تسجيل الدخولمشاركة
chapter 17
تاريخ النشر:
2025-01-03 14:35:49ท่าน...ท่านแม่ทัพจูบเขา!
เป็นไปได้ยังไง...เก้าเทียนรุ่ยได้แต่กะพริบตาปริบ ๆ ด้วยความงุนงง หากเมื่อตั้งสติได้ก็รีบทาบมือผลักร่างหนาแกร่งให้ออกห่าง ทว่า...ยิ่งผลักดันกลับยิ่งถูกรัดให้แนบชิดมากขึ้นจนสัมผัสได้ถึงร่างกายที่แข็งแกร่งกำยำของกายท่านแม่ทัพ
อื้อ...เก้าเทียนรุ่ยพยายามประท้วง หากเมื่อเจอกับสัมผัสที่หนักหน่วง รุกเร้าและเอาแต่ใจ จูบที่ดูดดื่มเหมือนกำลังขโมยลมหายใจไป เขาเลยจำใจปล่อยให้ท่านแม่ทัพทำอย่างที่ใจต้องการหรือ...ก็มิใช่เขาแล้วล่ะ!
นี่แนะ!
ในเมื่อมือถูกรัดเอาไว้จนทำอะไรไม่ได้ หากเท้ายังว่างอยู่นี่น่า เก้าเทียนรุ่ยก็เลยต้องรีบเตะออกไป ทว่า...นอกจากจะมิหลุดออกจากอ้อมกอดของท่านแม่ทัพแล้ว เขายังจะเจ็บเท้าและยังจะถูกรัดจนร่างแทบจะจมหายไปในอกกว้างยิ่งกว่าเดิมด้วย
ยิ่งต่อต้านก็ยิ่งถูกกอดรัดแนบชิดกายแกร่งและยังจะถูกจูบอย่างหนักหน่วงจนเข่าอ่อน ท่านแม่ทัพก็เลยจับเอาขาทั้งสองของเขาให้โอบรัดรอบเอวเพื่อที่ตนเองจะได้กอดและจูบกันอย่างถนัดถนี่มากขึ้น แม้อยากจะต่อต้านมิยอมให้อีกฝ่ายจูบได้ง่าย ๆ หากเขาก็ทำอะไรมิถูกและยังจะถูกอีกฝ่ายจับทางเอาไว้ได้หมด
ท่านแม่ทัพขบกัดกลีบปากสลับบดคลึง ก่อนจะสอดเรียวลิ้นล่วงล้ำเข้าไปในโพรงปาก...
ไม่ได้นะ...เก้าเทียนรุ่ยพยายามประท้วง แต่กลับถูกมือแกร่งทาบที่ท้ายทอยแล้วเพื่อให้รับกับจูบที่มีทั้งอ่อนหวานและอ่อนโยน ดื่มด่ำกับรสชาติหวานที่หนักหน่วงอย่างดูดดื่มและเอาแต่ใจ
อื้อ...ไม่ได้นะ เขาจะหลงใหลไปกับจูบนี้มิได้ หากเมื่อท่านแม่ทัพคลายความเอาแต่ใจเปลี่ยนเป็นอ้อนวอนหยอกเย้า เก้าเทียนรุ่ยก็มิรู้ว่าจะรับมืออย่างไร ก่อนที่เขาจะตาเบิกกว้างเมื่อรับรู้ว่าร่างกายมันกำลังลอยขึ้น
ไม่นะ!
โอกาสที่เขาจะขัดขืนมิมีเลย แล้วยังจะถูกท่านแม่ทัพอุ้มราวกับเขามิมีน้ำหนักไปวางไว้บนเตียง จับสองแขนไปตรึงไว้เหนือศีรษะพร้อมกับคว้าเอาเชือกรัดเอวของท่านแม่ทัพที่ถูกเขาปลดออกเมื่อตอนนำตัวไปแช่น้ำยาสมุนไพรมารัดเอาไว้มารัดเอาไว้หลวม ๆ เหมือนมิใส่ใจ หากเก้าเทียนรุ่ยรู้ดีว่าสายคมเข้มที่ทอดมองมานั่นมิใช่ มันคือความตั้งใจคล้ายกับต้องการจะเล่นเขากับอย่าง...เล่นแมวไล่จับหนู ที่ตัวเขาคือหนูที่ถูกแมวไล่จับ
บุรุษผู้นี้ช่างเป็นคนน่ากลัวยิ่งนัก!
เขามาเจอกับใครกันเนี่ย...อยากร้องไห้จริง ๆ หากตอนนี้มิใช่เวลาที่จะทำเช่นนั้น ด้วยเก้าเทียนรุ่ยพยายามขบคิดว่าจะพาตนเองรอดจากอุ้งมือท่านแม่ทัพปีศาจ! อย่างไรดี
เจ้าต้องใจเย็น ๆ เอ้อร์เอ๋อร์ อย่าวิตกจริต ทางออกจะต้องมีแน่นอน แค่ต้องค่อย ๆ คิดไปเท่านั้น
หลังนิ้วยาวลากไล้บนแก้มใสเรื่อยลงมาจนถึงลำคออย่างเชื่องช้า ขณะที่ยังมองสบสายตากับเขาและใบหน้าก็เหมือนจะมีรอยยิ้มและยังจะกล่าวว่า
“กลิ่นเจ้าหอม...น่ากิน”
ท่านแม่ทัพพูดอย่างกับกำลังเพ้ออยู่เลย
“เจ้าช่าง...น่าสนใจมาก”
“ท่าน...ท่านแม่ทัพปล่อยข้าไปเถอะนะขอรับ”
เขาเหมือนกับได้ยินเสียงหัวเราะดังมา ใจก็หล่นไปกองที่ปลายเท้า อยากจะรีบลุกขึ้นและออกไปจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด หากท่านแม่ทัพยังนั่งอยู่ข้างเตียงโดยที่มือข้างหนึ่งก็วางอยู่ที่เอวของเขา
ร้องตะโกนออกไปว่า ‘ใครก็ได้ช่วยข้าด้วย’ ที่คนพวกนั้นจะต้องรีบเข้ามาอย่างรวดเร็ว กับการที่เขาหาโอกาสตีหัวท่านแม่ทัพปีศาจตัวร้ายให้สลบ อย่างไหนมันจะง่ายกว่า หากสุดท้ายแล้วเก้าเทียนรุ่ยก็ทำได้เพียงแค่คิดเท่านั้น ด้วยเขามิกล้าเสี่ยงพาตัวเองไปพบจุดจบอยู่ในคุกใต้ดินที่คงจะต้องมืดมิดและหนาวเหน็บ รวมถึงไม่มีอาหารอร่อย ๆ ให้กินด้วย
“เจ้าทำสิ่งใดกับข้า...เหม็น”
ว่าแล้วท่านแม่ทัพก็โน้มใบหน้าลงมาจนริมฝีปากแนบบนหน้าผากเขาแผ่วเบาก่อนจะเคลื่อนมาบนจมูกโด่งและสุดท้ายก็แนบลงบนริมฝีปากที่พยายามจะเอ่ยประท้วงจนมีเพียงเสียงที่ดังอืออาเท่านั้น
จะว่านาน...ก็ไม่น่าจะใช่ จะว่าเพียงแค่ไม่ถึงหนึ่งจิบชาหรือก็มิแน่ใจอีก รู้เพียงแค่รสชาติของจูบที่ท่านแม่ทัพมอบให้ในคราวนี้มันหวานอบอุ่นละมุนไปเสียหมด มันทำให้เขาหวนคิดไปถึงช่วงเวลาที่ได้ปรุงอาหารและนั่งกินกับท่านแม่อย่างเอร็ดอร่อย ที่แม้ท้องจะอิ่มแล้วแต่ก็มิอยากที่จะหยุดกิน
กว่าจะรู้ตัวว่าเผลอจูบตอบท่านแม่ทัพไปก็เมื่อตอนที่อีกฝ่ายหยุดและยกตัวขึ้น กายเพรียวที่ยังมิได้สวมใส่อาภรณ์ลุกขึ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะขณะเดินไปยังถังน้ำที่ยังมิถูกใช้
เก้าเทียนรุ่ยรีบใช้โอกาสที่มีพาตัวเองลุกขึ้นนั่งและรีบวิ่งไปยังประตูห้องอย่างรวดเร็ว ทว่า...
“ท่านแม่ทัพ...ปล่อยข้าเถอะนะขอรับ” เก้าเทียนรุ่ยขอร้องเสียงสั่น ลงจากเตียงได้เขาก็รีบวิ่งแล้วนะ หากก็ไปได้เพียงแค่สามก้าวก็ถูกท่านแม่ทัพเดินมาจับตัวเอาไว้ ทั้งที่อีกฝ่ายเพิ่งจะฟื้นมาเท่านั้น ทำไมร่างกายถึงได้แข็งแรงผิดแผกไปจากคนปกติที่เมื่อฟื้นจากไข้ การเคลื่อนไหวจะต้องเชื่องช้าและไร้เรี่ยวแรง หากผู้ที่จับเขาเอาไว้ เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและยังจะแข็งแรงมากด้วย ทำราวกับว่ามิใช่คนป่วยอย่างนั้นแหละ
สองแขนกำยำโอบกอดร่างเพรียวบางเอาไว้พลางวางคางบนไหล่กว้าง “การมิเชื่อฟัง ดิ้นรน หลีกหนี ย่อมมีโทษ”
หะ! เขาทำอย่างนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ หากเก้าเทียนรุ่ยก็มิได้มีโอกาสที่จะไถ่ถาม ด้วยถูกท่านแม่ทัพช้อนร่างบอบบางพาไปวางบนเตียง ที่หนักหนาไปกว่านั้นคือ อาภรณ์ที่เขาสวมใส่อยู่ถูกปลดออกไปจนเหลือเพียงชิ้นเดียวคือก็ชิ้นที่ใช้ปกปิดร่างกายท่อนล่างเท่านั้น
เก้าเทียนรุ่ยโมโหและอับอายจนอยากจะร้องไห้!
“ข้าเป็นผู้ที่มาทำให้ท่านฟื้นขึ้นมานะ...ท่านทำเช่นนี้กับข้าได้ยังไง” อยากจะกล่าวออกไปแรง ๆ และข่วนหน้ายิ้มร้าย ๆ ของท่านแม่ทัพปีศาจให้สมใจอยากก็ตาม หากก็ทำได้เพียงแค่คิดเท่านั้นแหละ ให้ทำจริง...มิกล้า ยังอยากมีหัวกับตัวอยู่ด้วยกัน
“รังแกข้าแบบนี้ทำไม”
أحدث فصل
ปลูกรักฮูหยินแม่ทัพปีศาจ chapter 124 - จบ
“แล้วเด็กสองคนนั้น” เสวียนลิ่วหลางเอ่ยถามเพราะหนานชวนส่งข่าวให้รู้บ้างแล้ว“ดูเป็นเด็กดีอยู่ขอรับ” นับตั้งแต่ที่เขาอยู่กับเสวียนลิ่วหลางมา มิเพียงแค่ร่างกายที่เปลี่ยนไป หากรับรู้ว่าภายในกายเริ่มมีพลังลมปราณมากพอที่จะสัมผัสได้ว่าใครมีวรยุทธ์และพอจะมองออกว่าผู้ใดมาดีหรือร้าย ทำให้มองออกว่าเด็กน้อยสองคนเป็นเด็กดีจริง ๆ จึงยินดีเป็นอย่างมากที่มารดามีคนดี ๆ มาคอยดูแล“แล้วท่านพี่ละขอรับ พบเจอเรื่องใดหรือไม่”หากเสวียนลิ่วหลางมิทันจะได้บอกกล่าวเรื่องที่ได้ไปตรวจสอบมา...มิได้มีสิ่งใดร้ายแรง ก็เป็นพวกมารปลายแถวกับเผ่าปีศาจที่มิชอบหน้ากันมาทะเลาะกัน แล้วกลุ่มจอมยุทธ์รุ่นใหม่เขาอยากแสดงว่าตนมีฝีมือเท่านั้น ก็มีบางคนเดินเข้ามา“มาทำไม” เสวียนลิ่วหลางเอ่ยเสียงเข้มดุ หากเด็กน้อยตรงหน้ากลับมิสนใจแล้วยังจะส่งยิ้มให้กับเก้าเทียนรุ่ยเพื่อยั่วโทสะยักษ์ใหญ่ตรงหน้าอีกด้วย“มิได้มาหาเจ้าเสียหน่อย มาหานั่น...” ปากเล็กสีแดงสดบุ้ยใบ้ไปทางเก้าเทียนรุ่ย “ต่างหากล่ะ...คิดถึงมากเลย”“ที่นี่เรือนข้า...ไปคิดถึงไกล ๆ หากมิอยากถูกจับโยนออกไป”“กล้ารึ...ข้าพี่ชายสองนะ เจ้ากล้าทำร้ายพี่ชายเมียเจ้ารึ”“ฮึ! พี่ชายที่นอก
ปลูกรักฮูหยินแม่ทัพปีศาจ chapter 123
“อึก...อ้ายฉี!” ชิงชวนร้องเรียกด้วยความเกรี้ยวกราดเพราะยังมิทันได้เตรียมกายรับอ้ายฉีก็แทรกแท่งใหญ่ร้อนเข้ามาอย่างรวดเร็ว แล้วยังจะหัวเราะร่าพร้อมกับกลั่นแกล้งเขาด้วยการขยับกายออกแล้วเคลื่อนกลับเข้าไปใหม่จนสุด“ไอ้เจ้าบ้าอ้ายฉี!”“อา...ข้ามันคนบ้านี่น่า เขาว่าคนบ้าทำอะไรก็มิผิด” ว่าแล้วอ้ายฉีก็เร่งเคลื่อนกายจู่โจมเข้าในพื้นที่เร้นลับของชิงชวนอย่างหนักหน่วงซ้ำแล้วซ้ำเล่า...จากนุ่มนวลกลับเป็นรุนแรงเมื่อถูกผนังอ่อนนุ่มบีบรัด“เจ้าว่า...ข้าจะบ้าได้มากกว่านี้ไหมอาชวน”“หยุดทำอย่างที่เจ้าคิดเลยนะอ้ายฉี” ชิงชวนห้ามปรามเมื่อพอจะรู้ว่าอีกฝ่ายคิดทำการสิ่งใด เขามิอยากเดินออกจากห้องพักอย่างอับอายเพราะถูกอีกฝ่ายจับกดจนเตียงพังอย่างเช่นโรงเตี้ยมที่ก่อนหน้าอ้ายฉีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยขณะกล่าวออกไป “ข้ายังมิได้คิดอะไรสักหน่อย”“ฮึ! เจ้าอย่าคิดว่าข้าจะมิล่วงรู้ ข้าอยู่กับเจ้ามานานเท่าใดแล้ว ยามนี้หากมิใช่เพราะคิดว่าเดินทางกันพอแล้วกับในยุทธภพมีเรื่องมากมายชวนปวดหัว คิดว่าเจ้ากับข้าจะคิดกลับไปหาท่านแม่ทัพ...นายท่านกับคุณชายหรือไงกัน”“ครั้งนี้ข้ายอมก็ได้” หากมิใช่เพราะจะทำให้ชิงชวนอับอาย แต่เขาสัมผัสได้ว
ปลูกรักฮูหยินแม่ทัพปีศาจ chapter 122
“ใบหน้าเมียข้ายามนี้ช่างงดงามเหลือเกิน เร่งอีกหน่อยสิท่านพี่ ข้าอยากได้ยินเสียงร้องของอาเหว่ย” จวินต้าเกอเอ่ยยามทอดสายตามองใบหน้าที่แสดงออกถึงความสุขสมยามถูกกระแทกด้วยความต้องการ“ได้สิน้องข้า” เฮยต้าเกอตอบรับ ผนังอ่อนนุ่มช่างบีบรัดเสียจนเขาถึงหายใจหอบแรงทำให้เขาขยับโยกกายด้วยความหนักหน่วงรุนแรงตามความต้องการที่มันเพิ่มมากขึ้น...และมากขึ้นจางเหว่ยสัมผัสได้ถึงกระแสความร้อนที่ไหลพุ่งเข้าสู่ร่างกายพร้อมกับเสียงครางของเฮยต้าเกอ ก่อนคลื่นความร้อนครั้งใหม่จะถาโถมเข้าหา“ข้าถูกพี่ใหญ่กลั่นแกล้ง แล้วยังจะต้องพาหมูป่ากลับมา ระหว่างทางก็ยังจะพลัดตกลงไปในแม่น้ำด้วย กว่าจะถึงบ้านก็เหนื่อยมิใช่น้อย เมียข้าช่วยปลอบโยนข้าหน่อยนะ” จวินต้าเกอเอ่ยขณะสองมือใหญ่ลูบคลำไปทั่วร่างกายพร้อมกับใช้แท่งใหญ่ยักษ์ของตนเองกดรุกล้ำเข้าไปในร่องทางด้านหลังของจางเหว่ยยามถูกผนังอบอุ่นห่อหุ้มและรัด ความต้องการของจวินต้าเกอก็เพิ่มมากขึ้น เขาขยับกายตัวราวกับพายุฝนที่กำลังกระหน่ำสาดซัดอย่างรุนแรง“หากเมียข้ายังจะทำสีหน้าเช่นนั้น...วันนี้เราคงจะมิได้ไปหานายท่านกับคุณชายเป็นแน่” เฮยต้าเกอกล่าวขณะวางมือลูบไล้บนอกเมียรัก“ข้า
ปลูกรักฮูหยินแม่ทัพปีศาจ chapter 121
“ท่าน...ท่านพี่” จางเหว่ยเอ่ยทักสองบุรุษที่เดินเข้ามาในบ้านเสียงแผ่วเบา ด้วยอย่างไรเขาก็ยังมิชินกับการเป็นฟูเหรินของบุรุษด้วยกัน แต่มิใช่เพราะเขาจำต้องผูกพันธสัญญาหรือมิเต็มใจอยู่กับกระทิงสองพี่น้องหรอกนะ แต่เพราะใจของเขาก็รู้สึกดีกับทั้งสองคนอยู่มิน้อย ยิ่งเมื่อผ่านพ้นค่ำคืนผูกพันธสัญญาไปแล้ว เฮยต้าเกอและจวินต้าเกอก็ดูแลเขาอย่างดี“มิสบายหรือเมียข้า” เฮยต้าเกอเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“ข้ามิได้เป็นอะไร หากแต่ท่านพี่กับท่านพี่จวิน เหตุใดถึงได้กลับมาเรือนเร็วเช่นนี้ ยังมิทันจะเที่ยงเลย ท่านมิสบาย...บาดเจ็บใช่หรือไม่” จางเหว่ยเอ่ยถามพลางมองดูว่าบุรุษตรงหน้ามีบาดแผลที่ส่วนใดของร่างกายบ้าง“มิได้เป็นเช่นนั้น วันนี้โชคดี ได้หมูป่าตัวใหญ่มา เลยคิดกันว่ารีบกลับบ้านจะดีกว่า หมูป่าตัวใหญ่เช่นนี้ถ้าได้นั่งล้อมวงกินกันหลาย ๆ คนคงจะดีมิใช่น้อย อาเหว่ยอยากพามันไปกินกับนายท่านกับคุณชายหรือไม่” เฮยต้าเกอกล่าวถึงเสวียนลิ่วหลางกับเก้าเทียนรุ่ย“แต่กว่าท่านพี่จะจับมันได้...มิง่ายเลยนะขอรับ” แม้จะดีใจที่กระทิงสองพี่น้องยังคิดถึงความรู้สึกของเขา“สัตว์มีอยู่เต็มป่า จะจับเมื่อไหร่ก็ได้ แต่นายที่ดีอย่างนายท่
ปลูกรักฮูหยินแม่ทัพปีศาจ chapter 120
“อ่า...รอค่ำคืนนี้ก่อนนะเมียรักของข้า รุ่งสางแล้วเราต้องเร่งทำเวลา” ยามนี้จวนแม่ทัพยังมีงานให้เขาทำอยู่ อีกทั้งยังบางคนที่มิอยากให้เขาออกไปใช้ชีวิตที่อื่นก็มาคอยอ้อนวอนขอร้อง“อื้อ...” เก้าเทียนรุ่ยรับคำก่อนจะยกตนเองขึ้นเพื่อตอบรับเจ้ายักษ์ใหญ่ที่ค่อย ๆ สอดดันเข้ามาในร่างก่อนจะถอนออกอย่างเชื่องช้า แล้วย้อนกลับเข้ามาอีกครั้ง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกครั้งจะลึกขึ้นเรื่อย ๆร่างเล็กบางไหวโยกตามแรงเคลื่อนไหว ผนังด้านในรับรู้สึกแท่งร้อนที่บุกรุกเข้ามาในกายครั้งแล้วครั้งเล่า บ้างก็เชื่องช้า บ้างก็รวดเร็ว“ท่านพี่”ใบหน้าแดงระเรื่อของเก้าเทียนรุ่ย ดวงตากลมใสที่ยามนี้ฉายแววปรารถนาอย่างชัดเจนทำให้เสวียนลิ่วหลางยิ่งถาโถมแท่งร้อนบุกรุกเข้าไปในพื้นที่หวงห้ามด้วยความปรารถนาที่รุนแรง เสียงสะท้อนของร่างกายที่กระทบกันดังทั่วห้องเช่นเดียวกับเสียงหอบของสองคนที่ดำดิ่งกับความใกล้ชิดเสวียนลิ่วหลางพลิกกายบางให้ลงนอนคว่ำ ใบหน้าเก้าเทียนรุ่ยแนบกับหมอนหนุน แขนแกร่งสอดรัดเอวเล็กขณะกดสะโพกพาแท่งเหล็กร้อนให้ดำดิ่งสอดแทรกไปในช่องทางที่อ่อนนุ่มครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนเสียงคำรามจะแผดดังขึ้นพร้อมกระแสความร้อนไหลพุ่งเข้าสู่
ปลูกรักฮูหยินแม่ทัพปีศาจ chapter 119
“เอาเป็นข้า...” เด็กน้อยเคลื่อนไหวกายเพียงเล็กน้อยแต่กลับรวดเร็วเสียจนแทบจะมองมิทัน เพียงแค่มิถึงหนึ่งจิบชาดูเหมือนว่าทุกคนที่ยังคงอ่อนแรงยกเว้นเสวียนลิ่วหลางก็ดีขึ้น“ข้าช่วยพวกเจ้าได้เพียงแค่นี้ ส่วนที่เหลือก็เป็นเรื่องของพวกเจ้าเองแล้ว”“เดี๋ยว!” เก้าเทียนรุ่ยร้องเรียกเด็กน้อยตรงหน้าที่หันกายจะจากไป“มีอะไรอีก ข้ามิได้คิดร้ายกับพวกเจ้านะ”“เปล่า ข้ามิได้คิดเช่นนั้น แต่...” เก้าเทียนรุ่ยขบเม้มปากเข้าหากัน มิรู้ว่ามันเป็นความรู้สึกของเขาเองหรือเปล่าที่รู้สึกคุ้นเคยกับเด็กน้อยตรงหน้าประมาณหนึ่ง จนมันอดที่จะคิดมิได้“หากเจ้ามิพูดอะไร ข้าจะไปแล้วนะ”“เจ้า...คุณเป็นหนึ่ง” เก้าเทียนรุ่ยเอ่ยเสียงแผ่วเบา“หือ...” คิ้วของเด็กน้อยเลิกขึ้น“ใช่หรือไม่”เด็กน้อยคลี่ยิ้ม ก่อนจะเอ่ยออกไปว่า “จะใช่หรือมิใช่ จะมีสิ่งใดแตกต่างไปล่ะ ในเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างมิอาจย้อนกลับไปแก้ไขสิ่งใดได้แล้ว เจ้านั่นแหละ...ได้โอกาสแล้วก็ใช้ชีวิตนับจากนี้ไปให้มีความสุขเถอะ” กล่าวจบเด็กน้อยที่มิบอกกล่าวให้ทุกคนรู้เป็นผู้ใดจากไปพร้อมกับร่างของเสวียนลิ่วหลางที่ทรุดล้มลงศีรษะแนบชิดกับลำคอเก้าเทียนรุ่ย“ท่านพี่!”“ท่านแม่ทัพ!”
ปลูกรักฮูหยินแม่ทัพปีศาจ chapter 9
“ที่เจ้าทำอยู่ คงมิได้คิดจะบ่ายเบี่ยงมิยอมไปรักษานายของข้าหรอกนะ”ถามอย่างกับว่าเขาจะทำเช่นนั้นได้อย่างนั้นแหละ ก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่หรือไง...เขากับท่านแม่อยากจะหนีไปตั้งแต่ได้เห็นประตูทางเข้าที่นี่แล้ว ตอนที่ถูกบังคับให้มาด้วย ก็คิดอยู่แล้วล่ะ ผู้ที่เก้าเทียนรุ่ยต้องมาดูแลและปรุงอาหารให้ จะต้องเป็นค
ปลูกรักฮูหยินแม่ทัพปีศาจ chapter 8
“ตื่นแล้วหรือเอ้อร์เออร์” “ขอรับ...” เก้าเทียนรุ่ยพยักหน้ารับ พลางยกสองมือชูขึ้นก่อนจะนำข้างหนึ่งมาปิดปากเอาไว้ แม้จะได้นอนหลับพักผ่อนที่น่าจะนานอยู่ หากเขาก็ยังคงรู้สึกอ่อนเพลียจนอยากที่จะนอนพักอีกสักหน่อย ทว่า...“ถึงที่หมายแล้วหรือขอรับท่านแม่” มิน่าจะใช่ เขายังรู้สึกเหมือนกับว่ารถม้าที่นั่งอยู
ปลูกรักฮูหยินแม่ทัพปีศาจ chapter 7
แต่ก็คงจะไม่มีอะไรให้แปลกใจแล้วล่ะ ก็อยู่ดี ๆ เขาเกิดรู้ว่าผักที่ปลูกไว้หลังเรือน ผลไม้ รวมถึงต้นไม้ใบหญ้าที่พบเห็นได้ทั่วไปสามารถนำมาปรุงตัวยาที่สามารถรักษาผู้คนให้หายได้ หากนั้นก็ยังมิเท่ากับความกล้าที่มิรู้ว่ามันมาจากที่ใด ไม่กลัวว่าจะถูกทำร้ายยามที่เอ่ยปากออกไปว่า สามารถรักษาผู้คนที่ป่วยไข้ให้ห
ปลูกรักฮูหยินแม่ทัพปีศาจ chapter 6
เก้าเทียนรุ่ยตบมือผู้เป็นมารดาเบา ๆ ก่อนจะกระโดดลงจากรถม้าไปหาท่านรองแม่ทัพหน้าตายที่ดูเหมือนจะเตรียมพร้อมรับมือกับเรื่องมิขาดฝัน เขากวาดตามองไปยังทหารผู้ติดตามที่หากจำมิได้ เมื่อแรกเริ่มเดินทางกันมีประมาณห้าคน หากตอนนี้เหลือเพียงแค่สี่ เขายังมิทันจะได้ไถ่ถามสิ่งใดต่อก็ได้ยินเสียงร้องที่จับทิศทางมิ
قد تعجبك أيضًا
Bad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด67.8K وجهات النظرลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.4K وجهات النظرสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา372.0K وجهات النظرบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์317.9K وجهات النظرยัยอวบของเสี่ยเมธ
รัตน์ธาดา / Ziren26194 وجهات النظرSecret Love : ท่านประธานเผด็จการรัก (อคินทร์ x ธาราริน)
เพรียงกังวาร34 وجهات النظرนางร้ายไม่ตรงปก ของท่านประธาน NC ++ / BDSM
ลานิรินน์6.2K وجهات النظرเมียเด็กของนายหัวนที
จินต์พิชา91 وجهات النظر
