Se connecterแกร๊กกกก!!!
แต่หงุดหงิดโมโหไปก็เท่านั้น!..เมื่อไอ้คนตันหากลับอย่างมันคงไม่มีทางรับฟังความต้องการของเขา! เจโรมกระแทกลมหายใจออกอย่างหงุดหงิดโมโห..ก่อนจะสาวเท้าเดินผ่านเหล่าบอดี้การ์ดนับยี่สิบชีวิตเข้าไปภายในห้องVVIPประจำกลุ่มทันที ‘อื้อออ~~ อย่าบีบแรงสิคะคุณเดมขาาา~~’และก็เป็นภาพเดิมๆที่เจโรมเห็นจนชินตา..เพราะทันทีที่ผลักบานประตูเปิดเข้ามา ก็เห็นเดมเคร์กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงพริตติ้สาวบนโซฟากลางห้อง..โดยไม่คิดที่จะสงสารลูกตาของเขาแม้แต่น้อย และความโรคจิตของมันยังไม่หมดเพียงเท่านั้น! เมื่อมันได้เรียกผู้หญิงมาปรนนิบัติพัดพีตัวเองถึงสามคน..จนเขาถึงกับต้องกรอกตามองบนอย่างเอือมระอา! “….” “^.^ไง…ไอ้เพื่อนรัก..”ซึ่งเจ้าตัวก็ไม่ได้สลดหรือสนใจสีหน้าท่าทางของเขาแม้แต่น้อย เพราะทันทีที่ไอ้ประมุขแห่งตระกูลบูเกต์รับรู้ถึงการมีอยู่ของเขา..มันก็เพียงงัดใบหน้าขึ้นมาส่งเสียงทักทายเขาสั้นๆก่อนจะมุดหน้ากลับไปสนใจทรวงอกพริตตี้ของมันต่อ โดยปล่อยให้เขาเดินตีหน้าไม่สบอารมณ์เข้ามาทิ้งสะโพกสอบลงบนโซฟาตรงกันข้าม..มองมันสนุกสนานกับผู้หญิงข้างกายราวกับคนตายอดตายอยากมาแรมปี กึกกก!!! เจโรมส่ายศีรษะเบาๆอย่างเบื่อหน่ายกับภาพตรงหน้า..ก่อนจะเลื่อนปลายนิ้วประดุจอิสตรีขึ้นมาปลดกระดุมบริเวณแผงอกแกร่งลงสามเม็ด จากนั้นก็เอนแผ่นหลังกว้างพิงราบไปกับพนักโซฟานุ่ม..พร้อมกับยกขาเรียวยาวพาดลงไปกับโต๊ะกระจกใส ปล่อยให้เด็กที่มันเรียกมาเผื่อคอยบีบนวดกล้ามเนื้อไปพลางๆอย่างไม่คิดห้ามปราม..ถ้าหากเจ้าหล่อนปฎิบัติหน้าที่ของตัวเองอยู่ในขอบเขตที่เจโรมกำหนดเอาไว้ พรึบบบ!!! “=~=ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไงวะ?”รังสีความเบื่อหน่ายของเจโรมที่แผ่กระจายไปทั่วทั้งห้อง..ทำเอาความสนุกของเดมเคร์ถึงกับลดลงฮวบฮาบ พริตตี้สาวสวยทั้งสามถูกผลักออกจากร่างกาย..ก่อนมาเฟียหนึ่งในห้าของตระกูลมาเฟียพันธมิตรจะตีหน้ายุ่งโพล่งปากถามคนขัดอารมณ์ออกไปอย่างหงุดหงิดโมโห นั่นเพราะกว่าตัวเองจะสลัดปลิงที่คฤหาสน์ทิ้งก็ใช้พลังงานไปมากโข..แต่พอมาเจอไอ้เพื่อนตัวร้าย ความหรรษาของคนที่ตั้งใจมาปลดปล่อยความเหมื่อยล้า..ก็พังพินาศลงพริบตาเดียว! “=_=เบื่อหน้ามึง”และไม่นานคำพูดไม่ถนอมน้ำใจเพื่อนฝูงก็ดังขึ้น..ทำเอาเดมเคร์ที่ได้ฟังยิ่งไม่สบอารมณ์หู! ใบหน้าหล่อเหล่าแบบฉบับสายเลือดผสมที่ค้อนข้างเอียงไปทางฝั่งของบิดาหงิกงอเป็นปลายจวัก ก่อนมือหนาข้างหนึ่งจะล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกงแสลกของตัวเอง..เพื่อหยิบบางสิ่งบางอย่างโยนลงไปบนโต๊ะ พรึบบบ!!! “_*_สินค้าใหม่…ยังอยากจะเบื่อหน้ากูอีกไหม?”คิ้วเข้มที่พาดเฉียงอยู่เหนือดวงตาคมเลิกขึ้นเล็กน้อย..ก่อนคำพูดที่เป็นต่อกว่าจะดังขึ้น! และท้ายประโยคนั้นก็ไม่ลืมที่จะพยักพเยิดใบหน้าแสนเจ้าเล่ห์ไปยังสินค้าตัวใหม่..ที่เจ้าตัวใช้เป็นข้ออ้างเพื่อลากเจโรมออกจากถ้ำมาสนุกด้วยกันในค่ำคืนนี้! ฟุบบบบบ!!! “ไม่น่าหลงมาคบค้าสมาคมกับพวกมึงเลยสัส!”เสียงทุ้มต่ำเปรยขึ้นอย่างเบื่อหน่าย..แต่ก็ไม่วายที่จะเอื้อมมือไปหยิบของเล่นบนโต๊ะขึ้นมาพิจารณาด้วยสายตาแหลมคมของตัวเองไปพลางๆ “งั้นก็โทษตัวมึงเองเมื่อยี่สิบปีก่อนเถอะไอ้ห่าเจ!!”คนไม่สลดกับคำพูดแดกดันของเพื่อนฝูง..เพียงไหวไหล่กว้างเล็กน้อย ก่อนจะโยนทุกอย่างกลับไปให้เจโรมรับ..เมื่อตัวมันเองที่ดันหลงผิดมาคบหาสมาคมกับเขาและกลุ่มพันธมิตร ซึ่งคนที่เดินหลงผิดและไม่สามารถกลับตัวได้นั้น..ก็ทำได้แค่กระแทกลมหายใจออกอย่างหงุดหงิดงุ่นงานอยู่เพียงลำพังเท่านั้น! “แล้วนี้?”เมื่อปรับอารมณ์จนอยู่ในระดับปกติแล้ว..เจโรมก็เอ่ยถามเดมเคร์เกี่ยวกับของที่อยู่ในมือ “สินค้าใหม่ของไอ้สามแฝด..อยากได้ก็เซ็นซะ!”แต่ดูเหมือนว่าเขาจะคาดหวังกับมันมากเกินไป..เพราะคนจังไรตรงหน้าตอบกลับมาได้กำปั้นทุบดินที่สุด พร้อมกันนั้นมันก็ดีดนิ้วส่งสัญญาณเรียกให้พริตตี้ข้างกายมัน..นำเอกสารสัญญาซื้อขายมาให้เขาเซ็น พรึบบบ!!! “=*=ถ้ามันไม่สร้างเงินให้กู..กูคงไม่คบพวกสารเลวอย่างพวกมึงหรอกสัส..!!”ปลายลิ้นร้อนดุนดันเข้ากับกระพุ้งแก้มสากอย่างเป็นจังหวะ..บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าอารมณ์ที่พึ่งสงบได้เดือดปุดๆขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกันนั้นมือหนาข้างหนึ่งก็จัดการปัดมือของพริตตี้ข้างกายออก..แล้วกัดฟันพูดความจริงจากใจของตัวเองออกไปอย่างไม่ปิดบัง “_-_เหอะ!..ที่พูดมาเนี่ยไม่ได้ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงากะลาหัวมึงเลยสินะไอ้สัสเจโรม!…น่าไม่อาย!” กึกกก!!! “=*=..!” …………………………………………………… 🤣🤣 พระเอกช้านดูเป็นคนดี้ดีกว่าอิเดมเคร์เยอะเลยค่ะว่าไหม555+++🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 #ด้วยรักจากทาม❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️“แต่นิสัยคงได้จากคนแถวนี้”สิ้นคำพูดของไดอาน่าเจโรมก็พูดในความจริง ที่ว่าทริสตันนั้นได้รับนิสัยแสบสันมาจากมารดาที่ยืนกระพริบตาปริบๆอยู่เบื้องหน้าของเขา มุมปากหนากระตุกยิ้ม..พลางยื่นปลายนิ้วไปเกลี่ยปอยผมนุ่มทัดใบหูเล็กให้อย่างอ่อนโยน“กำลังจะบอกว่าได้ความแสบจากไดว่างั้น?”ใบหน้าหวานง้ำงอก่อนจะเงยหน้าขึ้นถามสามี..หลังไต่ตรองดูแล้วคนเจ้าเล่ห์กำลังบอกว่าทริสตันได้รับนิสัยจากเธอทั้งหมด ไม่รู้ดีหรือไม่ดีเพราะใบหน้าที่เรียบเฉยของเจโรมไม่อาจทำให้เธอเดาความคิดเขาได้ร้อยเปอร์เซนต์เลย ‘ให้ตายสิ..เขามันจอมเจ้าเล่ห์ที่สุดในสามโลกเลย~~’“หึๆๆ..หรือไม่จริงละ”แกล้งภรรยาจนเป็นที่พอใจแล้วเจโรมก็หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะเลิกคิ้วถามความเห็นภรรยาคนสวยบ้าง..เพราะถึงแม้ทริสตันจะเหมือนเขาอย่างกับแกะ แต่นิสัยที่แสบจนเขาตามไม่ทันนั้น..ล้วนได้รับการถ่ายทอดมาจากจอมแสบตรงหน้าเขานั่นเอง“ชิส์!..งั้นในท้องขอให้เหมือนไดทั้งหมดก็แล้วกันค่ะ”ความจริงที่ปรากฏชัดแก่สายตาไม่อาจทำไดอาน่าเห็นต่างได้ ฉะนั้นแล้วนาทีนี้เธอที่เป็นรองจึงทำได้เพียงแค่หวังให้ลูกที่อยู่ในท้องได้ดีเอ็นเอรูปลักษณ์ของเธอไปบ้าง ฝ่ามือเล็กลูบหน้าท้องที่แบนร
สองปีต่อมาเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก..แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นมันก็คือเรื่องจริงที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ เพราะนับจากวันที่รู้เพศลูกจนมาถึงวันนี้..เจ้าลูกชายของเธอก็ได้ขวบเศษๆและกำลังฝึกเดินและฝึกพูดเป็นบางคำได้บ้างแล้ว และอีกหนึ่งความลับที่เธอต้องบอกนักอ่าน..ว่าในท้องของเธอตอนนี้กำลังมีอีกหนึ่งชีวิตอาศัยอยู่ประมาณหนึ่งเดือน จึงทำให้เธอกลายเป็นคุณแม่ลูกสองไปโดยปริยาย..เพราะสามีจอมขยันได้เสพเด็กเข้าท้องเธออีกแล้วนะสิ ‘คงกะจะไม่ให้เธอพักอู่เลยมั้งเนี่ย~~’“แอ้!!!…แอ้!!!…แอ้!!!”และในขณะที่เธอกำลังทำการปั้มนมอยู่นั้นเอง พลันเสียงร้องงอแงของบุตรชายจอมแสบของเธอก็ดังขึ้น ทำให้เธอที่ไม่สามารถละมือจากสิ่งที่ทำ..จึงตัดสินใจหันไปส่งเสียงขอความช่วยเหลือจากคนหวงลูกจนไม่มีใครกล้าแตะ ฉะนั้นแล้วเขาจึงต้องรับหน้าที่ช่วยเธอเลี้ยงลูกไปโดยปริยาย“พี่เจขา~~ลูกร้องค่ะ”เสียงหวานที่ร้องตะโกนร้องขอความช่วยเหลือนั้น ทำเจโรมรีบวางเอกสารในมือลง..ก่อนจะลุกพรวดขึ้นจากโซฟาแล้วเดินเข้าไปอุ้มลูกชายขึ้นจากเปล และเหมือนเจ้าลูกชายจะชอบอยู่กับบิดา..เพราะทันทีที่เจโรมอุ้มเสียงร้องงอแงก็หายไปทันที“สงสัย (ทริสตัน) คงอยากอ้อนคุณพ่อค่ะ
สี่เดือนต่อมาผ่านมาสี่เดือนดูเหมือนอาการแพ้ท้องที่เจโรมแบกรับหน้าที่จากเธอไปนั้น..จะเบาบางลงไปจนแทบไม่มีให้เห็น อีกแล้ว สงสัยคงเพราะลูกน้อยในท้องของเธอจะเริ่มรักบิดาของตัวเองขึ้นมาบ้างแล้ว..ถึงได้ไม่งอแงจนเจโรมเริ่มกลับมากินอาหารและใช้ชีวิตอย่างคนปกติทั่วไป นั่นเพราะหลายเดือนที่ผ่านมานี้เจโรมแทบจะกินอะไรไม่ได้..และมีเพียงอาหารที่เธอเป็นคนทำเท่านั้นเขาถึงจะยอมทานลงท้อง“คุณแม่กับคุณพ่อใกล้จะถึงแล้วใช่ไหมคะ”ท้องที่โตขึ้นเรื่อยๆ..ทำไดอาน่าเริ่มเดินเหินไม่สะดวกอย่างในอดีตอีกต่อไป เพราะการใช้ชีวิตของเธอในช่วงนี้ต้องให้แม่บ้านช่วยประคองเดินลงบันไดมายังโถงกว้างของคฤหาสน์ และทันทีที่เห็นสามีคุยกับบอดี้การ์ดของตัวเองเสร็จแล้ว..เสียงใสของคุณแม่ยังสาวก็เอ่ยปากถามเขาถึงคุณแม่โอลิเวียกับคุณพ่อเจเซนที่กำลังเดินทางมาหาในวันนี้“อืม..เดี๋ยวพวกมันจะไปรับพ่อกับแม่ที่สนามบิน”เสียงเข้มหันมาตอบภรรยาที่นับวันยิ่งสวยขึ้นจนเขาหวง พร้อมกับรีบสาวเท้าเดินเข้ามาประคองเอวของภรรยาเอาไว้อย่างอ่อนโยน เพราะตอนนี้ท้องที่เริ่มโตยิ่งต้องระมัดระวังความปลอดภัยของภรรยามากขึ้นบรืนนนนน~~~ บรืนนนนน~~~ บรืนนนนน~~~และในขณะเด
พรึบบบบ!!!“อ่าาา…พะ..พี่เจขาได…!”ร่างกายไดอาน่ากระตุกวูบก่อนเสียงหวานจะครางลั่นห้อง เมื่อปลายนิ้วร้ายถูไถร่องฉ่ำจนมีบางจังหวะที่มันไถลตกร่องผลุบเข้าไปในถ้ำสวรรค์ ไดอาน่าหลับตาปี๋ตะกุกตะกักเรียกเจโรมแทบไม่เป็นภาษามนุษย์“แฉะจังเลยครับเมียจ๋า..”น้ำหวานที่ชโลมอาบปลายนิ้ว..เป็นสิ่งบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าร่างกายของไดอาน่าพรั่งพร้อมรับความหรรษาแล้ว เสียงทุ้มแหบพล่าที่เต็มไปด้วยความต้องการมหาศาลดังขึ้น..ก่อนเจโรมจะเพิ่มจังหวะถูกไถร่องฉ่ำจนร่างกายไดอาน่ากระตุกเบาๆ“อ่าาา…พี่เจ..ไดเสียว”แรงเสียดสีบริเวณจุดอ่อนไหวทำไดอาน่าสะท้านไปทั่วเรือนร่าง ท้องน้อยหดเกร็งหมุนเคร้งราวกับเกิดพายุหมุน..ก่อนไดอาน่าจะทนไหวเอ่ยปากร้องขอความเมตตาจากเจโรมอย่างไม่ลังเล“งั้นพี่ขอเข้าไปเลยนะครับ”คำพูดหวานหูดังขึ้นแทบจะทันที เพราะความเสียวที่โจมตีร่างกายแกร่งในตอนนี้ก็แทบจะทำเจโรมต้านทานมันไม่ไหว กรามแกร่งขบกัดจนขึ้นเป็นสันคมเข้ม..ก่อนจะจัดท่าทางให้ตัวเองและภรรยาคนสวยอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็เข้ามานั่งคุกเข่าอยู่กลางหว่างขา..สาวแก่นกายลำใหญ่สองสามทีก่อนจะประคองจ่อบริเวณร่องรักแดงแจ๋ของไดอาน่าสวบบบบบ!!!“บะ..เบาๆนะคะ
พรึบพรับๆๆสิ้นคำพูดนั้นมือปลาหมึกก็เริ่มทำงาน..พยายามปลุกปล้ำเสื้อผ้าบนร่างกายของเธออย่างเอาแต่ใจ เรี่ยวแรงของเธอแทบไม่มีเหลือเมื่อถูกสัมผัสรัญจวนก่อกวนเนื้อตัว..จนเธอไม่สามารถหยุดยั้งความหื่นไม่เคยว่างเว้นของเขาได้อีกแล้ว“อืมมม..เมียจ๋า…”และไพ่ไม้ตายที่คนเจ้าเล่ห์มักจะนำมาใช้ก็สามารถทำให้เธอคล้อยตามได้อย่างง่ายดาย แก้มซาลาเปาทั้งสองข้างพลันแดงก่ำลามไปถึงใบหูเล็ก..ขวยเขินจนประคับประคองสติสัมปชัญญะไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ก่อนจะอ่อนระทวยจนยอมให้เจโรมปอกเปลือกเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่ากลับไปเป็นเด็กทารกแรกเกิดพรึบพรับๆ“พะ..พี่เจ..”เสียงหวานที่ดังออกไปสั่นเครืออย่างเห็นได้ชัด สัมผัสจากฝ่ามือหนาที่ลูบไล้ผิวอ่อนไม่ต่างจากลูกไฟที่แผดเผาไปทั่วผิวหนัง ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอยู่..เปลี่ยนให้ห้องเป็นดั่งขั้วโลกไม่ได้ช่วยให้ความเร่าร้อนนี้เบาบางลงแต่อย่างใด“พี่จะเบาที่สุดครับ”คำพูดหวานหูดังขึ้นอย่างไม่ขาดสาย..แม้ว่าเธอจะรู้ดีว่ามันคือหลุมพรางร้ายแต่ก็ยอมพลีกายปล่อยให้คนหื่นชักจูงโดยง่าย ฟุบบบบ!!!แผ่นหลังบางสัมผัสลงกับฟูกที่นอนอย่างนุ่มนวล..ก่อนร่างใหญ่กำยังจะรีบปลดเปลืองปราการของตัวเอ
หนึ่งเดือนต่อมาหลังแต่งงานมาได้หนึ่งเดือนความสุขก็ยิ่งเพิ่มพูนมากยิ่งขึ้น เพราะในทุกวันสามีสุดน่ารักของเธอมักจะเอ่ยบอกรักเธอและลูกในท้องทุกๆเช้าเป็นประจำ..ก่อนที่เขาจะออกไปทำงาน ครอบครัวที่เธอเฝ้าฝันหามาโดยตลอดมันอบอุ่นและมีความสุขจนเธอยิ้มไม่หุบ เฉกเช่นในวันนี้ที่เธอตื่นตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อมาทำหน้าที่ภรรยา..นั่นคือการแต่งตัวและเตรียมอาหารเช้าแบบง่ายๆให้สามีของเธอได้กินก่อนออกไปทำงาน“อาหารเช้าสำหรับที่เจค่ะ”เสียงหวานใสราวกับระฆังแก้วเอ่ยขึ้นทันทีที่เห็นเจโรมเดินผ่านประตูห้องอาหารเล็กเข้ามา ไดอาน่าผายมือไปยังขนมปังแบบง่ายๆและกาแฟบนโต๊ะอาหาร..ก่อนจะกรีดกรายเดินเข้าไปผูกเนคไทให้กับสามีอย่างเอาใจใส่ฟอดดดด~~~~ก่อนจะได้รับรางวัลเป็นการหอมแก้มฟอดใหญ่ ไดอาน่าหน้าแดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุกเพราะภายในห้องอาหารยังมีสายตาของแม่บ้านอยู่ แต่เจโรมกลับไม่สนใจทำท่าจะก้มหน้าลงมาตอดเล็กตอดน้อยเธออีกครั้ง..จนไดอาน่าต้องห้ามปรามเจโรมถึงได้ยกธงขาวยอมแพ้ไปในที่สุด“ขอบคุณครับ แต่ทีหลังให้เรื่องพวกนี้เป็นหน้าที่ของแม่บ้านจะดีกว่า เรากำลังท้องอยู่นะครับ”เจโรมทอดสายตามองภรรยาแก้มป่องอย่างรักใคร่ ก่อนจะพึมพำเอ่ยข







