Mag-log in“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
สามวันที่มัลดีฟราวกับอยู่บนสวรรค์ วันต่อๆ มา กริชชัยก็พาทำกิจกรรม อย่างเต็มสมบูรณ์ ทั้งดำน้ำหน้าวิลล่า ตกปลา พายเรือยัค ว่ายน้ำ ทำกิจกรรมแทบจะทุกอย่าง กลางคืนไปนั่งฟังเพลง สักพักก็มานอนดูดาว ตอนกลางวัน ก็พาทำกิจกรรมแบบแน่นๆ ทุกวัน ตอนแรกกอหญ้าแอบนึกกลัวว่า ชายหนุ่มจะขลุกอยู่แต่ในห้อง แต่กลับตรงข้าม
กอหญ้ากระซิบเบาๆกับกริชชัยว่า “อย่าบอกแม่คุณนะ ว่าญ่าอยู่โรงพยาบาล ญ่าไม่อยากให้ป้ารินทร์เป็นห่วง” “ไม่บอกก็ได้ มีรางวัลให้หรือเปล่า” กริชชัยส่งสายตาเจ้าชู้ แววตาสดใส กอหญ้าจ้องตอบใบหน้าร้อนผ่าว ก่อนใช้มือหยิกที่ต้นแขนเล็กน้อย “โอ๊ย..............”เสียงกริชชัยร้องโหยหวน “เป็นอะไรตากริช” เสียงคุ
กอหญ้ามาถึงท่าเรือ พร้อมนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศอีกคู่ กริชชัยยืนคุยกับนักท่องเที่ยวอีกกลุ่มหนึ่ง ก่อนจะเดินมาสมทบ มองภายนอกเจ้าซีแพลนก็เหมือนเครื่องบินเล็กๆธรรมดา แต่จุคนได้ไม่เยอะ กอหญ้าขึ้นไปหัวใจเต้นแรง กริชชัยจับมือหญิงสาวช่วยพยุงให้ไปนั่ง เมื่อเครื่องทะยานขึ้นกอหญ้าเหลียวมองอย่างตื่นใจ สีน้
“เชิญครับ” กริชชัยลูบเส้นผมตัวเองและจับมือหญิงสาวเบาๆ กอหญ้าดึงมือออกใบหน้าแดงซ่านไม่เข้าใจตัวเอง เมื่ออยู่ใกล้ชายหนุ่มเหมือนน้ำมันใกล้ไฟ มันพร้อมจะลุกไหม้ได้ตลอดเวลา นางพยาบาลสาวเดินเข้ามาใบหน้ายิ้มแย้ม “ดิฉันมาต่อสายน้ำเกลือให้ค่ะพี่น้ำสั่งมา เมื่อกี้พี่น้ำจะมาเองนะคะ แต่ติดต้องออกไปข้างนอกค่ะ”







