로그인“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
ยาริกากำลังจะอาบน้ำ เตรียมตัวไปตามนัดชายหนุ่ม ในใจรู้สึกปลอดโปร่ง เมื่อนึกถึงความน่ารักของอดิศวร เมื่อได้ยินเสียงกริ่ง ที่หน้าห้องยาริกาเปิดประตู เมื่อเปิดประตูหญิงสาวถึงกับนิ่ง เมื่อเห็นพนักงานโรงแรมหญิงคนหนึ่งถือกล่องโต ยื่นมาให้ หญิงสาวรับมางงๆ “รูมเซอร์วิสค่ะ คุณอดิศวรสั่งให้เอามามอบให้คุณค่ะ”
“เอลี่ คุณมาทำอะไรที่นี่” เสียงอดิสร เกือบเป็นกระซิบ สาวประเภทสองยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะวางกระเป๋า “เชิญคุณอดิสรทางนี้ค่ะ ดิฉันจะได้เริ่มงาน นี่ก็ใกล้ฤกษ์หมั้นแล้วคุณหญิงท่านย้ำให้ดิฉันแต่งให้เสร็จ ภายในครึ่งชั่วโมงค่ะ” “อะไรนะ คุณมาทำบ้าอะไรที่นี่ ออกไปนะผมไม่ต้องการให้คุณแต่งหน้าให้ผม บ้าหรือเปล่าเอลี
เมื่อออกจากร้านอาหารมา ยาริกาก็เริ่มมึนศีรษะเพราะดื่มไปหลายแก้ว อาจเป็นเพราะอยากเอาชนะผู้ชายตรงหน้า เมื่อมาถึงรถหญิงสาวก็ซุกตัวที่เบาะเพราะท้องอิ่ม แอร์เย็นๆ แล้วรู้สึกมึนศีรษะจึงรู้สึกง่วง อดิศวรมองหญิงสาวแล้วลอบส่ายหน้าในความพยศของอีกฝ่าย ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปแค่ไหนก็ไม่ทำให้ยาริกาเปลี่ยนแปลงไปได้เลย
กรุงเทพฯ โรงพยาบาลเลิศวสิน พัชรา เอลี่ กำลังนั่งดู กอหญ้ากำลังทานข้าวเช้า ที่เช้ามากๆ สาวประเภทสองถือกระเป๋าใบโตเตรียมพร้อมจะออกไปทำภารกิจที่แสนเจ็บปวด สาวประเภทสองบอกเล่าให้เพื่อนรักทั้งสองคนฟัง แม้เพื่อนทั้งสองจะเหนี่ยวรั้งไม่ต้องการ แต่เอลี่ ตั้งมั่นในใจว่า อย่างน้อยเธออยากทำอะไรสักอย่างให้กับค







