LOGINShare
บทที่ 4
Last Updated:
2026-01-04 09:18:00พยัคฆราช Ep 4
"จะรีบไปไหน" ชายหนุ่มเดินมาถึงก็กระชากประตูรถของเธอให้เปิดออก
"นาย! ปล่อยเดี๋ยวนี้นะฉันจะไปทำงาน" มือเรียวพยายามจะดึงประตูให้ปิด แต่ก็สู้แรงของเขาไม่ได้
"ไหนบอกว่าจะพิจารณาตัวเองไง"
"ฉันก็กำลังพิจารณาตัวเองอยู่นี่ไง..โดยการรีบไปทำงานแต่เช้า"
"ถ้างั้นก็เชิญ" ว่าแล้วพยัคฆราชก็ปิดประตูรถกลับคืนให้
"...?..." อะไรของเขาวะ? ถ้าเขายังดื้อรั้นหาเรื่องต่อ เธอไม่แปลกใจเลย แต่นี่เขาเชิญให้ไปทำงาน เพราะมันผิดวิสัยของผู้ชายคนนี้มาก หญิงสาวขับรถออกจากบ้านมาแบบงงๆ
[ บริษัท ]
"คุณแสนสวยมาแล้ว" พอพนักงานเห็นว่าเธอเดินเข้ามาต่างก็หันไปพูดคุยกัน
"มีอะไรหรือเปล่าคะ" หญิงสาวตรงเข้าไปถาม เพราะพนักงานที่นี่เธอรู้จักแทบจะทุกคน
"ดูที่บอร์ดสิคะ" ตอนนี้บอร์ดที่ติดอยู่ด้านล่างหลายคนต่างก็มุงดูกัน
แสนสวยไม่รอช้าเดินตรงเข้าไป
"นี่มันประกาศอะไรคะ" ถามไปแต่ตัวเองก็ยืนอ่านประกาศที่ทางบริษัทติดไว้ ..พอรู้แน่ชัดแล้วว่ามันคือประกาศอะไร เธอไม่สงสัยเลยว่าก่อนออกมาจากบ้านทำไมเขาถึงไม่หาเรื่องต่อ
เพียงไม่นานพยัคฆราชก็เดินตรงเข้ามา ชายหนุ่มไม่ได้หยุดดู เขาเดินตรงไปที่ลิฟต์และก็มีพนักงานที่ประจำอยู่หน้าลิฟต์เปิดไว้รอแล้วด้วย
"เดี๋ยวก่อน" หญิงสาวรีบตรงเข้าไปในลิฟต์ก่อนที่มันจะปิดลง
"เอาแล้วไง แกว่างานนี้ใครจะชนะ" พนักงานเริ่มพูดคุยกัน
"กูว่าสู้คุณแสนสวยไม่ได้หรอก เพราะมีประธานหนุนหลังอยู่"
"อย่าลืมนะว่าตอนนี้ท่านประธานไม่ได้อยู่ที่นี่"
"ถึงไม่อยู่..แต่เขาก็ติดต่อกันได้"
"จริงด้วย แล้วเมียท่านไม่รู้เหรอว่าท่านแอบเอาผู้หญิงมาทำงานในบริษัทด้วย" และพนักงานก็เริ่มเอาเรื่องเก่าขุดขึ้นมาพูดกันอีก เพราะเรื่องนี้ยังไม่มีใครให้คำตอบได้ ต่างก็ยังคิดอยู่เหมือนเดิมว่าแสนสวยคือเด็กที่สิงหราชเลี้ยงไว้
..ในลิฟต์..
"ประกาศที่บอร์ดมันหมายความว่ายังไง"
"ก็หมายความตามนั้น..เธออ่านหนังสือไม่ออกหรือไง"
"ทำไมฉันต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ด้วย"
"เธอเป็นคนสะเพร่าเอง ค่าเสียหายทั้งหมดเธอก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบสิ.. ถ้ารับผิดชอบไม่ได้งั้นก็ลาออกไปซะ"
"ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ออก!"
"ถ้าไม่ออก..เรื่องค่าใช้จ่ายของที่ส่งออกไม่ได้ เธอต้องเป็นคนรับผิดชอบแล้วล่ะ" เขารอโอกาสที่จะเล่นงานเธอแบบนี้มานานแล้ว พอสบโอกาสเขาก็เริ่มลงมือ
"มันไม่ใช่เงินน้อยๆ ฉันจะหาที่ไหนมาใช้บริษัท"
"เรื่องนั้นฉันจะไปรู้กับเธอเหรอ หรือไม่งั้นก็รอให้พ่อกลับมาแล้วกัน ท่านจะได้รู้..ว่าคนที่ท่านอุปการะไว้ไม่ได้เรื่องแค่ไหน"
"นายไม่ต้องมาขู่ฉันหรอก ฉันไม่กลัว"
"ไม่ได้ขู่. เธอก็รู้ว่าพ่อฉันไม่ชอบคนที่ทำอะไรพลาด" พอเห็นสีหน้าของเธอเขาก็รู้แล้วว่ามาถูกทาง เพราะตอนนี้หน้าของเธอซีดไม่กล้าแม้แต่จะเถียง
ที่จริงลิฟต์ขึ้นมาถึงตั้งนานแล้ว แต่เขากดปิดแช่ไว้เพื่อที่จะคุยกับเธอ
ชายหนุ่มเดินออกมาจากลิฟต์แบบอารมณ์ดี จนเลขาหน้าห้องยิ้มไปตามกัน เพราะคิดว่าวันนี้ทั้งวันท่านคงจะอารมณ์ดีแบบนี้
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป..
"อะไร" พยัคฆราชถามขึ้นเมื่อเห็นแสนสวยวางสมุดบัญชีธนาคารลงตรงหน้า
"เงินของฉันทั้งหมด"
มือหนายื่นไปหยิบสมุดบัญชีนั้นแล้วเปิดดูยอดเงิน
"หึ.."
"หวังว่ามันคงจะพอ" แสนสวยรู้ดีว่าถ้าผู้ชายคนนี้จะเล่นงานเธอแล้ว เขาต้องเล่นงานทุกวิถีทาง ..ถ้าปล่อยให้เขาสืบไปจนรู้ว่าที่เธอทำไปเพื่อช่วยพนักงาน นั่นมันยิ่งจะอันตราย เพราะเขาจะเล่นงานพนักงานคนนั้น เพื่อให้เธอรู้สึกแย่
🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่
Latest chapter
พยัคฆราช บทท่ 20
พยัคฆราช Ep 20เช้าวันต่อมา.."วันนี้หนูจะไปไหนเหรอลูก" อัปสรสุดาถามขึ้นเมื่อเห็นแสนสวยเดินลงมาจากด้านบน ที่ต้องถามแบบนั้นเพราะเห็นการแต่งตัวของเธอไม่เหมือนกับตอนที่แต่งไปทำงาน ไม่ใช่แค่ตอนที่ไปทำงานสิ..ไปเที่ยวเธอยังไม่แต่งตัวขนาดนี้เลย"สวยก็จะออกไปทำงานนั่นแหละค่ะ" หญิงสาวพูดพร้อมกับค่อยๆ ก้าวเดินลงมาจากชั้นบน"ไปทำงานต้องสวยขนาดนี้เลยเหรอลูก" สิงหราชถามขึ้นบ้าง และมันก็ทำให้ผู้ชายอีกคนที่นั่งอยู่แถวนั้นมองมา เพราะได้ยินว่าพ่อชมเธอ"อยากจะเปลี่ยนลุคใหม่บ้างค่ะคุณพ่อ" ลืมตัวเผลอไปพูดกับพ่อของเขาแบบสนิทสนม มองไปอีกทีสายตาของเขาก็จ้องมองมาเหมือนกัน "วันนี้ฉันขอติดรถคุณไปด้วยนะคะ" ทั้งสิงหราชและอัปสรสุดาต่างก็มองหน้ากัน เมื่อเห็นแสนสวยขอติดรถของพยัคฆราชไปบริษัทด้วยพยัคฆราชไม่ได้ตอบ พอเขาละสายตาจากเธอ..ร่างหนาก็ยันกายลุกขึ้น เดินตรงออกมาที่รถ โดยมีคนตัวเล็กวิ่งตามออกมาด้วย"ฉันยังไม่อนุญาตเลยว่าจะให้เธอติดรถไปด้วยไหม" พอเห็นว่าเธอขึ้นนั่งประจำที่ข้างคนขับสิงหราชก็หันไปพูด แบบไม่แยแส"ถ้าคุณไม่ให้ฉันไปด้วยไม่เป็นไรค่ะ..ฉันไปกับคุณพ่อก็ได้" สายตางามมองเลยผ่านไปที่หน้าประตู ตอนนี้สิงหราช
พยัคฆราช บทที่ 19
พยัคฆราช Ep 19ก๊อก ก๊อก "แสนสวย พยัคฆ์ ออกมากินข้าวได้แล้วลูก" อัปสรสุดาเห็นว่าทั้งสองหายขึ้นมาข้างบนนานไปแล้ว ก็เลยต้องขึ้นมาตาม ที่ต้องขึ้นมาตามเพราะห่วงความปลอดภัยของแสนสวยมากกว่าแกร้ก.. คนที่เปิดประตูออกมาก็คือพยัคฆราช พอประตูเปิดออกเขาก็เดินกลับเข้าห้องตัวเองโดยไม่เอ่ยอะไรออกมา ทิ้งให้ผู้เป็นแม่ได้แต่มองตามแล้วก็หันกลับมาหาแสนสวย "ทะเลาะกันหนักเลยเหรอลูก""ไม่ได้ทะเลาะค่ะ คุยเรื่องงาน" ไม่อยากจะโกหกท่านเลยแต่เพื่อความสบายใจของท่าน หญิงสาวก็เลยจำเป็นต้องได้พูดบิดเบือนความจริงไปบ้าง"แม่ว่าเรื่องงานไม่ต้องเอามาคุยที่บ้านหรอก เก็บไว้ที่ทำงานนั่นแหละ""ค่ะ" โชคดีนะที่ท่านเชื่อและไม่ถามอะไรออกมาอีก ถ้าไม่งั้นคงต้องได้หาเรื่องโกหกโต๊ะอาหาร"มันจะไม่ลงมากินข้าวใช่ไหม" ในขณะที่กำลังทานข้าวอยู่นั้นสิงหราชก็รออยู่ว่าเมื่อไรลูกชายจะลงมา ส่วนแสนสวยนั่งทานอยู่แบบเงียบๆ "ถ้าลูกหิวคงลงมาหาทานเองแหละค่ะ""ไม่รู้จักโตสักที เตือนมันแล้วนะว่าไม่ให้ไปพัวพันกับผู้หญิงคนนั้น"อัปสรสุดาได้แต่เงียบฟังสามีบ่น เพราะทีแรกคิดว่าลูกเลิกได้แล้ว แต่พอได้ยินสามีบอกว่า ลูกชายให้ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาทำงานที
พยัคฆราช บทที่ 18
พยัคฆราช Ep 18"โอ้ย!" คิดว่าจะอดทน แต่พอถูกแรงผู้ชายกระชากก็อดที่จะร้องเจ็บไม่ได้"ตั้งแต่เมื่อไร..?!" เขาถามออกมาด้วยท่าทางที่สะกดกลั้นอารมณ์ แต่ก็ยังมีความเกรี้ยวกราดอยู่ในอารมณ์นั้นด้วย"ทำไมฉันต้องบอก โอ้ย!!""ฉันถามว่าตั้งแต่เมื่อไร เธอมีอะไรกับพ่อฉันตั้งแต่เมื่อไร!!" ชายหนุ่มใช้แรงที่อุ้งมือ จนลืมไปว่าเธอเป็นผู้หญิง แต่นาทีนี้ไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชาย เขาก็ไม่ไว้หน้าทั้งนั้นครื่นน ครื่นนนนในขณะที่แสนสวยไม่รู้ว่าจะตอบคำถามเขายังไงดี ก็ได้มีเสียงสั่นของโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงของเขาแต่พยัคฆราชไม่คิดจะสนใจ เขายังทำหน้าตาแบบจะกินเลือดกินเนื้อเธอให้ได้ พร้อมกับกัดฟันถามประโยคเดิมครื่นน ครื่นนนนนน โทรศัพท์หยุดไปแล้ว..แต่ก็สั่นขึ้นมาใหม่อีกครั้งชายหนุ่มใช้อีกมือล้วงเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าเป็นสายของใครที่โทรเข้ามา>>{"ครับพ่อ"} สายนี้จะไม่รับก็ไม่ได้พอแสนสวยได้ยินว่าใครเป็นคนโทรมา เธอก็รีบสะบัดมือออกจากการเหนี่ยวรั้ง เขาพยายามคว้าไว้แต่ก็ไม่ทัน เธอรีบวิ่งออกมาจากห้องนั้นก่อน>>{"พ่อโทรมามีอะไรครับ"} สายตาคมคู่นั้นได้แต่มองตามเธอไป และต้องได้ใช้เสียงให้ปกติที่สุด{"กลับบ้านเดี๋
พยัคฆราช บทที่ 17
พยัคฆราช Ep 1713 : 20 น. วันเดียวกันนั้น"พวกเธอทำงานแบบนี้ประจำเลยเหรอ ถ้าทำกันแบบนี้บริษัทก็เสียหายน่ะสิ" ซาร่ารอจังหวะที่กลุ่มของแสนสวยกลับเข้ามาในที่ทำงาน เพราะตอนนี้มันเลยเวลามาแล้ว"คะ?" ยังไม่ทันได้นั่งโต๊ะเลยก็ถูกหัวหน้าใหม่เล่นงาน "ดูเวลากันหรือเปล่า ตอนนี้มันเลยมา 20 นาทีแล้ว"วันนี้พวกเธอออกไปทานข้าวข้างนอกก็เลยไม่ได้เผื่อเวลาเข้างาน แต่เลทนิดเลทหน่อยก็ไม่เป็นไร ถ้าเป็นหัวหน้าคนเดิมนะส่วนซาร่านะเหรอ พยัคฆราชพากลับตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว"ขอโทษค่ะ พวกเราจะพยายามเข้ามาให้ตรงเวลา" เพื่อนในกลุ่มกล่าวคำขอโทษ "แค่ขอโทษมันจะหายเหรอ มันจะได้เวลาที่เสียไปคืนมาไหมคะ" ซาร่ายังคงยืนกระต่ายขาเดียว"แต่ก่อนไม่เห็นเป็นแบบนี้เลยค่ะ" เพื่อนอีกคนพูดแทรกขึ้นแต่ก็ไม่ได้พูดแรง"คุณชื่ออะไรคะ? แล้วคำสั่งของฉันไม่มีผลอะไรต่อพวกคุณเลยใช่ไหมฉันบอกให้ติดป้ายชื่อไว้ ฉันจะได้รู้ว่าใครชื่ออะไรบ้าง" พอพูดมาถึงประโยคนี้ซาร่าก็มองกวาดไปทั่วห้อง พนักงานที่อยู่ในห้องนี้เกือบสามสิบคนได้หลายคนต่างก็รีบหาป้ายมา แล้วเอาเชือกมาทำเป็นที่แขวน"แล้วคุณล่ะคะ..ชื่ออะไร?" ตอนนี้ในแผนกทุกคนต่างก็มีป้ายชื่อ แต่เหลืออีก
พยัคฆราช บทที่ 16
พยัคฆราช Ep 16แสนสวยไม่ตอบที่ซาร่าถาม เธอหอบกล่องของที่เตรียมว่าจะเอาไปไว้ในห้องทำงานใหม่เดินกลับมาที่โต๊ะเดิม แล้วก็เริ่มจัดเก็บพวกมันกลับเข้าที่ โดยไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนร่วมงานเลย"ช่วยเชิญพนักงานในแผนกทุกคน เข้ามาประชุมที่ห้องของหัวหน้าด้วยค่ะ" มันคือเสียงซาร่าที่สั่งออกมาจากในห้อง เพราะประตูยังไม่ได้ถูกปิด พนักงานทุกคนต่างก็รีบเตรียมความพร้อมซึ่งตอนนี้แสนสวยกำลังเก็บของเข้าที่ยังไม่เสร็จ แต่เธอก็ต้องได้วางมันลง และเดินตามพวกเพื่อนๆ ในแผนกเข้าไปพนักงานที่ไปเดินห้างวันนั้นต่างก็มองหน้ากัน ทุกคนจำผู้หญิงคนนี้ได้แม่น เพราะเธอไปเดินช็อปปิ้งกับท่านรองประธาน และถ้าเธอจะได้ตำแหน่งนี้มา ทุกคนก็ไม่แปลกใจ เพราะคงได้มาจากท่านรองนั้นเอง"ฉันขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ฉันชื่อซาร่า จะมาดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าแผนกต่อจากคุณลิน"ทุกคนยืนฟังแบบเงียบๆ โดยไม่มีใครตอบรับ"พนักงานไม่มีชื่อกันเหรอคะ ทำไมไม่เห็นมีป้ายชื่อเลย แล้วแบบนี้ฉันจะเรียกยังไง"หลายคนต่างก็มองหน้ากันไปมา นี่มันระบบบริษัทแล้วไม่จำเป็นต้องมีป้ายชื่อเหมือนตอนรับน้องเข้าปีหนึ่งมั้ง..พวกเธอได้แต่คิดในใจแต่ไม่มีใครกล้าพูด"ให้ทุกคนหาป้าย
พยัคฆราช บทที่ 15
#พยัคฆราช Ep 15"คุณโกรธแค้นอะไรฉันนักหนา" มือเรียวพยายามจะดึงกลับมาจากการเหนี่ยวรั้งของเขาไว้ แต่ก็ไม่เป็นผล "ฉันเจ็บนะ""ฉันรู้ว่าทุกคนเกิดมาก็ต้องการเงิน ต้องการชีวิตที่ดีขึ้น แต่ช่วยใช้จิตสำนึกอันที่มีน้อยนิดของเธอไตร่ตรองดูบ้าง""นายคงคิดได้แค่นี้ใช่ไหม ได้..ถ้านายอยากให้ฉันเป็นแบบนั้นนัก..ฉันก็จะเป็น" "เธอ!!" ฝ่ามือของคนตัวโตสะบัดขึ้นมาด้วยความโมโห จนทำให้เธอต้องรีบหลับตาลง เพราะถ้าหลบยังไงก็คงหลบไม่พ้น ทั้งถูกเหนี่ยวรั้งไว้แบบนี้พยัคฆราชพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเอง มือของเขาข้างที่ยกขึ้นมา ค่อยๆ กำมันลง เสียงกัดฟันทำให้คนตรงหน้ารู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่น เธอหลับตาอยู่แบบนั้นคอยว่าเมื่อไรเขาจะตบ สามวันต่อมา.. ที่บริษัท"พรุ่งนี้แล้วสินะที่พี่ลินจะลาคลอด" วรรณาพูดขึ้นในขณะที่ทุกคนกำลังทำงานอยู่"แล้วไง" หยกก็เลยถามกลับ เพราะเรื่องนี้ทุกคนในแผนกรู้กันดีอยู่แล้ว"ก็คุณแสนสวยจะได้รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าแผนกไง""อืม..แล้วไงต่อ""จะแล้วไงล่ะ..เราก็ต้องมีเลี้ยงฉลองกันหน่อยสิ""จริงด้วย" หลายคนพูดขึ้นพร้อมกันแต่ตอนนี้แสนสวยกำลังเคลียร์งานตรงที่เธอรับผิดชอบ เพราะเธอต้องได้ย้ายเข้าไปอยู่ในห้อง
You may also like
ตกหลุมรักมาเฟียใจร้าย (จบ)
วารินทร์ทิพย์5.2K viewsพิศวาสมาเฟียเถื่อน NC+++
ซากิระ6.1K viewsเสน่ห์รักกับดักมาเฟีย
เนตรกวี / Natekavees7.1K viewsกรง | กาม
ลำเจียก6.3K viewsลูกไม้มาเฟีย
รุ่งอรุโณทัย1.4K viewsBAD FIANCE พันธะรักคู่หมั้นใจร้าย
Piggy.g422.5K viewsผัวแก่ 25++( nc ไม่อั้น )
ศานิชล12.5K viewsCcluvkg.รักนี้มากกว่าน้ำหนักเธอ
BoxJellyfish1.0K views
