Mag-log inเด็กหนุ่มในวัย 20 ปีหมาด ๆ โยนสมาร์ตโฟนที่เพิ่งใช้งานเสร็จลงกับเตียงขนาดใหญ่อย่างเหนื่อยหน่ายกับบุคคลปลายสายที่เขาเพิ่งจะตัดสายไป แต่ไม่นานนักโทรศัพท์เจ้ากรรมก็ดังขึ้นอีกระลอก 'ไต้ฝุ่น' เหลือบมองชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ ก่อนจะกลอกตามองบนอย่างเซ็ง ๆ ที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอีกคนโทรเข้ามาด้วยเรื่องอะไร แต่ก็จำใจสไลด์หน้าจอรับสาย
" รู้เลยนะว่าโทรมาเรื่องอะไร บอกเลยว่าไม่ไป "
' โอ้ยยย~ไอ้ฝุ่น ก็ช่วยไปรับมันหน่อยไม่ได้รึไง พี่วานแค่นี้เอง '
" แล้วไปเองไมกลับเองไม่ได้วะพี่ ไม่ใช่สารถีนะ จะได้คอยไปตามขับรถให้ใครนั่งอ่ะ "
' ก็มันดึกแล้ว~พี่วานแค่นี้เอง มันเป็นผู้หญิงนะให้กลับบ้านเองมืด ๆ ค่ำ ๆ พี่เป็นห่วงมัน '
" ก็เห็นโทรมาตลอดแล้วก็กลับเองได้ตลอด ทำไมครั้งนี้จะกลับไม่ได้ "
' ก็ช่วยไปรับมันสักครั้งได้ไหมล่ะ ครั้งนี้มันกลับดึกจริง ๆ น๊าาา~ ฝุ่นน้องรัก ไปรับยัยหนมหน่อยนะ พี่ขอร้อง~~ ' ปลายสายเว้าวอนเขาสุดพลัง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ายังไงเขาก็ไม่มีทางไปรับเพื่อนตัวดีของเธอที่คอยตามตื๊อตนอยู่ทุกวี่ทุกวัน แต่ก็ยังคะยั้นคะยออยู่นั่น น่ารำคาญทั้งคู่ เขาได้แต่นึกเอือมอยู่ในใจ
' ฝุ่นคิดดูนะ ถ้ามันนั่งแท็กซี่กลับคนเดียวแล้วเกิดเจอโชเฟอร์โรคจิตปล้ำขึ้นมาแล้วเกิดมันท้องล่ะ มันจะใช้ชีวิตยังไง ต้องเลี้ยงลูกคนเดียวทั้ง ๆ ที่เด็กที่เกิดมามันไม่ได้ตั้งใจให้เกิด แล้วเด็กที่โตมามันจะไม่มีคุณภาพนะฝุ่.. '
" นี่! พล็อตนิยายเรื่องไหนเนี่ยฮะ? ...เลิกพล่ามได้ละรำคาญ!! ไปรับให้ก็ได้ ช่วยกันเก่งนักนะ "
' งื้อออ~ ขอบใจนะสุดหล่อของพี่ ฝุ่นโทรบอกยัยหนมได้เลยนะว่าจะไปรับอ่ะ ' น้ำเสียงปลายสายที่บ่งบอกถึงความดีอกดีใจซึ่งไม่เห็นหน้าก็รู้ว่าคงยิ้มระรื่นหน้าบานที่สามารถอ้อนวอนเขาให้ไปรับเพื่อนของตนได้ ไม่รู้จะยัดเยียดความเป็นผัวให้เพื่อนอะไรนักหนา ทั้ง ๆ ที่เขาก็แสดงออกชัดเจนว่าไม่ได้ชอบเธอ ถึงแม้ว่าอีกคนจะสวยเซ็กซ์เอ็กซ์แตกก็เถอะ ผู้หญิงแบบนั้นหันไปทางไหนก็เจอ
ฟ้าใสที่มีท่าทีไม่อยากยกน้องชายตัวเองให้ขนมกลับแอบมาช่วยอ้อนวอนไต้ฝุ่นให้ไปรับ จริงๆ แล้วเธอก็แอบเชียร์เพื่อนสาวของตัวเองนั่นแหละ รู้จักกันมาตั้งนานรู้นิสัยใจคอกันดีจนไม่ต้องพูดอะไรก็รับรู้ได้แล้ว ถึงแม้ภายนอกเพื่อนสนิทจะดูหยิ่งยโสเหมือนนางมารร้ายเข้าถึงยากแต่จริงๆ แล้วขนมน่ะจิตใจดีมากๆ ใส่ใจคนรอบข้างแถมยังขี้สงสารคนอีก ใครอยู่ใกล้ก็ต้องรักต้องหลงกันบ้างแหละ จะมีก็แต่น้องชายของเธอนี่แหละที่ไม่ได้รักได้หลงเพื่อนเธอเหมือนคนอื่น ๆ เขา ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็ไม่ได้มีใคร จะปิดกั้นตัวเองไปทำไมก็ไม่รู้
" ช่วยสุด ๆ แล้วนะยัยหนม " ฟ้าใสพึมพำกับตัวเองหลังจากวางสายก่อนจะเดินกลับเข้าไปทำงานในร้านต่อ
" อยู่ไหน " ไต้ฝุ่นจำใจโทรหาขนมทันทีเมื่อเขารับปากกับพี่สาวเสร็จสรรพและไม่นานนักขนมก็กดรับสายพร้อมกับตอบกลับมา
' ฝุ่นโทรหาพี่ ' น้ำเสียงดีใจของอีกฝ่ายกลับทำให้ไต้ฝุ่นหงุดหงิดก่อนจะถามย้ำไปเป็นครั้งที่สอง
" ถามว่าอยู่ไหนก็ตอบ "
' ตึกxxx ฝุ่นจะมารับพี่เหรอ ดีใจรอเลยนะเนี่ย '
ไต้ฝุ่นกดตัดสายทันทีเมื่อขนมบอกสถานที่ที่ตัวเองอยู่จบโดยที่เขาไม่ได้ตอบกลับอะไรไป ก่อนหยัดกายลุกจากเตียงนอนพร้อมกับคว้าเอากุญแจรถและกระเป๋าตังค์ที่วางอยู่ข้างหัวเตียงเดินจ้ำอ้าวออกจากห้องไป
ขนมยืนยิ้มดีใจเมื่อรถยนต์คันหรูที่คุ้นตาขับมาจอดตรงหน้าตามที่เธอได้บอกเขาไปเมื่อ 5 นาทีก่อนหน้านี้ เธอเดินอ้อมไปยังฝั่งข้างคนขับและเปิดประตูรถแทรกตัวเข้าไปนั่งพร้อมคลี่ยิ้มกว้างให้กับชายหนุ่มที่ทำหน้าทะมึนมองตรงไม่มีคำทักทายใด ๆ ก่อนจะพุ่งตัวรถออกไปทันที
" ทำไมฝุ่นถึงยอมมารับพี่อ่ะ " ความเงียบปกคลุมบรรยากาศภายในรถมาสักพักก่อนที่ขนมจะตัดสินใจเอ่ยถามคนข้างกายไป
" ... " ไร้เสียงตอบกลับหรือปฏิกิริยาใดๆ จากเด็กหนุ่ม ขนมเหลือบตามองเขากล้า ๆ กลัว ๆ แต่ก็ไม่วายเอ่ยถามต่อไปเพื่อไม่ให้บรรยากาศมันอึมครึม ถึงแม้ว่าการตอบกลับอีกคนด้วยความเงียบจะอึมครึมมากกว่าก็ตามเถอะ
" แล้ววันนี้เรียนเป็นไงบ้างเหนื่อยไหม? " เธอปั้นหน้ายิ้มถามเด็กหนุ่มกลับไปอีกระลอกแต่ก็ไร้เสียงตอบกลับเช่นเดิม
" เอ่อ..."
" หุบปากได้ม่ะ...รำคาญ " เสียงแข็งเอ่ยขัดจังหวะก่อนที่ขนมจะโพล่งคำถามออกไปอีกครั้ง
" พูดไม่เพราะเลยนะฝุ่น พี่เป็นพี่นะ! "
"...เป็นแม่แล้วค่อยมาพูด "
" แล้วถ้าอยากเป็นแม่ต้องทำไงอะ ต้องให้กินนมป่ะ? " ขนมบึนปากงอนเขาได้ไม่นานก็แสร้งถามคนด้านข้างอย่างเจ้าเล่ห์พร้อมกับจ้องมองเด็กหนุ่มด้วยแววตาที่ฉายชัดถึงความรู้สึกของเธอ ไต้ฝุ่นเหลือบตามองรุ่นพี่คนสวยด้วยหางตาก่อนจะเอ่ยวาจาแทงใจดำ
" เป็นผู้หญิงภาษาอะไรพูดออกมาหน้าไม่อาย "
" ด้านได้อายอด "
" แล้วคิดว่าทำแบบนี้จะได้เหรอ? "
" ไม่แน่น้าา~ อาจจะได้ก็ได้ ถ้าฝุ่นให้โอกาสพี่ " ขนมคลี่ยิ้มหวานให้กับเด็กหนุ่มพร้อมกับเลื่อนมือไปจับที่ต้นขาแน่น ไต้ฝุ่นถอนหายใจพร้อมกับชักขาออกจากมือเรียวสวยที่นวดคลึงต้นขาเขาอยู่
" ขอโอกาสด้วยการเอาตัวเข้าแลก? "เขาเลิกคิ้วถามด้วยสายตาเหยียด
" ก็...เปล่า...แค่จะจีบเอง แต่ถ้าฝุ่นอยากได้...พี่ก็ไม่ขัด " ขนมยิ้มร่าให้เด็กหนุ่ม
ใบหน้าหล่อเหลือบมองคนด้านข้างอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก แต่ก็ขี้เกียจจะต่อล้อต่อเถียงกับอีกฝ่ายแล้ว ได้แต่ปล่อยให้ร่างบางเจื้อยแจ้วอยู่คนเดียว จนในที่สุดรถคันหรูก็เคลื่อนตัวมาถึงจุดหมาย
เอี๊ยดดด!!!!
เสียงล้อรถที่ถูกเบรกกะทันหันจนทำให้คนสวยด้านข้างหัวโยกไปกระแทกกับคอนโทรลรถเสียงดัง
ปึก!
" โอ้ยยย~ ฝุ่นนนน เบรกอะไรแรงขนาดนั้นอ่ะพี่เจ็บนะ! " คนตัวเล็กโวยวายเสียงดังทันทีเมื่อรถจอดสงบนิ่งอยู่หน้าคอนโดของเจ้าตัวพร้อมกับยกมือขึ้นลูบหัวตัวเองป้อย ๆ ก่อนจะฟาดมือไปที่ต้นแขนของเด็กหนุ่มอย่างแรง
ป๊าป!!
" เด็กบ้า! ฮึ่ย! " ขนมหันหน้ากลับมามองตรงพลางยกแขนขึ้นกอดอกทำท่างอนคนด้านข้าง ไต้ฝุ่นแสยะยิ้มขำกับอากัปกิริยาของคนสวยด้านข้างก่อนไล่เธอลงจากรถ
" ถึงแล้วก็ลงไปสิ "
" นี่! ไม่คิดจะขอโทษพี่สักคำเลยเหรอ ฝุ่นทำพี่เจ็บนะ.. "
" ใช่เรื่อง? "
" ถ้าฝุ่นไม่ขอโทษพี่ก็ไม่ลง "
" ลง! "
" ขอโทษสิ! "
" เรื่องมาก รู้แบบนี้ไม่มารับดีกว่า "
" ไม่เห็นจะเกี่ยว ฝุ่นทำพี่เจ็บอ่ะ "
" ถ้าไม่ลง งั้นต่อไปก็ไม่ต้องโทรมาให้ไปรับและก็อย่าหวังว่าจะได้คุยกับผมอีก "
" โหววฝุ่น~ แล้วทำไมที่ต้องยอมด้วย ฝุ่นผิดนะ "
" ลง!! "
" ...ก็ได้~ " ขนมตอบรับเสียงหงอยก่อนจะค่อยๆ หยัดกายออกจากรถคันหรูของอีกคนและไต้ฝุ่นก็พุ่งทะยานเครื่องยนต์ออกจากตรงนั้นทันที ขนมได้แต่มองตามรถของเขาก่อนที่มันจะลับตาไปด้วยสีหน้าน้อยใจเล็ก ๆ ที่อีกคนไม่เคยคิดที่จะสนใจเธอเลยตั้งแต่เธอเริ่มแสดงอย่างออกชัดเจนว่าชอบอีกคน
" เย็นชาชะมัด " ขนมพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะหันหลังเดินคอตกเข้าคอนโดไป
----------------------------
ขนมพลิกตัวหันหลังอย่างว่าง่ายในท่าคลานเข่าตามคำสั่งของเด็กหนุ่ม สายตาคมจดจ้องไปยังแผ่นหลังขาวเนียนลามไปถึงบั้นท้ายงอนงาม ก่อนจะฟาดมือลงที่ก้นเด้งด้วยความมันเขี้ยวป้าบ!" อ้ะ~ " ร่างเล็กกระตุกตามแรงที่ฟาดลงมา หันหน้ามองคนด้านหลังที่บีบเคล้นก้อนขาวเนียนของตน" หยิบถุงยางให้หน่อย " ไต้ฝุ่นพยักพเยิดหน้าไปยังลิ้นชักข้างหัวเตียงที่เขาเพิ่งจะหยิบบางสิ่งออกมา" ...สดได้ไหม พี่อยากสัมผัสตัวตนจริง ๆ ของฝุ่น " เธอหยัดตัวขึ้นในท่านั่งและหันไปเอ่ยกับคนด้านหลังก่อนจะจูบเข้าที่ปลายคางของเขา " รับรองว่าปลอดภัย "" แล้วไว้ใจผมอะไรขนาดนั้น พี่ไม่ใช่คนแรกของผมซะหน่อย "" ฝุ่นคงไม่ปล่อยให้ตัวเองติดโรคมาหรอกใช่ม่ะ? "" เป็นผู้หญิงยังไงวะ " ขนมคลี่ยิ้มกว้างไม่ได้สะทกสะท้านกับคำถามเชิงต่อว่าของไต้ฝุ่น" นะ..นะฝุ่น " ปากเล็กพรมจูบไปที่แผลงอกเด็กหนุ่มซ้ำไปซ้ำมา ก่อนมือหนาจะจับเข้าที่ต้นแขนให้อีกคนหยุดการกระทำและผลักเธอลงบนเตียงให้อยู่ในท่าคลานเข่าเช่นเดิมไต้ฝุ่นรูดชักแก่นกายอยู่ไม่กี่ครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ สอดใส่ในร่องคับแคบ
ตาปรือของขนมจ้องมองใบหน้าคมคายที่มองหน้าเธอนิ่ง ๆ เพื่อดูปฏิกิริยา เมื่อถูกเขาปรนเปรอพลางแทรกนิ้วนางเข้าไปเพิ่มในร่องสวาทของคนตัวเล็กจนร่างกายกระตุกเกร็ง" อ๊ะ! "" หึ~ เมื่อกี้ยังปากดีอยู่เลย โดนเอาจริง ๆ จะตายห่าไหมเนี่ย " คำพูดเย้ยปนล้อของเด็กหนุ่มโพล่งออกมาเมื่อใบเห็นว่าใบหน้าสวยเหยเกหนักกว่าเดิม พลางจิกเล็บลงไปที่เนื้อข้างหลังตน" ไม่มีใครโดนเอาแล้วตายหรอก อ้ะ! " ไต้ฝุ่นแกล้งกระแทกนิ้วไปในร่องสวาทแรงๆจนเธอสะดุ้งร้องเสียงหลงก่อนร่างสูงจะโดนฝ่ามือเรียวของร่างเล็กฟาดเข้าให้ที่แผลงอกป้าบ!!" ฝุ่นอย่าแกล้ง! ไม่ให้เอานะงั้น "" ใครอยากเอากันแน่....ละหยุดตอนนี้จะทันหร้อ? " ไต้ฝุ่นชักนิ้วออกมาจากร่องใจกลางความเป็นสาวพร้อมกับชูนิ้วที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำสีใสหนืดอยู่ที่นิ้วของตนต่อหน้าขนมก่อนจะเอาเข้าปากตวัดเลียน้ำหล่อลื่นจนหมดเกลี้ยง ขนมตกใจกับกา
ใบหน้านิ่งขรึมจดจ้องไปยังขนมที่อมยิ้มหลังจากที่เขาเอ่ยจบประโยค ก่อนที่มือเรียวเล็กจะค่อย ๆ ลูบไล้กำรอบแก่นกายขนาดใหญ่ที่ถูกล้อมรอบไปด้วยเส้นเลือดปูดโปน ชักขึ้นลงเป็นจังหวะเนิบนาบและค่อย ๆ บรรจงไล้เลียตั้งแต่ส่วนหัวลงไปยังโคนไต้ฝุ่นกลืนน้ำลายอึกใหญ่มองคนด้านล่างที่กำลังสนุกอยู่กับการลิ้มลองไอติมแท่งใหญ่ทั้งยังส่งสายตายั่วยวนมาให้เขาอีก สัมผัสชื้นแฉะบริเวณใจกลางลำตัวเริ่มทำให้เขาเกิดอารมณ์มากขึ้นจนต้องปล่อยเสียงครางออกมาตอนที่คนตัวเล็กครอบปากลงที่ดุ้นขนาดใหญ่ที่คับปากเธอพอดี" อ่า~..." มือเรียวเล็กชักขึ้นลงเป็นจังหวะไปพร้อมกับปากที่คอยดูดดุนแท่งร้อนของเด็กหนุ่มอย่างเอร็ดอร่อยและไม่ได้รู้สึกรังเกียจแม้แต่น้อย เรียวลิ้นเล็กเคลื่อนไปยังลูกตุ้มด้านล่างสองลูกตวัดเลียสลับกันไปมาจนร่างสูงอดที่จะกลั้นเสียงกระเส่าไว้ไม่ได้พร้อมกับยกมือขึ้นปัดผมให้คนตัวเล็กไปไว้ด้านหลังเพื่อจะได้มองใบหน้าเย้ายวนได้ชัดขึ้น ขนมละปากออกมาแท่งร้อนและเอ่ยถามคนตัวสูงที่เคลิ้บเคลิ้มกับสัมผัสที่เธอมอบให้" ฝุ่นชอบไหม? ""...อือ " ขนมอมยิ้มเมื่อได้รับคำตอบที่พอใจก่อนครอบปากลงไปอีกครั้งและจัดการดูดดุนแท่งเอ็นใหญ่อย่างเอา
เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงเห็นจะได้ แต่ก็ยังไร้วี่แววของเจ้าของห้องที่เข้าไปอาบน้ำแล้วหายกริบไปเลย ขนมได้แต่นั่งกอดอกหน้าบึ้งสลับกับมองไปยังประตูห้องนอนของไต้ฝุ่น" นี่! ฝุ่นจะไม่ออกมาจริง ๆ ใช่ไหม ฉันจะพังประตูเข้าไปแล้วนะ " ใบหน้าสวยที่บึ้งตึงหันไปหาเพื่อนสาวที่ตอนนี้เริ่มหาขนมนมเนยในตู้เย็นพร้อมกับเบียร์กระป๋องของน้องชายที่เขาตุนไว้ออกมาจิบอย่างสบายใจ" ลองเคาะดูดิ " ฟ้าใสบอกเพื่อนสาวส่ง ๆ ไปเพราะไม่รู้จะต้องทำยังไงเช่นกัน ขนมหยัดกายลุกขึ้นทันทีพร้อมกับสาวเท้าไปยังหน้าห้องนอนของไต้ฝุ่น เอาหูแนบกับประตูเพื่อฟังเสียงด้านในแต่ก็เงียบกริบไร้เสียงใด ๆ มือสวยก็จับที่กลอนประตูในคราเดียวกันและลองหมุนดูกึ๊ก…ตาโตเบิกโพลงพลางยิ้มเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าบานประตูไม่ได้ถูกล็อกจากข้างใน" ฝุ่นไม่ได้ล็อกห้องว่ะ " เธอหันไปพูดกับเพื่อนสาวที่นั่งดูหนังอยู่ ฟ้าใสยักคิ้วเป็นสัญญาณรับรู้และเหมือนจะบอกเป็นนัย ๆ ว่าตามใจอีกคนแล้วกันจะทำอะไรก็ทำ ขนมไม่รอช้าเธอหมุนกลอนประตูไม้และผลักเข้าไปด้านในก่อนจะล็อกห้องเสร็จสรรพ พลางใช้สายตาสอดส่องหาเจ้าของห้องแต่ก็ไม่เห็นคนที่เธอกำลังมองหาอยู่เลย ขนมจึงถือโอกาสเดินสำรวจไปทั
Rrrrrrrrrr......เสียงสมาร์ตโฟนแผดเสียงดังลั่นในเช้าวันใหม่ ทำให้ขนมที่นอนสลบไสลอยู่งัวเงียขึ้นมาอย่างหงุดหงิดพร้อมกับพับหมอนที่หนุน มาปิดหูตัวเองไว้เพื่อปิดกั้นเสียงน่ารำคาญนั่น แต่เสียงเจ้ากรรมยังคงดังขึ้นเรื่อย ๆ จนเจ้าของโทรศัพท์ขมวดคิ้วเป็นปมอยู่ใต้หมอน ก่อนจะกระฟัดกระเฟียดอารมณ์เสีย ใช้มือควานหาสมาร์ตโฟนที่คิดว่าน่าจะอยู่ตรงข้างหัวเตียงและสไลด์หน้าจอรับสายด้วยน้ำเสียงงัวเงียปนหงุดหงิด" ฮัลโหล~ใครอ่ะ โทรมาไม่รู้จักเวล่ำเวลา "' ก็ว่าที่พี่ผัวแกไงยัยหนม! ตื่นได้แล้ว นอนกินบ้านกินเมืองไปไหนห้ะ!? ' เสียงแว้ดตอบกลับดังกระแทกหูจนขนมต้องชักโทรศัพท์ในมือออกห่างจากใบหู" โอ้ยยย~แล้วโทรมาทำไมแต่เช้า ใครตายไม่ทราบ!! "' ไม่มีใครตายหรอกย่ะ ฉันแค่โทรชวนแกมาที่คอนโดฉันซึ่งคอนโดฉันมีไอ้ฝุ่นน้องชายสุดที่รักที่แกอยากได้เป็นผัวนักหนาและวันนี้มันก็อยู่ห้องทั้งวัน แต่แกจะไม่มาก็ได้นะ เชิญนอนให้เต็มอิ่มไปเลยจ้ะ '" เดี๋ยวววว~ ไป รอแป้บ " ขนมเด้งตัวขึ้นหลังจากที่ตอบปลายสายและกดตัดสายไปก่อนจะปลีกตัวออกจากเตียงวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างรีบเร่ง30 นาทีผ่านไป....รถยนต์สีดำเงาคันหรูจอดเทียบหน้าคอนโดใจกลางกรุง
เด็กหนุ่มในวัย 20 ปีหมาด ๆ โยนสมาร์ตโฟนที่เพิ่งใช้งานเสร็จลงกับเตียงขนาดใหญ่อย่างเหนื่อยหน่ายกับบุคคลปลายสายที่เขาเพิ่งจะตัดสายไป แต่ไม่นานนักโทรศัพท์เจ้ากรรมก็ดังขึ้นอีกระลอก 'ไต้ฝุ่น' เหลือบมองชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ ก่อนจะกลอกตามองบนอย่างเซ็ง ๆ ที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอีกคนโทรเข้ามาด้วยเรื่องอะไร แต่ก็จำใจสไลด์หน้าจอรับสาย " รู้เลยนะว่าโทรมาเรื่องอะไร บอกเลยว่าไม่ไป " ' โอ้ยยย~ไอ้ฝุ่น ก็ช่วยไปรับมันหน่อยไม่ได้รึไง พี่วานแค่นี้เอง ' " แล้วไปเองไมกลับเองไม่ได้วะพี่ ไม่ใช่สารถีนะ จะได้คอยไปตามขับรถให้ใครนั่งอ่ะ " ' ก็มันดึกแล้ว~พี่วานแค่นี้เอง มันเป็นผู้หญิงนะให้กลับบ้านเองมืด ๆ ค่ำ ๆ พี่เป็นห่วงมัน ' " ก็เห็นโทรมาตลอดแล้วก็กลับเองได้ตลอด ทำไมครั้งนี้จะกลับไม่ได้ " ' ก็ช่วยไปรับมันสักครั้งได้ไหมล่ะ ครั้งนี้มันกลับดึกจริง ๆ น๊าาา~ ฝุ่นน้องรัก ไปรับยัยหนมหน่อยนะ พี่ขอร้อง~~ ' ปลายสายเว้าวอนเขาสุดพลัง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ายังไงเขาก็ไม่มีทางไปรับเพื่อนตัวดีของเธอที่คอยตามตื๊อตนอยู่ทุกวี่ทุกวัน แต่ก็ยังคะยั้นคะยออยู่นั่น น่ารำคาญทั้งคู่ เขาได้แต่นึกเอือมอยู่ในใจ ' ฝุ่นคิดดูนะ ถ้ามันนั่ง







