Romane von Chacheese.

“เธอคิดว่าตัวเองจะหาเงินมาคืนฉันทันอย่างนั้นเหรอ โกหกแบบนี้อยากตายรึไง” “มะ…ไม่ค่ะ ฮึก! หนูขอโทษ” “เลิกพูดคำขอโทษส่งๆ สักทีถ้าเธอไม่คิดจะสำนึก ลุกออกมา!” ปากบอกไม่อยากได้เธอเป็นเมียแต่กลับใช้ทุกวิถีทางกดเธอให้อยู่ใต้อำนาจ

“อย่าเรียกร้องความรักจากฉันเพราะฉันไม่มีให้ สิ่งเดียวที่เธอจะได้คือร่างกายตอนที่เราอยู่บนนี้” เขาชี้ลงบนเตียง มันคือการตอกย้ำให้ยอมรับความจริงสักที “ถ้ารับไม่ได้ก็แค่ออกจากชีวิตฉันไปซะ แล้วไม่ต้องหาวิธีกลับเข้ามาอีก แต่ถ้าจะอยู่ก็แค่จำกฏของเราให้ขึ้นใจ” กฎบ้ากฎบอ…คนตั้งกฎไม่รู้สึกอะไร แต่คนฝืนทำตามเพียงเพราะอยากเป็นเศษเสี้ยวเล็กๆ ในชีวิตเขา มันเจ็บราวมีเข็มนับร้อยเสียดแทงกลางใจ

“คิดว่าสวยมากเหรอ หัวทองเหมือนขนหมาโกลเด้นใครมันจะไปชอบวะ” เออ! ไม่ชอบก็ไม่ต้องชอบ อย่าให้เห็นว่าหลังจากนี้มีคนกลืนน้ำลายตัวเองนะ แม่จะติดลิ้นทิ้งให้ดู

“วันนี้แค่น้ำจิ้ม ถ้าคราวหน้าพี่ได้ชิมเธออีก พี่ต้องได้กินอาหารจานหลัก” จริงใจกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ ไม่ต้องให้บอกก็รู้ว่าอาหารจานหลักของเขาคือการจับเธอกลืนลงท้องนี่แหละ

“ไม่ให้จีบ ยังลืมคนเก่าไม่ได้” ต่อให้ตรงสเปคยังไงเขาก็ทำได้แค่หมาหยอกไก่ ชาตินี้ให้ตายยังไงก็ไม่ขอมีเมียอีก “เข้าใจละเพราะโง่แบบนี้นี่เองถึงยังมูฟออนไม่ได้สักที”สารพัดงัดท่าอ่อยยังไม่สนใจ ถ้าจะเย็นชาใส่กันขนาดนี้เชิญคุณพี่ไปบวชเลยดีมั้ยคะ

“อยากไปหามันมากก็ข้ามศพผัวไปก่อน!” ยืนขวางทาง โมโหหน้าดำหน้าแดง นี่คือคนเดียวกันกับที่เคยตะคอกใส่หน้าว่าเอาเธอไม่ลง แต่ตอนนี้ดูจะหลงจนโงหัวไม่ขึ้นแทน

“ผัวเมียเขาทำอะไรกันล่ะ ถ้ายอมพี่ดีๆ ก็ไม่ต้องเจ็บตัว แต่ถ้าอยากได้บทปลุกปล้ำขืนใจพี่ก็ทำให้ได้ แต่เหนืออาจจะต้องเจ็บหน่อยเพราะพี่ทำแล้ว พี่จะไม่หยุด” “พี่ผาหุบปาก!” “เรียกชื่อพี่บ่อยจัง ตอนครางก็ขอดังๆ แบบนี้ด้วยก็แล้วกัน” สีหน้าแสยะยิ้มเป็นสิ่งสุดท้ายที่น้ำเหนือเห็นก่อนคนตัวสูงจะก้มลงมาฟอนฟัดเธอเหมือนหมาป่าล่าลูกแกะ