Masuk“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
ยาริกาตกใจแทบสิ้นสติ เมื่ออดิศวรทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้น แถมจับมือเธอไว้แน่น ยาริกาพยายามบิดมือหนีพร้อมหันไปซ้ายขวาว่ามีใครมองอยู่ไหม มีคนมองอยู่สองสามคน หญิงสาวใบหน้าร้อนด้วยความอายรีบกระตุกมือหนี แต่ชายหนุ่มจับไว้จนแน่น “นี่ คุณศวร ทำบ้าอะไร คุกเข่าทำไม...บ้าหรือเปล่า” ยาริกากัดฟันพูดเบาๆ “แยม ..
12 ปีต่อมา ณ สนามบินสุวรรณภูมิ กอหญ้ากอดลูกชายเพียงคนเดียวแน่น น้ำตาไหลพราก ในขณะที่กริชชัยกอดหญิงสาวที่บ่า ต้องการปลอบใจ คุณหญิงมณีจันทร์ ตรีรินทร์ และ ธมกานต์ ยืนอยู่ใกล้ๆ กัน ต่างมองภาพ ลูกชายและแม่กอดกันอย่างต้องการให้กำลังใจ “ไปได้แล้วกันต์ ลุงวิทย์รออยู่ลูก เอาไว้พ่อกับแม่ไปเที่ยวหา พ่ออยากใ
สองเดือนหลังจากกลับจากมัลดิฟท์ เสียงอาเจียนดังออกมาจากห้องน้ำ ทำให้กริชชัยผงกศีรษะขึ้น มองไปที่ข้างๆ ของเตียง แล้วชายหนุ่มก็ลุกขึ้น เสียงอาเจียนดังมาติดๆ กัน เมื่อชายหนุ่มเปิดประตู ก็เห็นภรรยากำลังกอดโถส้วมแน่น “ญ่า เป็นอะไร”กริชชัยตรงไปลูบหลัง ลูบศีรษะ “เวียนหัวค่ะ อยากอ้วก” กอหญ้าพูดพลาง อาเจีย
หนึ่งเดือนผ่านไป คุณหญิงมณีจันทร์ กลับมาพักฟืนที่บ้านได้สองอาทิตย์กว่าๆ ในขณะที่กอหญ้าได้ย้ายมาอยู่เรือนหลังเล็กสามอาทิตย์ ตลอดเวลาหญิงชราอยู่โรงพยาบาล กอหญ้าก็ไปเฝ้าแทบจะตลอดเวลาหลังจากทราบข่าวจากคุณหมออนวินท์ กอหญ้าไม่ได้เจอกับสามีหนุ่มอีกเลยหลังจากวันนั้นที่ทะเลาะกัน ได้ยินแต่ข่าวว่าชายหนุ่มไปทำ







