Se connecter‘เธอมีหน้าที่แค่รองรับอารมณ์ของฉันเท่านั้น!’
สิ้นคำประกาศิตจากซาตานที่สิงสถิตอยู่ในร่างของเทพบุตรจุฑาเทพ..กลิ่นอายของความอำมหิตที่ซุกซ่อนอยู่ภายในรูปลักษณ์หล่อเหลาก็กระจายไปทั่วทั้งห้องสี่เหลี่ยม พร้อมกับเปลี่ยนให้ห้องรอยัลสวีทหรูแห่งนี้ให้เป็นดั่งห้องเชือดเหยื่อเพียงพริบตาเดียวเท่านั้น! สายตาคมกริบดุดันที่จ้องเขม็งมองไปยังเหงื่อที่อยู่บนเตียงนอน..ไม่มีแม้แต่ร่องรอยแห่งความพิศวาสหรือความหลงใหลอยู่เลยสักนิดเดียว “อึกก!” พริตตี้สาวสวยรู้สึกเสมือนถูกมือที่มองไม่เห็นบีบรัดลำคอระหงแน่น ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงบัดนี้ซีดเผือกเป็นไก่ต้ม ก่อนเธอฝืนกลืนน้ำลายลงคออย่างหวาดหวั่น..กับตัวตนด้านมืดของชายที่เธอดันหลงผิดเดินตามมาให้เชือดถึงที่! เหงื่อกาฬมากมายผุดขึ้นมาราวกับดอกเห็ด..บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าการหลงผิดของเธอในครั้งนี้..มันไม่สามารถที่จะถอยหลังกลับได้อีกแล้ว! ดวงตาคมของร่างสูงสง่าตรงหน้าบัดนี้ดุดันจนน่ากลัวราวกับเป็นอีกคน..พริตตี้ที่ตกอยู่ในความหวาดผวากับตัวตนที่แท้จริงของเจโรมพยายามที่จะขยับสะโพกถอยหนี แต่ก็ช้าเกินไปเมื่อซาตานเลือดเย็นตรงหน้า..ตามมากกระชากเรียวขาของหญิงสาวแล้วลากกลับไปสู่ตำแหน่งเดิม! พรึบพรับ!!! พร้อมกันนั้นก็จัดการจับขาทั้งสองข้างของพริตตี้สาวแยกออกกว้างเป็นรูปตัวเอ็ม..ดวงตาคมหลุบมองช่อดอกไม้กลางกายของเหยื่อทดสองสินค้าเพียงชั่วครู่เท่านั้น ก่อนจะประคองความใหญ่โตของตัวเองที่สวมเครื่องป้องกันเรียบร้อยแล้ว ตอกกระแทกเข้าไปในร่องรักของพริตตี้สาว..โดยไร้ซึ่งการเบิกทางใดๆ สวบบบบบ!!!! “กรี๊ดดดดดด!!!” ความดุดันที่บุกทะลวงเข้ามาภายในร่องรักโดยไร้ซึ่งความปรนเปรอใดๆ..ทำพริตตี้สาวกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว และแม้ว่าเธอจะเคยมีประสบการณ์เรื่องบนเตียงมาแล้ว..แต่ความใหญ่อลังการของซาตานผู้นี้กลับทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดยิ่งกว่าครั้งแรกที่เธอเสียความบริสุทธิ์! จุดสงวนที่เธอทะนุถนอมบัดนี้ฉีกขาดเพื่อโอบรับตัวตนแข็งกร้าวเข้ามาจนสุดลำโคน..กลิ่นคาวเลือดสดๆที่ลอยตลบอบอวลอยู่ภายในห้องเป็นสิ่งย้ำเตือนว่าบทรักที่เธอกำลังเผชิญอยู่ ‘จะดำเนินไปด้วยความดุร้ายและรุนแรงอย่างที่เธอไม่เคยพบเจอมาก่อน!’ “เงียบปากซะ!” เสียงกรีดร้องของเพศหญิงคือสิ่งที่ทำให้เจโรมรำคาญหูที่สุดในชีวิต! คิ้วเข้มดั่งคันศรของพระรามที่พาดเฉียงอยู่เหนือดวงตาคมดุดันขมวดเป็นปมยุ่งเหยิง..ก่อนน้ำเสียงทรงอำนาจจะสั่งการให้พริตตี้สาวที่กำลังสั่นผวาหุบปากก่อนที่เขาจะเป็นคนลงมือเอง สายตาที่ทอดมองไปที่เหยื่อยังคงเรียบเฉยไร้ซึ่งความสงสาร..ก่อนจะย้ายตำแหน่งสายตาไปยังช่อดอกไม้ที่บัดนี้แดงเถือกเต็มไปด้วยเลือดสีแดงสด มุมปากหนาสีไวน์ก่ำเพียงแสยะยิ้มเย็นยะเยือก..ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบบุหรี่แบรนด์นอกของโปรดขึ้นมาดื่มดำกับสารนิโคตินที่อยู่ภายในนั้น ไปพร้อมๆกับทดสอบของ..ก่อนปล่อยออกสู่ตลาดมืดที่ตัวเองควบคุมอยู่ ตั่บบบบบ!!! ตั่บบบบบ!!! ตั่บบบบบ!!! ไม่รอเวลาให้เหยื่อทดลองได้ปรับตัว..สะโพกสอบก็จัดการตอกกระแทกความอลังการเข้าออกร่องรักของพริตตี้สาวอย่างรุนแรงและป่าเถื่อน เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นลั่นห้องสีเหลี่ยมสอดประสานกับเตียงนอนขนาดใหญ่ที่บัดนี้ขยับเขยื้อนราวกับเกิดแผ่นดินไหว และในขณะที่พริตตี้สาวกำลังจะทนความดุดันของเจโรมไม่ไหวนั้น..พลันสิ่งที่เธอได้ฝืนกินเข้าไปก่อนหน้านี้ก็เริ่มออกฤทธิ์ เปลี่ยนความเจ็บร้าวราวกับร่างกายฉีกขาดให้ทนรองรับอารมณ์รุนแรงและป่าเถื่อนของเจโรมได้ ตั่บบบบบ!!! ตั่บบบบบ!!! ตั่บบบบบ!! “อะ!..อะ!..อะ!..แก้ม…เสียว!”เมื่อความเจ็บค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านอย่างที่เธอไม่เคยพบพานมาก่อนในชีวิต พริตตี้สาวสวยที่กรีดร้องจะเป็นจะตายก็ครวญครางเสียงกระเส่าออกมาแทนที่ จังหวะตอกกระแทกที่ทำราวกับเธอเป็นสิ่งของไร้ชีวิตจิตใจ..ทำพริตตี้สาวค้นพบได้ถึงความสนุกอย่างแท้จริง! “หึ…ร่านไม่เบานิ!”การตอบสนองที่แตกต่างจากก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง..เรียกเสียงแค่นหัวเราะเย้ยหยันให้ดังขึ้นในลำคอหนา ตามด้วยคำพูดเจ็บแสบที่ดังออกมาหลังจากที่ริมฝีปากสีไวน์ก่ำ..พ่นควันบุหรี่ขึ้นเหนือใบหน้าหล่อเหลา โดยที่ในขณะนั้นช่วงล่างยังคงทำหน้าที่ตอกกระแทกกระทันส่งลำรักที่ห่อหุ้มด้วยเครื่องป้องกันอย่างดี..เข้าออกร่องรักของพริตตี้สาวถี่ยิบ“แต่นิสัยคงได้จากคนแถวนี้”สิ้นคำพูดของไดอาน่าเจโรมก็พูดในความจริง ที่ว่าทริสตันนั้นได้รับนิสัยแสบสันมาจากมารดาที่ยืนกระพริบตาปริบๆอยู่เบื้องหน้าของเขา มุมปากหนากระตุกยิ้ม..พลางยื่นปลายนิ้วไปเกลี่ยปอยผมนุ่มทัดใบหูเล็กให้อย่างอ่อนโยน“กำลังจะบอกว่าได้ความแสบจากไดว่างั้น?”ใบหน้าหวานง้ำงอก่อนจะเงยหน้าขึ้นถามสามี..หลังไต่ตรองดูแล้วคนเจ้าเล่ห์กำลังบอกว่าทริสตันได้รับนิสัยจากเธอทั้งหมด ไม่รู้ดีหรือไม่ดีเพราะใบหน้าที่เรียบเฉยของเจโรมไม่อาจทำให้เธอเดาความคิดเขาได้ร้อยเปอร์เซนต์เลย ‘ให้ตายสิ..เขามันจอมเจ้าเล่ห์ที่สุดในสามโลกเลย~~’“หึๆๆ..หรือไม่จริงละ”แกล้งภรรยาจนเป็นที่พอใจแล้วเจโรมก็หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะเลิกคิ้วถามความเห็นภรรยาคนสวยบ้าง..เพราะถึงแม้ทริสตันจะเหมือนเขาอย่างกับแกะ แต่นิสัยที่แสบจนเขาตามไม่ทันนั้น..ล้วนได้รับการถ่ายทอดมาจากจอมแสบตรงหน้าเขานั่นเอง“ชิส์!..งั้นในท้องขอให้เหมือนไดทั้งหมดก็แล้วกันค่ะ”ความจริงที่ปรากฏชัดแก่สายตาไม่อาจทำไดอาน่าเห็นต่างได้ ฉะนั้นแล้วนาทีนี้เธอที่เป็นรองจึงทำได้เพียงแค่หวังให้ลูกที่อยู่ในท้องได้ดีเอ็นเอรูปลักษณ์ของเธอไปบ้าง ฝ่ามือเล็กลูบหน้าท้องที่แบนร
สองปีต่อมาเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก..แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นมันก็คือเรื่องจริงที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ เพราะนับจากวันที่รู้เพศลูกจนมาถึงวันนี้..เจ้าลูกชายของเธอก็ได้ขวบเศษๆและกำลังฝึกเดินและฝึกพูดเป็นบางคำได้บ้างแล้ว และอีกหนึ่งความลับที่เธอต้องบอกนักอ่าน..ว่าในท้องของเธอตอนนี้กำลังมีอีกหนึ่งชีวิตอาศัยอยู่ประมาณหนึ่งเดือน จึงทำให้เธอกลายเป็นคุณแม่ลูกสองไปโดยปริยาย..เพราะสามีจอมขยันได้เสพเด็กเข้าท้องเธออีกแล้วนะสิ ‘คงกะจะไม่ให้เธอพักอู่เลยมั้งเนี่ย~~’“แอ้!!!…แอ้!!!…แอ้!!!”และในขณะที่เธอกำลังทำการปั้มนมอยู่นั้นเอง พลันเสียงร้องงอแงของบุตรชายจอมแสบของเธอก็ดังขึ้น ทำให้เธอที่ไม่สามารถละมือจากสิ่งที่ทำ..จึงตัดสินใจหันไปส่งเสียงขอความช่วยเหลือจากคนหวงลูกจนไม่มีใครกล้าแตะ ฉะนั้นแล้วเขาจึงต้องรับหน้าที่ช่วยเธอเลี้ยงลูกไปโดยปริยาย“พี่เจขา~~ลูกร้องค่ะ”เสียงหวานที่ร้องตะโกนร้องขอความช่วยเหลือนั้น ทำเจโรมรีบวางเอกสารในมือลง..ก่อนจะลุกพรวดขึ้นจากโซฟาแล้วเดินเข้าไปอุ้มลูกชายขึ้นจากเปล และเหมือนเจ้าลูกชายจะชอบอยู่กับบิดา..เพราะทันทีที่เจโรมอุ้มเสียงร้องงอแงก็หายไปทันที“สงสัย (ทริสตัน) คงอยากอ้อนคุณพ่อค่ะ
สี่เดือนต่อมาผ่านมาสี่เดือนดูเหมือนอาการแพ้ท้องที่เจโรมแบกรับหน้าที่จากเธอไปนั้น..จะเบาบางลงไปจนแทบไม่มีให้เห็น อีกแล้ว สงสัยคงเพราะลูกน้อยในท้องของเธอจะเริ่มรักบิดาของตัวเองขึ้นมาบ้างแล้ว..ถึงได้ไม่งอแงจนเจโรมเริ่มกลับมากินอาหารและใช้ชีวิตอย่างคนปกติทั่วไป นั่นเพราะหลายเดือนที่ผ่านมานี้เจโรมแทบจะกินอะไรไม่ได้..และมีเพียงอาหารที่เธอเป็นคนทำเท่านั้นเขาถึงจะยอมทานลงท้อง“คุณแม่กับคุณพ่อใกล้จะถึงแล้วใช่ไหมคะ”ท้องที่โตขึ้นเรื่อยๆ..ทำไดอาน่าเริ่มเดินเหินไม่สะดวกอย่างในอดีตอีกต่อไป เพราะการใช้ชีวิตของเธอในช่วงนี้ต้องให้แม่บ้านช่วยประคองเดินลงบันไดมายังโถงกว้างของคฤหาสน์ และทันทีที่เห็นสามีคุยกับบอดี้การ์ดของตัวเองเสร็จแล้ว..เสียงใสของคุณแม่ยังสาวก็เอ่ยปากถามเขาถึงคุณแม่โอลิเวียกับคุณพ่อเจเซนที่กำลังเดินทางมาหาในวันนี้“อืม..เดี๋ยวพวกมันจะไปรับพ่อกับแม่ที่สนามบิน”เสียงเข้มหันมาตอบภรรยาที่นับวันยิ่งสวยขึ้นจนเขาหวง พร้อมกับรีบสาวเท้าเดินเข้ามาประคองเอวของภรรยาเอาไว้อย่างอ่อนโยน เพราะตอนนี้ท้องที่เริ่มโตยิ่งต้องระมัดระวังความปลอดภัยของภรรยามากขึ้นบรืนนนนน~~~ บรืนนนนน~~~ บรืนนนนน~~~และในขณะเด
พรึบบบบ!!!“อ่าาา…พะ..พี่เจขาได…!”ร่างกายไดอาน่ากระตุกวูบก่อนเสียงหวานจะครางลั่นห้อง เมื่อปลายนิ้วร้ายถูไถร่องฉ่ำจนมีบางจังหวะที่มันไถลตกร่องผลุบเข้าไปในถ้ำสวรรค์ ไดอาน่าหลับตาปี๋ตะกุกตะกักเรียกเจโรมแทบไม่เป็นภาษามนุษย์“แฉะจังเลยครับเมียจ๋า..”น้ำหวานที่ชโลมอาบปลายนิ้ว..เป็นสิ่งบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าร่างกายของไดอาน่าพรั่งพร้อมรับความหรรษาแล้ว เสียงทุ้มแหบพล่าที่เต็มไปด้วยความต้องการมหาศาลดังขึ้น..ก่อนเจโรมจะเพิ่มจังหวะถูกไถร่องฉ่ำจนร่างกายไดอาน่ากระตุกเบาๆ“อ่าาา…พี่เจ..ไดเสียว”แรงเสียดสีบริเวณจุดอ่อนไหวทำไดอาน่าสะท้านไปทั่วเรือนร่าง ท้องน้อยหดเกร็งหมุนเคร้งราวกับเกิดพายุหมุน..ก่อนไดอาน่าจะทนไหวเอ่ยปากร้องขอความเมตตาจากเจโรมอย่างไม่ลังเล“งั้นพี่ขอเข้าไปเลยนะครับ”คำพูดหวานหูดังขึ้นแทบจะทันที เพราะความเสียวที่โจมตีร่างกายแกร่งในตอนนี้ก็แทบจะทำเจโรมต้านทานมันไม่ไหว กรามแกร่งขบกัดจนขึ้นเป็นสันคมเข้ม..ก่อนจะจัดท่าทางให้ตัวเองและภรรยาคนสวยอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็เข้ามานั่งคุกเข่าอยู่กลางหว่างขา..สาวแก่นกายลำใหญ่สองสามทีก่อนจะประคองจ่อบริเวณร่องรักแดงแจ๋ของไดอาน่าสวบบบบบ!!!“บะ..เบาๆนะคะ
พรึบพรับๆๆสิ้นคำพูดนั้นมือปลาหมึกก็เริ่มทำงาน..พยายามปลุกปล้ำเสื้อผ้าบนร่างกายของเธออย่างเอาแต่ใจ เรี่ยวแรงของเธอแทบไม่มีเหลือเมื่อถูกสัมผัสรัญจวนก่อกวนเนื้อตัว..จนเธอไม่สามารถหยุดยั้งความหื่นไม่เคยว่างเว้นของเขาได้อีกแล้ว“อืมมม..เมียจ๋า…”และไพ่ไม้ตายที่คนเจ้าเล่ห์มักจะนำมาใช้ก็สามารถทำให้เธอคล้อยตามได้อย่างง่ายดาย แก้มซาลาเปาทั้งสองข้างพลันแดงก่ำลามไปถึงใบหูเล็ก..ขวยเขินจนประคับประคองสติสัมปชัญญะไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ก่อนจะอ่อนระทวยจนยอมให้เจโรมปอกเปลือกเสื้อผ้าจนเปลือยเปล่ากลับไปเป็นเด็กทารกแรกเกิดพรึบพรับๆ“พะ..พี่เจ..”เสียงหวานที่ดังออกไปสั่นเครืออย่างเห็นได้ชัด สัมผัสจากฝ่ามือหนาที่ลูบไล้ผิวอ่อนไม่ต่างจากลูกไฟที่แผดเผาไปทั่วผิวหนัง ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอยู่..เปลี่ยนให้ห้องเป็นดั่งขั้วโลกไม่ได้ช่วยให้ความเร่าร้อนนี้เบาบางลงแต่อย่างใด“พี่จะเบาที่สุดครับ”คำพูดหวานหูดังขึ้นอย่างไม่ขาดสาย..แม้ว่าเธอจะรู้ดีว่ามันคือหลุมพรางร้ายแต่ก็ยอมพลีกายปล่อยให้คนหื่นชักจูงโดยง่าย ฟุบบบบ!!!แผ่นหลังบางสัมผัสลงกับฟูกที่นอนอย่างนุ่มนวล..ก่อนร่างใหญ่กำยังจะรีบปลดเปลืองปราการของตัวเอ
หนึ่งเดือนต่อมาหลังแต่งงานมาได้หนึ่งเดือนความสุขก็ยิ่งเพิ่มพูนมากยิ่งขึ้น เพราะในทุกวันสามีสุดน่ารักของเธอมักจะเอ่ยบอกรักเธอและลูกในท้องทุกๆเช้าเป็นประจำ..ก่อนที่เขาจะออกไปทำงาน ครอบครัวที่เธอเฝ้าฝันหามาโดยตลอดมันอบอุ่นและมีความสุขจนเธอยิ้มไม่หุบ เฉกเช่นในวันนี้ที่เธอตื่นตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อมาทำหน้าที่ภรรยา..นั่นคือการแต่งตัวและเตรียมอาหารเช้าแบบง่ายๆให้สามีของเธอได้กินก่อนออกไปทำงาน“อาหารเช้าสำหรับที่เจค่ะ”เสียงหวานใสราวกับระฆังแก้วเอ่ยขึ้นทันทีที่เห็นเจโรมเดินผ่านประตูห้องอาหารเล็กเข้ามา ไดอาน่าผายมือไปยังขนมปังแบบง่ายๆและกาแฟบนโต๊ะอาหาร..ก่อนจะกรีดกรายเดินเข้าไปผูกเนคไทให้กับสามีอย่างเอาใจใส่ฟอดดดด~~~~ก่อนจะได้รับรางวัลเป็นการหอมแก้มฟอดใหญ่ ไดอาน่าหน้าแดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุกเพราะภายในห้องอาหารยังมีสายตาของแม่บ้านอยู่ แต่เจโรมกลับไม่สนใจทำท่าจะก้มหน้าลงมาตอดเล็กตอดน้อยเธออีกครั้ง..จนไดอาน่าต้องห้ามปรามเจโรมถึงได้ยกธงขาวยอมแพ้ไปในที่สุด“ขอบคุณครับ แต่ทีหลังให้เรื่องพวกนี้เป็นหน้าที่ของแม่บ้านจะดีกว่า เรากำลังท้องอยู่นะครับ”เจโรมทอดสายตามองภรรยาแก้มป่องอย่างรักใคร่ ก่อนจะพึมพำเอ่ยข







