تسجيل الدخول“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
กอหญ้านิ่งเงียบก่อนตอบ “ คิดมากไปหรือเปล่า” “ดูนั่นสิ เขาแทบจะหักคอผมแน่ๆ ถ้าขืนผมยังยืนตรงนี้อยู่อีกนาน” “วันศุกร์ไปด้วยกันนะญ่า ผมอยากไปกับคุณ” “วันศุกร์ อ๋องาน เจ๊ติ๋วที่พัทยาเหรอ ญ่าขอคิดดูก่อนได้ไหม เพราะวันมะรืนญ่าต้องเริ่มฝึกงานที่โรงแรมญ่ายังไม่รู้จะปลีกตัวไปได้หรือเปล่า” “โถ ได้สิ
““เอาไว้มีอะไรคุยกันพรุ่งนี้นะตากริช คืนนี้ย่าเหนื่อยเหลือเกิน นั่งเครื่องมาหลายชั่วโมง มาถึงก็ยังไม่ได้นอนพักเลย แม่เราสิชวนคุยจนยาว ไม่ไหวหรอกต้องรีบเข้านอน พรุ่งนี้จะได้ตื่นเช้ามาตักบาตร” กอหญ้ายิ้มน้อยๆ ก่อนพยุงร่างหญิงชราเดินไปส่งที่ห้อง ในขณะที่ตรีรินทร์ที่นั่งพิงธมกานต์ขยับตัวลุกขึ้นมาเพื่อ
สตูดีโอ แถวสาธร กอหญ้าเดินตรงเข้ามาในสตูดิโอโดยไม่รออีกฝ่าย หญิงสาวเดินเข้ามา แล้วยกมือไหว้ ตั้งแต่ช่างไฟ แม่บ้านผู้ช่วยฝ่าย ต่างๆ ตลอดทาง ก่อนจะสวมกอดช่างภาพหนุ่มอย่างสนิทสนม “ สวัสดีค่ะ พี่เล็ก ไม่ได้เจอกันนานสบายดีไหมค่ะ” “ สบายดี ไป รีบไปแต่งหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้า นายแบบเค้ามาก่อนเราแล้
“คุณย่าให้เธอเรียกว่าพี่กริชจำได้ไหม” น้ำเสียงชายหนุ่มคาดคั้น “อืมนั่นแหละพี่กริช” กอหญ้าทำหน้าเซ็ง “จะไม่ชมกันหน่อยเหรอพี่เดินเป็นไงบ้าง” “งั้นๆแหละ” กอหญ้าพูดสิ่งตรงข้ามกับสิ่งที่คิดในใจ “โถเสียกำลังใจหมดอุตส่าห์ไปฟิตซ้อม” กริชชัยทำหน้างอ “มีอะไรคะ” “คิดถึงอยากจูบเธอส







