LOGINรถเก๋งป้ายแดงสองคันวิ่งเข้ามาในสนามกอล์ฟ รินที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว เดินมาหาเพื่อนทันที
“เฮ้ย! ไอ้เจ ไอ้กิต ทำไมพวกเอ็งถึงมาช้าจังวะ นี่ฉันนั่งรอจะสิบห้านาทีแล้วนะเนี่ย” ชายหนุ่มโวยวายแทบจะทันทีเมื่อเพื่อนเปิดประตูก้าวเท้าลงจากรถ “โทษทีว่ะริน พอดีพวกเราจอดเซเว่นซื้อครีมกันแดด ของแกมีหรือยังใช้ของฉันก็ได้” เจหนุ่มหล่อหน้าใสเอ่ยบอกรินยิ้มๆ “ขอบใจว่ะเจ ของฉันมีแล้ว…” พูดเสร็จก็หันไปทางแค้ดดี้ที่นั่งคอยอยู่แถวนั้น “ศิ..เพื่อนพี่มาแล้วเดี๋ยวเรียกแค้ดดี้มารับกระเป๋าเลยนะ” “ค่ะ..” ศิที่นั่งรออยู่แถวนั้นรีบไปตามนิดและแก้วทันที “นิด..แก้ว..ไปกันได้แล้วเพื่อนคุณรินมาแล้วออกไปรับกระเป๋ากัน” สองสาวเมื่อได้ยินดังนั้นจึงเดินมายังหน้าคลับเฮาส์เพื่อมารับกระเป๋าเตรียมเช็กอุปกรณ์ เมื่อมาถึงยังคลับเฮาส์มีรถกอล์ฟทั้งหมดสามคันจอดเรียงกันอยู่ “ศิ..เธอจะให้ฉันไปกับรถกอล์ฟคันไหน” นิดถามด้วยความสงสัย “ตกลงกับแก้วเองแล้วกันว่าใครจะขึ้นคันไหน” “ได้..” นิดจึงหันมาถามแก้วที่ยืนทำตาแป๋วอยู่ใกล้ๆ “แก้วจะขึ้นคันไหนเลือกก่อนแล้วกัน นิดได้ทั้งนั้น” “งั้นแก้วเลือกคันที่ถุงกอล์ฟสีฟ้าคันนั้น ส่วนนิดไปกับคันที่ถุงกอล์ฟสีดำ โอเคนะ” “โอเคจ้ะ” สามแค้ดดี้สาวจัดการเช็กเหล็ก เช็กไม้ ที และลูกกอล์ฟว่านายของตัวเองใช้ลูกกอล์ฟยี่ห้ออะไร เหล็กและไม้ที่นำมาใช้มีเบอร์อะไรบ้างโดยละเอียด ทำไมถึงต้องจดจำรายละเอียด เพราะเวลาที่ตีไปแล้วเกิดเข้าป่า หรือเข้าพงหญ้า เมื่อหาเจอจะได้จำได้ว่าใช่ลูกกอล์ฟของนายตัวเองหรือเปล่า สามแค้ดดี้สาวเมื่อทำการเช็กอุปกรณ์ตีกอล์ฟเป็นที่เรียบร้อย ก็นั่งคอยเจ้านายที่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ารองเท้าสำหรับตีกอล์ฟอยู่ที่รถ รินเดินมาคนแรกนั่งลงที่รถคันเดียวกับศิ หันมาถามแค้ดดี้สาว “เรียบร้อยกันแล้วใช่ไหมครับสาวๆ เราจะไปกันแล้วนะ” “เรียบร้อยแล้วค่ะ” ศิตอบกลับนายตัวเอง “งั้นก็ไปกันเลยครับ” เจขึ้นรถกอล์ฟคันที่มีถุงกอล์ฟสีฟ้า ส่วนกิตติขึ้นรถกอล์ฟคันที่มีถุงกอล์ฟสีดำ เมื่อกิตตินั่งประจำที่คนขับก็หันมาถามแค้ดดี้สาว “เรียบร้อยดีแล้วใช่มั้ยครับ” “เรียบร้อยแล้วค่ะ” นิดตอบกลับพร้อมพยักหน้าให้ แต่สายตาดันเหลือบไปเห็นใบหน้าเจ้านายที่หล่อใสยิ่งกว่าดารา (คนอะไรหล่อเป็นบ้า นี่ถ้าบอกว่าเป็นดาราก็เชื่อ) เมื่อแอบมองทุกส่วนจนหนำใจจึงหันหน้ากลับแล้วมองตรงไปข้างหน้านิ่งๆ แต่หน้าแดงหูแดงเหงื่อแตกพลั่ก นัยน์ตาเป็นประกายวิ๊ง วิ๊ง มีอาการคล้ายจะเป็นลมขึ้นมาทันที (นี่คนหรือเทพบุตรกันนะ) รีบล้วงมือเข้ากระเป๋าหยิบยาดมมาแก้วิงเวียนศีรษะ ทำไมหล่อแบบนี้นะ จะวูบ ขอเป็นลมแป๊บเช้าวันอาทิตย์ เวลา 10 : 00 น. สามสาว ศิ แก้ว นิด อยู่พร้อมหน้ากันตามที่นัดกันเอาไว้ “ตกลงนิดควรทำยังไงดี พวกเธอช่วยนิดคิดหน่อยสิ หรือนิดจะไปกู้หนี้นอกระบบดีมั้ย” “ไม่ดี!!” สองสาวแก้วกับศิ พูดประสานเสียงกัน ทั้งสองรีบห้ามปากคอสั่น ใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้นว่าหนี้นอกระบบดอกเบี้ยโหดขนาดไหน ไม่จำเป็นอย่าเฉียดเข้าไปใกล้เลยจะดีกว่า “ศิว่านะ มันต้องมีวิธีที่ดีกว่านี้” “วิธีอะไรเหรอศิ” นัยน์ตาของนิดส่องประกายวาววามขึ้นมาทันทีอย่างคนมีความหวัง “วิธี..วิธี..เฮ้อ..ฉันก็ยังคิดไม่ออกเหมือนกัน” นัยน์ตาที่กำลังเปล่งประกายอยู่นั้นหม่นแสงลงขึ้นทันตา “ว้าแย่จัง จะทำยังไงดีล่ะพรุ่งนี้ต้องเอาเงินไปให้เขาแล้วนะ ถ้าไม่มีเงินไปชดใช้ค่าเสียหายนิดติดคุกแน่ๆ เลย” “แก้วว่าเอาแบบนี้ดีมั้ย นิดลองโทรไปยืมเจ้านายของนิดดูสิ แก้วว่านะคุณกิตติ ต้องช่วยนิดได้แน่นอน” “มันจะดีเหรอแก้ว เงินเป็นแสนเลยนะ” “ไม่ลองก็ไม่รู้นะ ศิว่าลองดูก่อนแล้วกันไม่เสียหายเผื่อคุณกิตติจะช่วยได้ ลองโทรไปดูสินิด” “อืม..ก็ได้ นิดจะโทรหาคุณก
1 เดือนผ่านไป... “ฮัลโล สวัสดีครับนิด” “สวัสดีค่ะนาย” เสียงใสใสดังมาตามสายเหมือนเช่นทุกครั้ง กิตติยิ้มให้โทรศัพท์หนึ่งครั้ง ก่อนจะเปล่งคำพูดออกมา “พรุ่งนี้ผมจะไปสิบโมงเช้านะ อาจเลทบ้างนิดหน่อยเตรียมตัวไว้เลยนะครับ” “ได้ค่ะนาย พรุ่งนี้สิบโมงเช้าเจอกันค่ะ” “เจอกันครับ สวัสดีครับ” “สวัสดีค่ะ” กิตติเป็นคนรักษาคำพูด ทุกครั้งเมื่อมาตีกอล์ฟที่สนามนี้เมื่อไหร่ ก็จะเรียกใช้บริการแค้ดดี้สาวสวยชื่อนิดคนนี้คนเดียวทุกครั้ง ไม่เคยเปลี่ยนใจไปเรียกใคร แถมให้ทิปแต่ละทีจัดหนักจัดเต็มให้นิดทุกครั้ง จนแค้ดดี้คนอื่นๆ ต่างพากันอิจฉานิด ที่ได้คุณกิตติตีตราจองให้เป็นแค้ดดี้ประจำ ต่างพากันลือหนาหูว่าทั้งคู่อาจจะไปไกลเกินกว่าแค่มาตีกอล์ฟธรรมดา แต่มาตีอย่างอื่นด้วย เหมือนที่แค้ดดี้คนอื่นเขาทำกัน ถึงแม้จะได้ยินอย่างนั้นนิดก็ไม่เคยสนใจ เพราะรู้ดีว่าเรื่องจริงเป็นเช่นไร คุณกิตติเป็นคนดีมีน้ำใจและเป็นสุภาพชน ชายหนุ่มไม่เคยลวนลามหรือทำรุ่มร่ามกับตนแม้สักครั้งเดียว กิตติเป็นสุภาพบุรุษมาก รู้จักรักษาระยะห่างเป็นอย่างดี ชายหนุ่มเป็นคนดีในความคิดของเธ
ระหว่างขับรถเพื่อไปยังทีออฟหลุมแรก กิตติก็ทำลายความเงียบด้วยการชวนหญิงสาวคุย “น้องชื่ออะไรครับ” “ชื่อนิดค่ะ” พูดแต่ไม่ได้หันมองหน้าเพราะประหม่าในความหล่อ “อายุเท่าไหร่ครับเนี่ย ดูหน้าตายังเด็กอยู่เลยทำไมไม่ไปโรงเรียนล่ะครับ” “อายุสิบแปดค่ะ ไม่เรียนแล้ว หนูไม่มีเงินเรียนค่ะนาย” กิตติเหวอไปเล็กน้อยที่ได้ยินอย่างนั้น “เหรอครับ..แล้วพ่อแม่ล่ะครับ ไม่ส่งให้เรียนต่อเหรอ” “พ่อแม่หนูเสียหมดแล้ว หนูตัวคนเดียวค่ะนาย” กิตติคิดในใจ (มามุขนี้อีกแล้ว พ่อแม่ตายไม่มีเงิน อีกเดี๋ยวคงบีบน้ำตา) “ผมเสียใจด้วยนะครับ แล้วถ้ามีโอกาสอยากเรียนต่อมั้ย” “คงไม่แล้วล่ะค่ะ ทำงานเก็บเงินดีกว่า” “อ๋อ..งั้นเหรอครับ” ชายหนุ่มพยักหน้าอย่างเข้าใจแล้วก็เงียบไปอีกครั้ง เพราะเชื่อบ้างไม่เชื่อบ้างกับสิ่งที่ได้ยินได้ฟังจากปากหญิงสาว เขาเจอเรื่องราวทำนองนี้มานักต่อนัก ผู้หญิงบางคนโกหกสารพัดเพื่อให้ได้เงินมา บางครั้งถึงขั้นบีบน้ำตาเรียกคะแนนความสงสาร แต่กลับยิ้มหน้าบานเมื่อได้เงิน เพราะฉะนั้นเขาจึงเลือกเชื่อครึ่ง ไม่เช
รถเก๋งป้ายแดงสองคันวิ่งเข้ามาในสนามกอล์ฟ รินที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว เดินมาหาเพื่อนทันที “เฮ้ย! ไอ้เจ ไอ้กิต ทำไมพวกเอ็งถึงมาช้าจังวะ นี่ฉันนั่งรอจะสิบห้านาทีแล้วนะเนี่ย” ชายหนุ่มโวยวายแทบจะทันทีเมื่อเพื่อนเปิดประตูก้าวเท้าลงจากรถ “โทษทีว่ะริน พอดีพวกเราจอดเซเว่นซื้อครีมกันแดด ของแกมีหรือยังใช้ของฉันก็ได้” เจหนุ่มหล่อหน้าใสเอ่ยบอกรินยิ้มๆ “ขอบใจว่ะเจ ของฉันมีแล้ว…” พูดเสร็จก็หันไปทางแค้ดดี้ที่นั่งคอยอยู่แถวนั้น “ศิ..เพื่อนพี่มาแล้วเดี๋ยวเรียกแค้ดดี้มารับกระเป๋าเลยนะ” “ค่ะ..” ศิที่นั่งรออยู่แถวนั้นรีบไปตามนิดและแก้วทันที “นิด..แก้ว..ไปกันได้แล้วเพื่อนคุณรินมาแล้วออกไปรับกระเป๋ากัน” สองสาวเมื่อได้ยินดังนั้นจึงเดินมายังหน้าคลับเฮาส์เพื่อมารับกระเป๋าเตรียมเช็กอุปกรณ์ เมื่อมาถึงยังคลับเฮาส์มีรถกอล์ฟทั้งหมดสามคันจอดเรียงกันอยู่ “ศิ..เธอจะให้ฉันไปกับรถกอล์ฟคันไหน” นิดถามด้วยความสงสัย “ตกลงกับแก้วเองแล้วกันว่าใครจะขึ้นคันไหน” “ได้..” นิดจึงหันมาถามแก้วที่ยืนทำตาแป๋วอยู่ใกล้ๆ “แก้วจะขึ้นคันไหนเลือกก่อนแล้วกั
ณ สนามกอล์ฟ เซาท์เทิร์นฮิลล์ รีสอร์ท แอนด์ กอล์ฟคลับ#ชีวิตแค้ดดี้.... สามสาวแค้ดดี้เพื่อนซี้ ศิ แก้ว นิด นั่งคุยกันอยู่บริเวณที่พักสำหรับแค้ดดี้ สนามกอล์ฟแห่งนี้นับว่าใหญ่โตมากติดอันดับ 5 ของภาคใต้ โดยสนามกอล์ฟมีเนื้อที่ทั้งหมด ร้อยกว่าไร่ มีที่พักเป็นรีสอร์ทไว้ให้บริการและมีหลุมกอล์ฟทั้งหมด 18 หลุม แค้ดดี้กว่าสองร้อยชีวิตที่คอยให้บริการนักท่องเที่ยวที่รักการตีกอล์ฟทั้งไทยและต่างประเทศ ต่างพากันมาทำงานตามเวลา สู้กับความร้อนของอากาศบางเวลาก็มีฝนตก นับเป็นอาชีพที่ต้องมีความอดทนสูงเป็นอย่างยิ่ง “นี่ศิ..วันนี้นายเธอจะมาออกรอบหรือเปล่า” “มาสิแก้ว..คุณรินเขาโทรมาจองฉันล่วงหน้าไว้แล้ว” ศิตอบแก้วใบหน้าเปื้อนยิ้ม หญิงสาวถามต่อด้วยใบหน้ามีรอยยิ้มขึ้นทันตา “แล้วเขาจะมากันกี่คน ก๊วนนายเธออะ” “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะ เธอถามทำไมเหรอแก้ว” “ก็วันนี้ฉันว่างไม่รู้จะถึงคิวเมื่อไหร่ นายประจำฉันก็ไม่มีอย่างเธอ..เออนี่ศิ ถ้าเขามากันหลายคน เธอช่วยบอกให้เขาเรียกฉันไปถือถุงกอล์ฟให้เขานะ” “ได้สิจ๊ะไม่มีปัญหา..แล้วนิดล่ะวันนี้มีนายจ







