LOGINแตมขับรถหรูออกจากอาณาจักรเตชะบดินทร์ด้วยความรู้สึกปลอดโปร่งขึ้น ชายหนุ่มเลี้ยวรถเข้าจอดหน้าร้านกาแฟบรรยากาศเงียบสงบข้างทาง สั่งกาแฟดำมาดื่มดับความตึงเครียด ก่อนจะหยิบแท็บเล็ตและโทรศัพท์มือถือเครื่องพิเศษขึ้นมาเปิดดูไฟล์ภาพจากกล้องวงจรปิดของเพนต์เฮาส์ที่เขาเพิ่งดึงข้อมูลมาด้วยตัวเอง บนหน้าจอปรากฏภาพร่างบางคุ้นตาที่สวมชุดเดรสยับยู่ยี่ กำลังเดินขากะเผลกออกจากลิฟต์อย่างทุลักทุเล มือเล็กกอดกระเป๋าสะพายแน่น สองขาเรียวสั่นระริกแทบก้าวไม่ออก ท่าทางเดินกะย่องกะแย่งเหมือนลูกเป็ดหลงทางนั้นทำเอาแตมถึงกับหลุดยิ้มขำในลำคอด้วยความมันเขี้ยวระคนเอ็นดู ชายหนุ่มไล่เช็กกล้องต่อไปจนเห็นเธอเดินออกไปโบกแท็กซี่สีชมพูหน้าคอนโด ด้วยทักษะด้านไอทีและการแกะรอยระดับแฮกเกอร์สายดาร์ก แตมจัดการเจาะระบบจีพีเอสและข้อมูลการชำระเงินของแท็กซี่คันนั้นอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วเรียวยาวรัวลงบนแป้นพิมพ์อย่างชำนาญการ เพียงไม่กี่นาที บนหน้าจอแท็บเล็ตก็ปรากฏหลักฐานชิ้นสำคัญที่ยัยตัวแสบพลาดทิ้งร่องรอยไว้ นั่นคือสลิปการโอนเงินค่าโดยสารผ่านระบบพร้อมเพย์ ผู้โอน: น.ส. อารียา หมายเลขพร้อมเพย์: 08x-xxx-xxxx "อารียา..." แตมทว
รถสปอร์ตยุโรปคันหรูสีดำสนิทแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าบันไดหินอ่อนของคฤหาสน์เตชะบดินทร์อันโอ่อ่า ชายหนุ่มร่างสูงสง่านั่งนิ่งอยู่หลังพวงมาลัย มือหนากำก้านพวงมาลัยแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาว พลางถอนหายใจยาวเหยียดด้วยความเหนื่อยหน่ายหลายระลอก นัยน์ตาคมกริบกวาดมองตัวตึกหรูหราที่ภายนอกดูสง่างามแต่น่าอึดอัด ชายหนุ่มเปิดประตูรถแล้วก้าวลงมาพร้อมถุงของฝากแบรนด์หรูที่ นายแม่อักษราภัค ฝากมาให้คนในบ้าน ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตู บรรยากาศเย็นชาและรังสีแห่งความกดดันก็แผ่ซ่านเข้ามาเกาะกุมหัวใจเขาในทันที "พี่แตม! พี่แตมขา... พี่แตมมาแล้วค่ะคุณพ่อ คุณแม่ขา!" เสียงใสแจ๋วของเด็กหญิงวัยแปดขวบดังขึ้นพร้อมร่างเล็กที่วิ่งถลาเข้ามาหาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ลูกพีชกระโดดกอดเอวสอบของพี่ชายต่างแม่ไว้แน่น ดวงตากลมโตเป็นประกายด้วยความดีใจ แตมมองเด็กหญิงตัวน้อยก่อนจะคลายสีหน้าดุดันลง มือหนาลูบศีรษะทุยเบาๆ ด้วยความเอ็นดู "ลูกพีช! กลับไปนั่งเดี๋ยวนี้!" เสียงแหลมตวาดลั่นของคุณหญิงอำไพดังแทรกขึ้นมาจากห้องรับแขก ทำเอาเด็กน้อยสะดุ้งตัวโยนจนต้องค่อยๆ คลายมือออก "แต่พี่แตมมาหาหนูค่ะคุณแม่ขา..." หนูน้อยก้มหน้าทำตาละห้อย "มาทำไ
ร่างเล็กบอบบางก้าวลงจากรถแท็กซี่ด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ สองขาที่เคยเรียวยาวก้าวเดินอย่างมั่นใจบัดนี้กลับสั่นระริกและเดินกะเผลกราวกับเพิ่งผ่านศึกสงครามมาหมาดๆ ความเจ็บแปลบตรงจุดกึ่งกลางกายแล่นริ้วขึ้นมาทุกย่างก้าว ย้ำเตือนถึงบทเรียนสุดเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า หญิงสาวต้องกัดริมฝีปากแน่นเพื่อสะกดกลั้นความปวดร้าวระบมที่ประท้วงไปทั่วทั้งร่าง ก่อนจะเดินขึ้นหอพัก อุ้มไม่ลืมแวะร้านขายยาแถวนั้นด้วยท่าทางเลิ่กลั่ก ใบหน้าหวานก้มต่ำหลบสายตาเภสัชกรสาวขณะเอ่ยปากสั่งซื้อยาคุมกำเนิดฉุกเฉินอย่างกระอักกระอ่วน ทันทีที่จ่ายเงินเสร็จ เธอก็รีบแกะเม็ดยากลืนลงคอพร้อมน้ำเปล่าขวดใหญ่อย่างรวดเร็วเพื่อความปลอดภัย หวังดับไฟความกังวลในใจให้หมดไปโดยเร็ว ‘ไอ้คนบ้า... แรงเยอะเป็นบ้าเลย’ หญิงสาวลอบบ่นพึมพำในใจ พลางนึกถึงใบหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตรแต่แววตาดุร้ายราวกับหมาป่าหิวกระหายของชายหนุ่มเจ้าของเพนต์เฮาส์หรู ภาพความทรงจำวาบหวามที่ร่างสูงตระกองกอดเธอไว้ใต้ร่างบดขยี้อย่างไม่ออมแรงทำให้สองแก้มใสเห่อร้อนขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่ ทั้งที่คิดว่าตัวเองจะแน่พอคุมเกมได้ แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นเธอเอ
มือหนาสอดประสานเข้ามากอบกุมเต้างามไว้เต็มสองมือ ฟอนเฟ้นเน้นหนักสลับผ่อนปรนตามแรงอารมณ์ ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซร้ลากไล้ริมฝีปากไปกับแผ่นหลังเนียนนุ่ม ขบเม้มเบาๆ จนคนตัวเล็กสะท้านไหว อุ้มเหลียวหลังกลับมาสบสายตาคมกริบด้วยแววตาฉ่ำปรือ ใบหน้าหวานแดงซ่านเย้ายวนจนคนมองแทบคลั่ง ชายหนุ่มชะลอจังหวะลงเพียงชั่วครู่ ก่อนจะรวบเอวคอดกิ่วแล้วดึงร่างบางให้พลิกกลับมานั่งซ้อนตักแกร่งในท่าหันหน้าเข้าหากัน โดยที่จุดเชื่อมต่อด้านล่างไม่หลุดออกจากกันแม้แต่น้อย ความลึกซึ้งที่แนบชิดขึ้นทำเอาทั้งสองคนหลุดเสียงครางฮึ่มในลำคอ หญิงสาวโอบรอบคอแกร่ง หันกลับมาประกบจูบกลีบปากหนาอย่างดูดดื่ม ร้อนแรง แม้จะไม่ประสีประสาเหมือนคราแรก แต่เต็มไปด้วยไฟปรารถนาที่พร้อมเผาผลาญ มือหนายังคงบีบเค้นเต้างามอย่างมันมือ มืออีกข้างเลื่อนขึ้นไปสะกิดเขี่ยยอดปทุมถันสีหวานจนชูชัน ปลุกเร้าความเสียวซ่านจนหญิงสาวแทบดิ้นพล่าน ก้นมนขยับร่อนบดคลึงเข้าหาแกนกายใหญ่โตบนตักอย่างลืมตัว "อื้อ... พี่แตม หนูไม่ไหวแล้ว" "ขยับเองเลยคนเก่ง... โชว์ให้พี่ดูหน่อยว่าลีลาเด็ดแค่ไหน" แตมกระซิบเสียงพร่าต่ำ สองมือเปลี่ยนมาจับยึดสะโพกมนไว้แน่น เปิดโอกาสให้ส
เมื่อภายในของเธอเริ่มคลายความตึงเกร็งและปรับตัวรับการบุกรุกได้ทีละน้อย ชายหนุ่มจึงค่อยๆ ดันแกนกายเข้าหาจนสุดทาง กึก! สัมผัสแน่นสะดุดราวกับเยื่อบางๆ ของเธอขาดสะบั้นลง แรงตอดรัดแน่นหนึบที่ไม่เคยเปิดรับใครมาก่อนทำเอาแตมถึงกับกัดฟันกรอด คิ้วเข้มขมวดมุ่น นัยน์ตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความคาดไม่ถึง ‘ซิง... ยัยเด็กซิงปากเก่ง บ้าชิบ!’ แตมสบถลั่นอยู่ในใจ ชายหนุ่มหยุดนิ่งค้างตัวตนเอาไว้ในความคับแน่นนั้นทันทีเพื่อไม่ให้คนใต้ร่างเจ็บไปมากกว่านี้ ใบหน้าคมคายฉายแววทั้งตกใจ เสียศูนย์ และทึ่งในความใจกล้าบ้าบิ่นของเธอ ปากดีท้าทายเขาสารพัด อวดอ้างว่าเจอมาเยอะจนเจนสนาม แต่ความจริงกลับเป็นผู้หญิงบริสุทธิ์ผุดผ่องที่ซ่อนความไร้เดียงสาไว้ใต้คราบสาวแซ่บ "ฮึก... พี่แตม... เจ็บ" น้ำเสียงสั่นเครือหลุดออกมาพร้อมหยาดน้ำตาเม็ดเล็กที่คลอหน่วยตรงหางตาคมสวย คราบความปากเก่งมลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงสาวน้อยวัยยี่สิบสองที่กำลังนอนตัวสั่นอยู่ในอ้อมกอด แตมใจกระตุกวูบ ความรู้สึกหวงแหนและเอ็นดูอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใครแล่นริ้วเข้ามาเกาะกุมหัวใจ มือหนาเลื่อนขึ้นไปประคองดวงหน้าหวานอย่างแผ่วเบา ปลายนิ
ชายหนุ่มจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกให้พ้นกาย เผยให้เห็นร่างกายกำยำสมส่วน แผ่นอกกว้างแน่นตึงและลอนซิกแพกสวย มือบางลูบสัมผัสเบาๆ แต่หญิงสาวใจกล้าต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อมือหนาที่ลูบวนสะโพกมนขยับเลื่อนมายังเนินเนื้อ ก่อนจะเกี่ยวเอาแพนตี้ตัวจิ๋วของเธอให้พ้นทาง “ถามจริง ครั้งแรกเหรอ” ”ใครบอก ใหญ่กว่าของพี่ก็เคยเจอมาแล้ว แค่นี้ทำอะไรหนูไม่ได้หรอก“ คำตอบปากกล้าไม่ยอมคน ทำเอาชายหนุ่มถึงกับหลุดขำในลำคอด้วยความเอ็นดูปนมันเขี้ยว ยิ่งเธอเฉไฉเก่งเท่าไร อาการสั่นระริกของร่างกายที่ปิดไม่มิดก็ยิ่งฟ้องชัดเจนว่ายัยตัวแสบตรงหน้ากำลังโม้กู้หน้าตัวเองสุดฤทธิ์ "ใหญ่กว่าของพี่ก็เคยเจอมาแล้ว" แตมทวนคำเสียงกลั้วหัวเราะ นัยน์ตาคมกริบฉายแววพราวระยับอย่างรู้ทัน นิ้วแกร่งขยับสัมผัสแตะต้องจุดอ่อนไหวอย่างแผ่วเบาแต่เน้นย้ำความนุ่มนวล เพื่อไม่ให้ร่างเล็กตื่นตกใจ "ปากดีให้ตลอดรอดฝั่งนะสาวน้อย... แต่อย่าให้เห็นว่าตอนพี่เอาจริงแล้วมาร้องไห้ขอให้หยุดก็แล้วกัน" "ใครจะร้อง... หนูไม่ใช่นางเอกละครหลังข่าวนะ" อุ้มเชิดหน้าเถียงสู้ฟอร์มจัด สองมือเรียวเผลอจิกเกร็งลงบนท่อนแขนล่ำของเขาแน่นขึ้นเรื่อยๆ เมื่อความวาบหวามแล่นร







