ตอนที่ 4.1 NC ซาตานในร่างเทพบุตร

‘เหอะ!..ที่พูดมาเนี่ยไม่ได้ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาหัวมึงเลยสินะไอ้สัสเจโรม..น่าไม่อาย!!’

“=*=..!”สิ้นคำพูดของตัวเอง..เจโรมก็ถูกเดมเคร์ตอกกลับมาด้วยคำพูดที่เจ็บแสบไม่น้อยไปกว่ากัน ไหล่กว้างขยับขึ้นลงเบาๆก่อนจะกระดิกปลายนิ้วส่งสัญญาณเรียกให้พริตตี้สาวกลับมาปรนนิบัติพัดวีตัวเองต่อ โดยไม่คิดจะสนใจสายตามุ่งร้ายของเจโรม..ที่ตอนนี้แทบจะกระชากมัจจุราชประจำกายขึ้นมาสาดลูกตะกั่วใส่คนตันหากลับจนตัวพรุนเป็นปลาปักเป้า!

“=_=มาเป็นสุภาษิตเลยนะไอ้ห่า..!”ไม่วายที่เจโจมจะกัดฟันแดกดันเพื่อนสนิทแสบได้โล่กลับไปอย่างไม่รู้สึกผิด พร้อมกันนั้นก็วางสินค้าตัวใหม่พร้อมกับเอกสารสัญญาซื้อขายลงบนโต๊ะ..หลังจากลงรายมือของตัวเองเสร็จสรรพเรียบร้อย แล้วเปลี่ยนอากัปกิริยาไปคว้าแก้ววอดก้าดีกรีแรงของตัวเอง..ขึ้นมากระดกสาดความร้อนรุ่มลงลำคอทีเดียวหมดแก้ว

“กูครึ่งไทย..ย่อมต้องมีคำศัพท์มาด่ามึงมากมายโว้ย!!”คนมีคลังศัพท์คำด่ามากมายอยู่เต็มหัวเอ่ยขึ้นอย่างภาคภูมิใจในตัวเอง คิ้วเข้มที่ฉาดเฉียงอยู่เหนือดวงตาคมกริบขยับขึ้นลงอย่างสนุกสนาน..ที่สามารถทำให้ใบหน้าของอีกฝ่ายหงิกงอเป็นปลายจวักได้

“ไอ้สัส!”จากที่ตั้งใจจะไม่หลงเดินตามเกมคนกวนประสาท..เป็นอันต้องพับเก็บความคิดดังกล่าวไว้บนหิ้งตามเดิม หลังได้เห็นเดมเคร์ทำท่ายืดอกภาคภูมิใจในความสามารถที่ไม่เป็นประโยชน์ของมันอย่างออกนอกหน้า..จนเจโรมถึงกับทนไม่ไหวที่จะกัดฟันด่าสวนมันกลับไปอย่างเหนื่อยหน่าย

“อ่อ..และถ้ามึงอยากมีคำด่าเยอะๆแบบกู..มึงต้องหาเมียเป็นคนไทยนะโว้ยไอ้เจโรม!…ฮ่าๆๆ”แต่นอกจากเดมเดร์จะไม่สลดกับสายตาเอือมระอาของเจโรมแล้ว เจ้าตัวผู้มีสายเลือดเอเชียอยู่ครึ่งหนึ่งก็ชะโชกใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ..เข้าไปเสนอทางออกที่รู้ดีอยู่แก่ใจว่าเพื่อนสนิทคนนี้ไม่มีทางที่จะเลือกอย่างแน่นอน!

“=_=ชาติหน้าตอนบ่ายๆเถอะสัส!…เพราะกูไม่คิดจะมีเมียเหมือนเพื่อนมึงหรอก!”คำแนะนำสิ้นคิดของเดมเคร์..สามารถทำคนไม่คิดจะมีห่วงผูกคอรีบโพล่งปากปฏิเสธจนคอเป็นเอ็น และคนที่รู้คำตอบนั้นดีอยู่แล้วก็ได้โอกาสหัวเราะลั่นห้อง..โดยไม่คิดที่จะเกรงอกเกรงใจคนไม่สบอารมณ์ ที่นั่งไขว่ห้างกระดกเหล้าเข้าปากไม่ต่างจากน้ำเปล่าเลยสักนิด

“หึๆ..งั้นก็ระวังตัวเองไว้ให้ดี เพราะคนที่พูดแบบนี้..จุดจบมักไม่ต่างกันสักเท่าไหร่”เมื่อหัวเราะจนเป็นที่พอใจแล้ว..เจ้าพ่อแห่งการกวนประสาทเพื่อนสนิทก็ไม่ปล่อยโอกาสที่จะตักเตือนคนปากดีออกไปอย่างสนุกสนาน

“…”ตรงข้ามกับเจโรมที่เอาแต่กระดกวอดก้าเข้าปากอยู่เงียบๆ..โดยปล่อยให้คำพูดไร้สาระของเดมเคร์ดังผ่านรูหูไปอย่างไม่คิดอะไร

‘จุดจบมักไม่ต่างกันสักเท่าไหร่..’

“หึ..”

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ฟุบบบ!!!

ร่างอรชรอ่อนแอ้นของพริตตี้สาวที่เจโรมพาติดมือขึ้นมาด้วย..ถูกผลักลงไปบนเตียงนอนที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้องรับรองของทางผับอย่างไร้ซึ่งความอ่อนโยนที่พึ่งจะมี ดวงตาสีเทาเข้มไม่ได้มีความพิศวาสในเรือนร่างของหญิงสาวตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย ปลายลิ้นร้อนเพียงดุนดันเข้ากับกระพุ้งแก้มสากอย่างหงุดหงิดโมโห..เมื่อคำพูดไร้สาระของไอ้เพื่อนตัวยังคงดังก้องอยู่ในรูหู

“คะ…คุณเจโรม…”ในจังหวะที่ร่างสูงใหญ่กำลังจะหมุนตัวเดินไปพึ่งแชมเปญที่วางอยู่บนโต๊ะ…พลันเสียงเรียกชื่อของเขาโดยไม่ได้รับอนุญาตก็ดังขึ้น ปลายเท้าหนาหยุดชะงักลงแทบจะทันที..ก่อนดวงตาสีเทาเข้มคู่สวยจะเปลี่ยนเป็นดำมืดลงฉับพลัน!

หมับบบ!!! พรึบบบ!!!

ความเร็วประดุจซาตาน..ทำพริตตี้สาวสวยไม่ทันได้ตั้งตัวรับมือกับการกระทำที่โหดร้ายเช่นนี้ เพราะทันที่เธอเผลอเรียกชื่อของเขาออกไป..ร่างสูงใหญ่ผู้มีรังสีอำมหิตก็พุ่งตัวเข้ามาบีบลำคอระหงของหญิงสาวอย่างรุนแรง

“อัก!..อะ!..กะ..แก้มนางหะ..หายใจไม่ออก..อึกก!..”การกระทำที่น่ากลัวของเขาทำพริตตี้สาวสวยดีดดิ้น..เมื่อร่างกายไม่ได้รับออกซิเจนที่เพียงพอ มือทั้งสองข้างพยายามงัดแงะมือหนาที่พันธนาการรอบลำคอระหงเป็นพัลวัน..พร้อมทั้งละล่ำละลักร้องขอความปราณีจากชายผู้มากด้วยอำนาจตรงหน้าอย่างสุดความสามารถ

“เธอ..ไม่มีสิทธิ์เรียกชื่อของฉัน..เข้าใจนะ..!”ดวงตาคมดุดันกลับมาเรียบเฉยเป็นปกติ..เมื่อด้านมืดภายในกายถูกเจโรมสยบเอาไว้ได้ทันท่วงทีก่อนที่จะพลั้งเผลอบีบคอหญิงสาวตรงหน้าหักคามือ ใบหน้าหล่อเหลานิ่งขรึมไม่ต่างจากซาตานอำมหิต..และในเวลาเดียวกันนั้นเสียงเข้มดุดันทรงอำนาจก็เอ่ยกับหญิงสาวทิ้งท้ายก่อนจะใจดีคืนอิสระให้แก่ลำคอระหง

พรึบบบบ!!!