Accueil / มาเฟีย / ผัวเถื่อน / อารมณ์แปรปรวน

Partager

อารมณ์แปรปรวน

last update Date de publication: 2026-08-25 02:21:11
ปึก!!!

"พี่บอกน้องจูนมานะ ว่าพี่เคยตำถั่วกับพี่ก้องกันแล้วใช่ไหม"

ผมนั่งเกาหัวกับคำถามของอิมึน เ
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • ผัวเถื่อน   จบบริบูรณ์

    ... “เฮ้ๆ สองสามีภรรยาผัวเมียคู่นี้กำลังทำอะไรกันอยู่!” เสียงไอ้ดาร์กตะโกนแหกปากอยู่ที่ประตูหน้าบ้าน พร้อมเดินพยุงเมียตัวน้อยของมันที่กำลังตั้งท้องได้สี่เดือนกว่าๆ เข้ามาในบ้าน ตามด้วยไอ้ก้องกับเมียของมันเดินตามหลังมาติดๆ หิ้วของเต็มไม้เต็มมือกันทั้งคู่ ต้า: "สวัสดีครับ" พวกนั้นพยักหน้าให้ต้าเล็กน้อย ต้ารู้งาน รีบเดินเข้าครัวไปเอาน้ำมาให้สองคู่ผัวเมียกิน “พวกมึงพากันมาทำอะไรที่บ้านกูไม่ทราบ?” ดาร์ก: "มาแดกเหล้ามั้ง เมียกูเหงาอยากมาหาจูน กูเลยพามา" ก้อง: "วันนี้กูว่าง เลยมาหาแดกเหล้ากับมึง น้องจูนครับ พี่กับน้ำอุ่นซื้อไก่เขย่ากับยำปูม้ามาฝาก มีกุ้งกับหมึกย่างด้วยนะ" “ว้าววว! ขอบคุณพี่ก้องกับพี่น้ำอุ่นด้วยน้าา น่ารักที่สุดเลยยย~” พอเห็นของกิน อิเมียผมรีบลุกขึ้นอย่างไว น้ำอุ่น: "เดี๋ยวพี่ไปเอาจานมาใส่ให้ รอแป๊บนึงนะ" “ค่ะ!” ดาร์ก: "ไอ้ภูมิ ไหนเหล้าสูตรใหม่ของมึงวะ เอามาลองกินดิ๊" “จมูกไวเหมือนหมาเลยนะมึง” พอดีวันก่อนไอ้ภาคินมันแวะเอาเหล้าสูตรใหม่ของโรงงานมันมาให้ ดาร์ก: "หืม? มึงมีจริงดิกูแค่พูดเล่นๆ ถ้ามึงมีงั้นก็เอามาลอง" “จ่ายเงินมาดิ เดี๋ยวกูให้ลอง คิดไม่แพงหรอก แค่อึกละ

  • ผัวเถื่อน   แม่ทูนหัว

    @ภูมิ “พี่ภูมิมานวดขาให้หน่อย~” ...เวรเถอะ! เพิ่งจะกลับมาจากทำงานเหนื่อยๆ ต้องมาโดนเมียใช้อีก นี่ล่ะน้าที่เขาบอกว่า 'มีเมียก็เหมือนมีแม่... แม่ของลูก' ตอนนี้เธอท้องได้ 8 เดือนแล้วครับ รออีกแค่เดือนเดียวผมก็จะได้เห็นหน้าลูกแล้ว ตรวจเช็กเรียบร้อยว่าลูกคนแรกของผมเป็นผู้หญิง “พี่ภูมิ!!! น้องจูนอยากกินลูกชิ้นทอดอ่ะ พี่ออกไปซื้อให้หนูหน่อยยย~” “เดี๋ยวพี่ให้ไอ้ต้าออกไปซื้อให้... ไอ้ต้า!! ต้าเว้ยต้า!!!” ผมแหกปากตะโกนเรียกไอ้ต้าน้องชายหัวแก้วหัวแหวนของผม "มาแล้วครับๆ!" ไอ้ต้าวิ่งออกมาจากในครัวพร้อมกล่องขนมเค้กปอนด์ใหญ่ แล้วมันก็เดินเอาไปวางตรงหน้าจูน ต้า: "กล่องสุดท้ายแล้วนะพี่จูน ในตู้เย็นหมดแล้ว" “เดี๋ยวๆ อย่าบอกนะว่าจูนเล่นกินเค้กในตู้จนหมด?” ไม่ใช่น้อยๆ นะครับที่ผมซื้อแช่ไว้ให้เธอก่อนออกไปทำงาน “ก็ลูกหิว!” “ลูกหรือแม่มันกันแน่ ดูดิ๊ หุ่นนี่จะกลิ้งเหมือนโอ่งมังกรอยู่แล้ว!” "พี่ภูมิ!!! พี่ว่าน้องจูนอ้วนเหมือนโอ่งงั้นเหรอ!" เธอลุกขึ้นจากโซฟาพร้อมตวาดเสียงใส่ผมดังลั่นบ้าน "ใช่สิ! ตอนนี้ฉันมันไม่สวย หุ่นไม่เอ็กซ์เหมือนเมื่อก่อนนี่! พี่ไม่ได้รักฉันที่หัวใจใช่ไหม พี่รักฉันเพราะหน้าตาง

  • ผัวเถื่อน   ฝันร้าย

    บึ้มมม~ เสียงรถระเบิด! ในขณะที่ฉันกำลังวิ่งไปที่รถพี่ภูมิ ทว่า... พึ่บ! อยู่ๆ ก็มีคนมากระชากตัวฉันจากด้านหลัง ทำให้ฉันกับคนที่ดึงฉันล้มลงกองกับพื้นถนนที่เต็มไปด้วยเศษกระจกแตกกระจัดกระจาย "...ทำอะไรลงไปรู้ตัวบ้างไหม อึกก" พรึ่บ!! ฉันไม่สนใจและไม่ใส่ใจสิ่งที่ใครพูด สะบัดตัวออกจากอ้อมแขนที่กอดไว้ แล้วลุกเดินไปที่กลางถนน “ฮึกก! พี่ภูมิ...” บึ้มมม~ ใจบางๆ กระตุกวูบอีกครั้งเมื่อเห็นรถของพี่ภูมิระเบิด เปลวไฟลุกโชนโชยตามแรงลมที่มาพร้อมกับสายฝนซึ่งโปรยลงมาจากท้องฟ้า ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเม็ดฝนใหญ่กระหน่ำตกลงมาอีกรอบ หลังจากที่เพิ่งหยุดตกไปเมื่อสิบนาทีก่อน ฉันค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งกอดเข่า มองรถพี่ภูมิกำลังไหม้ไปทีละนิด พร้อมกับกลิ่นไหม้ปนคาวเลือดโชยตามสายลมพัดมาเตะที่ปลายจมูก “อุ๊บ ฮึกก ฮืออ อุ๊บ...” ฉันทั้งร้องไห้ทั้งอยากจะอ้วกในเวลาเดียวกัน เพราะกลิ่นคาวเลือดมันชวนนวลท้องจนอยากอ้วก “ฮึกก...” ฉันเอามือลูบท้องพร้อมกำเสื้อแน่น ก่อนจะปล่อยโฮร้องไห้ออกมาดังๆ มันจุกอยู่ที่อก พูดอะไรไม่ออก เหมือนมีคนกำลังเอามีดทิ่มแทงหัวใจเป็นร้อยๆ ครั้ง ทำไมกัน! ทำไมมันต้องเกิดเรื่องเลวร้ายบัดซบแบบนี้ด้วย ทำไมฟ้

  • ผัวเถื่อน   เหตุการณ์ไม่คาดคิด..

    20 นาทีต่อมา #บนรถ “ทำไมไม่รับสายนะ” น้องจูนกำลังโทรหาพี่ภูมิอยู่ค่ะ แต่น้องจูนโทรไปเท่าไหร่พี่ภูมิก็ไม่รับสาย กะว่าจะโทรไปขอพี่ภูมิว่าจะให้เด็กๆ พักอยู่ที่บ้านสักวันสองวัน เพราะพ่อกับแม่น้องจูนไม่อยู่ ส่วนนางเปรี้ยวก็ติดผัว บ้านช่องไม่กลับ “พี่สาวท้องเหรอครับ” ฉันขมวดคิ้วเข้าหากันพร้อมหันไปมองหน้าเด็กคนชื่อต้าอย่างงงๆ ว่ารู้ได้ไงว่าฉันท้องเพราะฉันไม่ได้บอก “ต้ารู้ได้ไงว่าพี่ท้อง” “ผมเห็นเข็มกลัดติดอยู่ที่ท้องพี่น่ะครับ ผมเคยเห็นคนท้องเขาชอบกลัดไว้ตรงท้อง” ...เอ่อ จริง! ฉันก็บ้าลืมนึก คิดว่าเด็กคนนี้เป็นพวกเดียวกันกับคุณหนูมิรินซะอีก นึกแล้วก็คิดถึงคุณหนูจัง ป่านนี้ไม่รู้ซ้อมผัวตายรึยัง “ผมขอเป็นพี่เลี้ยงนะ ผมเคยเลี้ยงน้องตั้งแต่เกิด ผมสามารถเลี้ยงลูกให้พี่ได้” ฉันไม่ได้ตอบอะไร แต่ยื่นมือไปขยี้หัวเด็กเบาๆ ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาพี่ภูมิอีกรอบ แต่ก็ไม่มีคนรับเช่นเคย ฝนก็เริ่มตกแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ฉันต้องค่อยๆ ขับรถเพราะถนนมันลื่น กริ่ง~ กริ่ง~ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำให้ฉันสะดุ้งตกใจนิดๆ ฉันหยิบโทรศัพท์ที่พึ่งวางเมื่อกี้ขึ้นมาพร้อมกดรับสายทันที “ฮัลโหลค่ะ” [จูนโทรมา

  • ผัวเถื่อน   ลางสังหรณ์

    ตัดมาช่วงเย็น #ตลาดนัด ตอนนี้น้องจูนกำลังเดินตลาดนัดตอนเย็นอยู่ค่ะ กะว่าจะหาซื้อมะม่วงเปรี้ยวๆ ไปกินกับน้ำปลาหวานซะหน่อย แล้วก็จะหาซื้อของสดและของกินเล่นด้วย ถ้าไปซื้อที่ห้าง นานกว่าจะได้กลับเพราะช่วงเย็นรถติดมาก พอกันกับช่วงเช้า กรุงเทพฯ ก็อย่างนี้ล่ะค่ะ พื้นที่แออัด มองไปทางไหนก็มีแต่ตึก ถนนหนทางก็เต็มไปด้วยรถเล็กรถใหญ่ที่วิ่งแล่นแข่งกับเวลา ดีนะที่ตลาดที่น้องจูนมามีเส้นทางผ่านง่าย รถไม่เยอะ ขับเลี้ยวสะดวก “ป้าคะ เอามะม่วงกิโลนึงค่ะ แล้วก็เอาแบบคลุกพริกเกลือลูกนึงค่ะ” “ได้จ้ะ รอแป๊บนึงนะ” ฉันพยักหน้าให้แม่ค้าก่อนจะหันซ้ายหันขวามองหาของกินรายการต่อไป “หนูจ้ะ มะม่วงคลุกพริกเกลือได้แล้วจ้ะ อ่ะนี่ มะม่วงหนึ่งกิโลที่หนูสั่ง” แม่ค้ายื่นถุงมะม่วงมาให้พร้อมกับแก้วมะม่วงคลุกพริกเกลือ หืมม!! แค่ได้กลิ่น น้ำลายก็ไหลแล้วค่ะ “นี่ค่ะป้า” น้องจูนยื่นเงินให้แม่ค้าก่อนจะเดินไปที่ร้านปลาเผา แล้วต่อด้วยส้มตำ ยำคอหมูย่าง ข้าวเหนียวไก่ทอด และก็ขนมอีกเพียบ เดินไปกินไป ตาก็มองหาของกินตลอดเวลา เปลี่ยนจากมองผู้น้อยมามองของกินแทน เดี๋ยวภูมิน้อยจะหิว คิกคิก “เฮ้อ! นี่ก็เย็นมากแล้ว สงสัยพี่ภู

  • ผัวเถื่อน   หวังว่าจะไม่ทิ้งฉันกับลูก

    หลายสัปดาห์ต่อมา "ให้ตายเถอะ! นี่มันเรื่องจริงใช่ไหมเนี่ย" ฉันยืนเอามือกุมขมับตัวเองพลางปรายตามองชุดตรวจครรภ์ที่ถืออยู่ในมืออีกข้างนับสิบอัน และแน่นอนว่าตอนนี้ผลตรวจทั้งสิบแท่งก็ได้ออกมาแล้ว “เฮ้ออ น้ำยาไอ้พี่ภูมิมันดีจริงๆ ปล่อยปุ๊บติดปั๊บ ดีนะที่เมื่อคืนไม่บ้าจี้ตามพี่ภูมิ ไม่อย่างนั้นภูมิน้อยไม่ได้ลืมตาดูโลกแน่...” ฉันบ่นพึมพำถอนหายใจแล้วถอนหายใจเล่า พร้อมเอามือลูบที่ท้องแบนราบของตัวเอง ซึ่งตอนนี้กำลังมีภูมิน้อยอยู่ในท้องของฉัน ถ้าพี่ภูมิรู้ว่าเขากำลังจะมีลูก พี่ภูมิคงจะดีใจมากแน่ๆ แต่ทว่าตอนนี้พี่ภูมิเขาไม่อยู่ล่ะสิ พี่ภูมิเขาออกไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ เห็นบอกว่าเป็นงานครั้งสุดท้ายที่เขาจะทำ เห็นพี่ภูมิบอกว่าจะลาออกจากการเป็นลูกน้องคุณแม็กแล้วกลับมาทำงานของตัวเอง “ฮึก... อุ๊บ...” อยู่ๆ ฉันก็เกิดอาการอยากอาเจียนขึ้นมาซะดื้อๆ ให้ตายเถอะ! ตรวปุ๊บรู้ว่าท้องปั๊บ ก็จะแพ้ท้องเลยรึไง “อุ๊บ... อ้วก! อ้วก!” ฉันโก่งคออ้วกอยู่นาน ก่อนจะค่อยๆ เอามือค้ำกำแพงเดินออกจากห้องน้ำไปที่เตียง พร้อมกับเอนตัวลงนอนบนที่นอนอย่างระมัดระวัง พรึ่บ! ฉันพลิกตัวนอนหงายพลางกางแขนทั้งสองข้างออกจากตัว “เฮ้

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status