INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 24: ปราการลมหายใจ
Fecha de publicación:
2026-06-20 17:35:20
Último capítulo
ปลอมตัว..มาป่วนใจองค์ชายจอมเจ้าเล่ห์ ตอนพิเศษ : ของขวัญจากฟากฟ้า
ตอนพิเศษ : ของขวัญจากฟากฟ้า แสงจันทร์นวลตาอาบไล้ไปทั่วอุทยานส่วนตัวของตำหนักกงหรง ในค่ำคืนครบรอบวันวิวาห์ปีที่ห้า เซี่ยอวิ๋นซี นั่งทอดถอนใจอยู่บนม้านั่งไม้แกะสลัก นางไม่ได้ถอนใจเพราะความทุกข์ ทว่ากลับเป็นความเอ็นดูผสมปนเปกับความเหนื่อยหน่าย เมื่อมองไปที่ประตูโรงช่างส่วนตัวที่บัดนี้มีควันสีชมพูจางๆ พุ่งออกมาตามรอยแตกของบานไม้"ท่านพี่... ท่านจะไม่เข้าไปดูหน่อยหรือพะยะค่ะ?" อวิ๋นซีหันไปถาม หลี่เฟยหลง ที่นั่งจิบชาอยู่ข้างๆ อย่างไม่ทุกข์ร้อน"ปล่อยลูกๆ ไปเถอะอวิ๋นซี" เฟยหลงยกยิ้มจิ้งจอก แววตาทอประกายลึกลับ "เจ้าเป็นคนสอนพวกเขาสมัยยังเดินไม่ได้เองไม่ใช่หรือว่า... 'การทดลองที่ผิดพลาด คือบันไดสู่ความสำเร็จ' น่ะ?""แต่ควันสีชมพูนั่น... ข้าจำได้ว่าไม่ได้สอนวิธีผสมสารแบบนั้นนะพะยะค่ะ!" อวิ๋นซีลุกขึ้นทำท่าจะเดินไปดู ทว่ามือหนาของเฟยหลงกลับคว้าข้อมือนางไว้แล้วดึงให้ลงมานั่งบนตักของเขาแทน"อยู่นิ่งๆ เถอะน่า วันนี้วันพิเศษของเรานะ" เฟยหลงซุกหน้าลงกับไหล่หอมของภรรยา "ข้าไล่องค์รักษ์เงาออกไปหมดแล้ว เพื่อให้เราได้อยู่กันตามลำพัง... และรอ 'เซอร์ไพรส์' จากเจ้าพวกตัวแสบอย่างไรเล่า"เซอร์ไพรส์จากฟันเฟือง
ปลอมตัว..มาป่วนใจองค์ชายจอมเจ้าเล่ห์ บทที่ 37: สิ้นสุดกลไก... เริ่มต้นนิรันดร์แห่งรัก(จบบริบูรณ์)
บทที่ 37: สิ้นสุดกลไก... เริ่มต้นนิรันดร์แห่งรักหลังจากความลับใต้ดินถูกฝังกลบ และนัยน์ตาแห่งสวรรค์ถูกอวิ๋นซีใช้กลไกสะท้อนแสงปิดกั้นการทำงานจนกลายเป็นเพียงดวงดาวที่ไร้พิษสง แผ่นดินต้าหลี่ก็กลับเข้าสู่ความสงบสุขที่แท้จริง ไม่มีการนองเลือด ไม่มีการชิงบัลลังก์ มีเพียงลมหนาวที่พัดผ่านยอดไม้ในอุทยานหลวงที่บัดนี้เต็มไปด้วยดอกเหมยที่กำลังผลิบาน"อวิ๋นซี... เจ้ายังจะถือไขควงนั่นอยู่อีกนานไหม?"เสียงทุ้มอันคุ้นเคยดังขึ้นที่หน้าประตูตำหนัก หลี่เฟยหลง ในฉลองพระองค์สีแดงปักลายมังกรทองอร่าม ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มจิ้งจอกที่วันนี้ดูอบอุ่นกว่าวันไหนๆ เขาเดินตรงเข้าไปหาว่าที่พระชายาที่กำลังนั่งขัดฟันเฟืองเล็กๆ ในมือ"ข้าเพียงแต่ตรวจสอบดูให้แน่ใจพะยะค่ะองค์ชาย ว่ากลไกป้องกันวังจะไม่มีวันติดขัด" อวิ๋นซีตอบโดยไม่เงยหน้า แต่แก้มนวลกลับขึ้นสีระเรื่อเฟยหลงก้มลงคว้าเครื่องมือในมือนางวางลงบนโต๊ะ แล้วกุมมือเรียวบางนั้นไว้แน่น "พอได้แล้ว... ต่อไปนี้หน้าที่ปกป้องวังเป็นของทหารรักษาการณ์ ส่วนหน้าที่ปกป้องเจ้า... เป็นของข้า"เขาโน้มตัวลงกระซิบข้างหู "และหน้าที่ของเจ้าในคืนนี้ คือการเป็นเจ้าสาวที่งดงามที่สุดของข้า
ปลอมตัว..มาป่วนใจองค์ชายจอมเจ้าเล่ห์ บทที่ 36: นัยน์ตาแห่งสวรรค์
บทที่ 36: นัยน์ตาแห่งสวรรค์ ความวุ่นวายใต้ผืนดินสงบลง ทว่าความกระวนกระวายในใจของ เซี่ยอวิ๋นซี กลับยิ่งทวีคูณ รอยจารึกปริศนาเรื่อง 'นัยน์ตาบนท้องฟ้า' ยังคงหลอกหลอนนางทุกครั้งที่หลับตา หลังจากกลับจากสุสานหลวง อวิ๋นซีไม่ได้พักผ่อน นางขลุกตัวอยู่ในหอตำราหลวงชั้นบนสุด ซึ่งเป็นที่ตั้งของ 'แท่นสังเกตการณ์ดารา' สถานที่ที่สูงที่สุดในพระราชวังแคว้นต้าหลี่"เจ้าจ้องมองท้องฟ้าจนดวงดาวจะเขินอายหมดแล้วนะอวิ๋นซี"หลี่เฟยหลง เดินเข้ามาพร้อมผ้าคลุมไหล่หนานุ่ม เขาบรรจงวางมันลงบนบ่าของนางอย่างแผ่วเบา กลิ่นหอมจางๆ ของไม้กฤษณาจากตัวเขาช่วยให้อวิ๋นซีรู้สึกผ่อนคลายลงอย่างประหลาด"องค์ชาย... ท่านดูดาวดวงนั้นสิพะยะค่ะ" อวิ๋นชี้ไปยังดาวดวงหนึ่งที่ส่องแสงสีนวลนิ่งผิดกับดาวดวงอื่นที่กะพริบไหว "มันไม่ได้เคลื่อนที่ตามจักรราศีปกติ แต่มันกลับโคจรเป็นวงกลมรอบยอดเขาพระศุกร์อย่างเป็นระเบียบเกินไป""มันอาจจะเป็นแค่ดาวหาง หรือดวงดาวที่สว่างกว่าปกติก็ได้นี่?" เฟยหลงพยายามมองตาม ทว่าตาเปล่าของมนุษย์ย่อมมีขีดจำกัด"ข้าคิดว่าไม่ใช่พะยะค่ะ" อวิ๋นซีหยิบแท่งแก้วใสสองชิ้นที่นางเพิ่ง 'ฝน' จนมีความโค้งมนต่างกันออกมา "สายตาของคนเร
ปลอมตัว..มาป่วนใจองค์ชายจอมเจ้าเล่ห์ บทที่ 35: ปราการแห่งบรรพชน และรหัสลับที่ไร้เสียง
บทที่ 35: ปราการแห่งบรรพชน และรหัสลับที่ไร้เสียงท่ามกลางม่านหมอกสีขาวหม่นที่ปกคลุมยอดเขาสุสานหลวง บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงหัวใจที่เต้นรัว เซี่ยอวิ๋นซี กระชับเสื้อคลุมกันลมที่เปียกชื้นเล็กน้อยจากการบุกน้ำในบทก่อน นางมองไปยังประตูศิลาขนาดยักษ์ที่สลักรูปมังกรหมอบซึ่งเป็นทางเข้าสู่สุสานบรรพชนของราชวงศ์หลี่ สถานที่แห่งนี้ไม่ได้มีเพียงร่างที่ไร้วิญญาณ แต่ยังซ่อน 'เฟืองตัวสุดท้าย' ที่คอยค้ำจุนรากฐานของอาณาจักรเอาไว้"ที่นี่เงียบผิดปกติพะยะค่ะองค์ชาย" อวิ๋นซีกระซิบพลางชู 'จี้หยกทรงหยดน้ำ' ขึ้นมา บัดนี้หยกเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มและสั่นสะเทือนรุนแรงจนปลายนิ้วของนางเริ่มชาหลี่เฟยหลง ก้าวออกมาข้างหน้า มือหนากระชับด้ามกระบี่แน่น สายตาคมกริบประดุจพยัคฆ์ร้ายกวาดมองไปในเงามืด "สุสานหลวงเป็นเขตหวงห้ามที่สืบทอดกันมาแต่โบราณ แม้แต่ข้าเองก็ยังได้รับอนุญาตให้เข้ามาเพียงไม่กี่ครั้ง... ภาคีอาลักษณ์เลือกที่นี่ เพราะรู้ว่ามันคือ 'จุดอ่อน' ที่สุดของราชวงศ์"เมื่อทั้งสองก้าวล่วงเข้าสู่โถงกลางของสุสาน เสียงฝีเท้าของพวกเขากลับดังสะท้อนกึกก้องผิดปกติประหนึ่งมีคนนับร้อยกำลังเดินตามมา อวิ๋นซีหยุดนิ่ง
ปลอมตัว..มาป่วนใจองค์ชายจอมเจ้าเล่ห์ บทที่ 34: บทเพลงแห่งวารี
บทที่ 34: บทเพลงแห่งวารี ท่ามกลางเสียงระฆังที่ดังเหง่งหง่างจนแก้วหูแทบร้าว เซี่ยอวิ๋นซี สังเกตเห็นความผิดปกติที่ชัดเจนขึ้น แรงสั่นสะเทือนจากหอระฆังไม่ได้แผ่ออกไปในอากาศเพียงอย่างเดียว แต่มันกำลังมุ่งตรงลงสู่สระน้ำศักดิ์สิทธิ์เบื้องล่าง ผิวน้ำที่เคยเรียบสงบกลับเริ่มหมุนวนเป็นเกลียวคลื่นขนาดเล็ก และมีฟองอากาศผุดขึ้นมาประหนึ่งน้ำกำลังเดือด ทั้งที่อากาศรอบกายเย็นจัด"พวกมันไม่ได้ใช้ระฆังเพื่อสวดมนต์พะยะค่ะ!" อวิ๋นซีตะโกนบอก หลี่เฟยหลง ที่กำลังกวัดแกว่งกระบี่ปัดป้องลูกศรจากเหล่านักฆ่า "ระฆังนี่คือ 'ค้อนเคาะจังหวะ' ที่ส่งแรงสั่นลงไปเร่งการทำงานของเฟืองใต้น้ำ!""เจ้าไปหยุดเครื่องจักรนั่นเสีย! ทางนี้ข้าจะยันไว้เอง!" เฟยหลงสั่งการพลางใช้เท้าถีบนักฆ่าเกราะเงินคนหนึ่งกระเด็นตกบันไดวัดไปอวิ๋นซีวิ่งตรงไปยังสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ นางรู้ดีว่าหากจะหยุดเฟืองตัวที่สอง นางต้องลงไปใต้ผิวน้ำที่กำลังปั่นป่วน นางรีบหยิบอุปกรณ์ที่เตรียมมาออกมาจากย่าม มันคือ 'หน้ากากหนังแกะชุบไขผึ้ง' ที่มีเลนส์แก้วใสช่วยให้มองเห็นใต้น้ำ และท่อทองแดงยาวที่พันด้วยผ้าไหมหนาเพื่อใช้เป็นท่อหายใจ"องค์ชาย! ข้าจะลงไปแล้วนะพะยะค่ะ!""อ
ปลอมตัว..มาป่วนใจองค์ชายจอมเจ้าเล่ห์ บทที่ 33: เข็มสลักคลื่น และทำนองที่ซ่อนเร้น
บทที่ 33: เข็มสลักคลื่น และทำนองที่ซ่อนเร้นแสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องลอดผ่านหน้าต่างห้องทรงอักษรในตำหนักกงหรง ทว่าบรรยากาศด้านในกลับดูเคร่งเครียดผิดกับความสดใสภายนอก เซี่ยอวิ๋นซี นั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานที่มีเศษเหล็กและขดลวดวางเกลื่อนกลาด นางไม่ได้นอนมาทั้งคืนหลังจากกลับขึ้นมาจากห้องใต้ดินหอตำราหลวง ในมือของนางกำลังประคอง 'จี้หยกทรงหยดน้ำ' ที่บัดนี้มีสีชมพูจางๆ และสั่นไหวเป็นระยะประหนึ่งมันมีชีวิต"อวิ๋นซี... เจ้าควรจะพักผ่อนบ้างนะ" หลี่เฟยหลง เดินเข้ามาพร้อมถาดน้ำแกงหอมกรุ่น เขาขมวดคิ้วเมื่อเห็นรอยคล้ำใต้ตาของสตรีผู้เป็นดวงใจ "จักรกลนั่นก็หยุดคลุ้มคลั่งแล้ว ภาคีอาลักษณ์ก็หนีไปแล้ว เหตุใดเจ้ายังทำหน้าเหมือนจะไปรบเช่นนี้?""มันยังไม่จบพะยะค่ะองค์ชาย" อวิ๋นซีวางจี้หยกลงบนแผนที่แคว้นต้าหลี่ "แรงสั่นสะเทือนที่บ่าวสัมผัสได้เมื่อคืน มันไม่ใช่แค่ความสั่นสะเทือนธรรมดา แต่มันคือ 'การสะท้อนของคลื่น' พะยะค่ะ เมื่อจักรกลตัวแม่ที่วังหลวงถูกรบกวน มันจะส่งสัญญาณไปยัง 'เฟืองบริวาร' ที่ซ่อนอยู่ที่อื่นทันที"นางหยิบสิ่งประดิษฐ์ชิ้นใหม่ขึ้นมาให้เขาดู มันคือถ้วยสัมฤทธิ์ที่มีเข็มเหล็กเรียวบางปักอยู่ตรงกลาง รอ
ปลอมตัว..มาป่วนใจองค์ชายจอมเจ้าเล่ห์ บทที่ 3: เล่ห์ซ้อนเล่ห์... ใต้เงาพระสนมเอก
บทที่ 3: เล่ห์ซ้อนเล่ห์... ใต้เงาพระสนมเอกกลิ่นธูปหอมชั้นเลิศที่ลอยนำมาก่อนตัวทำให้ เซี่ยอวิ๋นซี เย็นสันหลังวาบ นางจำกลิ่นนี้ได้ดี มันคือกลิ่นดอกมหาหงส์ผสมไม้จันทน์ที่ พระสนมเอกซูเฟย โปรดปรานเป็นที่สุด และเป็นกลิ่นเดียวกับที่นางเคยได้กลิ่นในคืนที่จวนแม่ทัพถูกบุกทำลาย!"เฟยหลง! เจ้าทำตัวเหลวไหลขึ้น
ปลอมตัว..มาป่วนใจองค์ชายจอมเจ้าเล่ห์ บทที่ 2: เดิมพันด้วยชีวิต หรือจะเสียสิทธิ์ด้วยหัวใจ
บทที่ 2: เดิมพันด้วยชีวิต หรือจะเสียสิทธิ์ด้วยหัวใจลมหายใจอุ่นๆ ขององค์ชายเก้าที่รินรดอยู่ข้างขมับทำให้ เซี่ยอวิ๋นซี ขนลุกซู่ไปทั้งตัว ความใกล้ชิดในระยะที่หน้าอกของนางเบียดเสียดกับแผงอกกว้างนั้นอันตรายเกินไป แต่นี่ไม่ใช่เวลามาเขินอาย หากนางขยับตัวผิดเพียงนิด ดาบที่ซ่อนอยู่ในที่ใดที่หนึ่งของห้องนี้
ปลอมตัว..มาป่วนใจองค์ชายจอมเจ้าเล่ห์ บทที่ 1: รับมือจิ้งจอกเจ้าเล่ห์
บทที่ 1: รับมือจิ้งจอกเจ้าเล่ห์สัมผัสจากปลายนิ้วหนาที่เชยคางของนางอยู่นั้นเย็นเยียบ ทว่าสายตาที่จ้องมองมากลับร้อนแรงคล้ายจะแผดเผาหน้ากากที่นางสวมอยู่ให้มลายสิ้น เซี่ยอวิ๋นซี พยายามควบคุมลมหายใจให้สม่ำเสมอที่สุด นางรู้ดีว่าคนตรงหน้าไม่ใช่หมูในอวยที่จะหลอกได้ง่ายๆ แต่ในเมื่อก้าวเท้าเข้าสู่ถ้ำสิงห์แล
ปลอมตัว..มาป่วนใจองค์ชายจอมเจ้าเล่ห์ บทนำ: ทิ้งคราบหงส์... สวมรอยขันที
บทนำ: ทิ้งคราบหงส์... สวมรอยขันทีท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตาในยามเหมันต์ เสียงฟ้าคำรามกึกก้องประหนึ่งเสียงร่ำไห้ของสวรรค์ที่ไว้อาลัยให้กับความล่มสลายของตระกูลแม่ทัพใหญ่แห่งชายแดนเหนือ กลิ่นคาวเลือดที่เคยคละคลุ้งในจวนแม่ทัพเซี่ยถูกชะล้างหายไปสิ้น เหลือเพียงความเย็นเยียบที่กัดกินล
También te puede gustar
โทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด126.5K vistasมาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า40.9K vistasข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
ต้าซินซิน81.8K vistasท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน
สายธารสะท้อนเงา592.8K vistasดาราร้อยเรียง เคียงบุปผารำพัน
กัวซืออวี่113 vistasเถ้าแก่เนี้ยโรงเหล้าของท่านผู้สำเร็จราชการ
กระดิ่งจันทร์200 vistasเปลี่ยนชะตาย้อนเวลามาพร้อมระบบพิเศษ
Tuk Kung54 vistasเกิดใหม่เป็นแม่หม้ายกับระบบร้านค้าพิศวง
ดอกไม้หนาม1.3K vistas
