14

การเล่าเรื่องราวผ่านบทบรรยายอันไพเราะ ถ้อยคำสละสลวยกินใจ เนื้อหาน่าติดตาม บทกวีที่ซึมลึกถึงอารมณ์ทั้งห้าทำให้ผู้อ่านต่างสะเทือนใจไปกับการฝ่าฟันอุปสรรคเพื่อตำแหน่งหน้าที่การงานและความรัก กว่าที่บุรุษผู้ต่ำต้อยจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด ได้ครองคู่กับคุณหนูผู้สูงศักดิ์แห่งตระกูลแม่ทัพ

ทั่วทั้งเมืองต่างโจษขานกันว่าเนื้อหาในนิยายล้วนถอดแบบมาจากข่าวลือฉาวโฉ่ ใต้เท้าผู้มีภรรยาหนึ่งอนุสอง จะเป็นใครไปได้หากมิใช่จวนท่านรองเสนาบดีซู...

พอนิยายเริ่มวางขายในอาทิตย์นี้ กระดาษในเมืองหลวงแพงหูฉี่  บรรดาบุตรหลานขุนนางและเหล่าปัญญาชนต่างมาเข้าแถวรอซื้อหน้าโรงน้ำชาอย่างคึกคัก หางแถวนั้นยาวเหยียดไปถึงตรอกชุนหลี ประมาณหกลี้ได้

“ก็เพราะมันเป็นเรื่องราวของคุณชายท่านหนึ่งยังไงเล่า เจ้าไม่สงสัยบ้างเลยหรือ เหตุใดเขาต้องถูกรังแกถึงเพียงนี้”

“บ่าวสงสัยเจ้าค่ะ!”

ในจวนแม่ทัพมีบางคนเพิ่งทราบข่าว สาวใช้คนสนิทอีกสองตามเข้ามาในเรือนรับรอง ซิ่วอิง ลู่ซวน รินชาให้คุณหนู ฟังเรื่องราวของคุณชายน้อยไปพร้อมกับบัณฑิตหนุ่ม

เรือนฉางชุนพื้นสะอาดเป็นเงามัน บรรยากาศโดยรอบโอบล้อมด้วยเหมยกุ้ยฮวาหลากสีสัน ส่งกลิ่นหอมไปทั่วบริเวณ ด้านหน้าเรือนมีบ่อน้ำพุร้อน ข้างเรือนมีน้ำตกจำลอง ภายในกว้างขวางโอ่อ่า ประดับด้วยเครื่องเรือนราคาแพงสมฐานะบุตรีเอกจวนแม่ทัพ ผู้ซึ่งบริหารทรัพย์สินในชาตินี้เป็นอย่างดี

คุณหนูเสิ่นมิเคยเงินขาดมือ นางได้รับบทเรียนอันเจ็บปวดจากชาติก่อน หลังยกสินเดิมใช้หนี้ท่วมหัวตระกูลซูที่แต่ละคนใช้เงินเป็นกระดาษ ร้านค้านับสิบร้านขนาดว่าได้มาจากมารดาของคุณชายน้อยโดยไม่ต้องออกแรงอะไรเลย ขาดทุนย่อยยับก่อนหน้าที่นางจะแต่งเข้าไปแล้ว

บุตรของอนุเสี่ยวถิง อนุรองผู้มีบุตรแฝดจอมเสเพล หยิบฉวยข้าวของในร้านไปใช้สอยส่วนตัว ตบหน้าตัวเองจนบวม เที่ยวแจกของมีค่าให้กับมิตรสหายขี้ประจบประแจง บุตรของอนุเจียอี คุณหนูสี่บริหารงานไม่เป็นแต่กลับนำของปลอมมาหลอกลวงลูกค้า ยามใดที่เงินขาดมือ พวกเขาจะบากหน้ามาขอจากพี่สะใภ้เช่นนาง และนางในตอนนั้น... กลับนำเงินคลังจากจวนแม่ทัพไปประเคนให้พวกคนชั่วอย่างคนโง่งม!

มนุษย์เราจะโง่เขลาได้สักกี่ครา?

หยิบยื่นทุกสิ่งให้คนชั่วจนหมดตัว เฝ้าให้อภัยดั่งพระโพธิสัตว์มาโปรดสัตว์โลกเช่นนั้น เรียกว่าความดีหรือความบ้าคลั่งกันแน่ ต่อให้อีกฝ่ายจะสำนึกผิดหรือไม่แล้วอย่างไร

ความผิดก็เกิดขึ้นแล้ว...

คนที่ถูกกระทำจนยับเยินเช่นนางเล่า ใครจะเยียวยารักษา?

ร่างบางในชุดสีชาดเอนกายลงบนเปลนอนด้วยท่าทีผ่อนคลาย บ่าวแต่ละคนมีสีหน้าสดใส คงเพราะหลายวันมานี้พวกนางเห็นคุณหนูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

“บทกวีของบัณฑิตน้อยไพเราะนัก ภาษาอ่านง่าย ขนาดผู้ไม่มีความรู้ในระดับสูงยังอ่านเข้าใจ พวกเจ้ามีความคิดเห็นอย่างไร?” นางหันไปถามบ่าวที่เดินเข้ามาอีกสอง ในจวนแม่ทัพมีสาวใช้ยี่สิบสามคน บ่าวอีกสามสิบ ไม่รวมคนของสำนักหลิงฝูที่ปลอมตัวเข้า ๆ ออก ๆ จวนแม่ทัพนับห้าสิบชีวิต

“ข้าอ่านหลายรอบแล้วเจ้าค่ะสนุกมาก แค่สองตอนแรก วางขายเพียงวันเดียวก็คัดสำเนาไม่ทัน ตอนข้าไปสืบดูข่าวคราว เห็นบรรดาลูกหลานขุนนางคุณหนูผู้ดีมารอซื้อ วางมัดจำเอาไว้เป็นหมื่นตำลึง องค์ชายใหญ่มาขอจองเป็นคนแรก แพงเท่าไรก็ยอมจ่าย”

“คุณหนูเราจะรวยแล้ว” ลู่ซวนหัวเราะร่าเริง บ่าวชายอีกสามเข้ามาผลัดกันดูผลงานนิยายที่กำลังโด่งดัง ซิ่วอิงเข้ามาประจบคุณหนู สาวใช้อีกคนนวดบ่าไหล่

“ข้ารวยอยู่แล้ว แค่หารายได้เล็กน้อย” คุณหนูวางถ้วยชาลง หันไปถามบัณฑิตหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาผิวขาวสะอาด “ตกลงท่านเอาเท่าไร ข้าเหมาจ่าย”

บัณฑิตหนุ่มวางพู่กันลง ยกมือโขกศีรษะ “ข้าน้อยกู้เจียวซิ่นยินดีทำทุกอย่างเพื่อตอบแทนบุญคุณตระกูลเสิ่น แม่ทัพวั่งซูเมตตาบิดาข้า แม้แขนพิการก็รับมาทำงานในจวน แม่ทัพหญิงเสิ่นช่วยมารดาข้าให้พ้นจากหอนางโลม บีบบังคับเอาหนังสือตัดขาดญาติชั่วช้า มิให้นางต้องทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป คุณหนูไม่เคยทอดทิ้งครอบครัวข้า ทั้งหยิบยื่นเงินทองและยารักษาโรคให้ประทังชีวิต ข้าน้อยมีเพียงความจงรักภักดีมอบให้ มิคิดอาจเอื้อมรับเงินแม้เพียงตำลึงเดียวขอรับ”

“เหตุใดจึงกล่าวเช่นนั้น? ท่านรับเงินก้อนนี้ไปซื้อยาซื้ออาหารดี ๆ และหยูกยาให้บิดามารดาด้วย เข้าใจหรือไม่?”

“ขอรับคุณหนู แม้ข้ามิอยากรับไว้จริง ๆ สุดแล้วแต่คุณหนูจะเมตตา”

เมื่อครั้งบิดามารดายังมีชีวิต ทหารกล้าในกองทัพหลายนายแม้ต้องพิการแขนขาหรือสูญเสียดวงตาในสนามรบ ท่านแม่ทัพกลับมิเคยทอดทิ้ง วีรบุรุษผู้บอบช้ำเหล่านี้ถูกรับเข้ามาช่วยงานในร้านค้าและจวนแม่ทัพ มีโรงครัวที่ต้อนรับครอบครัวของพวกเขาให้ได้อิ่มท้อง ทั้งยังเมตตาลูกหลานพวกเขา ใช้เส้นสายฝากเข้าเรียนหนังสือในสำนักศึกษาดี ๆ ไม่แปลกที่ผู้จงรักภักดีเหล่านี้ล้วนซื่อสัตย์จนตัวตาย

บัดนี้จวนแม่ทัพตระกูลเสิ่นเหลือเพียงคุณหนูหรูซี นางเป็นผู้จัดการบัญชีในตระกูลตั้งแต่อายุสิบสอง ด้วยความเฉลียวฉลาดเกินวัยจนท่านลุงมองเห็นในความสามารถ ประกอบกับว่านางตัดสินใจเล่าเรื่องของตนไปตามตรง เพื่อขอตราพยัคฆ์และสมุดบัญชีให้นางเป็นผู้สืบทอดกิจการทั้งหมด นางรับปากท่านลุงว่าจะมิละเลยผู้ที่อยู่ภายใต้ร่มเงาของตระกูลเสิ่นแม้เพียงคนเดียว

ธรรมดาสตรีที่เป็นเด็กกำพร้ามักถูกญาติพี่น้องข่มเหงรังแก เหล่าเครือญาติสายรองที่แตกแขนงออกไปต่างจ้องจะรุมทึ้งทรัพย์สมบัติของตระกูลเสิ่น ทว่าสุดท้ายก็ยอมแพ้ไปจนหมดไม่เหลือสักคน ใครเล่าจะมาต่อกรกับนางผู้มีชีวิตมาสองครั้งได้

นางมีแค่สติปัญญาเสียเมื่อไร…

ชาติก่อนนางตรากตรำบำเพ็ญเพียร ขัดเกลาวิทยายุทธ์ในสำนักหลิงฝูจนก้าวขึ้นสู่ระดับปรมาจารย์ การสะกดจิตท่านป้าท่านลุงนั้นง่ายดายเหมือนล้วงของออกจากแขนเสื้อ

เห็นจะมีแค่ตระกูลซูเท่านั้นที่ไม่กลัวตาย ติดเพียงนางแตะต้องพวกเขาไม่ได้...