MasukRrrrrrrrrr......
เสียงสมาร์ตโฟนแผดเสียงดังลั่นในเช้าวันใหม่ ทำให้ขนมที่นอนสลบไสลอยู่งัวเงียขึ้นมาอย่างหงุดหงิดพร้อมกับพับหมอนที่หนุน มาปิดหูตัวเองไว้เพื่อปิดกั้นเสียงน่ารำคาญนั่น แต่เสียงเจ้ากรรมยังคงดังขึ้นเรื่อย ๆ จนเจ้าของโทรศัพท์ขมวดคิ้วเป็นปมอยู่ใต้หมอน ก่อนจะกระฟัดกระเฟียดอารมณ์เสีย ใช้มือควานหาสมาร์ตโฟนที่คิดว่าน่าจะอยู่ตรงข้างหัวเตียงและสไลด์หน้าจอรับสายด้วยน้ำเสียงงัวเงียปนหงุดหงิด
" ฮัลโหล~ใครอ่ะ โทรมาไม่รู้จักเวล่ำเวลา "
' ก็ว่าที่พี่ผัวแกไงยัยหนม! ตื่นได้แล้ว นอนกินบ้านกินเมืองไปไหนห้ะ!? ' เสียงแว้ดตอบกลับดังกระแทกหูจนขนมต้องชักโทรศัพท์ในมือออกห่างจากใบหู
" โอ้ยยย~แล้วโทรมาทำไมแต่เช้า ใครตายไม่ทราบ!! "
' ไม่มีใครตายหรอกย่ะ ฉันแค่โทรชวนแกมาที่คอนโดฉันซึ่งคอนโดฉันมีไอ้ฝุ่นน้องชายสุดที่รักที่แกอยากได้เป็นผัวนักหนาและวันนี้มันก็อยู่ห้องทั้งวัน แต่แกจะไม่มาก็ได้นะ เชิญนอนให้เต็มอิ่มไปเลยจ้ะ '
" เดี๋ยวววว~ ไป รอแป้บ " ขนมเด้งตัวขึ้นหลังจากที่ตอบปลายสายและกดตัดสายไปก่อนจะปลีกตัวออกจากเตียงวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างรีบเร่ง
30 นาทีผ่านไป....
รถยนต์สีดำเงาคันหรูจอดเทียบหน้าคอนโดใจกลางกรุง ขนมหยิบเครื่องมือสื่อสารออกมาจากกระเป๋าถือใบเล็กต่อสายหาเพื่อนรักทันที
" ถึงละลงมารับหน่อย "
' โอโห้~เรื่องผู้ชายขอให้บอก ไวยิ่งกว่าความเร็วแสง '
" ฮิ ๆ เร็ว ๆ เลย " ขนมแอบขำเพื่อนที่แขวะตนเล็ก ๆ ก่อนจะขับหาที่จอดและเดินมารออีกคนที่ล็อบบี้ของคอนโด
" แต่งตัวแบบนี้ไม่ถอดเสื้อผ้ามาเลยล่ะ " ฟ้าใสไล่มองเพื่อนสาวคนสวยตั้งแต่หัวจรดเท้ากับชุดรัดรูปสายเดี่ยวสีดำสนิทที่ทั้งแหวกทั้งสั้นจนก้มทีก็คือเห็นไปถึงไหนต่อไหนละ
" มาอ่อยผู้ชายจะให้นุ่งขาวห่มขาวรึไงยะ...แล้วนี่ทำไมแกถึงคิดจะช่วยฉันจีบฝุ่น รวยมากจนอยากเสียเงินแสนเหรอ? "
ติ๊งง~
เสียงลิฟท์ดังขึ้นเมื่อทั้งสองมาถึงชั้นที่ต้องการขาเรียวยาวของคนทั้งสองก้าวออกมาจากตัวลิฟท์และเดินไปตามทางของคอนโด
" อยากให้น้องมีเมียมากกว่า ตายด้านจนฝ่อไปแล้วมั้ง "
" พูดไปเรื่อย เสียของแย่เลยแบบนั้น แต่ไม่เป็นไรหรอกเพื่อนคนสวยคนนี้จะช่วยน้องแกเองนะ " ขนมยิ้มร่าอย่างมั่นอกมั่นใจ ฟ้าใสได้แต่ยกยิ้มมุมปากพลางส่ายหัวให้กับขนมเบาๆ ก่อนจะมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องของบุคคลที่สามที่เขาทั้งสองพูดถึงไปเมื่อสักครู่พร้อมกับกดออดหน้าห้อง
" พามาหามันเลย ไม่ต้องเข้าห้องฉัน " ฟ้าใสบอกคนด้านข้างที่ปกติขนมมาหาเธอทีไรต้องเข้าห้องของตนเองตลอดซึ่งอยู่ติดกับห้องของน้องชายเธอ ไม่เคยได้ย่างกายมายังห้องของไต้ฝุ่นแม้แต่ครั้งเดียว ไม่นานนักเจ้าของห้องก็เดินมาเปิดประตูและพบว่าเป็นพี่สาวของตนนั่นเองพลันสายตาก็เหลือบมองด้านข้างของอีกคนที่ยืนจ้องร่างกายของเขาที่สวมเพียงกางเกงนอนลายสก็อตตัวเดียวอย่างโจ่งแจ้งพร้อมกับอมยิ้มเขินอยู่คนเดียวจนเพื่อนสาวต้องใช้ศอกสะกิดให้รู้สึกตัว
" นี่พากันมาทำไมเนี่ย " ไต้ฝุ่นละสายตาจากคนตัวเล็กกลับมาถามพี่สาวที่ยืนยิ้มหน้าบานอยู่
" พี่จะมาดูหนังห้องฝุ่นเลยชวนยัยหนมมาดูด้วย ป้ะหนม " ฟ้าใสตอบคนตรงหน้าไปก่อนจะจับข้อมือเพื่อนตัวเล็กให้เดินเข้าไปในห้องของอีกคน
" เฮ้ย! พี่ อะไรเนี่ย ไม่คิดจะถามผมสักคำเลยเหรอว่าอนุญาตให้เข้ามาไหม แล้วห้องตัวเองไม่มีทีวีรึไง " ไต้ฝุ่นคว้าแขนอีกข้างของพี่สาวไว้อย่างหงุดหงิด
" ทีวีพัง...แค่มาดูหนังเองฝุ่นหวงไรนักหนา "
" แต่นี่มันห้องผมไม่ใช่ที่สาธารณะจะเดินเข้าออกโดยไม่ขออนุญาตและที่นี่ก็ไม่ใช่โรงหนังด้วย! "
" งั้นขออนุญาตละกัน ป้ะยัยหนม " ไม่รอให้อีกคนเอ่ยอนุญาตฟ้าใสก็ลากเพื่อนสาวมายังโซฟาใจกลางห้องขนาดใหญ่พร้อมผลักให้ขนมนั่งลงก่อนที่ฟ้าใสจะจัดการเปิดทีวีและเลื่อนหาหนังในเน็ตฟลิกซ์ ขนมหันมองเด็กหนุ่มที่ยืนเท้าสะเอวหงุดหงิดมองมายังพวกเธอสองคน เธอลุกขึ้นยืนพลางเดินไปหาเจ้าของห้องก่อนจะคล้องแขนเด็กหนุ่มจนหน้าอกใหญ่เสียดสีกับต้นแขนของเขา
" มาดูหนังด้วยกันนะฝุ่น " ขนมยิ้มร่าพลางจ้องใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยเหงื่อซึ่งไม่ต่างจากร่างกายกำยำที่มีเม็ดน้ำใสๆ ประปรายอยู่ทั่วทั้งตัว ถ้าให้เดาอีกคนคงตื่นเช้ามาออกกำลังกายอย่างที่ฟ้าใสเคยบอกเหงื่อถึงได้ซกขนาดนี้ แถมกลิ่นเหงื่อที่ควรจะเหม็นกลับหอมแปลกๆ ดึงดูดเธออยู่ไม่น้อยจนต้องบดเบียดหน้าอกใหญ่เข้ากับต้นแขนเขามากกว่าเดิม
" ไม่ต้องเอานมมาถูขนาดนั้น เอาออกไป " ไต้ฝุ่นผลักตัวเธอออกห่างแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะขนมยังคงเกาะแขนเขาแน่นเป็นปลิงพลางใช้มืออีกข้างปาดเหงื่อตรงกรอบหน้าให้อีกคน
" ดูสิ เหงื่อซกเลยหรือฝุ่นจะไปอาบน้ำก่อนดี " ขนมว่าพลางใช้หลังมือคอยเช็ดต้นคอและหน้าอกกำยำของอีกคนอย่างถือวิสาสะ ไต้ฝุ่นจ้องมองดวงหน้าของสาวรุ่นพี่ที่อ่อยเขาอย่างเปิดเผยด้วยใบหน้านิ่งงันพร้อมกับจับมือซุกซนที่ปัดป่ายไปทั้งตัวเขาออก
" ไม่ต้อง ผมจัดการตัวเองได้ จะมาดูหนังไม่ใช่เหรอ นู้น~ที่ควรจะอยู่ " เขาเลิกคิ้วไปยังตำแหน่งที่พี่สาวของตนนั่งอยู่
" ไล่เก่ง " เธอตัดพ้อเด็กหนุ่มพร้อมยู่ปากงอนอีกคน
" ไล่ขนาดนี้ยังไม่ไปเลย...ปล่อย ผมจะไปอาบน้ำ "
" ให้พี่อาบให้นะ จะขัดๆ ถูๆ ชักๆ ให้อย่างดีเลย " คำพูดสองแง่สองง่ามถูกเอ่ยออกมาอย่างไม่นึกอายปากพลางใช้มือลูบไปที่ลอนกล้ามแน่นตรงหน้าท้องของเด็กหนุ่มอีกระลอก
" ฉันไม่อยู่ในห้องนี่ม้างงง " ฟ้าใสลากเสียงยาวประชดเพื่อนสาวที่เอ่ยอะไรออกมาไม่เกรงใจบุคคลที่สามอย่างเธอ ไต้ฝุ่นส่ายหัวให้ขนมพลางจับมือของเธอออกก่อนจะเดินเข้าห้องนอนตัวเองไป ปล่อยให้ขนมยืนเขว้งมองหลังเปลือยเปล่าที่เดินห่างออกไปสลับหันมามองเพื่อนสนิทอย่างนึกขัดใจ
" นี่! ไหนบอกอยากช่วยไง เห็นไหมฝุ่นเดินหนีเลย " ใบหน้าง้ำงอเดินกระทืบเท้ากลับมายังที่โซฟาข้างอีกคนเหมือนเดิมอย่างอารมณ์เสียที่โดนฟ้าใสขัด
" พามาห้องมันขนาดนี้ ไม่ช่วยยังไงห้ะ? แล้วคำพูดคำจาอะเบาๆ หน่อย แกคิดว่าผู้ชายจะชอบผู้หญิงที่ดูกร้านโลกทุกคนเลยเหรอ "
" มัวแต่อายแล้วเมื่อไหร่จะได้ "
" แล้วไม่อายนี่ได้ยัง? "
" นี่!! " ขนมหน้ายู่แว้ดกลับทันทีที่เพื่อนของเธอพูดขัด
" เอาน่า~ ค่อยเป็นค่อยไป ดูหนังไปเพลินๆ รอมันก่อน ฉันช่วยแกเต็มที่อยู่แล้ว "
" จะออกมารึเปล่าเถอะ ถ้าไม่ออกมาฉันบุกเข้าห้องจริงๆ ด้วย "
" คราวหน้าก็คงจะไม่ได้มาอีก " ใบหน้าสวยยู่ยี่เข้าไปอีกหลังจากที่ฟ้าใสเอ่ยขึ้นแต่อีกคนกลับยิ้มขำกับปฏิกิริยาของเพื่อนสาวก่อนจะหันกลับไปจ้องที่หน้าจอทีวีเหมือนเดิม ในขณะที่ขนมก็สลับมองที่บานประตูห้องนอนของเจ้าของห้องและหน้าจอที่ฉายหนังอยู่แบบนั้น
ขนมพลิกตัวหันหลังอย่างว่าง่ายในท่าคลานเข่าตามคำสั่งของเด็กหนุ่ม สายตาคมจดจ้องไปยังแผ่นหลังขาวเนียนลามไปถึงบั้นท้ายงอนงาม ก่อนจะฟาดมือลงที่ก้นเด้งด้วยความมันเขี้ยวป้าบ!" อ้ะ~ " ร่างเล็กกระตุกตามแรงที่ฟาดลงมา หันหน้ามองคนด้านหลังที่บีบเคล้นก้อนขาวเนียนของตน" หยิบถุงยางให้หน่อย " ไต้ฝุ่นพยักพเยิดหน้าไปยังลิ้นชักข้างหัวเตียงที่เขาเพิ่งจะหยิบบางสิ่งออกมา" ...สดได้ไหม พี่อยากสัมผัสตัวตนจริง ๆ ของฝุ่น " เธอหยัดตัวขึ้นในท่านั่งและหันไปเอ่ยกับคนด้านหลังก่อนจะจูบเข้าที่ปลายคางของเขา " รับรองว่าปลอดภัย "" แล้วไว้ใจผมอะไรขนาดนั้น พี่ไม่ใช่คนแรกของผมซะหน่อย "" ฝุ่นคงไม่ปล่อยให้ตัวเองติดโรคมาหรอกใช่ม่ะ? "" เป็นผู้หญิงยังไงวะ " ขนมคลี่ยิ้มกว้างไม่ได้สะทกสะท้านกับคำถามเชิงต่อว่าของไต้ฝุ่น" นะ..นะฝุ่น " ปากเล็กพรมจูบไปที่แผลงอกเด็กหนุ่มซ้ำไปซ้ำมา ก่อนมือหนาจะจับเข้าที่ต้นแขนให้อีกคนหยุดการกระทำและผลักเธอลงบนเตียงให้อยู่ในท่าคลานเข่าเช่นเดิมไต้ฝุ่นรูดชักแก่นกายอยู่ไม่กี่ครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ สอดใส่ในร่องคับแคบ
ตาปรือของขนมจ้องมองใบหน้าคมคายที่มองหน้าเธอนิ่ง ๆ เพื่อดูปฏิกิริยา เมื่อถูกเขาปรนเปรอพลางแทรกนิ้วนางเข้าไปเพิ่มในร่องสวาทของคนตัวเล็กจนร่างกายกระตุกเกร็ง" อ๊ะ! "" หึ~ เมื่อกี้ยังปากดีอยู่เลย โดนเอาจริง ๆ จะตายห่าไหมเนี่ย " คำพูดเย้ยปนล้อของเด็กหนุ่มโพล่งออกมาเมื่อใบเห็นว่าใบหน้าสวยเหยเกหนักกว่าเดิม พลางจิกเล็บลงไปที่เนื้อข้างหลังตน" ไม่มีใครโดนเอาแล้วตายหรอก อ้ะ! " ไต้ฝุ่นแกล้งกระแทกนิ้วไปในร่องสวาทแรงๆจนเธอสะดุ้งร้องเสียงหลงก่อนร่างสูงจะโดนฝ่ามือเรียวของร่างเล็กฟาดเข้าให้ที่แผลงอกป้าบ!!" ฝุ่นอย่าแกล้ง! ไม่ให้เอานะงั้น "" ใครอยากเอากันแน่....ละหยุดตอนนี้จะทันหร้อ? " ไต้ฝุ่นชักนิ้วออกมาจากร่องใจกลางความเป็นสาวพร้อมกับชูนิ้วที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำสีใสหนืดอยู่ที่นิ้วของตนต่อหน้าขนมก่อนจะเอาเข้าปากตวัดเลียน้ำหล่อลื่นจนหมดเกลี้ยง ขนมตกใจกับกา
ใบหน้านิ่งขรึมจดจ้องไปยังขนมที่อมยิ้มหลังจากที่เขาเอ่ยจบประโยค ก่อนที่มือเรียวเล็กจะค่อย ๆ ลูบไล้กำรอบแก่นกายขนาดใหญ่ที่ถูกล้อมรอบไปด้วยเส้นเลือดปูดโปน ชักขึ้นลงเป็นจังหวะเนิบนาบและค่อย ๆ บรรจงไล้เลียตั้งแต่ส่วนหัวลงไปยังโคนไต้ฝุ่นกลืนน้ำลายอึกใหญ่มองคนด้านล่างที่กำลังสนุกอยู่กับการลิ้มลองไอติมแท่งใหญ่ทั้งยังส่งสายตายั่วยวนมาให้เขาอีก สัมผัสชื้นแฉะบริเวณใจกลางลำตัวเริ่มทำให้เขาเกิดอารมณ์มากขึ้นจนต้องปล่อยเสียงครางออกมาตอนที่คนตัวเล็กครอบปากลงที่ดุ้นขนาดใหญ่ที่คับปากเธอพอดี" อ่า~..." มือเรียวเล็กชักขึ้นลงเป็นจังหวะไปพร้อมกับปากที่คอยดูดดุนแท่งร้อนของเด็กหนุ่มอย่างเอร็ดอร่อยและไม่ได้รู้สึกรังเกียจแม้แต่น้อย เรียวลิ้นเล็กเคลื่อนไปยังลูกตุ้มด้านล่างสองลูกตวัดเลียสลับกันไปมาจนร่างสูงอดที่จะกลั้นเสียงกระเส่าไว้ไม่ได้พร้อมกับยกมือขึ้นปัดผมให้คนตัวเล็กไปไว้ด้านหลังเพื่อจะได้มองใบหน้าเย้ายวนได้ชัดขึ้น ขนมละปากออกมาแท่งร้อนและเอ่ยถามคนตัวสูงที่เคลิ้บเคลิ้มกับสัมผัสที่เธอมอบให้" ฝุ่นชอบไหม? ""...อือ " ขนมอมยิ้มเมื่อได้รับคำตอบที่พอใจก่อนครอบปากลงไปอีกครั้งและจัดการดูดดุนแท่งเอ็นใหญ่อย่างเอา
เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงเห็นจะได้ แต่ก็ยังไร้วี่แววของเจ้าของห้องที่เข้าไปอาบน้ำแล้วหายกริบไปเลย ขนมได้แต่นั่งกอดอกหน้าบึ้งสลับกับมองไปยังประตูห้องนอนของไต้ฝุ่น" นี่! ฝุ่นจะไม่ออกมาจริง ๆ ใช่ไหม ฉันจะพังประตูเข้าไปแล้วนะ " ใบหน้าสวยที่บึ้งตึงหันไปหาเพื่อนสาวที่ตอนนี้เริ่มหาขนมนมเนยในตู้เย็นพร้อมกับเบียร์กระป๋องของน้องชายที่เขาตุนไว้ออกมาจิบอย่างสบายใจ" ลองเคาะดูดิ " ฟ้าใสบอกเพื่อนสาวส่ง ๆ ไปเพราะไม่รู้จะต้องทำยังไงเช่นกัน ขนมหยัดกายลุกขึ้นทันทีพร้อมกับสาวเท้าไปยังหน้าห้องนอนของไต้ฝุ่น เอาหูแนบกับประตูเพื่อฟังเสียงด้านในแต่ก็เงียบกริบไร้เสียงใด ๆ มือสวยก็จับที่กลอนประตูในคราเดียวกันและลองหมุนดูกึ๊ก…ตาโตเบิกโพลงพลางยิ้มเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าบานประตูไม่ได้ถูกล็อกจากข้างใน" ฝุ่นไม่ได้ล็อกห้องว่ะ " เธอหันไปพูดกับเพื่อนสาวที่นั่งดูหนังอยู่ ฟ้าใสยักคิ้วเป็นสัญญาณรับรู้และเหมือนจะบอกเป็นนัย ๆ ว่าตามใจอีกคนแล้วกันจะทำอะไรก็ทำ ขนมไม่รอช้าเธอหมุนกลอนประตูไม้และผลักเข้าไปด้านในก่อนจะล็อกห้องเสร็จสรรพ พลางใช้สายตาสอดส่องหาเจ้าของห้องแต่ก็ไม่เห็นคนที่เธอกำลังมองหาอยู่เลย ขนมจึงถือโอกาสเดินสำรวจไปทั
Rrrrrrrrrr......เสียงสมาร์ตโฟนแผดเสียงดังลั่นในเช้าวันใหม่ ทำให้ขนมที่นอนสลบไสลอยู่งัวเงียขึ้นมาอย่างหงุดหงิดพร้อมกับพับหมอนที่หนุน มาปิดหูตัวเองไว้เพื่อปิดกั้นเสียงน่ารำคาญนั่น แต่เสียงเจ้ากรรมยังคงดังขึ้นเรื่อย ๆ จนเจ้าของโทรศัพท์ขมวดคิ้วเป็นปมอยู่ใต้หมอน ก่อนจะกระฟัดกระเฟียดอารมณ์เสีย ใช้มือควานหาสมาร์ตโฟนที่คิดว่าน่าจะอยู่ตรงข้างหัวเตียงและสไลด์หน้าจอรับสายด้วยน้ำเสียงงัวเงียปนหงุดหงิด" ฮัลโหล~ใครอ่ะ โทรมาไม่รู้จักเวล่ำเวลา "' ก็ว่าที่พี่ผัวแกไงยัยหนม! ตื่นได้แล้ว นอนกินบ้านกินเมืองไปไหนห้ะ!? ' เสียงแว้ดตอบกลับดังกระแทกหูจนขนมต้องชักโทรศัพท์ในมือออกห่างจากใบหู" โอ้ยยย~แล้วโทรมาทำไมแต่เช้า ใครตายไม่ทราบ!! "' ไม่มีใครตายหรอกย่ะ ฉันแค่โทรชวนแกมาที่คอนโดฉันซึ่งคอนโดฉันมีไอ้ฝุ่นน้องชายสุดที่รักที่แกอยากได้เป็นผัวนักหนาและวันนี้มันก็อยู่ห้องทั้งวัน แต่แกจะไม่มาก็ได้นะ เชิญนอนให้เต็มอิ่มไปเลยจ้ะ '" เดี๋ยวววว~ ไป รอแป้บ " ขนมเด้งตัวขึ้นหลังจากที่ตอบปลายสายและกดตัดสายไปก่อนจะปลีกตัวออกจากเตียงวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างรีบเร่ง30 นาทีผ่านไป....รถยนต์สีดำเงาคันหรูจอดเทียบหน้าคอนโดใจกลางกรุง
เด็กหนุ่มในวัย 20 ปีหมาด ๆ โยนสมาร์ตโฟนที่เพิ่งใช้งานเสร็จลงกับเตียงขนาดใหญ่อย่างเหนื่อยหน่ายกับบุคคลปลายสายที่เขาเพิ่งจะตัดสายไป แต่ไม่นานนักโทรศัพท์เจ้ากรรมก็ดังขึ้นอีกระลอก 'ไต้ฝุ่น' เหลือบมองชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ ก่อนจะกลอกตามองบนอย่างเซ็ง ๆ ที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอีกคนโทรเข้ามาด้วยเรื่องอะไร แต่ก็จำใจสไลด์หน้าจอรับสาย " รู้เลยนะว่าโทรมาเรื่องอะไร บอกเลยว่าไม่ไป " ' โอ้ยยย~ไอ้ฝุ่น ก็ช่วยไปรับมันหน่อยไม่ได้รึไง พี่วานแค่นี้เอง ' " แล้วไปเองไมกลับเองไม่ได้วะพี่ ไม่ใช่สารถีนะ จะได้คอยไปตามขับรถให้ใครนั่งอ่ะ " ' ก็มันดึกแล้ว~พี่วานแค่นี้เอง มันเป็นผู้หญิงนะให้กลับบ้านเองมืด ๆ ค่ำ ๆ พี่เป็นห่วงมัน ' " ก็เห็นโทรมาตลอดแล้วก็กลับเองได้ตลอด ทำไมครั้งนี้จะกลับไม่ได้ " ' ก็ช่วยไปรับมันสักครั้งได้ไหมล่ะ ครั้งนี้มันกลับดึกจริง ๆ น๊าาา~ ฝุ่นน้องรัก ไปรับยัยหนมหน่อยนะ พี่ขอร้อง~~ ' ปลายสายเว้าวอนเขาสุดพลัง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ายังไงเขาก็ไม่มีทางไปรับเพื่อนตัวดีของเธอที่คอยตามตื๊อตนอยู่ทุกวี่ทุกวัน แต่ก็ยังคะยั้นคะยออยู่นั่น น่ารำคาญทั้งคู่ เขาได้แต่นึกเอือมอยู่ในใจ ' ฝุ่นคิดดูนะ ถ้ามันนั่ง