Masuk“ก็มันร้อนหนิ” “ที่ร้อน ไม่ใช่เพราะอากาศใช่ไหม” เขายิ้มมุมปาก รู้ว่าเธอต้องการอะไรแค่ไม่กล้าเริ่มก่อนเท่านั้น ส่วนเขายังคงรักษาสัญญาได้ดีเขาจะไม่ทำอะไรเธอ ตราบใดที่เธอไม่พร้อม “หมายถึงอะไรคะ” “ป่าว นอนเถอะ” เขาสวมกอดเธอไว้แน่นก่อนจะหลับตาลง “พลึ๊บบบ” ร
“ความจริงคือ....ฉันแอบชอบเธอมาตั้งนานแล้ว หลงรักเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ขี้แย ร้องไห้ขี้มูกโป่งทุกวัน ก็อย่างว่า ฟังดูเหมือนตลก ใครจะไปคิดว่าหลงรักเด็กคนนี้ได้ที่สำคัญเธอยังเด็กมากๆ ได้เจออีกทีตอนอายุ 14 ที่ญี่ปุ่น ได้อยู่กับเธอในวันหิมะแรกด้วย โคตรมีความสุขเลย ตอนนั้นเธอกำลังโตเป็นสาวเห็นครั้งแรกแอบตกใจ
“ใช่ครับ ปราบพยศหงส์ได้สำเร็จแล้ว หงส์เป็นหงส์ที่สง่างาม ทั้งแข็งและแกร่งในเวลาเดียวกัน เธอมีความยุติธรรมตัดสินทุกอย่างบนความถูกต้อง ถ้าพ่อยังอยู่ต้องภูมิใจในตัวเธอมากๆ ” “ป๊าคะ ปราบไม่ได้พยศหงส์สำเร็จนะคะ หงส์ต่างหากที่พยศปราบ” “ปราบพยศหงส์ต่างหาก” “หงส์ พยศ ปรา
“คุณหมอคะ คนไข้ที่ถูกแทง เป็นยังไงบ้างคะ” ทันทีที่หมอเดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน หงส์รีบวิ่งหน้าตั้งเข้าไปถามไถ่อาการทันที เธอคาดหวังว่าจะได้ยินคำตอบที่ทำให้สบายใจ “หมอเสียใจด้วยนะครับ คนไข้เสียเลือดไปเยอะ หมอช่วยเต็มที่แล้วไม่สามารถยื้อชีวิตได้จริงๆ” แต่มันไม่เป็นอย่างที่คิดหงส์ไม่อยากเชื่อ
“มาขอฉันทำไม ถ้าเขาอยากไปก็เชิญ” หงส์แสดงสีหน้าท่าทางไม่พอใจแต่ต้องรีบเก็บอาการ “ว่าไง จะไปอยู่กับฉันไหม” ชุนถาม ปราบคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้าเธอไม่ต้องการฉันแล้ว ก็ไม่รู้จะอยู่ทำไม” หงส์อ้าปากค้าง ทำตาโต ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากปากเขา ไหนก่อนหน้าบอกว่าอยากอยู่กับเธอนักหนา ยอมกร
“คนใจร้าย” เขาต่อว่าเธอ ทั้งที่คำนั้นมันควรหลุดออกจากปากเธอไม่ใช่เขา “ใครกันแน่ที่ใจร้าย” หงส์กัดฟัน แววตามีความโกรธแค้น “ถ้าพี่ตายไป หงส์จะเสียใจไหม” เขาถาม “ไม่” พูดจบเธอสะบัดแขนเขาออกอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะเดินจากไปไม่หันกลับมา ปราบได้แต่มองดูแผ่นหลังผู้หญิงที่เ
“แบบนี้ ใครจะโกรธลง” ปราบกระซิบข้างหูเขาอยากกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว เขาจูบเธออีกครั้ง คนข้างล่างมีปฏิกิริยาตอบสนองว่องไว การจูบครั้งนี้ไม่นานเหมือนครั้งแรก ใบหน้าเคลื่อนลงต่ำ ริมฝีปากของเขาเคลื่อนไหวช้าๆ บนลำคอสร้างความสั่นสะท้านไปทั่วเรือนร่าง มือลูบไล้ต้นขาเบาๆ สัมผัสแฝงด้วยความเย้ายวนร่างเล็กถูก
“อย่าเล่นตัวนักเลย เธออาจจะติดใจลีลาเด็ดๆ ของฉันก็ได้”“เลว! ปล่อยนะ แกจะทำอะไรฉัน” ไม่รอให้เสียโอกาส ชุนโน้มตัวลงไปซุกไซ้ซอกคออย่างบ้าคลั่ง ราวกับคนอดอยากมานาน หงส์ดิ้นสู้สุดชีวิตแต่สู้แรงผู้ชายไม่ได้เลย สองมือถูกรวบไว้เพียงมือเดียว“ตัวหอมจัง ตรงนั้นต้องหอมกว่านี้แน่” อีกมือล้วงเข้าไปลูบไล้ขาอ่อนเ
“เข้าไปข้างในเถอะครับ อากาศข้างนอกเริ่มหนาวแล้ว” เขายกแขนให้เธอจับ หงส์ไม่ปฏิเสธเดินข้างใน ระหว่างนั้นเธอหันหลังกลับมา มองไปทางซ้ายและขวา หวังให้คนใจจะขาดแอบตามมา แต่แล้วต้องผิดหวังเพราะไร้วี่แววของปราบชั้นบนสุดของโรงแรมระดับไฮเอนด์ โซนวีไอพีสำหรับแขกพิเศษและในค่ำคืนนี้มันถูกเหมาโดยลูกชายเจ้าพ่อฝั่
“สวยเหมือนเธอเลย”“ทำไมรูปแม่หงส์มาอยู่ที่นี่คะ” ปราบวางคางลงบนไหล่เธอเบาๆ“คุณผู้หญิงอาศัยอยู่ที่นี่ แต่พอจากไป เจ้าพ่อคงทำใจไม่ได้ สั่งทำลายข้าวของทั้งหมดของเธอ นี่น่าจะเป็นรูปใบสุดท้ายที่หลงเหลือ” หงส์ไม่เข้าใจว่าทำไมป๊าต้องสั่งทำลายข้าวของพวกนี้ด้วย มันเป็นของภรรยาที่รักเขาควรเก็บไว้ดูต่างหน้าไม







