บทที่2.ไม่ใครก็ใครที่ต้องเจ็บ 1

บทที่2.ไม่ใครก็ใครที่ต้องเจ็บ

          เฮนน่ากระแทกฝ่ามือกับผิวโต๊ะด้วยความโกรธจัด!! เป็นอีกครั้งที่พี่ชายก่อเรื่อง จนพลาดงานชิ้นสำคัญ คลากส์หายหัวไปในวันสำคัญ...เธอไม่น่าเชื่อใจพี่ชายจนปล่อยให้เขาฉายเดี่ยว งานนี้สูญเงินไปไม่ใช่น้อย แถมคนที่ฉกชิ้นงานไปได้ ก็ไม่ใช่ใครเลย...เดมเชียอินดัสเทรียสนั่นเอง หมอนั่นคอยจี้ตูด และหายใจรดต้นคอ เป็นหนักก็ช่วง2ปีหลังมานี่ บาร์วโพสิตพลาดงานใหญ่ๆ หลายงาน ความเชื่อมั่นของลูกค้าเริ่มสั่นคลอน รวมถึงความวางใจของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ๆ ด้วย

          “บ้าฉิบ!! หาตัวคลากส์เจอหรือยัง!!” เธอตะคอกการ์ดของพี่ชาย เขาปล่อยให้คลากส์หายไปในวันสำคัญ จนงานใหญ่หลุดมือ ผลกำไรที่ควรได้หายไปในพริบตา...

          “ยังครับ...โทรศัพท์ปิดเครื่อง ท่านหายไปกับ...เอ่อ...”

          เสียงสั่นๆ ตอบกลับมา ผู้กุมบังเหียนบาร์วตัวจริงคงไม่พ้นเฮนน่า คลากส์เป็นได้แค่หุ่นเชิด เขามีคุณสมบัติไม่พอ มีดีแค่เป็นลูกชายคนโต...และสิ่งที่สามารถจูงจมูกของคลากส์ได้คงไม่พ้นผู้หญิงทรงโต!!

          “ตามหาให้เจอ คลากส์ต้องมีคำตอบดีๆ ให้แด๊ด”

          เธอสั่งเสียงเย็น อ่อนใจกับพฤติกรรมของพี่ชายจนสุดกลั้น ครั้งต่อไปเธอจะไม่มีวันเชื่อใจคลากส์ ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะปล่อยให้ เดมเชียอินดัสเทรียส เข้ามาชุบมือเปิบ

          “อารมณ์เสียอะไรอีก...ลูกสาวคนสวยของแด๊ด...ฉุนเฉียวมากไป เดี๋ยวหน้าแก่เร็วนะ”

          คลอลินเดินฝ่าเข้ามากลางวง ท่านทราบเรื่องการทำงานที่ล้มเหลวของบุตรชายคนโตแล้ว แม้จะผิดหวังบ้าง แต่ยังมีงานใหญ่ๆ อีกเยอะ ถือเสียว่าแบ่งกันทำมาหากิน แม้เดมเชียอินดัสเทรียสจะทำตัวเหมือนเป็นคู่แข่งที่จ้องจะปัดแข่งปัดขาบาร์วมาตลอด ความผิดเก่าๆ ทำให้คลอลินนึกปลงๆ เขายอมปล่อยให้บุตรชายของเดมเชียประกาศศักดาไป...เมื่อครั้งหนึ่งบาร์วเคยทำให้คนตระกูลนั้นสูญสิ้นทุกอย่าง

          “แด๊ดคะ!!”

          “เอาน่า...แบ่งๆ กันทำงาน เขามีฝีมือจริงๆ ลูกค้าของเราเลยชอบ...ครั้งหน้าค่อยสู้ใหม่”

          ท่านโบกมือ แม้จะรู้ลึกๆ เรื่องนี้ต้องมีกลิ่นไม่ดี กลเกมธุรกิจที่เดมเชียใช้ มันต้องไม่สะอาดโปร่งใสแน่...

          “แต่นี่หมอนั่นทำเหมือนจ้องจะจองล้างจองผลาญเรานะคะแด๊ด”

          “อย่าคิดมากน่าเฮนน่า...ธุรกิจประเภทเดียวกัน ใครดีกว่าคนนั้นก็ได้ไป...มันเป็นสัจธรรม”

          ท่านแย้ง ถึงจะรู้อยู่แก่ใจ แต่ไม่สามรถพูดได้เต็มปาก ท่านเองก็เคยผ่านจุดนั้นมา เพื่อความสำเร็จ...ต่อให้ทำเลว ท่านก็เคยทำ

          “ไม่ค่ะแด๊ด...มันต้องมีอะไรแน่ๆ ถึงคลากส์จะเป็นคนเหลวไหล แต่เขาไม่เคยทิ้งงาน”

          เธอติง เรื่องมันแหม่งๆ แบบมีพิรุธ เดมเชียเล่นสกปรกแน่ ไอ้หมอนั่นต้องทำอะไรบางอย่างกับคลากส์

          “อย่าคิดมากสิลูก...เท่าที่แด๊ดเห็น ข้อเสนอของลูคัสไม่ได้ขี้เหร่เลย อาจจะดีกว่าเราด้วยซ้ำ”

          ท่านยอมรับอยู่แก่ใจ ลูคัสเป็นผู้ชายที่น่ากลัว เขาฉลาดและเก่ง

          “มันไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะแด๊ด หนูสงสัยว่า ข่าวของเรารั่ว!! หมอนั่นประมูลเฉียดฉิวกับเราแค่นิดเดียว มันน่าสงสัยเกินกว่าจะปล่อยผ่าน แล้วคลากส์ก็มาหายไปในช่วงเวลาสำคัญด้วย ถึงพี่จะเหลวไหล แต่พี่ก็ไม่เคยทิ้งงานนี่...เป็นจุดที่หนูว่ามันแปลก”

          เธออธิบายบางอย่างในมุมที่เธอเห็นให้คลอลินฟัง

          “มันอาจจะเป็นอย่างที่ลูกคิดก็ได้เฮนน่า...แต่แด๊ดคิดว่า...ทางที่ดีควรอยู่ให้ห่างลูคัส”

          คลอลินเตือน...ความหลังเก่าๆ ที่คลอลินไม่มีวันลืม ความแค้นชิงชัง คงไม่มีทางลบเลือนไปจากหัวใจชายหนุ่มผู้นั้น มันจะเป็นการดีกว่าไหม? หากไม่เผชิญหน้ากับเขาตรงๆ แม้นลูคัสจะประกาศศึก!! เมื่อเขาหันมาจับธุรกิจตัวเดียวกับที่บาร์วทำ

          “หากเขาคิดจะทำเหมือนครั้งที่เขาพูด หนูไม่มีทางยอมค่ะ”

          ลูคัสเคยประกาศกร้าว!! ในวันที่เขาสูญเสียทุกอย่าง...เขาจะเอาคืนบาร์วทุกคน!! ทำให้บาร์วล่มจมเหมือนดั่งที่ดัสเชียเคยผ่านพบ

          “อย่ายุ่งกับเขา...แด๊ดขอร้อง...”

          มาดามคาเรียเป็นคนก่อเรื่อง ผลพวงอันนั้นกำลังย้อนคืนมาหาทุกคน คลอลินไม่รู้ว่าตัวเองควรทำอย่างไรดี เขาเป็นห่วงลูก โดยเฉพาะเอรินทร์ เฮนน่า คลากส์ วิคตอเรีย ทุกคนมีคนคุ้มกัน แต่เอรินทร์ไม่มีใครเลย ลูกสาวคนเล็กของเขาอยู่ภายนอกคนเดียว และหากลูคัสรู้... ผู้ชายคนนั้นคงไม่รอช้าที่จะเด็ดดวงใจเขา เมื่อชายหนุ่มพร้อมจะทำลายทุกคนที่เกี่ยวข้องกับบาร์ว คลอลินได้แต่ภาวนา ขอให้ลูคัสไม่รู้ เมื่อเขาไม่เคยเปิดตัวเอรินทร์ มีคนรู้เรื่องของเธอไม่กี่คน...

          “หนูไม่รับปากนะคะแด๊ด หากเขาแหลมเข้ามายุ่งกับหนู...หนูก็ไม่ปล่อยผ่านค่ะ”

          เฮนน่าพูดเสียงขึงขัง...หากลูคัสคิดจะทำร้ายคนในครอบครัวเธอ เฮนน่าไม่มีวันยอม

          “เฮนน่า...ฝากเอมด้วยนะ ดูๆ น้องหน่อย รายนั้นยิ่งรั้นๆ อยู่ด้วย”

          คลอลินเปรยถึงบุตรสาวคนเล็ก ใครว่าเอรินทร์หัวอ่อน ไม่จริงสักนิด... หญิงสาวเป็นคนดื้อเงียบ อะไรก็ตามที่คิดจะทำ เธอไม่เคยยอมรามือ ท่านฝากเอรินทร์กับทุกคนในครอบครัว หากลูคัสอาฆาตมาดร้ายจริงๆ คนที่อันตรายสุด คงไม่พ้นเอรินทร์ เมื่อบุตรสาวของท่านไม่ได้อยู่ใต้ปีกบาร์ว

          “ค่ะแด๊ด...ยัยเอมนะดื้อ!! หนูชวนให้มาทำงานที่นี่ก็ไม่มา ไปตะลอนๆ อยู่ข้างนอกนั่น ทั้งน่ากลัว แล้วก็น่าเป็นห่วง ดีนะว่าเอมไม่ชอบแต่งตัว ไม่อย่างนั้ละก็...หนูเป็นห่วงแย่เลย”

          เฮนน่าเปรยถึงน้องสาวคนเล็ก ถึงเธอจะไม่ได้เกิดจากมารดาเดียวกัน แต่เฮนน่าก็รักเอรินทร์ไม่ต่างจากพี่น้องสายเลือดเดียวกัน ความผูกพันทำให้เธอคอยเป็นห่วงเอรินทร์ตลอด ผิดกับวิคตอเลีย รายนั้นทุกอย่างของเธอต้องเป็นที่หนึ่ง ชอบเฮฮาปาร์ตี้!! แต่งตัวสวยๆ โฉบไป โฉบมา ไม่คิดจะเรียนรู้งาน บังคับก็ไม่ได้เมื่อวิคตอเลียมีมาดามคาเรียถือหาง

          “เจอวิคมั้งมั้ยคะแด๊ด?”

          คลอลินเดินทางบ่อย อเมริกาคือสำนักงานใหญ่ แต่ในอีกหลายๆ ประเทศเขาก็ต้องไปดูแล แม้จะมีคนที่วางใจได้คอยดูอยู่ คลอลินไม่อยากให้เกิดปัญหาแล้วคอยตามแก้ เขาจึงหมั่นตรวจเช็คเพื่อความชัวร์

          “ไม่เลย...” ท่านทรุดนั่งบนโซฟารับรอง เอนหลังพิงพนักนุ่มๆ หลุบเปลือกตาลงด้วยความเหนื่อยอ่อน เขาแก่ลงไปเยอะ ไม่แข็งแรงเหมือนเมื่อก่อน บางครั้งนึกอยากวางมือ แต่คลากส์ยังไม่แกร่งพอ เฮนน่าคือคนต่อไปที่คลอลินเห็นว่าเหมาะ มีเพียงคนเดียวที่คอยค้าน...

          “พ่อ-ลูก คุยอะไรกันหน้าเครียดเชียว”

          มาดามคาเรียทักทายสามีกับบุตรสาวคนกลางด้วยน้ำเสียงร่าเริง นางชะงักนิดๆ เมื่อมองเห็นเค้าลางความไม่สบายใจบนใบหน้าของคนทั้งคู่ “มีอะไรที่มัมควรรู้ไหม...เฮนน่า?” นางถามบุตรสาว เพราะคลอลินคงไม่บอก หากเรื่องนั้นจะทำให้นางไม่สบายใจ เขารักนาง แต่ก็เผื่อแผ่ความรักของเขา...ให้กับหญิงอื่นด้วย มันเป็นอดีตที่คอยกัดกินเธอ จนจวบทุกวันนี้นางจึงยังคงระแวงไม่เลิก หากวันดี คืนดี...มีใครมาร้องแร่แห่กระเซิงว่าเป็นบุตรอีกคนของคลอลิน นางคงรับไม่ได้!!

          “เรายังหาตัวคลากส์ไม่เจอค่ะ...มัม”

          มาดามคาเรียขมวดคิ้ว “พี่ชายของลูกไม่ได้ไป ‘โรม’ เหรอไง?” นางย้อนถามเสียงเข้ม