ตอนที่ 1/1 ดีลลับคืนไฟดับ

เจ้าประคุ๊ณ! ขอให้ตาคู่นั้นที่มันมองเธอเหมือนเกลียดกันมาแต่ชาติปางไหนกระเด็นกระดอนหลุดออกนอกเบ้าทีเถอะ

ซาร่าห์ได้แต่แช่งชักหักกระดูกในใจ เก็บอารมณ์ขุ่นมัวให้ลึกที่สุดเท่าที่จะยัดให้ลึกได้ วันนี้เป็นวันดี เธอต้องทำตัวให้โล่งปลอดโปร่งที่สุด ปั้นหน้ายิ้มเข้าไว้แม้ใจจริงอยากกินหัวใครบางคนตลอดเวลาก็ตาม

“เจ้เห็นเฮียคัสถือของขวัญมาด้วย ดีใจเลยล่ะสิ”

ซาร่าห์บิดยิ้มแก้เขินเมื่อโดนเพื่อนรุ่นพี่อย่างมุกดาแซวมาอย่างนั้น ตอนนี้คนทั้งคู่นั่งที่โต๊ะเพียงสองคน เฮียคิเรย์กำลังจับกลุ่มกับเพื่อนๆ เขา คุยเรื่องธุรกิจพลางเล่นหมากรุกไปด้วยอย่างสนุกสนาน

ในส่วนอีกฝั่งแตกต่างกันราวนรกสวรรค์ สาวๆ หุ่นแม่พันธุ์ ทรวดทรงองค์เอวชวนมอง ไซต์บิ๊กบึ้มโดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจ ไม่รู้มาร์ตินไปสรรหาสาวๆ เหล่านั้นมาจากไหน เขาคงมีความสุขมากที่โดนรายล้อมไปด้วยผู้หญิงหุ่นน่าขย้ำ อาจมีความสุขถึงขั้นที่ว่าลืมเพื่อนรุ่นพี่ของเธอไปแล้วก็ได้

“กระดี๊กระด๊าเชียว เจ้ดูสิ” ซาร่าห์สะกิดแขนมุกดาให้มองไปทางสระว่ายน้ำ นี่มาปาร์ตี้วันเกิดหรือว่าปาร์ตี้อย่างอื่นกันแน่ โชคดีจริงๆ ที่เฮียคัสของเธอเป็นคนรักความสงบ ไม่มีนิสัยอย่างแฝดน้อง ไม่งั้นเธอคงได้ช้ำใจตายที่ต้องเห็นเขานัวเนียเคลียคลอกับผู้หญิงเหล่านั้น

“เขามีความสุขก็ดีแล้ว” มุกดาทำเพียงแค่ยิ้มมอง ไม่เคยลืมช่วงเวลาที่มาร์ตินเคยชอบตัวเอง เคยตามตื๊อ ตามดูแลเอาใจใส่และดีกับเธอทุกๆ อย่าง

เธอเป็นน้องมุกคนสวยขาของเขา ในขณะที่เขาเป็นได้แค่เฮียติน พี่ชายผู้แสนดีคนหนึ่งเท่านั้น ไม่เคยมากเกินไปกว่านี้ ความสัมพันธุ์ของเราจึงไม่มีทางพัฒนาไปมากกว่าที่เป็นอยู่ เพราะใจทั้งดวงเธอมอบให้สามีอย่างคิเรย์ไปหมดแล้ว

“ทีเมื่อก่อนเกาะแกะเจ้เก่งจะตายไป แล้วดูตอนนี้สิ..”

“ให้เขามูฟออนจากเจ้ได้ก็ดีแล้ว ดีกว่าให้เขามายึดติด อาลัยอาวรณ์ไม่จบไม่สิ้น เจ้ไม่ได้ต้องการแบบนั้น” มุกดาพูดให้เพื่อนรุ่นน้องเข้าใจ แต่ดูเหมือนซาร่าห์จะยังชักสีหน้าเหม็นเขียวมาร์ตินไม่เลิก

“ทำไม..หรือว่าหึงเฮียติน”

“เจ้!” หันขวับกลับมามองเพื่อนรุ่นพี่คอแทบเคล็ด “อย่าพูดอะไรที่มันชวนลุกได้มั้ย ให้หนูหึงอีตานั่น หนูยอมหนีไปบวชชีซะจะดีกว่า” ลูบขนแขนตัวเองที่มันลุกชันด้วยสีหน้าขยาด ผู้ชายอย่างมาร์ตินมีดีก็แค่หล่อ รวย ฉลาด การศึกษาสูง รสนิยมเยี่ยม

โอเค..ใช้แค่คำว่าแค่ก็คงไม่ได้ ในเมื่อดันร่ายไปซะเยอะ

แต่ช่างเถอะ ไอ้ที่กล่าวมาทั้งหมดยังไม่มีจุดไหนดึงดูดความสนใจได้เท่ามาร์คัส แม้หน้าตาจะเหมือนกัน แต่เธอเป็นประเภทเลือกนิสัยโดยรวมก่อนหน้าตา

ฉะนั้นแล้วมาร์ตินจึงไม่เค๊ย ไม่เคยเป็นผู้ชายในอุดมคติเลยสักนิด ในสเปคก็อย่าหวัง ในฝันหรือจะในอะไรทั้งหมดทั้งมวลก็ไม่มี ไม่สักนิดเดียว

ตกกลางดึก เสียงดนตรีเริ่มแผ่วลงและถูกแทนที่ด้วยเสียงพูดไม่รู้เรื่องของคนที่ดื่มหนักจนเมาคอพับไปกันหลายราย บ้างที่ยังพอมีสติพากันแยกย้ายกลับบ้านกลับช่อง ใครเมาหนักหน่อยนอนค้างที่นี่ ห้องหับเยอะแยะเลือกเอาตามใจชอบ ครั้นสร่างเมาเมื่อไรก็ค่อยลุกกลับบ้านใครบ้านมัน

“มึงจะนอนค้างที่นี่หรือกลับ” มาร์คัสเอ่ยถามกลุ่มเพื่อนสนิทหลังเพิ่งออกไปส่งกลุ่มเพื่อนสัตวแพทย์

“กลับสิวะ แต่กูรอเคลียร์ตรงนี้ก่อน” คิเรย์หมายถึงเพื่อนคนอื่นๆ ที่เริ่มสติดับวูบจากการดื่มแอลกอฮอล์ มองไปทางเจ้าภาพอีกคน แม้มันจะเมาเหมือนหมาแต่ยังเริงรื่นกับเหล่าสาวๆ อย่างสนุกสนาน

“งั้นกูฝากด้วยนะ ง่วงฉิบหาย”

“เอ้าไอ้นี่ ไม่ช่วยกูเก็บซากไอ้พวกนี้ก่อนล่ะวะ” เจ้าภาพอีกคนกำลังจะชิ่งหนีไปเช่นกัน

“กูสั่งลูกน้องไว้แล้ว โตๆ กันหมดละ ถ้าดูแลตัวเองไม่ได้ก็ปล่อยให้นอนตากน้ำค้างข้างนอกนี่แหละ”

เจ้าภาพจงเจริญ!

มาร์คัสเดินล้วงกระเป๋าเข้าบ้านเพื่อตรงไปพักผ่อน บอกแล้วไงว่าเขาไม่นิยมชมชอบงานปาร์ตี้อะไรแบบนี้จริงๆ ที่ยอมมานั่งให้คนอื่นร้องเพลงสุขสันต์วันเกิด เป่าเค้ก รับคำอวยพรมันก็มากพอแล้ว ที่เหลือเขาขอไม่รับหน้าที่ต่อ

“เอ้า ไปแล้วก็ยังลืมเป๋าตังค์” คิเรย์หยิบกระเป๋าของอีกคนพลางนึกชั่งใจจะเก็บไว้กับตัวก่อนหรือเอาไปให้มันเลยดี เพราะตัวเขาเองยังต้องคอยดูแลคนอื่นๆ ที่เริ่มไม่มีสติ

“ให้หนูเอาไปให้เฮียคัสก็ได้ค่ะ” เสียงเล็กเอ่ยอาสาหลังฟังบทสนทนาเมื่อสักครู่มาโดยตลอด

“อืม ขอบใจนะ” คิเรย์ยื่นกระเป๋าตังค์ของมาร์คัสให้ซาร่าห์อย่างไม่ลังเล และเมื่อหญิงสาวได้มันมาก็รีบสาวเท้าเดินไปตามทิศทางที่คนตัวสูงเพิ่งเดินออกไป

หากแต่ขาเล็กๆ ของเธอมันจะไปก้าวทันขายาวๆ ของมาร์คัสได้ยังไง เผลอหน่อยเดียวเขาก็หายไปไหนเสียแล้วไม่อาจรู้ได้

“ป้าคะ..” แต่โชคดียังเข้าข้างเมื่อเห็นป้าท่านหนึ่ง ลักษณะดูจะเป็นแม่บ้านเดินผ่านมาทางนี้พอดี

“ห้องของคุณมาร์คัสคือห้องไหนเหรอคะ พอดีหนูต้องเอาของไปให้เขา”

“อ๋อ หนูเดินไปทางนั้น…” ป้าแม่บ้านบอกทางเธออย่างละเอียด ซาราห์กล่าวขอบใจจากนั้นก็ขอแยกตัวออกมา กระทั่งขาเล็กๆ เดินมาหยุดยืนหน้าห้องที่ว่า

ห้องของเฮียคัส..

เป็นอีกครั้ง ลมหายใจเธอไม่สม่ำเสมอ เดี๋ยวก็ผ่อนหนักผ่อนเบาราวกับเครื่องยนต์มีปัญหา มันเป็นเพราะความตื่นเต้นที่อัดแน่นสุมรวมกันในอก

เธอไม่เคยคิดเคยฝันว่าจะได้ใกล้ชิดเขามากถึงขนาดนี้ หากไม่เป็นเพราะตัวเองคือเพื่อนรุ่นน้องที่สนิทมากๆ กับมุกดา เธอคงไม่มีทางได้รู้จักมาร์คัส ไม่มีทางได้เข้างานวันเกิดเขา รวมถึงไม่มีทางได้ก้าวขึ้นมายืนถึงหน้าห้องด้วยซ้ำไป

ชาติที่แล้วคงทำบุญไว้เยอะสินะเราเนี่ย..

ซาร่าห์สูดหายใจเฮือกใหญ่และผ่อนออกยาวพรืด มือไม้เริ่มชุ่มไปด้วยเหงื่อ มันสั่นเทานิดๆ ยามเคาะประตู ทว่าจนแล้วจนรอดกลับไม่มีวี่แววคนด้านในเปิดออกให้

หรือว่าเฮียคัสอาจกำลังอาบน้ำ

คิดได้ดังนั้นมันจะเสียมารยาทไหมหากเธอถือวิสาสะเข้าไป ก็คงเสียมารยาทนั่นแหละ

สมองคิดอย่าง มือและเท้าทำอีกอย่าง

ซาร่าห์ตัดสินใจเปิดประตูด้วยตัวเอง เธอพบว่ามันไม่ได้ล็อค ในเสี้ยววินาทีต่อมาจึงพาร่างตัวเองเข้าด้านใน กลิ่นที่หอมอ่อนๆ ไม่ได้ช่วยให้ใจผ่อนคลายและตื่นเต้นน้อยลง

ภายในห้องเปิดไฟมองดูสลัวแถมยังเงียบเชียบไร้เสียงอื่นแม้แต่เสียงที่คาดคิดว่าอาจเป็นเสียงอาบน้ำก็ตาม หรือว่าเฮียคัสอาจมีแวะไปที่ไหนก่อนกลับห้อง

สมองเริ่มทำงานขบคิดอีกว่าเธอควรรอคืนของให้เขาเองกับมือหรือว่าตั้งมันไว้ที่ไหนสักที่แล้วออกไปจากห้องเลย

ใจของซาร่าห์มันเอนเอียงไปอย่างแรกมากกว่า ด้วยคิดว่าหากเธอรอก็ย่อมมีเวลาอยู่ต่อกับมาร์คัสสองต่อสองอีกสักนิด ถึงจะโดนดุที่เสียมารยาทเข้ามาในห้องส่วนตัว เธอก็เตรียมคำอธิบายไว้แล้ว และเฮียคัสก็คงไม่ใจร้ายขนาดจะด่าเธอเสียๆ หายๆ เธอว่าเธอรู้จักเขาดี

หญิงสาวเดินสำรวจห้อง เริ่มตื่นเต้นจนใจไม่สงบ เพียงแค่คิดว่านี่คือห้องที่เฮียคัสนอนหลับพักผ่อนทุกคืน กลิ่นของเขายังคงอบอวลอยู่ในนี้ มันก็ตื่นเต้นจนเหงื่อชุ่มมือไปหมด

นัยน์ตาคู่สวยกวาดมองโดยรอบ ดูนั่นดูนี่ไปตามประสากระทั่งเจอเข้ากับตู้กระจกขนาดกลาง ด้านในเต็มไปด้วยเหล้าสุราชั้นดีหลายยี่ห้อวางเรียงโชว์

ผีขี้เมาคงเข้าสิงกระมัง ซาร่าห์ถึงได้ยืนกลืนน้ำลายอึกๆ จนแทบหยดแหมะหกใส่เท้าตัวเอง ความตื่นเต้นที่เพิ่มพูนมากขึ้นจะต้องถูกลดทอนด้วยแอลกอฮอล์เหล่านี้สิถึงจะดี

คิดได้ดังนั้น คนตัวเล็กทำการเสิร์ชยี่ห้อเหล้าแต่ล่ะตัวว่ามันมีราคากี่บาท เธอจะเลือกดื่มตัวที่แพงน้อยที่สุดเพื่อเซฟเงินในกระเป๋าตอนต้องซื้อมาคืนมาร์คัส

ถึงตอนนี้ถูกด่าก็คงไม่รู้เรื่อง ไปๆ มาๆ จากต้องการดื่มให้ความตื่นเต้นเกินพอดีหายไป กลายเป็นตัวเธอเองที่เกินพอดี เพราะรสชาติเหล้ายี่ห้อที่เลือกหยิบติดมือมามันถูกปาก ยกซดเอาเป็นว่าเล่นเหมือนน้ำเปล่า

เพียงไม่นานร่างทั้งร่างเหมือนจะลอยคว้างโลกหมุนติ้วๆ การทรงตัวเป็นไปได้ยาก ไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำว่าพาตัวเองมาอยู่บนเตียงนุ่มๆ นี่ได้อย่างไร

ระดับแอลกอฮอล์ในเลือดที่เพิ่มสูงทำให้สติเลือนรางและต่อมาไม่นานก็ดับวูบในที่สุด