ตอนที่ 10 อยากรู้ อยากลอง อยากจีบ

“คุณคงไม่ได้ล้อผมเล่นใช่มั้ย”

          “ไม่ค่ะ เค้กจะล้ออาจารย์เล่นได้ยังไงคะ เรื่องนี้ เค้กจริงจังนะคะ...เอ่อ...เค้กเห็นว่าอาจารย์มีคนมาจีบเยอะมากค่ะ บางที คำสารภาพของเค้ก อาจารย์อาจจะชินแล้วก็ได้ค่ะ”

พูดออกไปแล้ว สารภาพออกไปให้หมด ไม่ต้องอาย ถ้าเธอชอบ ก็ลุยให้เต็มที่ไปเลย ‘ยัยเพื่อนตัวแสบบอกเธอไว้อย่างนั้น’

          “อืม...อาจจะใช่นะ แต่สำหรับคุณ ผมว่ามันต่างออกไป”

‘ถ้าพี่คิณณ์ชอบ พี่ก็ลุยเลยค่ะ อย่ามัวแต่คิดเรื่องผิดถูก จนลืมความสุขของตัวเองนะคะ’ คำพูดของรุ่นน้อง มันยังดังก้องอยู่ในหัวของเขา ถ้าถามเรื่องความรู้สึกตอนนี้ คิณณ์ณภัทรตอบได้เลยว่าชอบ แต่ถ้าถามถึงสภาพร่างกายของเขานั้น มัน ‘พร้อมมาก’ แทบจะอยากจับเธอกดลงให้ไปอยู่ใต้ร่างของเขาเลยทีเดียว

          “...??” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยกับคำพูดของเขา หัวใจของณาลัลน์เต้นไม่เป็นจังหวะ มาปฏิบัติงานวันแรก เธอก็รุกเขาอย่างบ้าระห่ำ ‘ไม่เป็นไร ถ้าเขาปฏิเสธ ก็ถือซะว่าทดสอบความเข้มแข็งของหัวใจตัวเองก็แล้วกัน’ ณาลัลน์แค่ชอบเขา ไม่ได้ถึงขั้นรักเขาจริงๆ ซะหน่อย

          “ผมหมายถึง คุณพิเศษกว่าใครไงครับ...”

คำพูดท้ายประโยคคิณณ์ณภัทรเน้นโทนเสียงให้ดูเข้มขึ้น เป็นครั้งแรกของเขาเลยก็ว่าได้ ที่จริงจังในการสานสัมพันธ์กับหญิงสาว ปกติคิณณ์ณภัทรไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนเลย

          “...!!!” ดวงตากลมโตเบิกออกอย่างตกใจ ณาลัลน์ไม่คิดว่า คำพูดทีเล่นทีจริงของเธอนั้น มันจะไปตรงใจเขา แสดงว่า เขาก็ชอบเธอใช่มั้ย ณาลัลน์ไม่ได้เข้าข้างตัวเองใช่มั้ย เขามักจะมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ และแววตาคู่นั้นมันสื่อออกมาว่า เขาสนใจเธอเช่นกัน

.......................

          และในเวลาต่อมา...

          ร้านไลฟ์สไตล์คาเฟ่...

          “กรี๊ดดดดด!!”

          “เฮ้อ! ไอ้นิริน! แกเบาๆ สิ”

ภัคนันท์รีบยกมือปิดปากเพื่อนทันที เสียงกรีดร้องของเพื่อน ทำให้คนรอบข้างหันมามอง

          “เอ๊า! ก็ฉันดีใจนี่”

          “น้อยๆ หน่อย คนอื่นเขาจะคิดว่าแกเป็นบ้าน่ะสิ”

          “แสดงว่า อาจารย์คิณณ์ เขาก็สนใจแกอยู่ก่อนแล้วสิ เห็นมั้ย...ฉันบอกแกแล้ว ว่าสารภาพไปตรงๆ ถ้าแกมัวทำตามวิธีของไอ้โยนะ ป่านนี้ คงต้องชะเง้อรออย่างไร้จุดหมายแล้วแหละ”

          “แหม...ได้ทีก็ขยี้เลยนะ ฉันก็แค่ห่วงภาพพจน์ของไอ้เค้กแหละ มันจะเกินงาม เราเป็นผู้หญิง จะไปพูดแบบนั้นได้ยังไง”

          “แต่วิธีของแก มันไม่ทันรับประทานนะจ๊ะโย...แกดูวิธีของฉันสิ รู้ผลเร็ว...อุ้ย! ฉันดีใจแทนแกจังเลยเค้ก แล้วหลังจากนั้น อาจารย์เขาพูดอะไรต่ออีก ไหนเล่ามาให้จบ”

          “เขาก็ถามฉัน...ว่า...เอ่อ...เขินอ่ะแก”

ใบหน้าเนียนร้อนผ่าว เมื่อนึกถึงคำพูดที่เขาพูดออกมากับเธอ ใครจะคิด ว่ามาดนิ่ง เคร่งขรึมอย่างเขา จะพูดอะไรแบบนี้

          “ว่าอะไร รีบพูดมาสิ แกจะมาเขินอะไรกับพวกฉัน”

          “อาจารย์เขาถามว่า งั้น...ฉันอยากเป็นแฟนกับเขามั้ย?”

          “กรี๊ด! / ว้าย!”

เสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

          “ไอ้โย! แกจะกรี๊ดทำไม? ไหนบอกไม่งามไงเล่า”

          “เอ๊า! ก็ฉันตกใจกับคำพูดของอาจารย์ไง ตื่นเต้นแทนไอ้เค้กมัน...ไม่คิดว่า อาจารย์คิณณ์ผู้เคร่งขรึม จะกล้าพูดอะไรแบบนี้ไง งั้น...แสดงว่า เรื่องที่เขาพูดกัน ก็น่าจะจริงนะ อาจารย์คิณณ์กำลังหาเหยื่อรายใหม่เพื่อมา สนอง Need ตัวเองหรือเปล่านะ”

          “แกบ้าหรือเปล่าโย...แกนี่มันมองอาจารย์ในแง่ร้ายตลอดเลยนะ เหยื่อรายใหม่อะไร”

          “ก็...คนเขาเล่ากันไง แกไม่กลัวเหรอเค้ก”

          “แกอย่าไปฟังไอ้โยนะเค้ก ฉันว่าไอ้โยมันเสพข่าว เฟค นิวส์" (Fake News) เกินไป โอกาสมาถึงแล้ว แกรีบคว้าไว้ก่อนเลย เออ...ว่าแต่แก ตอบอาจารย์เขาไปว่าไงเหรอ”

          “ฉันก็...ตอบตกลงน่ะสิ”

          “อุ้ย! เริ่ดอ่ะ...”

          “ตกลงแกจะคบกับอาจารย์เค้าจริงๆ เหรอเค้ก ฉันว่าลองคิดดูก่อนดีมั้ย”

          “No! อย่าไปเชื่อไอ้โยมันนะ แกลุยเลยเค้ก เชื่อฉันนี่ ถ้าแกชอบอาจารย์คิณณ์ขนาดนี้ แกทำตามใจของแกดีกว่า ฉันว่าลองเลย จะได้รู้กันซะที ว่าอาจารย์คิณณ์เป็นอย่างที่คนอื่นพูดกันหรือเปล่า”

          “ยังไงเหรอนิริน...ตอนนี้ฉันตกลงคบกับอาจารย์ไปแล้ว และวันเสาร์นี้ อาจารย์ก็ชวนฉันไปเที่ยวเชียงใหม่ด้วย แต่ว่าฉันยังไม่ตกลงนะ จะมาถามความคิดเห็นแกสองคนก่อน”

          “ไปเลย!” / “อย่าพึ่งไป!”

          “ตกลง ฉันจะเชื่อใครดีเนี่ย”

          “เชื่อฉันนี่แหละเค้ก แกไม่ต้องเชื่อไอ้โยหรอก”

          “ฉันว่ามันเร็วไปมั้ย อาจารย์คิณณ์ชวนแกไปสองต่อสองแบบนี้ เขาต้องคิดไม่ดีกับแกแน่ๆ เลย แกลองคิดดูสิ”

          “ก็ถ้าไอ้เค้กมันอยากลอง ก็ไม่เห็นจะต้องคิดมากอะไรเลยนี่ ครั้งแรกกับคนที่ชอบ ฉันว่า มันก็โอเคนะ”

          “ครั้งแรกของไอ้เค้ก กับอาจารย์คิณณ์เนี่ยนะ ฉันว่า ลองคบกันไปสักพักไม่ดีกว่าเหรอ บางที แกอาจจะแค่หลงอาจารย์เขาก็ได้นะเค้ก และถ้าแกเสียไปแล้ว แกไม่สามารถเอามันกลับคืนมาได้อีกแล้วนะ”

          “...” ณาลัลน์ชอบเขา เธอตรงไปตรงมากับเขา ส่วนหนึ่งณาลัลน์ก็อยากรู้อยากลอง ‘เซ็กส์’ คือสิ่งที่เธออยากรู้มากที่สุด ถ้าเธอกับเขาได้มีอะไรกัน มันจะดีมั้ยนะ

          “ถ้าเป็นฉันนะ ฉันตอบตกลงไปเลย อยากลอง ก็ต้องลุย ไม่เห็นจะต้องคิดมากอะไร สมัยนี้ เรื่องความบริสุทธิ์อะไรนั่น ไม่มีใครเขาสนใจกันหรอก อีกอย่าง ก่อนแกไป ก็เตรียมยาคุมฉุกเฉินไปสิ ไม่แน่นะ แกอาจจะชอบก็ได้ กลับมาเล่าให้เพื่อนฟังด้วยนะ ว่ามีเซ็กส์มันเป็นยังไง...อร๊ายย์! ฉันก็อยากรู้อ่ะ”

          “ก็ถ้าแกอยากรู้ ทำไมแกไม่ไปลองเองล่ะนิริน”

          “ฉันยังหาผู้ชายที่ใช่ยังไม่เจอ ไม่อย่างนั้น ฉันลองไปนานแล้วย่ะ”

          “ขนาดแก ยังหาผู้ชายที่ใช่ แล้วไอ้เค้กล่ะ มันต้องหาคนที่ใช่ก่อนมั้ย ระหว่างอาจารย์คิณณ์กับไอ้เค้ก ก็พึ่งจะตกลงคบกันวันนี้ และอีก 4 วัน ก็จะไปมีอะไรกันเนี่ยนะ ฉันว่า มันเร็วไปอ่ะ”

          “งั้น ให้ไอ้เค้กตัดสินใจดีกว่า แกว่ายังไงเค้ก...จะ Say yes หรือจะปฏิเสธเลือกมาเลย”

          “ฉันแนะนำ ให้แกคิดถึงแม่กับยายของแกด้วยนะเค้ก ถ้าท่านสองคน รู้ว่าแกเป็นแบบนี้ ท่านจะคิดยังไง”

          “คำตอบของแม่กับยายฉันน่ะเหรอ? ท่านสองคน ก็สนับสนุนฉันน่ะสิ ทุกวันนี้ แม่กับยายจะให้ฉันเลิกเรียน ออกไปแต่งงานมีหลานมีเหลนให้ท่านทั้งสองให้เชยชม...แม่กับยายฉัน คือหนึ่งในล้านของจักรวาลที่มีความคิดที่แปลกประหลาดที่สุดเลยแหละแกรู้มั้ย”

          “เอ้า...เป็นงั้นไป”

          “มีแต่แกนี่แหละโย ที่โบราณเต่าล้านปี แกมันเป็นพวกอนุรักษ์นิยม โลกไปถึงไหนกันแล้ว และอีกอย่าง เรามันเป็นพวก Gen z นะ ความคิดล้าสมัยแบบแก พับเก็บไปเถอะ”

          “เออ...งั้น แกก็ตอบตกลงอาจารย์เขาไปเลยเค้ก และครั้งแรกของแก กลับมาเล่าให้พวกฉันฟังบ้างก็แล้วกัน”

          “นั่นแน่...แกก็อยากจะรู้ อยากจะลองเหมือนกันใช่มั้ยล่ะโย...ดูในหนังในซีรี่ส์มันไม่ได้อรรถรส ต้องเจอของจริงใช่มั้ย”

          “บ้าดิ แกนี่เกินไปแล้วนะนิริน”

          ^_<>^

………………………