ผัวเถื่อน 5 เอาตัวรอด

"โอ๊ย! แม่งรัดนิ้วกู อ่าาา~" ไอ้บอมบ์ยังขยับนิ้วเข้าออกอย่างรัวๆ จนท่อนเอ็นของผมมันแข็งตึงโดยที่ไม่ต้องมีใครไปแตะ เพราะทุกครั้งที่มันสวนเข้าออกปลายนิ้วของมันเหมือนกับจะไปโดนจุดอะไรบางอย่างที่ทำให้ผมรู้สึกเสียวขึ้นมา

"ปากนุ่มๆ ของแม่งอย่างกับสวรรค์ของเอ็นกูจริงๆ เลยวะไอ้บอมบ์ อืมมม~" ไอ้ไทม์พูดเสียงแหบพร่า แต่ก็ยังคงกระหน่ำแทงท่อนลำเข้ามาในปากของผมอย่างไม่ยอมหยุดยั้ง

"อื้อออ.. อุกกก" ผมรู้สึกเมื่อยกรามไปหมด แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังคงห่อปากรัดท่อนเอ็นของมันเอาไว้อยู่ดี

ป๊อก!!

เสียงไอ้บอมบ์กระชากนิ้วออกจากช่องทางหลังผมดังวิ้งอยู่ในหัว

"อะ.. เชี่ยเอ๊ย!!" ผมเผลอร้องและสะดุ้งสุดตัว จนต้องคายท่อนเอ็นที่คับปากออกมาแล้วหันไปมองหน้าไอ้บอมบ์มันอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ

"เชี่ยบอมบ์.. มึงทำเชี่ยไรวะ แม่งกูกำลังได้ฟิลเลย" ไอ้ไทม์บ่น

"เออ.. โทษเว้ยมึง ส่วนมึงไอ้หมวดถ้าแรงมึงยังมีเหลือก็เก็บไว้ครางให้กูดีกว่า เพราะคราวนี้คือของจริง.. หึหึ" ไอ้บอมบ์พูดกับไอ้ไทม์ ก่อนจะโน้มตัวลงมาแนบกับแผ่นหลังของผมเพื่อกระซิบที่ข้างหูพร้อมกับขบเม้มติ่งหูจนผมถึงกับตัวสั่น

จากนั้นไอ้บอมบ์มันก็ใช้มือทั้งสองข้างแหวกสองแก้มก้นผมออกเหมือนกับฉีกทุเรียน ก่อนที่ช่องทางของผมจะลอยเด่นขึ้นมา แล้วมันก็จับท่อนเอ็นที่แข็งตึงนั้นไว้ก่อนจะใช้มันถูไถกับรอยจีบอีกครั้งอย่างหื่นกระหาย

'สวบบบ!!'

ผมถึงกับดิ้นพล่านก่อนที่จะถูกมือของไอ้ไทม์กดไหล่ลงไปจนติดกับที่นอน เมื่อไอ้บอมบ์พยายามจะดันท่อนเอ็นของมันเข้ามาในร่างกายของผม

"เชี่ย.. คับฉิบหาย เข้าได้แค่หัวกูเองวะ ไอ้ไทม์​" ไอ้บอมบ์ตะโกนบอกเพื่อน ส่วนผมได้แต่หอบหายใจเข้าออกอย่างลึกๆ เพื่อข่มความเจ็บปวดเอาไว้

"ไอ้เชี่ยหมวดมึงอย่าเกร็งซิวะถ้าไม่อยากเจ็บตัว กูเอามาเยอะแล้ว ถ้ามึงยิ่งเกร็งแล้วตูดมึงฉีกอย่ามาโทษพวกกูก็แล้วกัน"

ผมต้องขอบใจในความหวังดีของไอ้ไทม์มันไหม แต่พวกมันจะรู้หรือเปล่าว่าผมเองก็ไม่ได้อยากจะเกร็งให้เจ็บตัวหรอก แต่ที่มันเกร็งมันเป็นเพราะปฏิกิริยารีแอ็คชั่นต่างหาก ที่ร่างกายจะตอบสนองการป้องกันตัวเองโดยอัตโนมัติ

"มันไม่เข้าว่ะ ทำไงดีวะมึง"

"งั้นมึงไขกุญแจมือมันก่อน เดี๋ยวกูจะจับมันนอนหงาย"

"เออ ดีเหมือนกัน ทำแบบนี้กูแม่งก็เจ็บไปด้วย" พูดจบไอ้บอมบ์ก็ถอนส่วนหัวของท่อนเอ็นมันออกไป ก่อนที่จะเดินไปหยิบลูกกุญแจมือเอามาไขให้ผม

กริ๊ก.. กริ๊ก!!

แล้วมือของผมก็เป็นอิสระ แต่มันก็ยังไร้เรี่ยวแรงอยู่ดี

ผมถูกพวกมันจับพลิกตัวให้นอนหงาย ก่อนจะช่วยกัยรุมถอดเสื้อผ้าของผมออกจากร่างกายจนหมด..

"อู้ววว~ เชี่ยเอ๊ย! ขนาดนมแม่งยังตั้งเต้าน่าดูดฉิบหาย แม่งแน่ใจป่าววะว่ามึงเป็นผู้ชายอะ.. ไอ้หมวด" ไอ้ไทม์พูดพร้อมกับทำตาโตเมื่อเห็นยอดอกสีชมพูบนฐานเนื้อขนาดเล็กของผม ก่อนที่มือหนาของมันจะเริ่มลูบไล้ยอดอกนั้นอย่างหยาบโลน

"อะ..อ่าาา.. อื้มมม~" ผมได้แต่ร้องกัดปากเมื่อนิ้วของไอ้ไทม์ทั้งคีบ ทั้งบี้ ทั้งดึงจนหัวนมที่เคยเป็นสีชมพูอ่อนเริ่มช้ำเป็นสีแดงแล้ว

"หือออ.. ยิ่งบี้ยิ่งบวม ไม่ไหวแล้ว กูขอชิมนมมึงหน่อยนะไอ้หมวด"

ผมรู้สึกถึงเคราสากของไอ้ไทม์ครูดไปตามแผงหน้าอกจนแสบ และเจ็บเพราะมันทั้งดึงทั้งกัดอย่างไม่กลัวว่าหัวนมของผมจะหลุดติดปากมันออกมา

"อะ..อ่าาา.. บะ..เบาหน่อย..เจ็บบบ" ผมร้องคราง ก่อนจะพยายามใช้มือดันหน้าของมันออกไปหลายครั้งแต่ก็ถูกมันปัดมือออกไปทุกที

ผมเริ่มรู้สึกถึงขาที่ถูกแยกออกจากกันอีกครั้ง พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ปรากฎชัดอยู่บนใบหน้าหล่อของไอ้บอมบ์มัน จากนั้นก็รู้สึกถึงท่อนเอ็นที่แข็งโป๊กที่กำลังจ่ออยู่ปากทางของผมอยู่รำไร

"ไอ้หมวด.. คราวนี้มึงเตรียมตัวเป็นเมียกูได้เลยนะ.. อึบบบ"

'โครมมมม!!' เสียงไอ้บอมบ์ที่หงายหลังลงไปนั่งกับพื้นเพราะแรงถีบของผม

"โอ๊ยยย!! อะไรวะ" ไอ้บอมบ์โวยวายเสียงดังลั่น ด้วยความไม่พอใจ

"อ๊าคคค!!" ผมรวบรวมแรง ก่อนจะคว้าเข้าที่คอของไอ้ไทม์ไว้

จากนั้นผมก็ใช้มือล็อกคอของไอ้ไทม์แล้วกดหน้ามันลงไปบนที่นอนจนมันเริ่มดิ้นขลุกขลัก ซึ่งผมจะไม่ยอมปล่อยมันตอนนี้หรอก เพราะต้องรอให้มันเริ่มขาดอากาศหายใจมากๆ ก่อน แล้วสักพักผมก็สังเกตเห็นว่ามือของมันก็เริ่มอ่อนลง ผมจึงปล่อยตัวมันออกไปมัน เพราะขืนให้นานกว่านี้มันอาจจะตายได้ และผมก็ยังไม่อยากเป็นฆาตกรในเวลานี้ซะด้วย

ผมลุกขึ้นยืนเพื่อจะสำรวจอาการของตัวเองอีกครั้ง พร้อมกับสะบัดหน้าเพื่อไล่อารมณ์ใคร่ที่ยังตกค้างอยู่ให้หมดไป ก่อนจะใช้ลูกเตะปาดไปที่ลำตัวของไอ้บอมบ์ที่กำลังย่างสามขุมเดินเข้ามาอย่างไม่ระวังตัว จนมันถึงกับทรุดตัวลงไปนอนกุมท้องเพราะความจุก

ส่วนผมที่มัวแต่ยืนมองไอ้บอมบ์จนไม่ได้ระวังด้านหลังทำให้พลาดท่าถูกไอ้ไทม์มันดึงกระชากขาของผม ทำให้ผมล้มหน้าคว่ำลงไปกับที่นอน

"เชี่ยเอ๊ย!! เสร็จกูละมึง.. ไอ้หมวด เก่งดีนักนะใช่ไหม?" ไอ้ไทม์พูดพร้อมกับตามขึ้นไปนั่งคร่อมทับบนตัวผมไว้ ก่อนที่จะโถมน้ำหนักตัวของมันเพื่อกดทับร่างของผมไว้ไม้ให้ดิ้น ซึ่งนั้นทำให้ผมได้ยินเสียงกระดูกของผมลั่นขึ้นมาดังแกร๊บ

"หึ.. สงสัยยาปลุกเซ็กซ์ของมึงจะเป็นของปลอมว่ะเพื่อน มันถึงได้หมดฤทธิ์เร็วขนาดนี้" ไอ้ไทม์บุ้ยปากไปให้กับไอ้บอมบ์ที่กำลังลุกขึ้นอย่างช้าๆ พร้อมกับส่งสายตาขุ่นมองมาที่ผมอย่างน่ากลัว

"ดี.. ตอนแรกคิดว่าถ้าใช้ยาก็จะได้มีความสุขด้วยกัน แต่ตอนนี้เล่นสดเอาแล้วกันมึง" ไอ้บอมบ์มันพูดจบแล้วก็เดินไปหยิบ กุญแจมือที่เคยถูกถอดออกไปแล้วเมื่อกี้ เอามาถือไว้ในมือ ก่อนที่ไอ้ไทม์มันจะรวบแขนของผมกลับมาไพล่หลังเหมือนเดิมอีกครั้ง

กริ๊ก!! กริ๊ก!!

แล้วผมก็สิ้นอิสรภาพอีกครั้ง

"ไอ้ไทม์ มึงจับมันพลิกตัวขึ้นมาซิ!!" ไอ้บอมบ์หันไปสั่งไอ้ไทม์ให้ช่วยกับพลิกตัวผมให้กลับมานอนหงาย

'ฮุค!!'

"อ๊าคคค!!" ผมร้องขึ้นทันทีที่หมัดหนักๆ ของมันชกเข้ามาที่ท้องของผมอย่างแรง จนผมต้องอ้าปากคายความเจ็บออกมา

"นี่สำหรับเมื่อกี้นะเมีย.. จำไว้ อย่าทำร้ายผัวอีก"

จากนั้นตัวของผมก็ถูกลากให้สะโพกมาอยู่ตรงขอบเตียง ก่อนที่ขาของผมก็ถูกดันแล้วจับแยกออกจากกัน ใบหน้าหล่อนั้นดูเหี้ยมขึ้นไปอีก หรือคราวนี้ผมจะต้องตกเป็นเมียของมันจริงงั้นเหรอ

ไม่นะ!!!