Home / วาย / ผัวเถื่อน / ผัวเถื่อน 4 โจรรุม

Share

ผัวเถื่อน 4 โจรรุม

Author: A'vigetor
last update publish date: 2026-05-29 14:47:55

'ตุบ!!' ตัวของผมถูกผลักให้นอนคว่ำหน้าไปบนเตียงนุ่ม

'กริ๊ก.. กริ๊ก..' กุญแจมือถูกสับลงไปที่ข้อมือของผมที่ถูกจับมาไพล่หลัง

"อื้อออ พวกมึงทำบ้า อะ อ่าาา อะไรวะ?" ผมพูดแล้วพยายามจะดิ้นจนสุดแรง แต่ก็ดูเหมือนมันจะไม่เป็นผลเท่าไหร่ เมื่อเรี่ยวแรง​ที่เคยมีมันเหมือนถูกสูบออกไปจนหมด เพราะเพียงแค่ไอ้บอมบ์มันใช้มือกดตัวผมเอาไว้ผมก็หมดหนทางที่จะดิ้นไปไหนได้แล้ว ก่อนที่ตัวมันจะสอดอีกมือมาปลดเข็มขัดและกระดุมกางเกงยีนส์ของผมออก

'ฟึบ!!!' กางเกงยีนส์ของผมถูกกระชากถอดออกไปอย่างรวดเร็ว จนผมรับรู้ได้ถึงความเย็นของแอร์ที่ตกลงมากระทบบนท่อนขาที่เปลือยเปล่าทันที

"อ่ะ!" ผมร้องขึ้นอย่างตกใจ เพราะตอนนี้ผมถูกไอ้บอมบ์มันจับสะโพกแล้วดึงรั้งให้ตัวของผมมาอยู่ในท่ายกสะโพกสูงขึ้น

​"แม่ง! เห็นทีแรกกูนึกว่าเป็นแค่ตำรวจหน้าหวาน ไม่นึกว่ามันจะขาวได้ใจขนาดนี้" ไอ้บอมบ์มันพูดพร้อมกับเลียริมฝีปากที่แห้งผากอย่างน่ารังเกียจ ก่อนที่มือมันจะถือวิสาสะลูบไล้ไปตามซอกขาผมอย่างหื่นกระหาย จากนั้นมันก็เลื่อนมือมาบีบที่แก้มก้นผมอย่างมันส์มือ

"อื้อออ.." ผมเผลอครางออกมาเบาๆ ก่อนที่สะโพกของผมจะตอบสนองสัมผัสนั้นอย่างเสียวซ่าน

"หึหึ แม่งร่านชิบ!!" ไอ้ไทม์พูดขึ้น ก่อนที่หน้าของผมจะถูกมันจับให้แหงนขึ้นมาแล้วใช้ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยไปตามริมฝีปากนุ่มของผม เพราะฤทธิ์แอลกอฮอลบวกกับยาปลุกเซ็กซ์ทำให้ตอนนี้ผมเผลอตัวแลบลิ้นออกไปเลียปลายนิ้วของมันตามไปด้วย

แผล่บ

"แม่ง แค่ปากยังนิ่มขนาดนี้ กูชักอยากจะรู้แล้วซิ ว่าถ้าเอาท่อนของกูเข้าไปอยู่ข้างในนี้มันจะอุ่น จะนิ่มแค่ไหนวะ"

ผมรู้ว่าที่ไอ้ไทม์มันพูดอยู่นั้นหมายความว่ายังไง แต่ว่าผมควบคุมตัวเองไม่ได้จริงๆ แล้วผมก็รู้สึกว่าไอ้บอมบ์เริ่มจะถอดกางเกงในผมออกไปแล้ว ก่อนที่ผมจะรู้สึกถึงความเย็นวาบและเหนียวเหนอะหนะที่ช่องทางด้านหลังจนต้องส่ายสะโพกหนีตามสัญชาตญาณ แต่ก็ถูกมันจับล็อกเอาไว้อยู่กับที่ จากนั้นมันก็เริ่มใช้นิ้วโป้งไล่นวดคลึงและหมุนวนไปรอบๆ ช่องทางของผมอย่างหนักหน่วงจนหัวใจของผมแทบจะเต้นไม่เป็นจังหวะ

"อื้อออ.. ยะ อย่า อ่า" ผมรีบกัดฟันทันทีที่เผลอครางออกไป

"หึ! มาถึงขั้นนี้แล้วยังจะปฏิเสธอีกเหรอวะ แล้วไอ้ที่บอกว่าอย่าเนี่ยมันคือ.. อย่าทำเบาใช่ไหมวะ.. ฮ่าๆๆๆ" เสียงกักขฬะของไอ้บอมบ์ที่ทั้งพูดทั้งหัวเราะดังอยู่ตลอดเวลา

'เพี๊ยะ.. เพี๊ยะ!!'

"โอ๊ยยย.. ซี๊ดดด" ผมครางลั่นเมื่อไอ้บอมบ์มันใช้มือบีบสองแก้มก้นของผมอย่างแรงแถมยังใช้มือตบลงไปซ้ำอีก ก่อนจะส่ายสะโพกเพราะความเจ็บแต่สำหรับไอ้บอมบ์แล้วมันคงเหมือนกับผมกำลัง​จะยั่วมันซะมากกว่า

"หึหึ.. ส่ายเยอะๆ ยิ่งดี กูชอบ.. ซี๊ดดด" พอพูดจบไอ้บอมบ์ก็รูดซิปกางเกง แล้วควักเอาท่อนเอ็นสีเข้มขนาดใหญ่ที่ตัดกับสีผิวตัวเองออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ ก่อนจะ​เอาส่วนปลายที่มีน้ำเยิ้มนั้นออกมาถูไถไปตามรอยแยกระหว่างสองก้อนเนื้อพร้อมกับซู๊ดปาก

ผมรู้สึกถึงความร้อนและแข็งตึงจนต้องหันไปมองดูความใหญ่โตของไอ้บอมบ์ที่กำลังสนุกอยู่กับร่องก้นของผม ก่อนที่ไอ้ไทม์มันจะจับหน้าผมให้หันกลับไปหามันอีกครั้ง

"ไม่ต้องไปมองของมันหรอก หันมาสนใจของกูดีกว่า"

ผมถึงกับเบิกตากว้างเมื่อหันกลับไปเจอท่อนเอ็นขนาดใหญ่ไม่ต่างกันกับของไอ้บอมบ์มากนัก ซึ่งผิดกันตรงที่สีมันเข้มกว่าเท่านั้นเอง ไอ้ไทม์มันใช้มือข้างหนึ่งจับท่อนลำนั้นรูดหนังลงไปจนสูดโคนจนเผยให้เห็นหัวบานฉ่ำสีคล้ำที่เริ่มมีน้ำซึมออกมาจากส่วนปลายอย่างมากมาย

"ทำให้กูหน่อย ใช้ปากมึงทำให้กู" มันสั่งจบ มันก็ใช้มือลูบหัวของผมเบาๆ

ฤทธิ์ยาที่ครอบงำผมทำให้มองเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเป็นเหมือนของหวานที่ชวนให้ลิ้มลอง ผมแลบปลายลิ้นเข้าไปสัมผัสส่วนหัวฉ่ำนั้น ก่อนจะดึงลิ้นกลับจนน้ำใสยืดเป็นเส้นยาวตามกลับมาที่ปาก กลิ่นคาวจางๆ มันยิ่งทำให้ท้องไส้ของผมเริ่มปั่นป่วน

'แผล่บ แผล่บ'

ผมตวัดลิ้นไปมาอยู่บนหัวท่อนลำสีคล้ำนั้น จนไอ้ไทม์มันถึงกับแข้งขาสั่นแหงนหน้าซู๊ดปากอย่างพอใจ

"อูยยย.. ซี๊ดดด.. แม่งลิ้นนิ่มจริงๆ ด้วย สัดเอ๊ย!! ผู้หญิงยังสู้ไม่ได้เลยว่ะ ไอ้หมวด ฮ่าๆๆๆ"

ผมไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ ภาพทุกอย่างในหัวมันเบลอไปหมด ผมทำตามที่พวกมันบอกอย่างง่ายดายไร้ซึ่งการขัดขืน

“พอแล้ว เดี๋ยวกูจะแตกซะก่อน ทีนี้มันอ้าปากอมของกูได้แล้ว” ไอ้ไทม์บีบปากผมให้อ้าออก ก่อนจะดันท่อนเอ็นใหญ่ให้เข้ามาในจนสุดลำ

ผมรู้สึกถึงความคาวจนอยากจะคายมันออกมา แต่ก็ทำไม่ได้เพราะตอนนี้ไอ้ไทม์มันจับหัวผมล็อกเอาไว้แน่น

“ดูดซิวะ?” ไอ้ไทม์ออกคำสั่ง ซึ่งผมไม่ควรจะทำตามแต่สุดท้ายผมก็ต้านทานไม่ได้เลยต้องออกแรงดูดท่อนลำจนสองแก้มบุ๋มลงไป ราวกับจะสูบทุกอย่างออกมาจากท่อนั้นให้หมด

'บ๊วบ.. บ๊วบ.. บ๊วบ..'

"อ่าาา.. ปากมึงนิ่มสัดๆ อ่าาา.. ดีมาก.. อื้มมม"

ในขณะที่ผมออกแรงดูดท่อนลำของไอ้ไทม์ ช่องทางด้านหลังของผมก็ถูกโจมตีมากขึ้น เมื่อไอ้บอมบ์มันส่งนิ้วเข้ามาในช่องทางที่ยังไม่เคยมีใครหรืออะไรเข้าไปมาก่อน ทำให้ผมขมิบเกร็งด้วยความเสียวที่สุด

"อะ.. รัดแม่งอะไรวะ แรงฉิบหาย.. สัด!!" ไอ้บอมบ์กัดฟันพูดพร้อมกับดันนิ้วเข้าไปให้ลึกยิ่งขึ้น แต่ก็ดูเหมือนร่างกายของผมยังคงดื้อดึงไม่ยอมปล่อยให้ถูกทะลวงได้ง่ายๆ เพราะแค่ปลายนิ้วมันผลุบเข้าไปผมก็เจ็บจนร้าวไปหมด

"อื้อออ.. เจ็บบบ.. ซี๊ดดด อะ.. เอามันออกไป อะ" ผมพูดเสียงที่ฟังดูอู้อี้ เพราะในปากยังคงคาท่อนเอ็นที่มีขนาดเล็กกว่าปากของผมนิดเดียวอยู่

"โอ๊ยยย!!" แล้วผมก็ต้องสะดุ้งเมื่อไอ้บอมบ์มันใช้ฟันลงมาขบเม้มที่แก้มก้นของผมเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจและให้ผมได้รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น ซึ่งมันก็ได้ผลเมื่อผมเผลอร้องและคลายการบีบรัดทำให้ไอ้บอมบ์มันสามารถสอดใส่นิ้วของมันเข้ามาจนสุด

"อะ.. อ่าาา" ผมครางเสียงสั่นในลำคอ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาเพราะความเจ็บที่สุดในชีวิต ก่อนจะรีบขยับมือที่ถูกล็อกไปมาเพื่อไม่ให้มือของไอ้บอมบ์มันขยับ เพราะต้องการจะให้ช่องทางหลังของผมเริ่มปรับสภาพซะก่อน

แต่ก็เปล่าประโยชน์เพราะมันใช้มืออีกข้างปัดมือของผมออก ก่อนที่ไอ้ไทม์จะเลื่อนมือมาจับที่ข้างหูของผมทั้งสองข้างให้แน่นและรั้งให้มันอยู่กับที่ ก่อนจะเร่งสวนท่อนลำเข้ามาในปากผมอย่างเมามันส์

"อุกกก.. อึกกก.. ละ.. ลึก.. เกินไปแล้ว" ผมพยายามส่งสายตาประท้วง แต่ก็ไม่มีความหมายเพราะไอ้ไทม์มันก็ยังกระแทกลึกลงมาอยู่ดี

"ซูดดด.. ปากมึงแม่ง สวรรค์ดีๆ ของกูนี่แหละ ซี๊ดดด" ไอ้ไทม์ครางพร้อมกับเร่งจังหวะให้เร็วมากขึ้นอีก

"โอ๊ะ โอยย.." ไอ้บอมบ์เริ่มเพิ่มจำนวนนิ้วจนกลายเป็นสาม จนผมได้แต่นึกสภาพว่าช่องทางของผมมันรับอะไรแบบนี้ได้ยังไงกัน

และตอนนี้ผมก็เริ่มกลัวเรื่องปากแตก ตูดฉีกขึ้นมาซะแล้ว..

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ผัวเถื่อน   ผัวเถื่อน 27 ทวงคืน (1)

    ผมถูกแม่ปลุกให้ตื่นขึ้นมาแต่เช้า เพราะวันนี้แม่อยากให้ผมมาตักบาตรทำบุญเพื่อแผ่ส่วนบุญส่วนกุศลให้กับเจ้ากรรมนายเวรทั้งหลายซะบ้าง จะได้ช่วยเสริมดวงชะตาให้ชีวิตการทำงานของผมราบรื่นแต่งานผมคือการเป็นตำรวจนะ.. มันไม่ทางราบรื่นหรอกยิ่งโดยเฉพาะตอนนี้ ที่ผมเห็นเจ้ากรรมนายเวรตัวเองเป็นๆ สองตัวยืนอยู่อยู่ตรงเสาไฟฟ้าต้นนั้น ในขณะที่ผมกำลังกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลผมนึกว่าตาฝาดไปแค่นั้น แต่หลังจากที่พยายามจะขยี้ตาตัวเองอยู่สองรอบแล้วมองไปใหม่ แต่มันสองตัวนั่นก็ไม่หายไป แถมยังส่งยิ้มเย็นๆ มาให้ผมรู้อีกว่านั่นเป็นตัวจริงไม่ใช่ภาพหลอน ก็ตอนที่มันสองตัวเดินข้ามถนนอีกฝั่งมาหานี่แหละ"สวัสดีครับคุณแม่/สวัสดีครับคุณแม่" แล้วก็เป็นไอ้ไทม์ที่เดินเข้ามาคนแรกที่เดินมาส่วนไอ้บอมบ์เดินตามมาด้านหลังที่กำลังยกมือไหว้แม่ของผม จนแม่ผมเองแทบจะทำถาดหลุดจากมือเพราะรับไหว้พวกมัน"จ๊ะๆ สวัสดีจ๊ะ ว่าแต่ไอ้ลูกหมู นั่นเพื่อนของลูกเหรอ?" แม่ผมรับไหว้พวกมัน ก่อนจะหันมาถามผมเพราะไม่เคยเห็นมันสองตัวมาก่อน แต่พอเห็นผมไม่ตอบแม่ก็เลยหันไปถามพวกมันแทน"............" ผมได้แต่ยืนอึ้งค้างอย

  • ผัวเถื่อน   ผัวเถื่อน 26 กว่าจะได้เจออีกครั้ง (2)

    หลังจากที่จ่าวิทย์พาผมกลับมาที่บ้านของแม่ในสภาพแบบนี้ แม่ก็พยายามคาดคั้นว่าผมไปทำอะไรมาถึงได้เจ็บหนักแบบนี้ แต่เพราะผมไม่พูดอะไรแม่ผมก็เลยเข้าใจไปเองว่าที่ผมเจ็บหนักแบบนี้เป็นเพราะงานที่ทำอยู่ สุดท้ายความซวยก็ตกไปที่พี่ชายของแม่คือลุงของผมที่ต้องโดนแม่สวดยับ และเพราะลุงเป็นพี่ที่ชอบเลี้ยงน้องแบบเอาแต่ใจลุงก็เลยพูดอะไรไม่ได้นอกจากจะเออออห่อหมกตามไปด้วยเท่านั้นจากนั้นลุงผมก็สั่งให้ผมพักงานต่ออีกหนึ่งอาทิตย์แล้วค่อยไปรายงานตัว ซึ่งตอนนั้นแหละที่ความซวยมันจะถามหา แต่ยังไงก็ช่างมันก่อนเหอะส่วนเรื่องการรักษานั้นหมอยุทธมันก็ยังโทรติดต่อถามไถ่อาการอยู่ตลอด เพราะผมเองก็คงไม่กล้าไปรักษากับหมอคนอื่นหรอก ซึ่งสภาพโดยรวมตอนนี้ก็ถือว่าดีขึ้นมาก แต่มันก็ยังเป็นห่วงเรื่องของโรคติดต่อ ก็พวกมันสองคนเล่นไม่มีการป้องกันอะไรเลยซักนิด และไม่รู้ว่ามันไปเอากับใครมาบ้างขนาดผมที่เป็นผู้ชายมันยังทำขนาดนี้ แล้วผู้หญิงล่ะพวกมันจะสำส่อนแค่ไหนใครจะไปรู้"ลูกหมู!! หลับอยู่หรือเปล่า?" เสียงแม่ถามดังขึ้นอยู่ข้างนอกห้องผมเพราะตอนนี้ก็เกือบจะสี่ทุ่มแล้ว แม่คงคิดว่าผมน่าจะหลับไปแล้ว"ยังครั

  • ผัวเถื่อน   ผัวเถื่อน 25 กว่าจะได้เจออีกครั้ง (1)

    Time part;ครืดดด.. ครืดดด.. ครืดดดเสียงมือถือที่สั่นอยู่บนเตียงคนไข้เป็นเวลานานนั้นช่วยปลุกให้ผมเริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ก่อนที่จะใช้มือควานหามือถือที่สั่นอยู่จนเจอ จากนั้นก็กดรับสายแล้วเอามาแนบไว้ที่หูตัวเอง"ใครวะ? กวนอยู่ได้คนกำลังนอน" ผมกรอกเสียงหงุดหงิดลงไปเพราะไม่ชอบให้ใครมากวนตอนที่นอนหลับแบบนี้[ผมตามไงเฮีย นี่หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ เฮียยังจะมีกะจิตกะใจนอนอยู่อีกเหรอ?] เสียงไอ้ตามที่ฟังดูร้อนรนจนผมแปลกใจ เพราะแบบนี้อาจจะหมายถึงว่ากำลังเกิดเรื่องที่ผับของผมอยู่ก็เป็นได้"หือ.. ไอ้ตามเหรอวะ? มีอะไรถึงโทรมาปลุกก็แต่เช้าเนี่ย"[เช้าอะไรเฮีย! นี่มันจะสองทุ่มอยู่แล้ว ไหนบอกว่าสองชั่วโมงก็มาถึง เนี่ย.. ผมรอตั้งห้าชั่วโมงแล้วนะครับ]"รอ...?" ผมตั้งสติใช้ความคิดหน่อยนึง ก่อนที่ปลายสายจะช่วยเตือนความจำ[ใช่ รอไงเฮีย อย่าบอกนะว่าเฮียลืมเรื่องที่ผับแล้วอ่ะ]"ใช่แล้ว! แล้วนี่กูมานอนตรงนี้ได้ไงวะ? เฮ้ยยยย!!" หลังจากที่ทุกอย่างถูกรื้อฟื้น ผมก็เด้งตัวเองลงมาจากเตียง ก่อนจะเดินตรงไปที่ไอ้บอมบ์ ซึ่งก็กำลังนอนหลับตาพริ้มสบายอยู่ท

  • ผัวเถื่อน   ผัวเถื่อน 24 ทำลายหลักฐาน (2)

    พู่วววว~ผมลอบพ่นลมหายใจอย่างเหนื่อยๆ เพราะกว่าจะรั้งตัวไอ้สองคนนี้ไว้ได้ก็เล่นเอาใจหายใจคว่ำ และตอนนี้ก็เหลือแค่รอจ่าวิทย์เข้ามาอีกครั้งก็เท่านั้นเอ๊ะ!! ว่าแต่ว่าแต่เมื่อกี้นี้ผมทำไมรู้สึกหน้าเห่อร้อนขึ้นมากับคำพูดของไอ้บอมบ์มันนะก๊อกๆๆเสียงประตูห้องถูกเคาะดังขึ้นมาก่อนที่แอ๊ดดดด!!ประตูจะถูกเปิดโดยบุรุษพยาบาลคนหนึ่งที่เข็นรถอาหารเข้ามาข้างในห้องก่อนจะหันมาพูดกับผมว่า"อาหารมาแล้วครับ คุณหมอสั่งกำชับให้คนไข้ทานให้หมดนะครับ" บุรุษพยาบาลคนนั้นพูดจบก็ขยิบตาส่งซิกให้ผมก่อนจะเดินยกอาหารมาวางไว้ที่โต๊ะ"ทำไมมันเยอะอย่างงั้นละครับ" ผมถามเมื่อเห็นว่าอาหารถูกใส่ในถ้วยใหญ่ที่สามารถกินได้ทีเดียวสองคนสบายๆ"คือคุณหมอบอกว่าคนไข้ต้องรับประทานมากๆ ครับ เพราะทดแทนอาหารที่เพิ่งล้างท้องไปครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วงั้นผมขอตัวไปส่งอาหารที่ห้องอื่นก่อนนะครับ" บรุษพยาบาลพูดจบก็เดินเข็นรถออกไปทันทีผมทำท่ามองดูข้าวผัดหมูในจานทีนึงสลับกับมองดูข้าวต้มที่อยู่ในถ้วยที่บุรุษพยาบาลเอามาวางให้ทีนึง ก่อนจะทำท่าถอนหายใจแล้วพูดออกมา"เฮ้อ!

  • ผัวเถื่อน   ผัวเถื่อน 23 ทำลายหลักฐาน (1)

    แอ๊ดดดด!!เสียงประตูถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของพวกมันสองคนที่เดินเข้ามาพร้อมกัน ก่อนที่ผมจะขยิบตาส่งซิกแนลให้กับจ่าวิทย์เพื่อให้เริ่มดำเนินการตามแผน"เสร็จยัง? มึงจะได้กินข้าว!!" ไอ้ไทม์เอ่ยถามผมแต่ไม่ได้หันไปสนใจหมอปลอมอย่างจ่าวิทย์เลยด้วยซ้ำ ก่อนที่มันจะยกกล่องโฟมในมือซึ่งผมรู้อยู่แล้วว่ามันคือข้าวผัดหมูที่ผมสั่งมันนั่นเอง"เออ.. หมอตรวจอาการคนไข้เสร็จแล้วนะครับ เชิญญาติตามสบายเลย ยังไงหมอขอตัวก่อนนะครับ""เดี๋ยวซิหมอ!! สรุปว่าตรวจเมียผมแล้วเป็นไงบ้าง""คือหมอต้องขอโทษด้วยนะครับ ด้วยจรรยาบรรณแพทย์ หมอคงจะเปิดเผยอาการของคนไข้ไม่ได้นะครับ ถ้าคนไข้ไม่อนุญาต" จ่าวิทย์ตอบ ก่อนที่จะเดินออกจากห้องแต่ก็ถูกมือของไอ้บอมบ์คว้าคอเสื้อกราวน์ของหมอขึ้นมากำไว้แน่นและยกตัวของจ่าวิทย์ให้ลอยขึ้นจนจ่าวิทย์ต้องเขย่งเท้าตามหมับบ!!"ทำไมจะไม่ได้วะหมอ!! นี่มันเมียผมนะ ทำไมผัวจะรู้อาการของเมียไม่ได้" ไอ้บอมบ์ยื่นหน้าไปใกล้ๆ ก่อนจะตะคอกใส่หน้าของจ่าวิทย์"นั่นมันก็เรื่องของพวกคุณนะครับ เพราะหมอไม่มีอะไรต้องบอก เออ.. อะไรนะ ผัวงั้นเหรอครับ แต่ถ้าอยากจะ

  • ผัวเถื่อน   ผัวเถื่อน 22 ความช่วยเหลือ (2)

    "โอ๊ย!! ปวดท้อง กูหายใจไม่ออก" แล้วผมก็รีบเอามือมากุมท้องแถมทำสีหน้าเจ็บปวด ผมเล่นเบอร์ใหญ่มากจนพวกมันสองคนรีบลุกขึ้นมาดูผมพร้อมๆ กัน"ไอ้ไทม์มึงไปตามหมอดิวะ!!! สีหน้าเมียมันจะไม่ไหวแล้วนะโว้ย" ไอ้บอมบ์มันหันไปสั่งไอ้ไทม์ และสงสัยว่ามันจะโง่หรือว่าบ้ากันแน่เพราะข้างเตียงก็มีปุ่มกดเรียกพยาบาลดันไม่ใช้ เสือกจะไปเรียกเองซะงั้น"เออๆ กูจะรีบไปตามก่อน" ไอ้ไทม์ที่รับคำเสร็จก็เตรียมตัวจะวิ่งไปตามหมอหมับ!!ผมคว้าเข้าที่ข้อมือของไอ้ไทม์ไว้ก่อนที่มันจะออกไปตามหมอมาจริงๆ"ไม่ต้องไปหรอก กูไม่เป็นอะไรแล้ว" ผมพูดพร้อมกับทำตาเยิ้มใส่พวกมันสองคนประมาณอ้อนวอนอะไรทำนองนั้น แต่ให้ตายเหอะเกิดมาผมไม่คิดว่าจะทำแบบนั้นได้แต่มันก็ต้องทำรึเปล่าล่ะ!"มึงจะบ้าเหรอ ปวดขนาดนี้ยังจะไม่ไปตามหมออีก ไม่รู้ไอ้หมอบ้านั่นรักษามึงยังไงวะ ถ้ากูรู้ว่ารักษาไม่ดีล่ะก็ เจอข้างนอกกูจะกระทืบให้คลานเลย" ไอ้ไทม์พูดจนผมสะดุ้ง เพราะอยู่ดีๆ ก็จะไปหาเรื่องให้หมอยุทธซะแล้ว"กะ กูหายแล้ว!!" ผมเลิกเอามือกุมท้องแล้ว ก่อนจะนอนลงไปกับเตียงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น"แน่นะ”“อืม”“กวนตีน ถ้างั้นเดี๋ยวกูจะรีบไปธุระก่อน ไอ้บอมบ์กูฝากด้วยนะ" ไอ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status