FAZER LOGIN“คุณคงไม่ได้ล้อผมเล่นใช่มั้ย”
“ไม่ค่ะ เค้กจะล้ออาจารย์เล่นได้ยังไงคะ เรื่องนี้ เค้กจริงจังนะคะ...เอ่อ...เค้กเห็นว่าอาจารย์มีคนมาจีบเยอะมากค่ะ บางที คำสารภาพของเค้ก อาจารย์อาจจะชินแล้วก็ได้ค่ะ”
พูดออกไปแล้ว สารภาพออกไปให้หมด ไม่ต้องอาย ถ้าเธอชอบ ก็ลุยให้เต็มที่ไปเลย ‘ยัยเพื่อนตัวแสบบอกเธอไว้อย่างนั้น’
“อืม...อาจจะใช่นะ แต่สำหรับคุณ ผมว่ามันต่างออกไป”
‘ถ้าพี่คิณณ์ชอบ พี่ก็ลุยเลยค่ะ อย่ามัวแต่คิดเรื่องผิดถูก จนลืมความสุขของตัวเองนะคะ’ คำพูดของรุ่นน้อง มันยังดังก้องอยู่ในหัวของเขา ถ้าถามเรื่องความรู้สึกตอนนี้ คิณณ์ณภัทรตอบได้เลยว่าชอบ แต่ถ้าถามถึงสภาพร่างกายของเขานั้น มัน ‘พร้อมมาก’ แทบจะอยากจับเธอกดลงให้ไปอยู่ใต้ร่างของเขาเลยทีเดียว
“...??” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยกับคำพูดของเขา หัวใจของณาลัลน์เต้นไม่เป็นจังหวะ มาปฏิบัติงานวันแรก เธอก็รุกเขาอย่างบ้าระห่ำ ‘ไม่เป็นไร ถ้าเขาปฏิเสธ ก็ถือซะว่าทดสอบความเข้มแข็งของหัวใจตัวเองก็แล้วกัน’ ณาลัลน์แค่ชอบเขา ไม่ได้ถึงขั้นรักเขาจริงๆ ซะหน่อย
“ผมหมายถึง คุณพิเศษกว่าใครไงครับ...”
คำพูดท้ายประโยคคิณณ์ณภัทรเน้นโทนเสียงให้ดูเข้มขึ้น เป็นครั้งแรกของเขาเลยก็ว่าได้ ที่จริงจังในการสานสัมพันธ์กับหญิงสาว ปกติคิณณ์ณภัทรไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนเลย
“...!!!” ดวงตากลมโตเบิกออกอย่างตกใจ ณาลัลน์ไม่คิดว่า คำพูดทีเล่นทีจริงของเธอนั้น มันจะไปตรงใจเขา แสดงว่า เขาก็ชอบเธอใช่มั้ย ณาลัลน์ไม่ได้เข้าข้างตัวเองใช่มั้ย เขามักจะมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ และแววตาคู่นั้นมันสื่อออกมาว่า เขาสนใจเธอเช่นกัน
.......................
และในเวลาต่อมา...
ร้านไลฟ์สไตล์คาเฟ่...
“กรี๊ดดดดด!!”
“เฮ้อ! ไอ้นิริน! แกเบาๆ สิ”
ภัคนันท์รีบยกมือปิดปากเพื่อนทันที เสียงกรีดร้องของเพื่อน ทำให้คนรอบข้างหันมามอง
“เอ๊า! ก็ฉันดีใจนี่”
“น้อยๆ หน่อย คนอื่นเขาจะคิดว่าแกเป็นบ้าน่ะสิ”
“แสดงว่า อาจารย์คิณณ์ เขาก็สนใจแกอยู่ก่อนแล้วสิ เห็นมั้ย...ฉันบอกแกแล้ว ว่าสารภาพไปตรงๆ ถ้าแกมัวทำตามวิธีของไอ้โยนะ ป่านนี้ คงต้องชะเง้อรออย่างไร้จุดหมายแล้วแหละ”
“แหม...ได้ทีก็ขยี้เลยนะ ฉันก็แค่ห่วงภาพพจน์ของไอ้เค้กแหละ มันจะเกินงาม เราเป็นผู้หญิง จะไปพูดแบบนั้นได้ยังไง”
“แต่วิธีของแก มันไม่ทันรับประทานนะจ๊ะโย...แกดูวิธีของฉันสิ รู้ผลเร็ว...อุ้ย! ฉันดีใจแทนแกจังเลยเค้ก แล้วหลังจากนั้น อาจารย์เขาพูดอะไรต่ออีก ไหนเล่ามาให้จบ”
“เขาก็ถามฉัน...ว่า...เอ่อ...เขินอ่ะแก”
ใบหน้าเนียนร้อนผ่าว เมื่อนึกถึงคำพูดที่เขาพูดออกมากับเธอ ใครจะคิด ว่ามาดนิ่ง เคร่งขรึมอย่างเขา จะพูดอะไรแบบนี้
“ว่าอะไร รีบพูดมาสิ แกจะมาเขินอะไรกับพวกฉัน”
“อาจารย์เขาถามว่า งั้น...ฉันอยากเป็นแฟนกับเขามั้ย?”
“กรี๊ด! / ว้าย!”
เสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
“ไอ้โย! แกจะกรี๊ดทำไม? ไหนบอกไม่งามไงเล่า”
“เอ๊า! ก็ฉันตกใจกับคำพูดของอาจารย์ไง ตื่นเต้นแทนไอ้เค้กมัน...ไม่คิดว่า อาจารย์คิณณ์ผู้เคร่งขรึม จะกล้าพูดอะไรแบบนี้ไง งั้น...แสดงว่า เรื่องที่เขาพูดกัน ก็น่าจะจริงนะ อาจารย์คิณณ์กำลังหาเหยื่อรายใหม่เพื่อมา สนอง Need ตัวเองหรือเปล่านะ”
“แกบ้าหรือเปล่าโย...แกนี่มันมองอาจารย์ในแง่ร้ายตลอดเลยนะ เหยื่อรายใหม่อะไร”
“ก็...คนเขาเล่ากันไง แกไม่กลัวเหรอเค้ก”
“แกอย่าไปฟังไอ้โยนะเค้ก ฉันว่าไอ้โยมันเสพข่าว เฟค นิวส์" (Fake News) เกินไป โอกาสมาถึงแล้ว แกรีบคว้าไว้ก่อนเลย เออ...ว่าแต่แก ตอบอาจารย์เขาไปว่าไงเหรอ”
“ฉันก็...ตอบตกลงน่ะสิ”
“อุ้ย! เริ่ดอ่ะ...”
“ตกลงแกจะคบกับอาจารย์เค้าจริงๆ เหรอเค้ก ฉันว่าลองคิดดูก่อนดีมั้ย”
“No! อย่าไปเชื่อไอ้โยมันนะ แกลุยเลยเค้ก เชื่อฉันนี่ ถ้าแกชอบอาจารย์คิณณ์ขนาดนี้ แกทำตามใจของแกดีกว่า ฉันว่าลองเลย จะได้รู้กันซะที ว่าอาจารย์คิณณ์เป็นอย่างที่คนอื่นพูดกันหรือเปล่า”
“ยังไงเหรอนิริน...ตอนนี้ฉันตกลงคบกับอาจารย์ไปแล้ว และวันเสาร์นี้ อาจารย์ก็ชวนฉันไปเที่ยวเชียงใหม่ด้วย แต่ว่าฉันยังไม่ตกลงนะ จะมาถามความคิดเห็นแกสองคนก่อน”
“ไปเลย!” / “อย่าพึ่งไป!”
“ตกลง ฉันจะเชื่อใครดีเนี่ย”
“เชื่อฉันนี่แหละเค้ก แกไม่ต้องเชื่อไอ้โยหรอก”
“ฉันว่ามันเร็วไปมั้ย อาจารย์คิณณ์ชวนแกไปสองต่อสองแบบนี้ เขาต้องคิดไม่ดีกับแกแน่ๆ เลย แกลองคิดดูสิ”
“ก็ถ้าไอ้เค้กมันอยากลอง ก็ไม่เห็นจะต้องคิดมากอะไรเลยนี่ ครั้งแรกกับคนที่ชอบ ฉันว่า มันก็โอเคนะ”
“ครั้งแรกของไอ้เค้ก กับอาจารย์คิณณ์เนี่ยนะ ฉันว่า ลองคบกันไปสักพักไม่ดีกว่าเหรอ บางที แกอาจจะแค่หลงอาจารย์เขาก็ได้นะเค้ก และถ้าแกเสียไปแล้ว แกไม่สามารถเอามันกลับคืนมาได้อีกแล้วนะ”
“...” ณาลัลน์ชอบเขา เธอตรงไปตรงมากับเขา ส่วนหนึ่งณาลัลน์ก็อยากรู้อยากลอง ‘เซ็กส์’ คือสิ่งที่เธออยากรู้มากที่สุด ถ้าเธอกับเขาได้มีอะไรกัน มันจะดีมั้ยนะ
“ถ้าเป็นฉันนะ ฉันตอบตกลงไปเลย อยากลอง ก็ต้องลุย ไม่เห็นจะต้องคิดมากอะไร สมัยนี้ เรื่องความบริสุทธิ์อะไรนั่น ไม่มีใครเขาสนใจกันหรอก อีกอย่าง ก่อนแกไป ก็เตรียมยาคุมฉุกเฉินไปสิ ไม่แน่นะ แกอาจจะชอบก็ได้ กลับมาเล่าให้เพื่อนฟังด้วยนะ ว่ามีเซ็กส์มันเป็นยังไง...อร๊ายย์! ฉันก็อยากรู้อ่ะ”
“ก็ถ้าแกอยากรู้ ทำไมแกไม่ไปลองเองล่ะนิริน”
“ฉันยังหาผู้ชายที่ใช่ยังไม่เจอ ไม่อย่างนั้น ฉันลองไปนานแล้วย่ะ”
“ขนาดแก ยังหาผู้ชายที่ใช่ แล้วไอ้เค้กล่ะ มันต้องหาคนที่ใช่ก่อนมั้ย ระหว่างอาจารย์คิณณ์กับไอ้เค้ก ก็พึ่งจะตกลงคบกันวันนี้ และอีก 4 วัน ก็จะไปมีอะไรกันเนี่ยนะ ฉันว่า มันเร็วไปอ่ะ”
“งั้น ให้ไอ้เค้กตัดสินใจดีกว่า แกว่ายังไงเค้ก...จะ Say yes หรือจะปฏิเสธเลือกมาเลย”
“ฉันแนะนำ ให้แกคิดถึงแม่กับยายของแกด้วยนะเค้ก ถ้าท่านสองคน รู้ว่าแกเป็นแบบนี้ ท่านจะคิดยังไง”
“คำตอบของแม่กับยายฉันน่ะเหรอ? ท่านสองคน ก็สนับสนุนฉันน่ะสิ ทุกวันนี้ แม่กับยายจะให้ฉันเลิกเรียน ออกไปแต่งงานมีหลานมีเหลนให้ท่านทั้งสองให้เชยชม...แม่กับยายฉัน คือหนึ่งในล้านของจักรวาลที่มีความคิดที่แปลกประหลาดที่สุดเลยแหละแกรู้มั้ย”
“เอ้า...เป็นงั้นไป”
“มีแต่แกนี่แหละโย ที่โบราณเต่าล้านปี แกมันเป็นพวกอนุรักษ์นิยม โลกไปถึงไหนกันแล้ว และอีกอย่าง เรามันเป็นพวก Gen z นะ ความคิดล้าสมัยแบบแก พับเก็บไปเถอะ”
“เออ...งั้น แกก็ตอบตกลงอาจารย์เขาไปเลยเค้ก และครั้งแรกของแก กลับมาเล่าให้พวกฉันฟังบ้างก็แล้วกัน”
“นั่นแน่...แกก็อยากจะรู้ อยากจะลองเหมือนกันใช่มั้ยล่ะโย...ดูในหนังในซีรี่ส์มันไม่ได้อรรถรส ต้องเจอของจริงใช่มั้ย”
“บ้าดิ แกนี่เกินไปแล้วนะนิริน”
^<>^
………………………
เวลา 21.30 น.ร้าน Harvest Moon...เชียงใหม่บริเวณรอบๆ ภายในภัตตาคารสุดหรูระดับวีไอพีนั้น ถูกตกแต่งด้วยโทนสีเข้ม ผนังไม้ขัดเงาตัดกับแสงไฟสีอำพันที่สาดลงมาอย่างนุ่มนวล โต๊ะอาหารปูด้วยผ้าขาวสะอาด เครื่องแก้วคริสตัลสะท้อนแสงระยิบระยับ เสียงดนตรีคลอเบา ๆ แทรกอยู่ในความเงียบหรู ช่วยขับให้บรรยากาศยามค่ำคืนดูเป็นส่วนตัวราวกับโลกภายนอกถูกตัดขาดไป...“พรุ่งนี้ อาจารย์วางโปรแกรมไปเที่ยวที่ไหนต่อคะ”หลังจากที่เธอกับเขาบินตรงมาถึงเชียงใหม่ เขาก็เช่ารถพาเธอเที่ยวทั้งวัน และตบท้ายด้วยดินเนอร์สุดหรู ราวกับว่าเขาได้เนรมิตทุกอย่างไว้เพื่อณาลัลน์โดยเฉพาะ“คุณอยากไปไหนเป็นพิเศษมั้ย”คิณณ์ณภัทรถามกลับ เขานั่งเอนหลังบนเก้าอี้หนัง มือยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบ ของเหลวสีอำพันไหลผ่านลำคออย่างช้าๆ แววตาคมเริ่มพร่าเล็กน้อยจากฤทธิ์แอลกอฮอร์ แต่สายตานั้นยังจับจ้องไปที่ใบหน้างามไม่วางตา ริมฝีปากที่มักนิ่งขรึมเริ่มคลี่ยิ้มบาง ๆ คล้ายกำลังต่อสู้กับบางสิ่งในใจ“เปล่าค่ะ เค้กแล้วแต่อาจารย์เลยค่ะ อาจารย์พาเค้กไปไหน เค้กก็ไปทั้งนั้นแหละค่ะ”“คุณบอกผมว่า ให้พูดเป็นกันเอง ทำไมคุณถึงได้เฝ้าแต่เรียกผมว่าอาจารย์ตลอดเลย”เพราะคำว่า
เช้าวันเสาร์ @บ้านหลังใหญ่สไตล์โมเดิร์น... “เดี๋ยวแม่ไปส่งเค้กที่สนามบินนะ ไม่ต้องเรียกแท็กซี่หรอก แม่ว่างพอดี”จุดประสงค์ของณฤดีคือ อยากเห็นหน้าว่าที่ลูกเขยของเธอ เมื่อวันก่อนลูกสาวสุดที่รักของเธอ เล่าเรื่องอาจารย์หมอสุดหล่อที่ลูกสาวปลื้มให้เธอฟัง ณฤดีก็เลยอยากจะเห็นหน้าตาและตัวจริง ว่าจะเป็นอย่างไร “ไหนแม่บอกว่าไม่ว่างไงคะ” “เออ...ตอนนี้แม่ว่างแล้ว...ทำไม? กลัวแม่จะเห็นหนุ่มหล่อหวานใจของเราหรือไง” “เปล่าค่ะแม่” “ความจริงให้พ่อหนุ่มนั่นมารับหลานที่บ้านเราก็ได้นะ ยายอยากจะเห็นหน้าค่าตาเหมือนกัน” “อะไรกันคะยาย เค้กพึ่งจะตกลงคบกับเขานะคะ ยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอกค่ะ” “ไปเที่ยวเชียงใหม่สองคนเนี่ยนะ จะบอกว่าไม่ถึงขั้นนั้น แม่ว่า โทรบอกให้เขามารับที่บ้านเลย แม่กับยายจะได้เห็นหน้าด้วย จะได้พิจารณากัน ว่าโอเคหรือไม่โอเค เผื่อจะเจอคนไม่ดีไง” “โห่...แม่คะ เขาเป็นอาจารย์หมอสอนมหาวิทยาลัยที่เค้กเรียนอยู่นะคะ แม่กับยายก็ดูรูปไปแล้ว อีกอย่าง เขาก็มีตัวตนค่ะ เป็นเจ้าของโรงพยาบาลที่เค้กไปฝึกปฏิบัติอีก ไม่ต้องห่วงหร
“คุณคงไม่ได้ล้อผมเล่นใช่มั้ย” “ไม่ค่ะ เค้กจะล้ออาจารย์เล่นได้ยังไงคะ เรื่องนี้ เค้กจริงจังนะคะ...เอ่อ...เค้กเห็นว่าอาจารย์มีคนมาจีบเยอะมากค่ะ บางที คำสารภาพของเค้ก อาจารย์อาจจะชินแล้วก็ได้ค่ะ”พูดออกไปแล้ว สารภาพออกไปให้หมด ไม่ต้องอาย ถ้าเธอชอบ ก็ลุยให้เต็มที่ไปเลย ‘ยัยเพื่อนตัวแสบบอกเธอไว้อย่างนั้น’ “อืม...อาจจะใช่นะ แต่สำหรับคุณ ผมว่ามันต่างออกไป”‘ถ้าพี่คิณณ์ชอบ พี่ก็ลุยเลยค่ะ อย่ามัวแต่คิดเรื่องผิดถูก จนลืมความสุขของตัวเองนะคะ’ คำพูดของรุ่นน้อง มันยังดังก้องอยู่ในหัวของเขา ถ้าถามเรื่องความรู้สึกตอนนี้ คิณณ์ณภัทรตอบได้เลยว่าชอบ แต่ถ้าถามถึงสภาพร่างกายของเขานั้น มัน ‘พร้อมมาก’ แทบจะอยากจับเธอกดลงให้ไปอยู่ใต้ร่างของเขาเลยทีเดียว “...??” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยกับคำพูดของเขา หัวใจของณาลัลน์เต้นไม่เป็นจังหวะ มาปฏิบัติงานวันแรก เธอก็รุกเขาอย่างบ้าระห่ำ ‘ไม่เป็นไร ถ้าเขาปฏิเสธ ก็ถือซะว่าทดสอบความเข้มแข็งของหัวใจตัวเองก็แล้วกัน’ ณาลัลน์แค่ชอบเขา ไม่ได้ถึงขั้นรักเขาจริงๆ ซะหน่อย “ผมหมายถึง คุณพิเศษกว่าใครไงครับ...”คำพูดท้ายประโยคคิณณ์
1 เดือนต่อมา...ณ โรงพยาบาลวราเจริญภิวัฒน์ บรรยากาศห้องทำงานในตึกศูนย์ศัลยกรรมหัวใจและทรวงอกเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศกับเสียงกระดาษโน้ตที่ถูกพลิกเบา ๆ ณาลัลน์นั่งอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานใหญ่ สมุดบันทึกถูกเปิดค้างไว้แต่ปลายปากกากลับหยุดนิ่ง ดวงตาของเธอไม่ได้จดจ่ออยู่ที่ตัวอักษร หากแต่เป็นร่างของชายหนุ่มในชุดเสื้อกาวน์สีขาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอต่างหาก “รายละเอียดของการฝึกปฏิบัติของนักศึกษาแพทย์ก็มีคร่าวๆ อย่างเช่น การซักประวัติคนไข้ ตรวจร่างกาย วินิจฉัยโรค และให้แนวทางการรักษาเบื้องต้น อาจารย์จะเป็นคนคอยควบคุมดูแลเราอีกที”น้ำเสียงทุ้ม สุขุม จริงจัง ทุกถ้อยคำชัดเจนและมั่นคง ในขณะที่อธิบายรายละเอียดงานให้กับนักศึกษาแพทย์สาวสวยตรงหน้า สายตาคมกริบกวาดมองไปใบหน้าเนียนเป็นระยะ จนมาหยุดที่ริมฝีปากบางอวบอิ่มเพียงเสี้ยววินาที “เอ่อ...อาจารย์คะ”มือบางบีบเข้าหากันแน่นอย่างชั่งใจ ณาลัลน์รู้สึกว่าระหว่างเธอกับเขามันค่อนข้างอึดอัด ณาลัลน์ไม่อยากให้เขาพูดกับเธอดูเป็นทางการจนเกินไป ‘พูดแบบนี้ เมื่อไหร่เธอจะได้เข้าใกล้เขาสักทีล่ะ’ “ครับ”สีหน้าของเขายังค
ร้าน Im Oun restaurant...เสียงดนตรีบรรเลงจังหวะช้าๆ คลอเบาๆ ภายในร้านอาหารสุดหรูย่านใจกลางเมืองกรุง โต๊ะอาหารตั้งอยู่ริมกระจกใสบานใหญ่ มองเห็นทัศนียภาพของถนนด้านนอกที่มีแสงไฟจากรถแล่นผ่านเป็นเส้นยาวพร่า เพิ่มความเป็นส่วนตัวในมุมเล็กๆ นี้“นัดพี่มา จะรายงานผลเรื่องของวันนี้เหรอ”คิณณ์ณภัทรนั่งบนโซฟาหนังสีน้ำตาลเข้ม แขนเสื้อเชิ้ตถูกพับขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นนาฬิกาหรูบนข้อมือ เขาเอนหลังพิงพนัก สายตาคมเข้มทอดมองเพื่อนรุ่นน้องตรงหน้าอย่างตั้งใจ“ถ้าไม่มารายงาน วันนี้มายด์คงอกแตกตายแน่นอนค่ะพี่คิณณ์...ร่างกายของมายด์ ดันไปสปาร์คกับนักศึกษาของพี่เข้าอ่ะดิ มายด์ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เลยค่ะ”“คนไหนล่ะ หรือคนที่นั่งข้างๆ เราหรือเปล่า”“ใช่ค่ะ ไม่รู้ว่าชื่ออะไร มายด์ไม่กล้าถามเลยค่ะ”แค่นั่งข้างๆ รมย์นลินก็ตื่นเต้น จนแทบทำอะไรไม่ถูกแล้ว“แสดงว่าคนนี้ใช่”“ค่ะ...มายด์ใจเต้นแรงมากค่ะพี่คิณณ์ เกือบจะหลุดโป๊ะแล้วค่ะ น่าอายจริงๆ ไม่รู้ร่างกายของมายด์มันเป็นอะไรกันแน่ ทำไม ต้องมีปฏิกิริยากับเด็กก็ไม่รู้”“งั้น เด็กคนนี้ ก็เป็นยารักษาเราแล้วใช่มั้ย”“จะรักษายังไงคะพี่คิณณ์ เขายังเป็นเด็กอยู่เลยนะคะ อายุห่
3 ชั่วโมงต่อมา... “งานที่อาจารย์สั่งไป ถ้าใครไม่เข้าใจ ทิ้งคำถามไว้ในกลุ่ม เดี๋ยวอาจารย์จะมาตอบ เอาล่ะ เลิกคลาสได้”คิณณ์ณภัทรเก็บเอกสารการสอนของเขา สายตาคมเหลือบมองเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม ที่อยู่ตรงหน้าเขา เธอจ้องมองเขาตลอดเวลา ใบหน้านวลเนียนแดงก่ำ ปากบางยิ้มออกมาเล็กน้อย แค่ได้เห็นหน้า หัวใจของเขาก็เต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร “อาจารย์คะ”เด็กสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา ในมือของเธอถือกล่องสีชมพู คาดว่าข้างในอาจเป็นขนมเหมือนอย่างเคยแน่นอน “อืม...ว่าไงครับ...มีอะไรจะถามอาจารย์หรือเปล่า”สายตาคมเหลือบมองเด็กสาวอีกคนอัตโนมัติ ราวกับว่า กลัวใครคนนั้นเข้าใจผิด “หนูเอาขนมมาฝากอาจารย์ค่ะ”ใบหน้าหวานแดงกล่ำเพราะความเขินอาย นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่เธอทำ เธอหลงรักอาจารย์สุดหล่อคนนี้มานาน เธออยากให้รักแรกของเธอ สมหวังกับคนๆ นี้เสียจริง ‘คนอะไรหล่อมาก มีเสน่ห์สุดๆ’ “ทำไมเราจะต้องเปลืองเงินซื้ออะไรมาให้อาจารย์ด้วยล่ะ ความจริงอาจารย์ไม่ค่อยชอบทานขนมหรอกนะครับ”คิณณ์ณภัทรพูดออกไปแบบตรงๆ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับเขาเลย คิณณ์ณภัทรเจอแทบ







