Share

บทที่ 8

last update Terakhir Diperbarui: 2026-03-03 15:38:10

ชีวิตประจำวันของคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวคือขับรถมาส่งลูกๆ ในตอนเช้าและจอดรถไว้ใกล้ๆ กับโรงเรียน แล้วขึ้นบีทีเอสไปทำงานแทนการขับรถส่วนตัวไปเอง เพราะนอกจากจะไม่ต้องเหนื่อยจากการขับรถในเมืองที่การจราจรโคตรจะติดขัดเช่นนี้ แล้วก็ยังรวดเร็วอีกด้วย

“สวยมากค่ะคุณหมอ”

ดาราสาวที่เคลมกับทุกคนว่าใบหน้าของหล่อนไม่ได้ผ่านมือหมอใดๆ มาเลย ตอนนี้กำลังลูบไล้ใบหน้าที่มณีมันตราหมอศัลยกรรมมือหนึ่งพึ่งทำจมูกใหม่ให้เสร็จหมาดๆ อย่างชอบอกชอบใจ

“หน้าของหมวยไม่เคยผ่านหมอไหนมาเลย นอกจากหมอหมอกคนเดียวเท่านั้น หมวยไม่ได้โกหกประชาชนนะคะ แต่แค่พูดไม่หมดเท่านั้นเอง”

คุณหมอผู้เห็นอะไรแบบนี้มาเยอะ ไม่ขอแสดงความเห็นใดๆ นอกจากรอยยิ้มน้อยๆ ที่ส่งให้กับคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นลูกค้า

หลังจากที่ทำหน้าให้ลูกค้ารายสุดท้ายเสร็จ คนที่เป็นทั้งเจ้าของและคุณหมอประจำคลินิกก็หันมาดูแลตัวเองโดยการมาสก์หน้า โดยให้นายแพทย์มาสุหรือหมอมาร์ค คุณหมอเจ้าของเข็มที่ใครๆ ก็อยากโดนฉีดทำให้ แต่จะมีสักกี่คนที่รู้ว่าฮี..

“นังหมอก! แกอยู่นิ่งๆ หน่อยสิ แกขยับตัวไปมาแบบนี้ฉันมาสก์หน้าให้แกลำบากรู้ไหม”

“เออ! รู้แล้วน่า ทำไมวันนี้คุณมาร์กี้อารมณ์เสียจังเลยคะ หรือว่าผู้ชายไม่ยอมให้รับประทาน”

มาสุมองหน้าเพื่อนสาวเล็กน้อยก่อนจะทำท่าสะบัดสะบิ้ง ซึ่งมีเพียงมณีมันตราเท่านั้นที่ได้เห็นมัน

“ฉันเซ็ง คุณหมอกระดูกที่ฉันแอบชอบกำลังจะแต่งงานกับชะนีน้อยที่ไหนก็ไม่รู้”

“แกก็อย่าไปยอมสิ หาชะนีน้อยสักนางมาแต่งงานด้วยเลยจะได้วินวิน”

ดวงตาคมตวัดมามองเธอ ก่อนที่เจ้าของมันจะกรีดนิ้วยกขึ้นชี้หน้า

“นังหมอก! ปากแกนี่เป็นอัปมงคลที่สุด แกรู้ไหมคำว่าแต่งงานกับชะนีมันแสลงหูฉันขนาดไหน”

มณีมันตรายิ้มให้เพื่อนอย่างลุแก่โทษ เพราะลืมไปว่าเดือนก่อน มาสุพึ่งโดนพ่อกับแม่ที่ต่างจังหวัดบังคับให้แต่งงานกับหมอสาวละแวกบ้าน ซึ่งนังมาร์กี้ของหล่อนแทบจะกระโดดคลองแล้วเอาหินทุบหัวตัวเองให้ตายภายในวันนั้น แต่สมองมันนั้น แสนจะลื่นไหลและไวในการคิดเรื่องชั่วๆ เพราะไปบอกพ่อกับแม่ว่ากำลังคบหาดูใจกับคุณแม่ลูกสองอย่างเธอ งานนี้เมฆากับฟ้าใสเลยได้พี่สาวแทนแด๊ดดี้

“เออๆ ฉันขอโทษ งั้นวันนี้ไปกินข้าวบ้านฉันมะ ตาเมฆกับยัยฟ้าถามหาลุงมาร์คกันใหญ่แล้ว”

เพื่อนจอมงกอย่างมาสุมีหรือที่จะปฏิเสธคำชวนไปได้ รูปร่างสูงโปร่งที่ผู้ชายแท้ๆ บางคนยังนึกอิจฉา ไหนจะหน้าตาหล่อเหลาที่มีเค้าโครงแบบพระเอกซีรีส์ ที่ยามนี้ฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งให้เธอ ก่อนจะเดินไปเก็บของอย่างไว คงเพราะกลัวว่าเพื่อนสาวจะเปลี่ยนใจเสียก่อน

เด็กแสบสองคนรีบพาตัวเองปีนลงจากโซฟาอย่างไว เมื่อสายตาไปกระทบกับร่างสูงใหญ่ของผู้ชายใจดี ที่เจอหน้าค่าตาตั้งแต่เกิดจนถึงปัจจุบัน ทำให้รักและผูกพันราวกับพ่อแท้ๆ ที่ผู้เป็นแม่ไม่เคยกล่าวถึงแม้สักครั้ง

“ลุงมาร์คคคค”

เมฆาและฟ้าใสรีบวิ่งเข้าไปหาลุงมาร์คของพวกเขาทันที มณีมันตรามองลูกๆ ของเธอที่เดินจูงแขนมาสุคนละข้าง จะว่าไป มองไปมองมาก็เหมือนพ่อลูกกันจริงๆ แหละ น่าเสียดาย ถ้าชายหนุ่มไม่เป็นเพื่อนสาวก็นับว่าน่าสนใจที่จะจับมาทำ ‘ผัว’ เอ๊ย! สามีอยู่ไม่น้อย

หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ กิจกรรมของเด็กๆ ก็คือทำการบ้าน ปกติมณีมันตราจะทำหน้าที่สอนเจ้าแสบทั้งสองเอง แต่ถ้าวันไหนที่มาสุมาบ้าน เขาก็ยึดหน้าที่ของหล่อนไปโดยปริยาย

“คุณลุงคะ ฟ้าอยากจะมีพ่อเหมือนคนนี้บ้าง”

มือน้อยชี้ไปที่รูปภาพครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกในหนังสือแบบเรียน ก่อนจะเอ่ยในสิ่งที่ตนเองคิดออกมา

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 37

    “แหม เดี๋ยวนี้อัปเลเวลความร้ายกาจขึ้นเยอะนะครับคุณหมอ”“แน่นอน ว่าแต่คุณจะเอากาแฟสักแก้วก่อนกลับไหม”“ก็ดีนะ”พิธานมองแผ่นหลังที่เคลื่อนไหวไปมาของคนที่กำลังหยิบนั่นจับนี่มาทำกาแฟ ความรู้สึกบางอย่างแล่นเข้ามาเกาะกุมหัวใจของชายหนุ่ม มณีมันตราเปลี่ยนไปมาก และสาเหตุส่วนใหญ่ก็น่าจะมาจากเขาเอง หญิงสาวที่เคยอ่อนหวานบอบบางยิ่งกว่ากลีบดอกไม้ในวันวาน แปรเปลี่ยนมาเป็นสาวมั่นที่พร้อมจะสู้และพุ่งชนกับทุกอย่าง“ฉันขอเลขบัญชีเธอหน่อยนะ”“เอาไปทำไมคะ”“ก็จะโอนเงินค่าเลี้ยงดูให้”“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันไม่ลำบากอะไร”“รู้ แต่นี่มันเป็นหน้าที่ของฉัน ถ้าเธอไม่ได้ใช้ก็เก็บเข้าบัญชีลูกก็ได้นี่”มณีมันตราพยักหน้าอย่างคร้านที่จะเถียง เพราะรู้ดีว่ามันไม่มีประโยชน์อะไร และอีกอย่างมันก็ถือว่าเป็นหน้าที่ของคนเป็นพ่ออย่างเขาด้วย“ฉันเอากาแฟใส่แก้วเก็บความร้อนให้อีกแก้วนะ เอาไว้ดื่มตอนขับรถ”เมื่อเครื่องยนต์ดับสนิท พิธานที่กำลังจะก้าวลงจากรถเหลือบมองแก้วกาแฟสีชมพูน่ารักที่มันช่างไม่เข้ากับชายหนุ่มมาดขรึมอย่างเขาเอาเสียเลย รอยยิ้มน้อยๆ ระบายขึ้นมาบนใบหน้า“สาวมั่น ช่างเข้ากันเหลือเกินกับแก้วลายแมวคิตตี้”ทุกอย่างภายในบ

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 36

    เสกสรรมองเจ้านายหนุ่มอย่างแปลกใจ เมื่อจู่ๆ พิธานก็สั่งให้ตนมาย้ายของจากเพนต์เฮาส์กลับไปไว้ที่บ้าน พร้อมทั้งยังให้ประกาศขายเพนต์เฮาส์สุดหรูแห่งนี้ทันที“บอสครับ แน่ใจหรือครับว่าจะขาย”เพราะทำงานเคียงบ่าเคียงไหล่กันมานาน และจัดได้ว่าเป็นลูกน้องคนสนิท เสกสรรจึงรู้ว่าพิธานซื้อเพนต์เฮาส์แห่งนี้ไว้เพื่ออะไร“แล้วทำไมฉันจะไม่แน่ใจ ขายๆ ไปเถอะน่า”“แล้วจะพาน้องๆ ไป เออ..ที่ไหนล่ะครับ หรือว่าจะเปลี่ยนบรรยากาศเป็นที่โรงแรม หรือที่อื่น”เพราะเป็นคนจัดคิวบรรดาสาวๆ ให้เจ้านาย เลขาฯ อย่างเขาจึงจำเป็นต้องถามอย่างละเอียด“ฉันจะกลับไปอยู่บ้าน แล้วไม่ต้องจัดคิวหรือรับนัดใครให้ฉันอีกแล้วนะ”พิธานพูดจบก็เดินผิวปากออกไปอย่างอารมณ์ดี ทิ้งให้เลขาฯ หนุ่มเกาหัวด้วยความงุนงง‘อะไรวะ เจ้านายเปลี่ยนไป๊!’“คุณพ่อขา ลูกชุบค่า”ฟ้าใสวิ่งถือจานใส่ขนมลูกชุบสีสันสวยงามมาให้พ่อที่กำลังนั่งทำงานอยู่ใต้ต้นไม้หน้าบ้านของมณีมันตราพิธานก้มลงอุ้มร่างอวบป้อมขึ้นมานั่งบนตัก ก่อนจะหอมฟอดใหญ่“ชื่นใจที่สุดเลยลูกพ่อ”“น้องฟ้าป้อนนะคะ” เด็กหญิงหยิบลูกชุบให้พ่ออย่างเอาใจ“ขอบคุณคร้าบ อร่อยมากลูก”“คุณพ่อขา ทะเลน้องฟ้า” เด็กหญิงรีบ

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 35

    “หึ! ฉันรู้ว่าเธอจะพูดเรื่องอะไร งั้นก็พูดมันซะตรงนี้เลยสิ ไหนๆ ตัวปัญหาก็อยู่ตรงนี้แล้วนี่”“ใช่ค่ะ คุณน่ะมันตัวปัญหา”“หมอก ใจเย็นๆ ลูก”มณีจันทร์กลัวว่าทั้งคู่จะทะเลาะกันอีก จึงรีบห้ามปราม“ครั้งนี้หนูต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่องค่ะแม่ คุณพุกเกินไปแล้วจริงๆ”“ฉันเกินไปยังไง ถามหน่อยเถอะ เธอจะยอมยกมือไหว้หรือพูดดีๆ กับคนที่ตัวเองเกลียดงั้นเหรอ”หญิงสาวแสยะยิ้ม ก่อนจะใช้สายตามองพิธานตั้งแต่หัวจรดเท้า“แล้วนี่ฉันไม่ได้กำลังยืนคุยอยู่กับคนที่ตัวเองเกลียดยิ่งกว่าไส้เดือนกิ้งกืออยู่เหรอ”“หมอก!”“อะไร! อย่ามาตะคอกฉันนะ แล้วจะบอกอะไรให้ ที่ฉันยอมให้คุณได้เข้าใกล้ลูกเพราะสงสารลูก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันนึกพิศวาสหรือให้อภัยในเรื่องชั่วๆ ที่คุณทำหรอกนะ”คนตัวเล็กไม่หลบสายตาที่จ้องเจ้าหล่อนราวกับจะกินเลือดกินเนื้อแม้แต่นิด เธอเป็นเจ้าของบ้าน แล้วจะยอมให้คนข้างนอกเข้ามาทำร้ายจิตใจคนในบ้านได้อย่างไร“เธอขอในสิ่งที่ฉันให้ไม่ได้”“ทำไม? แค่ให้ความเคารพแม่ฉันนี่มันจะตายเลยหรือคะคุณพิธาน”“พอเถอะลูก แม่เข้าใจคุณพุก”“ไม่ค่ะแม่ ถ้าไม่คุยให้จบวันนี้ วันหน้าหมอกก็ต้องทนเห็นกิริยาแบบคนดีๆ เขาไม่ทำกันอ

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 34

    “ใช่ลูก พ่อเป็นพ่อของน้องฟ้า”“แม่หมอกบอกว่าคุณพ่อทำงานอยู่ไกล มาหาพวกเราไม่ได้”“พ่อกลับมาแล้วครับ”“แล้วคุณพ่อจะไปทำงานอีกไหมคะ น้องฟ้าอยากอยู่กับพ่อเหมือนเพื่อนคนอื่นบ้าง”มณีมันตราและพิธานหันมามองหน้ากัน ต่างก็น้ำตารื้นเพราะสงสารลูก“ไม่ครับ พ่อจะอยู่กับน้องฟ้ากับพี่เมฆตลอดไป ไม่ไปไหนอีกแล้ว”“จริงนะคะ คุณพ่อต้องสัญญากับน้องฟ้านะ”“สัญญาครับ”หัวอกคนเป็นแม่สะท้านไปทั้งทรวง เมื่อเห็นภาพพ่อลูกเกี่ยวก้อยสัญญากัน เธอพึ่งประจักษ์ตอนนี้นี่เองว่าเด็กทั้งสองต้องการพ่อไม่ต่างจากต้องการแม่เลยสารถีจำเป็นหันมองกระจกส่องหลังที่มีภาพของสามคนพ่อลูกที่นั่งอยู่เบาะหลัง กำลังหยอกล้อกันอย่างไม่มีใครสนใจเธอเลยสักนิด‘มันน่านัก นี่ฉันกำลังกลายเป็นหมาหัวเน่าหรือเนี่ย’“คุณพ่อคร้าบ กลับบ้านไปเล่นหุ่นยนต์กับเมฆนะ”“รับทราบครับผม”“คุณพ่อขา น้องฟ้าอยากไปทะเล”“ไปสิลูก วันไหนดี”“วันนี้เลยค่า”“แต่พรุ่งนี้น้องฟ้าต้องไปโรงเรียนไม่ใช่เหรอครับ”“น้องฟ้าไม่ไปก็ได้ค่ะ”“แต่คุณครูจะดุเอานะครับ” พิธานอุ้มลูกคนเล็กของตนขึ้นมานั่งบนตัก ก่อนจะหอมที่พวงแก้มอิ่มทั้งสองข้างฟอดใหญ่ให้สมกับที่อยากทำมานาน“ไม่ดุค่า”“หืม

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 33

    “ก็ไม่แน่นะ คุณอยู่ใกล้ฉันมากๆ อาจจะตกหลุมรักฉันก็ได้”“ไม่มีทาง ฉันไม่ชอบกินคัปเค้กเหมือนไอ้หมอหน้าจืดที่อยู่คลินิกเธอหรอก”พิธานพูดพลางชำเลืองมองที่หน้าอกของเธอ ก่อนจะยิ้มแบบที่มณีมันตราเห็นแล้วอยากจะกระโดดข่วนหน้าหล่อๆ นั่นที่สุดกรี๊ด! ฉันน่ะคัปซีนะขอบอก“คุณลุงคนนี้ใครเหรอคะคุณแม่”เด็กหญิงตาแป๋วมองคุณลุงตัวโตที่เดินมาพร้อมกับแม่ของตนด้วยความสงสัย“บอกลูกสิ”ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายของเขาเต้นแรงจนแทบจะหลุดจากเบ้า ยอมรับเลยว่าเกิดมาไม่เคยตื่นเต้นอะไรขนาดนี้มาก่อน“ใจเย็นสิคุณ นี่มันกลางถนนนะ”“งั้นเราไปนั่งร้านไอศกรีมตรงนู้นกันดีไหม”“เด็กๆ จ๋า เราไปกินไอศกรีมร้านคุณป้าสายใจก่อนกลับกันดีกว่านะคะ”เด็กน้อยซึ่งเป็นลูกค้าประจำของร้าน ‘สายใจ ไอติมทอด’ รีบวิ่งนำหน้าแม่และคุณลุงตัวโตอย่างไม่มีการรีรอ“คุณป้าขา น้องฟ้าขอสตรอว์เบอร์รี”สายใจยิ้มให้ฟ้าใสก่อนจะหันไปถามเด็กชายหน้าหล่อที่ยืนข้างกัน “แล้วพี่เมฆล่ะครับ วันนี้เอารสมะพร้าวเหมือนเดิมไหมเอ่ย”“คร้าบ”เด็กน้อยยิ้มแป้นโชว์ฟันขาวที่มีเศษช็อกโกแลตติดอยู่ที่ซอกฟันมณีมันตราเลือกนั่งภายในสวนเพราะบรรยากาศดีและค่อนข้างจะเป็นส่วนตัว เหมาะแก่กา

  • ผลาญหัวใจด้วยไฟรัก   บทที่ 32

    คิ้วเข้มของพิธานเลิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะตกกลับลงมาที่เดิม แล้วเปลี่ยนเป็นขมวดปมแสดงถึงความไม่พอใจในคำตอบของมาสุ“แล้วทำไมผมจะรับไม่ได้ล่ะ”ตอนแรกมาสุไม่เข้าใจว่าทำไมพิธานถึงถามแบบนั้น แต่พอเริ่มเข้าใจแล้วจึงแกล้งพูดให้ชายหนุ่มเข้าใจไปตามสิ่งที่คิด‘สี่ปีแล้วยังคิดว่าฉันกับนังชะนีน้อยแอบกินกันอยู่อีก ตาทึ่มเอ๊ย!’“ก็จะมีผู้ชายสักกี่คนที่อยากเลี้ยง ลูก-คน-อื่น”สามคำสุดท้ายของประโยค พิธานพยายามเน้นย้ำให้มาสุได้ยินชัดๆ ว่าเด็กทั้งสองเป็นลูกของเขา“อย่าคิดมากเลยครับ ถึงจะไม่ใช่ลูกผม แต่ผมก็ดูแลพวกแกมาตั้งแต่อยู่ในท้อง เรียกได้ว่าอยู่กับเด็กๆ ทุกช่วงวัย ความรักความผูกพันที่มีให้ ไม่ต่างจากลูกแท้ๆ แน่นอนครับ”ในหัวมีแต่คำถามว่าทำไม.. ทำไมมณีมันตราถึงเลือกที่จะบอกคนอื่นแต่ไม่บอกเขาซึ่งเป็นพ่อแท้ๆ ของเด็กทั้งสอง ยอมให้คนอื่นได้ดูแลได้เห็นทุกพัฒนาการของลูก ทั้งที่พ่ออย่างเขาไม่มีแม้แต่โอกาสได้รับรู้ว่ามีเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองเกิดขึ้นบนโลก‘ทำไมเธอใจร้ายอย่างนี้นะหมอก’ความโกรธความน้อยใจในตัวอดีตภรรยาแล่นขึ้นมาจุกอยู่ที่อก“นังหมอกฉันขอโทษ”มาสุที่รู้ตัวว่าแหย่พิธานแรงไป และมันอาจจะกระทบมาถึง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status