로그인공유
ลูกนอกคอก
게시일:
2026-08-20 09:37:02
최신 챕터
ผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ ซวยชะมัด
แตมเดินทางมาถึงไร่พราวตะวัน จังหวัดเชียงใหม่“เย้! อาแตมมาแล้ว พล็อตเตอร์คิดถึงที่สุดเลยครับ”เด็กชายวัยสองขวบเศษวิ่งโร่เข้ามากอดขาเขาแน่นด้วยความดีใจ“อาซื้อของเล่นชุดใหญ่มาฝาก ไปเปิดดูกันดีกว่าครับ” ชายหนุ่มยิ้มกว้าง อุ้มหลานชายตัวน้อยขึ้นมาแนบอกอย่างเอ็นดูจนกระทั่งถึงเวลางานเลี้ยงเปิดตัวทายาทอัศวธารากุลของต้นและน้ำตาล แตมคอยยืนดูแลเพลิงกับครอบครัวไม่ห่างกายตามสัญชาตญาณบอดี้การ์ดเก่า บรรยากาศดำเนินไปอย่างชื่นมื่นจนใกล้จบงาน เขาจึงเลี่ยงเดินออกไปเข้าห้องน้ำสายตาของรองประธานหนุ่มเหลือบไปเห็นหญิงสาวร่างเล็กที่คุ้นตาอย่างอั้ม กำลังยืนหยอกล้ออยู่กับปลัดธาวินสองต่อสองตรงมุมทางเดิน แตมถึงกับชะงัก รีบกระแอมเบาๆ เพื่อเตือน ธาวินกับอั้มสะดุ้งรีบผละออกจากกัน“เฮ้ย ไอ้วิน เบาได้เบาเว้ย ระวังเถอะ ท่านนายอำเภอเดินตามหาลูกสาวตาเขียวปั๊ดอยู่หน้างานนู่นน่ะ ถ้าท่านมาเห็นเข้ามึงโดนยิงหัวแบะแน่”สิ้นเสียงเตือน เสียงฝีเท้าหนักแน่นของนายอำเภออารักษ์ก็ดังใกล้เข้ามาจนถึงหน้าโถงทางเดินพอดี“ยัยอั้ม! มาทำอะไรตรงนี้ พ่อตามหาตั้งนาน แล้วนี่คุยอยู่กับใคร” นายอำเภอขมวดคิ้วจ้องลูกสาวตาเขม็งธาวินอาศัยจังหวะชุลม
ผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ แฟนใหม่
“ไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่ดูเธอแคร์ไอ้หมอนั่นนะ” ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงประชดประชันออกนอกหน้าจนบรรยากาศรอบโต๊ะเริ่มเย็นยะเยือก “ก็คนมันเคยคบกันนี่คะ ตอนนั้นมันบอกเลิกหนูเพราะมันว่าหนูอกเล็ก” อุ้มตอบตามตรงด้วยความน้อยใจที่ยังแอบฝังลึก “มันเคยมาจับหรือไง” แตมถามสวนขึ้นมา แววตาวาวโรจน์อย่างน่ากลัว “ไม่เคยค่ะ!” อุ้มปฏิเสธ “แล้วจะไปแคร์คำพูดมันทำไม” แตมจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโต “ก็หนูไม่ชอบให้ใครมาว่านี่นา หรือว่าหนูควรจะไปทำศัลยกรรมเสริมหน้าอกให้มันดูตูมๆ ดีคะ เวลาไปไหนมาไหนจะได้มีคนหันมาสนใจบ้างไง” อุ้มเอ่ยพลางก้มมองหน้าอกตัวเองอย่างจริงจัง “หยุดความคิดนั้นเดี๋ยวนี้เลยนะ” แตมสั่งเสียงเข้ม คิ้วเข้มขมวดมุ่นเข้าหากันแทบเป็นปม “เคยได้ยินข่าวซิลิโคนเน่าไหม อยากเป็นอย่างนั้นหรือไง” “พี่แตมก็พูดเกินไป คลินิกดีๆ สมัยนี้มีเยอะแยะไปค่ะ” แตมโน้มตัวข้ามโต๊ะเข้ามาใกล้ ใบหน้าหล่อเหลาจริงจังจนอุ้มเผลอหดคอหนี นัยน์ตาคมกริบหลุบมองทรวงอกอวบอิ่มใต้เสื้อไหมพรมของเธอก่อนเลื่อนกลับมาสบตา กระซิบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและแหบพร่า “ของเดิมที่แม่ให้มามันเต็มไม้เต็มมือและสวยมากอยู่แล้ว คนอื่นมอ
ผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน
วันหยุดสุดสบายเริ่มต้นขึ้นด้วยบรรยากาศแสนผ่อนคลาย อุ้มเลือกหยิบเสื้อไหมพรมแขนกุดสีครีมเข้ารูปแมตช์กับกระโปรงยีนส์สั้นเหนือเข่า แต่งหน้าโทนส้มพีชบางเบาขับผิวขาวเนียนน่ารักจนน่ามอง ส่วนแตมสวมเสื้อยืดสีดำพอดีตัวทับด้วยแจ็กเก็ตยีนส์และกางเกงสแล็กสีเข้ม ลุคลำลองสุดเท่ที่เปลี่ยนเสือร้ายมาดขรึมให้กลายเป็นหนุ่มหล่อกระชากใจจนสาวๆ แถวนั้นเหลียวมองตามกันตาเป็นมัน อุ้มเลือกตั๋วหนังแนวโรแมนติกคอมเมดี้ฟีลกู๊ดที่เพิ่งเข้าฉาย ตลอดสองชั่วโมงในโรงหนัง ทั้งคู่หัวเราะไปกับมุกตลกเบาสมอง แตมคอยชำเลืองมองเสี้ยวหน้าหวานข้างกายอยู่บ่อยครั้ง เสียงหัวเราะสดใสและท่าทางเป็นธรรมชาตินั้นช่างมีเสน่ห์ เธอไม่เคยเสแสร้ง ชอบก็บอกว่าชอบ ไม่ชอบก็พูดตรงไปตรงมาจนเขารู้สึกสบายใจอย่างประหลาด ลึกๆ ในสายตานักสืบของเขา เขายังรู้สึกได้รางๆ ว่ายัยตัวแสบคนนี้ยังมีความลับบางอย่างซุกซ่อนอยู่ เมื่อเดินเคียงกันออกจากโรงหนัง แสงไฟวิบวับของโซนตู้เกมก็ดึงดูดสายตาของอุ้มเข้าอย่างจัง “พี่แตม หนูอยากได้ตุ๊กตา คีบให้หนูหน่อยสิคะ อยากรู้จังว่านอกจากยิงปืนแม่นแล้ว พี่จะคีบตุ๊กตาได้แม่นเหมือนกันหรือเปล่า” อุ้มส่งสายตาอ้อน พลางชี้ไปที่ตู้
ผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ ไม่อยู่สามสี่วัน
อำพลแอบกระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ เพราะเมื่อคืนเขาเพิ่งสั่งให้ลูกน้องลบไฟล์หลักฐานและแอบยัดไฟล์ใบเสร็จปลอมใส่เข้าไปในคอมพิวเตอร์เครื่องกลางเพื่อจัดฉากให้แตมเป็นคนรับผิดชอบ ก่อนเจ้าหน้าที่จะลงมือยกเครื่อง แตมก็เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นดังกังวานไปทั่วห้อง “เพื่อความถูกต้องและโปร่งใสที่สุด คุณอารียา ส่งแฟลชไดรฟ์กับเอกสารในมือคุณให้สารวัตรทีสิ” อุ้มก้าวออกมาข้างหน้า ยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลและแฟลชไดรฟ์ที่แตมเตรียมไว้ให้ตั้งแต่เมื่อวานส่งให้เจ้าหน้าที่ “นี่คือข้อมูลสำรองและประวัติบันทึกระบบย้อนหลังทั้งหมด รวมถึงรหัสประจำเครื่องทุกเครื่องในแผนกนี้ ที่ระบบเซิร์ฟเวอร์กลางของผมบันทึกไว้แบบเรียลไทม์ครับสารวัตร” แตมปรายสายตาคมกริบไปหยุดที่อำพลซึ่งเริ่มหน้าถอดสี “ในนี้จะระบุชัดเจนหมดเลยครับว่า ไฟล์ใบเสร็จปลอมพวกนั้นถูกสร้างขึ้นจากเครื่องไหน ใครเป็นคนกดแก้ไข และเพิ่งแอบส่งเข้ามาในระบบเมื่อคืนนี้ตอนเวลาห้าทุ่มสี่สิบห้านาที” สิ้นเสียงของแตม ทั่วทั้งห้องบัญชีก็เงียบกริบลงราวกับป่าช้า อำพลตาเบิกโพลง ขาสองข้างสั่นพั่บๆ เหงื่อผุดพรายเต็มหน้าผากราวกับคนจับไข้ เมื่อรู้ตัวว่ากับดักที่ตัวเ
ผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ เจ้าบ้านที่ดี
มื้อค่ำดำเนินไปอย่างเรียบง่ายทว่าอบอุ่นบนโต๊ะอาหารตัวเดิม ทั้งสองคนนั่งฝั่งตรงข้าม แลกเปลี่ยนเสียงหัวเราะและคำกัดจิกกันตลอดมื้อ แตมตักเนื้อหมูชิ้นโตใส่จานให้อุ้ม ส่วนเธอก็คอยค้อนสายตาวิบวับที่เขาคอยส่งมาป่วนหัวใจไม่หยุด กระทั่งช่วยกันเก็บล้างจานชามเสร็จ แตมก็คว้าข้อมือเธอจูงตรงดิ่งไปยังระเบียงกว้างที่มองเห็นวิวแสงสีของกรุงเทพฯ ยามราตรี ลมเย็นพัดเอื่อยๆ พัดพาปอยผมสลวยให้ปลิวกระจาย ชายหนุ่มดึงร่างเล็กให้นั่งลงบนเก้าอี้หวายตัวยาวก่อนที่เขาจะทิ้งตัวลงนั่งซ้อนด้านหลัง โอบกอดเธอไว้ในวงแขนแกร่ง “พรุ่งนี้เจอของจริงแล้วนะอาย” แตมเอ่ยเสียงนิ่งลึก ลมหายใจอุ่นเป่ารดขมับเนียน อุ้มเอนหลังพิงอกเขาอย่างผ่อนคลาย มือเล็กกุมมือหนาที่วางทาบอยู่บนหน้าท้องของเธอไว้ “พี่แตมกังวลเหรอคะ” “คนอย่างฉันไม่เคยกลัวพวกขี้ขลาดที่เล่นลับหลังหรอก” แตมยกยิ้มเย็น แววตาเด็ดขาดสะท้อนแสงไฟเบื้องล่าง “แต่ฉันแค่เป็นห่วง... ถ้าเรื่องมันบานปลาย เธอจะต้องยืนข้างฉันและอาจจะโดนเพ่งเล็งไปด้วย” คำพูดที่เจือกระแสความห่วงใยอย่างจริงใจทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นแรงผิดจังหวะ อุ้มหันใบหน้ากลับไปสบตากับเขาในความมืดสลัว “หนูไม่ได้อ่อ
ผมว่าจะไม่เป็นลูกเขยนายอำเภอ ใจเต้นโครมคราม
รถสปอร์ตคันหรูแล่นเลียบไปตามถนนยามเย็น ก่อนที่สายตาของอุ้มจะเหลือบไปเห็นแสงไฟและบรรยากาศอันคึกคักของตลาดนัดริมทาง “พี่แตม... เราแวะไปเดินเล่นคลองถมกันก่อนไหมคะ อายอยากได้ของนิดหน่อย” แตมหักพวงมาลัยชะลอรถ เหลือบมองใบหน้าหวานที่ส่งสายตาเป็นประกายอ้อนวอนแล้วก็ใจอ่อนยวบ “อือ ไปสิ พี่ก็ไม่ได้เดินตลาดแบบนี้นานแล้วเหมือนกัน” ทั้งคู่หาที่จอดรถแล้วพากันเดินลัดเลาะเข้าไปในตลาดนัดคลองถม อุ้มดูตื่นตาตื่นใจเป็นพิเศษ เดินแวะร้านนู้นออกร้านนี้ตามประสาผู้หญิง ได้ของกระจุกกระจิกติดไม้ติดมือมาเพียบ ทั้งกิ๊บติดผมลายการ์ตูน ยางรัดผม และต่างหูแฟชั่นคู่ละร้อยกว่าบาท แตมยืนกอดอกมองต่างหูโลหะชุบวิบวับในมือเล็กพลางขมวดคิ้วมุ่น “ทำไมเธอถึงซื้อต่างหูแบบนี้มาใส่ มันดูไม่ค่อยทนเลยนะ” “มันก็สวยดีนี่คะ อีกอย่างมันก็ไม่แพง ใครๆ เขาก็ใส่กันทั้งนั้นแหละ” อุ้มยกต่างหูขึ้นทาบกับใบหูตัวเองแล้วยิ้มแป้นอย่างภูมิใจในของราคาประหยัด “ไว้วันหลังฉันจะซื้อให้ใหม่ เอาของดีๆ ไปเลย” ชายหนุ่มส่ายหัวเบาๆ อย่างเอ็นดู ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าถุงของฝากมาถือไว้ให้เอง “เรารีบไปซื้อของสดกันเถอะ... อีกอย่าง ของสำคัญก็หมดแล้วด้วย”
다른 추천
ห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน131.3K 조회수Gardener คนสวนชวนแซ่บ
กาสะลอง73.2K 조회수ล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ103.8K 조회수รอยร้าวรัก
Sitha76.0K 조회수ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก
จินต์พิชา25 조회수ต้นน้ำติดดิน
Chanan97 조회수ใยรักจอมวายร้าย
SHASHA105 조회수เซอร์วิส รัก Service Love
เหนือ กว่าความคาดหมาย94 조회수
