บทที่16

"จะไปไหนกัน"

"ไปซื้อขนมในหมู่บ้านหน่ะ"

"ลีเอาอะไรมั้ย"

"ไม่ มึงจะเดินไปเป็นเพื่อน?" 

"ฮะ" 

"อืม"

"รีบกลับนะ เดี๋ยวมีหมูย่าง"

"โอเค / โอเค"

เหมือนพี่อาลีจะมองเห็นอะไรในตัวผม หรืออาจเป็นผู้ชายเหมือนกันเลยพอดูกันออก ถ้าอย่างนั้นถือว่าโชคดีของผมนะ ที่เพื่อนสนิทของเธอไม่ได้มีท่าทีขัดขวางผมแต่อย่างใด ออกแนวเปิดโอกาสให้ผมอยู่หน่อยๆ ถ้าผมเดาไม่ผิดประวัติของผมน่าจะผ่านตาพี่เขามาบ้างแล้ว เพราะพี่เขาก็ใหญ่พอตัว

โชคดีที่ตลอดชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย​ ผมไม่มีข่าวเสียหายหรือเรื่องผู้หญิงเลยสักครั้ง มีก็แค่ติดชาร์ต​หนุ่มฮอตที่มีคนโหวตให้ก็เท่านั้น ผมก็ไม่รู้เหมือนกันที่เธอชอบว่าผมเจ้าชู้ เธอไปเอามาจากไหน ถึงเอามาพูดเป็นตุเป็นตะหยิบมาว่าผมตลอด

"น้องกายเอาน้ำอะไรมั้ย เดี๋ยวพี่ให้ลูกพีชจ่ายเงินให้"

"ไอติม แกอยากเลี้ยงก็เลี้ยงเองสิ"

"ถ้าพีชเลี้ยงผมเอาอันนี้ อันนี้ แล้วก็อันนี้ครับ"

"แต่ถ้าพี่ไอติมเลี้ยง ผมขอแค่น้ำอัดลมแก้วเดียวก็พอ"

"อยู่เป็นนะเนี่ย" 

"ไอติม แกจ่ายสิ ฉันไม่ได้เอากระเป๋าสตางค์​มา"

"หึ ขี้งก" 

"... "

ผมยืนอมยิ้มกอดอกมองคนตัวเล็กที่ไม่ยอมควักเงินจ่ายค่าขนมถุงใหญ่ให้ผม ปากผมก็อดไม่ได้ที่จะขยับว่าเธอเบาเบาพอให้ได้ยินกันสองคน ทำเธอหันมามองค้อนตาขวางเหมือนแม่แมวคงจะรู้ว่าโดนผมแกล้งเข้าให้ ส่วนพี่ไอติมก็ยืนขำคิกคักอยู่ใกล้ๆ คอยชงให้ผมช่วยกันแกล้งเธอ

ไม่รู้ว่าตอนนี้สำหรับเธอ ผมพอมีคะแนนที่เคยทำไว้หลงเหลืออยู่มั้ย เพราะตั้งแต่ที่เธอเจอผมในโรงอาหารวันนั้นก็ดูเหมือนเธอจะจับผิดลบคะแนนอยู่ในใจตลอด แถมวันนี้ก็เจอภาพซ้ำอีก เฮ้อ... งานเข้าไม่พักเลยหว่ะไอ้กาย

"ไอ้กาย มึงอยู่กับเพื่อนบ้างนะ" 

"เพื่อนอย่างมึง กูอยู่คนเดียวดีกว่า"

"ปากแจ๋ว กูไล่ออกมานอนนอกเต๊นท์แม่ง"

"กูไปขอนอนเต๊นท์มายก็ได้ เห็นที่เหลือ"

"ไม่ได้ / ไม่ได้" 

"หึ" 

"ไอ้เตอร์กูพอเข้าใจ แต่มึงเนี่ยยังไง"

"มายตัวอ้วนไง แค่นั้นก็นอนเบียดมินกับลลิลจะแย่แล้ว"

เพี๊ยะ! 

"นี่ว่าใครอ้วน ห๊ะ" 

"หึ อะสาวๆ พีชกับพี่ไอติมซื้อขนมมาฝาก"

"สวยแถมยังใจดีอีกอะ"

พอกลับมาถึง คนอื่นๆ ก็เริ่มทยอยกันไปอาบน้ำ เหลือแค่แก๊งค์เพื่อนผมที่นั่งเล่นกันอยู่​หน้าเต๊นท์รอเวลากินข้าวเย็น ทันทีที่ไอ้นายเห็นผมเดินแยกจากสองสาว ก็เล่นใหญ่ใส่ผมจนผมต้องสู้กลับโดยจี้จุดอ่อนของมัน ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นคนที่นั่งอยู่ข้างตัวมันนี่แหละ

เพราะความพูดมากของไอ้เพื่อนเวร ผมเลยต้องนั่งกินหมูย่างอยู่กับพวกมันอย่างนี้ แต่ผมขอนั่งอยู่ในเซฟโซนหน่อยแล้วกัน มีไอ้เตอร์กับไอ้นายขนาบข้าง เพราะกลัวว่ารุ่นน้องคนนั้นที่คอยมองอยู่ไม่ไกลจะเข้ามาถึงตัวผมง่ายๆ อีก ผมไม่อยากมีคดีเพิ่มจนเป็นข้ออ้างที่เธอจะใช้ตีตัวออกห่างจากผมในที่สุด ถ้าเป็นอย่างนั้นผมคงอยู่ไม่ได้แน่

แต่เหมือนตอนนี้ผมจะเจอก้างชิ้นใหญ่เข้าให้แล้วซิ

"ลูกพีช เราย่างหมูมาให้"

"อะ อ่อ ขอบใจนะ"

"วันนี้ทาสีเหนื่อยมั้ย"

"ไม่เหนื่อย" 

"พรุ่งนี้เราไปช่วย" 

"งานสีของไอติมกับลูกพีชใกล้เสร็จแล้ว"

"มึงช่วยกูซ่อมห้องน้ำเหมือนเดิมดีกว่า"

"เดี๋ยวเสร็จไม่ทัน"

"ทำไมมึงไม่ให้ไอ้สามคนนั้นมาช่วยด้วยวะ"

"กูขอเขามาช่วยแค่ติดตั้งคอมฯ แล้วเขาก็ทำหน้าที่กันเสร็จแล้ว"

"เหลือแค่มึงกับกู"

ความหมายในประโยคสุดท้ายของพี่อาลีคงไม่ได้หมายถึงแค่เรื่องงาน แต่น่าจะรวมถึงรุ่นพี่คนนั้นต้องผ่านด่านพี่อาลีด้วย ถ้าหากคิดจะเข้าใกล้เพื่อนสนิทของเขา เพราะผมเคยได้ยินมาว่าพี่อาลีจะแสกนผู้ชายทุกคนที่คิดจะจีบฝาแฝดอย่างพี่ไอติมและเพื่อนสนิทอย่างพีช พร้อมกับคัดออกทันทีที่ไม่ผ่านเกณฑ์ จนบางคนแค่เดินมาเห็นหน้าโหดๆ ของพี่อาลีก็ถึงกับเดินกลับไม่มีใครกล้าเข้ามาใกล้ ถึงทำให้เธอโสดเพื่อรอผมจนวันนี้

"ไม่ได้เอายางรัดผมมาหรอ"

"เอามา แต่มันขาด"

"อ๊ะ ทำอะไรเนี่ย"

"ก็มัดผมให้ไง"

"จะได้ไม่เกะกะ เดี๋ยวก็ได้จุ่มสีพอดี"

"หรือจะใช้ผมแทนแปรง"

"ตลก ใครเขาทำกัน"

"หึ"

"พีช"

"ว่า?" 

"ขออะไรหน่อยได้มั้ย" 

"ไม่ได้"

"กวนนะ"

"ขออะไรก็พูดมาสิ"

"อย่าสวยมากได้มั้ย ไม่อยากมีคู่แข่ง"

"อยากแข่งคนเดียว"

ฉันรีบตื่นแต่เช้ามานั่งทาสีให้เสร็จ เพราะอยากจะไปช่วยน้องลลิลน้องมายแล้วก็น้องมินสอนหนังสือเด็กๆ บ้าง เมื่อวานฉันแอบเห็นสิ่งที่น้องๆ ทำให้เด็กๆ แล้วแอบทึ่งมาก เตรียมมากันพร้อมทุกอย่าง แถมมีกิจกรรมดึงความสนใจจากเด็กๆ เล่นกันอย่างสนุก จนบางคนถึงขนาดขอให้อยู่ต่อ ส่วนไอติมก็บอกว่าจะรีบตามมาขอเคลียร์ของให้เสร็จก่อน ฉันเลยแอบมานั่งทำอยู่คนเดียว

ระหว่างที่กำลังนั่งฮัมเพลงไปทาสีไ​ปอยู่เพลินๆ ก็รู้สึกได้ถึงเงาสูงใหญ่ยืนอยู่ข้างหลังมาพร้อมกับกลิ่นหอมประจำตัวที่ฉันจำได้ดีว่าเป็นเขา คนที่คอยวนเวียนอยู่ในหัวฉันตลอด แถมยังถือวิสาสะจับผมของฉันมัดรวบขึ้นสูงผูกหนังยางให้อย่างเรียบร้อยราวกับเป็นมืออาชีพ ไม่รู้ว่ารู้จักพกยางรัดผมผู้หญิงตั้งแต่เมื่อไหร่

สิ่งที่เขาขอ ไม่ได้สร้างความหนักใจให้ฉัน แต่จะให้ฉันตอบเขายังไง เรื่องแบบนั้นมันห้ามกันได้ที่ไหนเล่า แล้วฉันก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองสวยมากตามที่เขาพูดด้วย

"ได้มั้ย"

"พูดไปเรื่อย"

"ไม่พูดก็ได้"

ฟอด

เพี๊ยะ!

"กาย! เดี๋ยวคนอื่นมาเห็น"

"ถ้าไม่มีคนอื่น กายหอมพีชได้?"

"ไปยืนทาสีตรงโน้นเลย"

#แข่งคนเดียวก็ได้หรอ

#อ่านเพลินๆ ฟินๆ กันเหมือนเดิมนะคะ