เมื่อนางเอกเกิดใหม่ในร่างนางร้าย

แต่เพราะนั่นไม่ใช่เธอยังไงล่ะประกายดาว เมื่อย้อนกลับไปอีกนิดหลังจากผ่านพ้นการแต่งงานกันเงียบเหงา เอมีเลียก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะเข้าหาเขา พยายามปรับเปลี่ยนตัวเองอย่างเต็มที่เพื่อให้เขามองมา ขนาดลงทุนไปเรียนทำอาหารเพื่อให้ตนเองกลายเป็นแม่บ้านแม่เรือนแถมยังคอยดูแลทุกอย่างภายในบ้านเพื่อวันหนึ่งเขาจะยอมรับว่าเธอคือภรรยาของเขาอย่างภาคภูมิใจ แต่เธอไม่ได้ทำแค่นั้นเธอยังพยายามเอาชีวิตไปผูกติดกับเขาอยู่ตลอดเวลาคีรินอยู่บริษัทเธอก็มักจะแวะเวียนไปหาอยู่บ่อย ๆ แม้แต่ในตอนที่เขาออกไปเจรจาธุรกิจเธอก็มักจะโผล่ไปที่นั่นอยู่เสมอกลายเป็นว่าเธอพยายามแสดงตัวตนให้คนอื่นรับรู้ว่าเธอเป็นภรรยาของเขาและมันทำให้คีรินรู้สึกอึดอัดและรำคาญ จนต้องสั่งห้ามเธออย่างเด็ดขาดไม่ให้ไปวุ่นวายที่บริษัทและทุกที่ที่เขาต้องออกไปพบลูกค้า แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจแต่เธอก็ไม่อยากให้เขาเกลียดเธอมากกว่าเดิมเธอเลยจำยอมต้องรับปากถึงยังงั้นเธอก็ไม่ยอมแพ้หลังจากออกไปเรียนทำอาหารเธอก็เริ่มลงมือฝึกอย่างจริงจัง หวังว่าความเอาใจใส่เล็กๆ น้อย ๆ นี้จะสร้างความรู้สึกดีให้กับคีรินบ้าง เธอเข้าครัวทุกวันทำทุกอย่างทั้งที่ไม่เคยถนัดเรื่องแบบนี้ม

 “หมายความว่ายังไงนะครับผู้หญิงคนนี้ความจำเสื่อม?”คีรินถามย้ำคุณหมออีกครั้ง ก่อนจะหันไปมองคนที่นั่งมองเขาตาแป๋วมองเขาสลับกับคุณหมออยู่บนเตียง“ครับ อย่างที่ผมบอก การที่เธอถูกดมยาสลบที่ไม่ได้มาตรฐานส่งผลให้สมองส่วนหนึ่งถูกทำลาย ส่วนอาการสมองเสื่อมเป็นในช่วงระยะสั้นหรืออาจจะเสื่อมตลอดไปก็ยังไม่แน่ใจครับเพราะตอนนี้ยังไม่มีเคสเปรียบเทียบเดี๋ยวหมอจะส่ง CT Scan นะครับ”“ฝากด้วยครับคุณหมอ” เมื่อคีรินได้ยินแบบนั้นก็ให้คุณหมอลงมือทำทันทีคีรินมองผลตรวจในมือกับนั่งฟังที่หมอพูดอย่างใจเย็น สรุปแล้วผู้หญิงคนนั้นความจำเสื่อมจริง ฟังหมอพูดเรื่องการดูแลรักษาผู้ป่วยซึ่งมันไม่ค่อยได้เข้าหูนักเพราะเขาฟังมันไปแบบแกน ๆ“ขอบคุณครับคุณหมอ”พูดแค่นั้นคีรินก็เดินออกมาจากโรงพยาบาลโดยมีคนสนิทที่ทิ้งไว้เฝ้าเธออยู่หน้าห้องส่วนประกายดาวตอนนี้เธอก็นอนพักผ่อนอย่างสบายใจหลังจากที่หมอยืนยันมาแล้วว่าเธอความจำเสื่อมจริง เธอจะได้กลายเป็นตัวของตัวเองอย่างที่ไม่มีใครมาสงสัยอะไรสองวันต่อมาคุณหมออนุญาตให้กลับบ้านได้ เนื่องจากตรวจสอบอย่างละเอีย

 "สวัสดีค่ะ สแกนยอดค่าใช้จ่ายตรงนี้แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าได้เลยค่ะ"หญิงวัยกลางคนที่คาดว่าเป็นพยาบาลเร่งเร้าให้หญิงสาวจ่ายเงินก่อนจะยื่นชุดยัดมือใส่ให้เธอ เมื่อเห็นว่า หญิงสาวสแกนจ่ายยอดเงินเรียบร้อยแล้วเธอก็ดันให้เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ในห้องน้ำที่อยู่ข้าง ๆประกายดาวที่ตามเอมีเลียเข้ามาด้านในจึงรู้ว่าที่นี่เป็นคลินิกทำแท้งเถื่อน เธอรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก ในตอนที่มัวตื่นตระหนกก็เป็นตอนจังหวะเดียวกับที่เอมีเลียเปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้ว ประกายดาวเห็นแผ่นหลังของเอมีเลียหายเข้าไปยังห้อง ๆ นึงเธอรีบลอยตามเข้ามาทันทีภายในห้องที่คับแคบเย็นเฉียบมีเพียงเตียงที่ตั้งอยู่ตรงกลาง พร้อมกับอุปกรณ์...ที่วางไว้ด้านข้างและตอนนั้นเอมีเลียก็ขึ้นไปนอนบนเตียงที่มีขาหยั่งรองรับพร้อมกับอ้าขาออกกว้าง และนั่นเองทำให้ประกายดาวรู้ได้ทันทีว่าเอมีเลียกำลังทำอะไรประกายดาวมองนางร้ายคู่อริด้วยความตื่นตะลึง ตกใจจนแทบสิ้นสติ หลังจากที่เห็นพยาบาลชุดเขียวคนนั้นมัดมือและเท้าของเอมีเลียตรึงไว้กับเก้าอี้จนแน่น ประกายดาวก็พยายามตะโกนห้าม"ไม่นะเธอจะทำบ้าอะไรเนี่ย อย่าทำนะ" เสียงร้องที่เ

**เนื่องจากประกายดาวสวมในร่างเอมีเลียเต็มตัว ต่อไปนี้จะเป็นการใช้ชื่อเอมีเลียนะคะ** เอมีเลียอาศัยอยู่อย่างสงบในบ้านไม่สุงสิงกับใคร เธออยู่อย่างเงียบ ๆ อย่างที่รับปากกับเมธาไว้ ไม่ใช่เพราะเชื่อคำพูดไร้สาระอะไรนั่น แต่เพราะการใช้ชีวิตของเอมีเลียถ้าไม่ต้องไปถ่ายละคร หรือรับงานเธอก็จะอยู่ที่บ้านพักผ่อนคนเดียวแบบนั้น ทำอาหารกินเองอยู่กับสวนดอกไม้ ที่เธอชอบ มันทำให้เธอมีความสุขส่วนคนรับใช้ที่อยู่พวกเธอก็พากันแอบมองภรรยาเจ้านายที่หลังจากกลับมาก็เหมือนจะเปลี่ยนเป็นคนละคนและเมื่อแอบสอบถามกับคนสนิทของเจ้านายจึงรู้ว่าภรรยาเจ้านายนั้นความจำเสื่อม ความร้ายกาจเมื่อครั้งเก่าจึงไม่เคยมีให้เห็นและนั่นทำให้บรรดาสาวใช้เริ่มออกมาปรากฏตัวบางคนที่ยังไม่ค่อยเชื่อสักเท่าไหร่เพราะโดนความร้ายกาจของเมียเจ้าของบ้านเล่นงานมาเยอะ พวกเธอคิดว่านี่คงเป็นอีกหนึ่งการแสดงเพื่อดึงให้เจ้าของบ้านตัวจริงนั้นกลับมาพวกเธอก็เลยแค่แอบด้อม ๆ มอง ๆ อยู่ไกล ๆ เท่านั้นหรือบางครั้งเผอิญเจอกันสาวใช้ที่เห็นเอมีเลียถึงกับผงะหวาดกลัวตัวสั่นแต่เธอก็ต้องแปลกใจเมื่อเอมีเลียเพียงแค่เดิ