอนั่ง ”เอ่อ…คือว่าฉันจะนั่งที่ของเลขาคุณอะค่ะ“ เธอพูดตะกุกตะกัก แน่นอนล่ะสิ่ว่าคุณภูวิทร์เค้ารู้ เค้าเลยให้เธอนั่งข้างฉัน นึกว่าจะทึ่มแล้วทึ่มอีก ชิ ฉันจิ๊ปากไปอีกหนึ่งที อยู่ใกล้ยัยนี่ทีไรล่ะสะอิดสะเอียนทุกที พี่ก็พี่เถอะ แล้วเธอก็นั่งลงอย่างไม่มีทางเลือก ปล่อยให้คุณภูวินทร์นั่งอยู่เบาะหลังคนเดียว ”ฉันรู้นะว่าพี่ชอบเขา แต่จะชอบก็ชอบไปมันไม่เกี่ยวกับฉัน อย่ามาเกลียดฉันเพราะเขา“ฉันรีบพูดดักไว้ก่อนที่เธอจะทำอะไรที่มันมากไปกว่านี้ ”ใครพี่แก? ฉันมีพ่อฉันมีลูกคนเดียว“ เธอดูไม่สนใจสิ่งที่ฉันเพิ่งพูดไป แล้วยังมาพูดทำร้ายความรู้สึกฉันอีก “ก็แค่บอกไ
ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง 44 เตรียมตัว
ในเย็นของวันนี้เลิกงานแล้วฉันก็ไปเลือกชุดตามที่เขาบอก เดินดูไปสักพักก็ได้ตัวที่สวยสุภาพมา2ชุด ราคาก็แพงเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย แต่ไม่เป็นไรคุณภูวินทร์ให้งบมาเพียบ เลือกเสร็จฉันก็เดินไปจ่ายเงิน และดูของที่จำเป็นต้องใช้อีกนิดหน่อย ก่อนที่จะกลับคอนโด ”ป้าพรคะวันนี้หนูอยากกินแกงเขียวหวานฝีมือป้าค่ะ หนูซื้อของมาให้ครบหมดแล้วป้าทำให้กินหน่อยนะคะ“ ฉันเดินเข้าไปในครัวแล้ววางวัตถุดิบ และอุปกรณ์ทั้งหมดลงโต๊ะ ”ได้ลูก เดี๋ยวป้าทำให้กินนะจ๊ะ“ ป้าพรยิ้มแล้วเดินไปล้างมือเตรียมที่จะทำอาหาร ”เอ่อ…คือ ป้าคะหนูต้องไปต่างจังหวัดสัก3-4วันนะคะ“ ฉันลังเลที่จะบอกป้า กลัวแกเป็นห่วงไม่อยากให้ไป ”อื้อ ไปสิลูก“ ป้าไม่ว่าอะไรแล้วถามต่อ ”ไปกับบริษัทใช่มั้ย“ ”ใช่ค่ะป้า เดี๋ยวหนูจะทำตัวดีๆแล้วรีบกลับมานะคะ“ ฉันดีใจมากคิดว่าจะไม่ได้ไปแล้วซะอีก เมื่อก่อนป้ากับแม่เป็นห่วงฉันมาก แต่เดี๋ยวนี้แกเริ่มปล่อย เห็นว่าฉันโตแล้วมั้ง ฮ่าๆๆ แล้วฉันก็ไปนั่งดูทีวีที่โซฟาราคาแพง สักพักก็เริ่มได้กลิ่นหอมลอยมาจากในครัว ”โห หอมขนาดนี้ถ้าป้าทำขายคงจะขายดีมากแน่เลยค่ะ“ ฉันแซวป้าไปจากโซนน้่งเล่น ”ป้าก็คิดว่าจะเปิดร้านขายอาหารตาม
บางทีคุณอาจจะชอบ
นางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย146.3K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน77.0K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน61.4K viewsเมื่อรักต้องลับ ( 18+)
หญิงเพียว43.2K viewsKingLinเมียจำเป็น
ไรท์มาย219 viewsแม่บ้านรสแซ่บ
กนกรส มาศอุไร ชินกี 521 viewsว่าจ้างรัก เศรษฐีพันล้าน
ปะการังเรืองแสง348 viewsเมียเสี่ยงรัก
ฝ้ายสีคราม156 views
