Beranda / โรแมนติก / พยัคฆ์เจ้าขา / ตอนที่ 3 เกือบเสียเธอไป 1/2

Share

ตอนที่ 3 เกือบเสียเธอไป 1/2

Penulis: Hani
last update Terakhir Diperbarui: 2025-01-10 14:25:00

เช้าวันต่อมา

ก๊อก ๆ ๆ 

เสียงเคาะประตูดังมาจากข้างห้อง

“มีอะไร”

“หนูเข้าไปได้ไหมคะ”

“ไม่ได้ ฉันแก้ผ้าอยู่ มีอะไรก็พูดมา” เด็กหนุ่มพูดจบก็หยิบกุญแจรถเตรียมตัวจะไปโรงเรียน

“ขอบคุณนะคะ…ที่ช่วยซ่อมพี่ต่ายให้หนู”

“ฉันไม่ได้ซ่อมให้ซะหน่อย…ป้าพรหรือเปล่า ใครจะไปกล้าจับก้อนเน่า ๆ นั่นกัน”

“หนูถามป้าพรแล้วค่ะ ป้าพรบอกพี่ขอยืมเข็มกับด้ายไปเมื่อคืน ไม่ได้เอามาซ่อมพี่ต่ายให้หนูเหรอ” เสียงเจื้อยแจ้วดังมาจากประตูเชื่อมห้องของทั้งคู่ เป็นเขานั่นแหละที่นั่งซ่อมตุ๊กตาให้เธอเมื่อคืน แถมยังโดนเข็มทิ่มไปตั้งหลายที ใครจะไปรู้ล่ะว่าเย็บผ้ามันยากเย็นขนาดนี้

รู้อย่างนี้ไม่ทำให้เสียก็ดี หาเรื่องเจ็บตัวชะมัด !

“มันคงกลับมารวมตัวกันเองละมั้ง….ฉันจะไปรอข้างล่าง มาช้า ฉันไม่รอนะ” เด็กหนุ่มเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อหลีกเลี่ยงคำตอบ เสียภาพพจน์หมดถ้ายายนั่นรู้ว่าเขานั่งเย็บตุ๊กตาให้ 

“ไปเดี๋ยวนี้แหละค่าพี่ย้ากกก”

รอยยิ้มที่มุมปากปรากฏขึ้นบนใบหน้าเด็กหนุ่ม

ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่เขาเผลอยิ้มแบบนี้ทุกครั้งที่ยายเด็กนั่นทำตัวน่ารัก นี่กูเป็นอะไรเนี่ย !

วันเวลาผันผ่าน การใช้ชีวิตในวัยเรียนของทั้งคู่ก็ยังคงดำเนินไปจนเข้าสู่ช่วงประกาศผลการเรียนของปีการศึกษาที่ผ่านมา เจ้าขาเริ่มเข้าสู่ชั้น ป.6 ส่วนพยัคฆ์เองก็ขึ้น ม.6 

1.98 นี่กูส่งคนไปเรียนหรือส่งควายไปเรียนกันแน่วะเนี่ย ไอ้พยัคฆ์ !” เหมราชพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเดือดดาล ในมือถือใบเกรดของลูกชายด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์

“โธ่ป๋า…พูดเกินไปหรือเปล่า นี่ถือว่าดีกว่าปีที่แล้วนะเนี่ย ได้ตั้งเกือบ 2 แน่ะ ปีที่แล้วเกือบ 1 นะ” คนพูดไม่ได้แสดงสีหน้าสลดแต่อย่างใดที่ถูกด่า เขาทำเพียงเดินไปนั่งข้าง ๆ น้องสาวตัวน้อยที่กำลังกินขนมด้วยท่าทางมีความสุข

“มึงยังมีหน้ามาพูดอีก มึงดูของน้องนี่...” เหมราชพูดพลางหยิบใบเกรดอีกใบขึ้นมาจ่อตรงหน้าลูกชายตัวดีที่ไม่สนใจการเรียนเอาเสียเลย ใบเกรดโชว์ตัวเลข 4.00 เต็มหน้าเขา แต่เขาไม่ได้รู้สึกอิจฉาหรืออะไรเลย ซ้ำยังรู้สึกภูมิใจเล็ก ๆ ที่เจ้าตัวน้อยข้าง ๆ ที่เขาเลี้ยงมาก็เก่งไม่น้อยหน้าใครเหมือนกัน

“ก็ดีนี่…เรียนเก่ง ๆ แล้วหาเลี้ยงพี่ด้วยละกันนะ” พูดจบก็ดึงแก้มป่อง ๆ ของเด็กน้อยข้าง ๆ เล่น เด็กน้อยยิ้มตอบเขาหน้าบานโชว์ฟันขาว เขาชอบแกล้งเธอแบบนี้ประจำ ทั้งคู่คอยดูแลกันตลอด 2 ปีที่ผ่านมา ความรู้สึกก่อนหน้านี้ของเขาที่ต่อต้านเด็กคนนี้ เริ่มจางหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ รู้ตัวอีกทีเขาก็ขาดเด็กคนนี้ไม่ได้แล้ว

“ปีนี้ก็ ม.6 แล้ว ถ้ามึงขืนยังทำตัวแบบนี้จะเข้ามหา’ลัยไหนกับเขาได้”

“ป๋ามีเงินก็ยัดใต้โต๊ะไปดิ...”

“ไอ้...”

“หนูเองค่ะป๋า หนูจะช่วยติวให้พี่ยักเองค่ะ” เด็กน้อยยกมือขึ้นท่าทางดูน่ารักน่าชัง เธอพูดแล้วหันหน้ามามองหน้าเด็กหนุ่มที่กำลังโยนองุ่นเขียวเข้าปากอย่างสบายอารมณ์ เขายิ้มตอบแล้วหยิบองุ่นป้อนให้เธอ

 ตั้งแต่เหมราชรับเธอเป็นบุตรบุญธรรม เขาก็ให้เธอเรียกว่าป๋าเหมือนกันกับพยัคฆ์ ซึ่งเธอก็ไม่ขัด ช่วงเวลานี้เจ้าขามีความสุขมาก ทำให้เธอหลงลืมเรื่องที่บิดามารดาตัวเองไปทำงานที่ต่างประเทศ มีครั้งหนึ่งที่เธอเคยถามเหมราชว่าเมื่อไหร่พ่อแม่เธอจะกลับ แต่คำตอบที่ได้ยังคงเป็นแบบเดิมคือไม่มีกำหนด เพราะเหมราชไม่รู้จะโกหกเธอว่าอย่างไร จะบอกความจริงก็กลัวเด็กน้อยเสียใจ หลังจากนั้นเธอก็ไม่เคยถามเขาอีกเลย อาจจะด้วยความเป็นเด็กที่ทำให้ดูไม่เป็นทุกข์เป็นร้อนเท่ากับผู้ใหญ่เวลาเจอเรื่องร้าย ๆ สักเท่าไร ก็นับว่าดีที่เธอสามารถเริ่มต้นใหม่ที่นี่ได้อย่างมีความสุข

เหมราชถอนหายใจ เด็กหนอเด็กน้อย เขาไม่น่าให้มันเลี้ยงหนูเจ้าขาเลย คนเสเพลอย่างมัน กลัวแต่จะทำหลานสาวคนนี้ของเขาเสียคนไปอีก เขาได้แต่คิดกังวลในใจ

“เอาเถอะ…ถ้าปีนี้มึงทำเกรดไม่ถึง 3.00 กูจะให้มึงออกจากโรงเรียนมาช่วยกูทำงาน ไม่ต้องเรียนมันแล้ว...” เหมราชยื่นคำขาด

แล้วถ้าผมทำได้ล่ะ ป๋าจะให้อะไร” พยัคฆ์ถามกลับ

“ถ้ามึงทำได้…มึงอยากได้อะไรกูจะให้”

“พูดแล้วน้า…จะมากลับคำมันไม่ดีนะป๋า เด็ก ๆ ดูอยู่น้า”

“เออ ๆ กูรู้ ตกลงจะเอาอะไร”

“ขอคิดดูก่อนละกัน…ของแบบนี้ต้องใช้เวลา”

“เออ…อย่าขออะไรที่ทำกูปวดหัวละกัน”

“คร้าบบบบ”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พยัคฆ์เจ้าขา   ตอนที่ 39 ไอ้ 3 แสบ 2/2 จบ

    “หยุดร้องไห้แล้วฟังแม่…ที่แม่ตีเพราะต้องการให้ลูกรู้ ว่าการโกหกมันไม่ใช่เรื่องดี แล้วยิ่งโกหกปู่ให้ต้องเกิดเหตุการณ์แบบนี้แล้ว ลูกเองก็ยังเล่นสนุกสนานบนความทุกข์ของคนอื่นได้ยังไง พร้อมพบ ไม่ว่าใครชวนทำอะไรไม่ดี หนูก็ต้องปฏิเสธไม่ใช่เข้าร่วม แถมยังเป็นคนคิดให้คนอื่น ๆ โกหกปู่อีก และอีกอย่าง เมื่อทำผิดแล้วก็ต้องยอมรับผิดของตัวเอง ไม่ใช่โบ้ยความผิดให้พี่เขา มันไม่ดีเลยนะลูก ส่วนพายุ ลูกเป็นพี่คนโต ต้องคอยดูแล ปกป้องน้อง ๆ เป็นตัวอย่างที่ดีของน้อง ๆ สิลูก ไม่ใช่พาน้องไปเล่นพิเรนทร์แบบนี้ พวกลูกเป็นพี่น้องกัน ต้องรักกันไว้ อย่าทะเลาะเบาะแว้งกัน เพราะเมื่อเกิดอะไรขึ้น ก็มีแต่พวกเราพี่น้องเท่านั้นที่จะช่วยเหลือกันและกัน เข้าใจที่แม่พูดไหม ?” เด็กน้อยทั้งหลายพยักหน้าเข้าใจพลางก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นไปด้วย“เอาละ ๆ เข้าใจแล้วก็ดี ปู่เองก็ไม่ได้อยากให้ทำโทษหลาน ๆ หรอก เพียงแต่แค่เป็นห่วงก็เท่านั้นเอง” “ไม่ได้หรอกค่ะพ่อ เดี๋ยวแกจะเคยตัว โตขึ้นเป็นแบบพี่ยักทำไงล่ะคะ” หญิงสาวพูดทำเอาคนโดนพาดพิงหันขวับ เขาไปเกี่ยวไรด้วยว้า !“มาหลาน ๆ มาหาปู่มา เดี๋ยวเราไปอาบน้ำล้างตัวกัน เดี๋ยวปู่เอาสระลมยางให้เล่น”

  • พยัคฆ์เจ้าขา   ตอนที่ 38 ไอ้ 3 แสบ 1/2

    8 ปีต่อมา…“แยกขาหน่อยสิจ๊ะเมียจ๋า” ชายหนุ่มสั่งขณะที่เขากำลังดันแก่นกายอันใหญ่โตเข้าไปในกายเนื้อหญิงสาวที่นอนหงายอยู่ด้านล่าง หญิงสาวว่าง่ายยอมทำตามโดยไม่อิดออด เสียงเร่งเร้าของเธอทำให้ความเร่าร้อนก่อตัวขึ้นภายในกายเขา ทันทีที่สอดเข้าไป…ความใหญ่โตทำให้หญิงสาวร้องครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่“ร้องดัง ๆ เลยค่ะที่รัก วันนี้ลูกไม่อยู่ บ้านนี้เป็นของเราแล้ว ร้องดัง ๆ สิคะ !” ชายหนุ่มบอก มือของยังเขากอบกุมที่เนินเนื้อของเมียสาวที่นอนครางกระเส่าอย่างได้อารมณ์ “ที่รัก…ขา…หนู…สะ...เสียวมากเลย” “อย่างนั้นแหละจ้ะยาหยี” ชายหนุ่มเร่งเครื่องความเร็วเดินหน้าเต็มกำลัง นานหลายเดือนแล้วที่เขาไม่ได้จัดเมียตัวเอง ตั้งแต่มีลูก...เมียก็เริ่มสนใจแต่ลูก ซึ่งลูกก็มีแต่ผู้ชาย เขาที่อยากมีลูกผู้หญิงก็พยายามหาเวลาเพื่อที่จะผลิตให้ได้สักคน แต่ก็เจอมารผจญ มารที่ว่าก็คือ ลูก ๆ ของเขาเอง ทุกครั้งที่เขาจะทำเรื่องอย่างว่า ก็เหมือนไอ้ 3 หน่อมันจะรู้ทุกครั้ง ครั้งนี้พ่อเขากลับมา ก็ได้โอกาสฝากลูก ๆ ไว้กับพ่อชั่วคราว ส่วนเขาเองก็จะได้มีเวลาปั๊มลูกสาวสักที...แต่ไม่ทันจะได้เสร็จสม…เสียงเรียกจากด้านนอกก็ดังขึ้น“ไอ้ย้ากกก…ม

  • พยัคฆ์เจ้าขา   ตอนที่ 37 ความจริงอีกอย่าง 2/2

    @งานวัดประจำปีวันนี้เป็นวันลอยกระทง พยัคฆ์พาแฟนสาวไปเที่ยวงานประจำปีที่วัดแถวบ้าน เมื่อก่อนตอนเด็ก ๆ เขาและเธอก็พากันไปงานวัดบ่อย ๆ ชายหนุ่มพาแฟนสาวเดินเที่ยวภายในงาน บรรยากาศค่อนข้างครึกครื้น แสงไฟจากร้านค้าต่าง ๆ หรือซุ้มขายของต่างก็ติดไฟเรียกผู้คนกันระนาว เสียงเพลงบรรเลงอย่างอื้ออึง ซุ้มการละเล่นต่าง ๆ มีคนมุงล้อมเล่นกันอย่างสนุกสนาน ผู้คนต่างหลั่งไหลกันมาจากทั่วทุกที่ ทั้งเด็กเล็ก ผู้ใหญ่ วัยรุ่น หรือแม้แต่คนเฒ่าคนแก่ก็มาร่วมงานวัดครั้งนี้ด้วย เพราะมีซุ้มให้ทำบุญอยู่ตรงมุมโบสถ์ของวัด ทั้ง 2 คนเดินมาเรื่อยก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าร้านขนมสายไหม “อยากกินเหรอคะ ?” ชายหนุ่มถามแฟนสาวตรงหน้า หญิงสาวระบายยิ้มหวาน พยักหน้าหงึก ๆ เป็นการให้คำตอบ เขาซื้อให้เธอ 1 ไม้ใหญ่สีชมพูฟูฟ่อง หญิงสาวกัดลงคำหนึ่งก็หลับตาปี๋ รสชาติความหวานแล่นถึงโสตประสาท “ขอพี่ชิมมั่ง” หญิงสาวกำลังจะยื่นสายไหมในมือให้แฟนหนุ่มชิม แต่เขากลับเอาหน้าเข้ามาใกล้แล้วตวัดลิ้นเลียที่ริมฝีปากเธอหน้าตาเฉย ทำเอาเจ้าตัวตกใจฟาดมือเล็ก ๆ ไปที่อกเขาอย่างจัง“พี่ยัก ! อายคนเขา”“อายทำไมคะ เขาจะได้รู้ว่าหนูมากับแฟนไง”“แค่ใส่เสื้อคู่เขาก็รู

  • พยัคฆ์เจ้าขา   ตอนที่ 36 ความจริงอีกอย่าง 1/2

    @บ้านเหมราช“หนูไม่ต้องไปหรอกค่ะ อยู่นี่แหละเดี๋ยวพี่ก็กลับมาแล้ว” พยัคฆ์พูด ก่อนจะเตรียมตัวออกไปทำบุญครบรอบวันตายของแม่เขา“ทุกครั้งเลย วันครบรอบวันตายแม่พี่ทีไรหนูไม่เคยได้ไปเลย ทำไมเหรอคะ กลัวหนูไปรู้อะไรเข้าเหรอ ?” หญิงสาวเอียงคอถามอย่างทะเล้น“เปล่าซะหน่อย ก็เห็นว่าต้องไปดูไร่ชาไม่ใช่หรือไง พี่ไปเดี๋ยวเดียวเอง”“หนูก็อยากทำบุญให้แม่พี่บ้างนี่คะ ตอนเด็ก ๆ ก็ยังไปได้เลย ทำไมตอนนี้ถึงไปไม่ได้แล้วล่ะคะ” “ไปแล้วห้ามซนนะ ถ้าพี่ไม่ให้ไปตรงไหนก็ห้ามไปล่ะ เข้าใจไหมคะ ?” “เข้าใจค่า…พี่ย้ากกก” หญิงสาวเขย่งปลายเท้าจุมพิตเบา ๆ ที่แก้มแฟนหนุ่ม เขายิ้มมองสาวน้อยตรงหน้าด้วยท่าทีมีความสุขล้น จากนั้นทั้ง 2 คนก็ออกเดินทางไปยังวัดแถวบ้าน @วัดหลังจากถวายสังฆทาน สวดมนต์ นำอาหารและเครื่องดื่มมาถวายพระสงฆ์เรียบร้อยแล้ว เหมราชก็นำพยัคฆ์และเจ้าขาไปที่อัฐิของ ‘ลลิน’ หรือแม่ของพยัคฆ์ เพื่อจุดธูปเทียนและวางดอกไม้ที่หน้ารูป“ป๋า ผมขอถามอะไรหน่อยสิ” พยัคฆ์พูดขึ้นหลังจุดธูปเทียนและวางดอกไม้เรียบร้อยแล้ว “ถามอะไร ?”“แม่ไม่ได้ป่วยตายใช่ไหมป๋า”“ใครบอกเอ็ง”“ไม่มีใครบอก แต่ผมรู้สึกได้ว่ามันต้องมีอะไรมากกว่าน

  • พยัคฆ์เจ้าขา   ตอนที่ 35 ความจริง 2/2

    หลังจากที่ฟังผู้เป็นพ่อพูด เรื่องราวที่อัศวเคยเข้าใจกับที่พ่อเล่า มันทำให้เขาหยุดชะงักราวกับทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกหยุดหมุนไปโดยปริยาย เขาเข้าใจผิดมาตลอดว่าแม่ทิ้งเขาไปเพราะมีชู้ และไม่ยอมรับเขาไปเพราะรังเกียจเขา ที่แท้เป็นเพราะพ่อแท้ ๆ ของเขาเองต่างหากที่ทำผิดต่อแม่ พ่อทิ้งแม่ไปแต่งงานใหม่ นี่มันเรื่องอะไรกัน ! ทำไมเขาต้องมารับรู้อะไรแบบนี้ตอนนี้ด้วย ! เขารู้สึกดีใจที่แม่ไม่ได้คิดจะทิ้งเขา แต่กลับต้องมาเสียใจเพราะคนที่ทิ้งแม่ไปก็คือพ่อเขาเอง “ทำไมพ่อทำแบบนี้ ทำไมถึงทิ้งแม่ไป ทำไมถึงต้องมาพรากแม่ไปจากผม” ชายหนุ่มร้องไห้กอดหญิงสาวตรงหน้าด้วยความอาลัยและคิดถึงผู้เป็นแม่ที่เขารักมากที่สุด“พ่อขอโทษลูก พ่อขอโทษ อภัยให้พ่อด้วย พ่อเองก็เสียใจ และจมอยู่กับมันมามากพอควรกับเรื่องนี้ พ่อขอรับผิดทุกอย่างไว้เอง แกปล่อยน้องเขาลงมาเถอะนะ ถือว่าพ่อขอ” อดิสรเอ่ยปลอบลูกชายปล่อยเธอ ปล่อยเธอไป…ทำไมเขาถึงไม่มีความรู้สึกอยากจะปล่อยหญิงสาวในอ้อมกอดคนนี้ให้ออกจากอ้อมแขนเลย ราวกับว่าเธอคนนี้เป็นของเขามานานแล้ว“ผมปล่อยไม่ได้พ่อ” เพราะเขารักเธอเข้าแล้วจริง ๆ ความจริงรักตั้งแต่เจอหน้าเธอครั้งแรกเลยด้วยซ้ำ หญิงส

  • พยัคฆ์เจ้าขา   ตอนที่ 34 ความจริง 1/2

    “จะดีเหรอวะ...มึงเดี้ยงซะขนาดนี้...ยังจะมาดวลอะไร” อัศวมองน้องชายต่างพ่อตรงหน้าราวกับเป็นขยะชิ้นหนึ่ง“กูไหว...ถ้ามึงแพ้กู…มึงต้องปล่อยเจ้าขาไป” พยัคฆ์ตอบ เขาพยายามจะรวบรวมสติและกำลังกายของตัวเองให้ลุกขึ้นสู้อีกครั้ง แม้ร่างกายตอนนี้จะไม่อำนวยก็ตาม แต่ใจเขาเชื่ออย่างสุดใจว่าสามารถทำได้ เขาต้องยื้อมันไว้ระหว่างที่พ่อกำลังมา“เฮอะ…สภาพอย่างมึงยังมีหน้ามาต่อรองกูอีก”“หรือมึงกลัวแพ้ ?”“ปากดี...อยากตายก็มาเถอะ กูจะสงเคราะห์ให้” อัศวทิ้งปืนในมือ สาวเท้าเข้าไปปล่อยหมัดหนัก ๆ ปะทะที่ใบหน้าคมคายของผู้เป็นน้อง ความเจ็บปวดพลุ่งพล่านเข้าไปยังโสตประสาทของชายหนุ่มที่นอนกองอยู่บนพื้น“พี่ยัก !! อย่าทำอะไรเขานะ” หญิงสาวที่ซ่อนอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ตะโกนเสียงดังออกมา “ออกมาแล้วเหรอคนสวย” อัศวหันมองเธอ…เขาจับจ้องอยู่ที่ดวงหน้าสะสวยราวกับตุ๊กตามีชีวิตของเธอ “เจ้าอย่าออกมา…กลับไปที่เดิม !!” ชายหนุ่มพยายามลุกขึ้น เขาอาศัยจังหวะที่อัศวมองแฟนสาวของเขา จัดการเตะเข้าที่ขาตามด้วยการพุ่งหมัดปะทะที่ใบหน้าผู้เป็นพี่จนหงายหลังไป อัศวนอนหงายหายใจหอบ เขาถุยเลือดลงบนพื้นและเช็ดเลือดที่มุมปาก ก่อนจะลุกขึ้นแล้วปะทะกันอ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status