共有

บทที่ 4

作者: ส้มนอก
โชคดีที่มือถือดังขึ้นมาพอดี ทำให้ถังหนิงรอดจากสถานการณ์กระอักกระอ่วน

“ฮัลโหล?”

ถังหนิงใจเต้นแรง กดรับสายอย่างรวดเร็ว

เสียงแซวของหลินม่านที่เป็นนางแบบชื่อดังและเพื่อนสนิทของเธอดังออกมา “เป็นไง เมื่อวานคุณหนูถังจดทะเบียนสมรส เมื่อคืนได้เปิดประสบการณ์แปลกใหม่เป็นครั้งแรกเลยหรือเปล่า?”

เสียงลำโพงมือถือดังมาก

ถังหนิงนึกได้ว่าจี้จิ่นซิวยังอยู่ เธอรีบหันไปมอง โชคดีที่เขาเดินไปถึงประตูและออกไปแล้ว

“จดทะเบียนสมรสแล้ว”

ถังหนิงถอนหายใจอย่างโล่งอก “ยังไม่มีครั้งแรกหรอก”

“คบกันมาห้าปี อย่างมากที่สุดพวกเธอทำแค่ขบริมฝีปากกัน จุ๊บๆ กัน ไม่เคยแตะต้องอีกฝ่ายด้วยซ้ำ......”

หลินม่านอุทานด้วยความตกใจ “อย่าบอกนะว่าจดทะเบียนสมรสแล้วเพิ่งรู้ว่าผัวเธอนกเขาไม่ขัน?”

หลินม่านตกใจมาก ทำให้เสียงดังกว่าเดิม

จี้จิ่นซิวเปิดประตูเข้ามาพอดี เขาได้ยินท่อนสุดท้ายที่บอกว่า ‘ผัวนกเขาไม่ขัน’ พอดีเลย......

เขาขมวดคิ้วมองถังหนิงทันที

เขาไม่มีน้ำยางั้นเหรอ?

ถังหนิงได้ยินเสียงแล้วหันไปมองที่ประตู วินาทีที่เห็นเขา เธอถึงกับกลั้นหายใจ

หลินม่านกำลังให้คำแนะนำ เพราะเธอไม่ได้ยินเสียงฝั่งนี้ “แบบนี้ไม่ได้นะ ต้องรีบไปหาหมอด่วนเลย”

“ถ้าอาการไม่ดี เธอต้องคิดแล้วนะว่ายอมรับความรักที่ไม่มีเรื่องเพศมาเกี่ยวข้องได้หรือเปล่า......”

ถังหนิงเริ่มโมโห เธอรีบวางสายทันที

เธอยกยิ้มมุมปากอย่างกระอักกระอ่วน “พี่กลับมาทำไมเหรอ?”

“เอานาฬิกาข้อมือ”

จี้จิ่นซิวเอานาฬิกาข้อมือแบบแอนะล็อกออกมาจากห้องแต่งตัว เขาใส่นาฬิกาพลางเดินมาตรงหน้าถังหนิง

เมื่อใส่นาฬิกาเสร็จ เขายื่นแขนผ่านหน้าเธอไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง เหมือนใช้แขนล็อกตัวเธอไว้

จี้จิ่นซิวโน้มตัวลงมา ก้มหน้าลงมาข้างๆ เธอพร้อมกับพ่นลมหายใจอุ่นออกมา “นกเขาขันหรือเปล่า คืนนี้ลองดูก็รู้ไม่ใช่เหรอ?”

ถังหนิงนั่งตัวแข็งทื่อ กะพริบตาปริบๆ แบบเกร็งๆ “ฉันไม่ได้ว่าอะไรนะ”

จี้จิ่นซิวยกยิ้มมุมปาก “คุณนายจี้ รอฉันกลับมา เรามาลองดูว่านกเขาขันหรือเปล่า”

ไม่ให้ถังหนิงได้อธิบาย จี้จิ่นซิวเดินออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว

ถังหนิงถอนหายใจเฮือก แล้วโทรหาหลินม่านอีกครั้ง “เธอเข้าใจผิดแล้ว”

“เข้าใจผิดอะไร?”

“เมื่อกี้เธอวางสายใส่ฉัน โกรธเหรอ?”

“เพราะฉันบอกว่าจี้หานนกเขาไม่ขันเหรอ?”

หลินม่านยิงคำถามและระบายความหงุดหงิดออกมาไม่หยุด

ถังหนิงสูดหายใจลึก “ไม่ใช่จี้หาน แต่เป็นจี้จิ่นซิวต่างหาก”

เธอกลัวว่าหลินม่านจะเข้าใจผิดอีก จึงพูดอีกว่า “เมื่อวานคนที่แต่งกับฉันคือจี้จิ่นซิว......”

“อะไรนะ?” หลินม่านอุทานด้วยความตกใจ

หลังผ่านไปสิบนาที......

เมื่อฟังถังหนิงเล่าจบ หลินม่านด่าทอจี้หานกับจี้ซินหนิงจนเละเทะ

ด่าหยาบคายมาก

หลินม่านได้ระบายออกมา ในที่สุดเธอก็หายแค้นแล้ว เธอรีบปลอบถังหนิงทันที “ทำแบบนี้ถูกแล้ว ปล่อยให้เขาเสียใจไปเลย ไม่เป็นสามีก็ไปเป็นน้องสามีซะ”

“ถังหนิง ครั้งนี้สายตาเธอสุดยอดมาก จี้จิ่นซิวเป็นประธานจี้ซื่อกรุ๊ป ทั้งหล่อทั้งรวย ไม่มีข่าวซุบซิบเรื่องความรัก ดีกว่าจี้หานไม่รู้กี่เท่า แต่......”

“เขาไม่อยากโดนกดดันให้แต่งงาน ก็เลยแต่งกับเธอเพราะคิดว่าเธอเหมาะสม พวกเธอไม่ได้เริ่มต้นจากความรัก ก่อนหน้านี้ก็ไม่ถูกกันอีก มันจะ......”

แม้หลินม่านพูดไม่จบ แต่ถังหนิงก็รู้ว่าเธอจะพูดอะไร

“ไม่เป็นไร ต่างฝ่ายต่างได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ” ถังหนิงหลุบตาลง

เมื่อวานจดทะเบียนสมรสเพราะความโมโห วันนี้เธอคิดได้แล้ว

ทำความปรารถนาสุดท้ายของพ่อสำเร็จแล้ว ไม่สำคัญแล้วว่าจะแยกทางกันหรือเปล่า

“โอเค ในเมื่อเธอพูดแบบนี้ เดี๋ยวฉันส่งของขวัญแต่งงานไปให้ เธอรอรับได้เลย”

“ของขวัญอะไร?” ถังหนิงถาม

หลินม่านไม่ตอบ อีกฝ่ายโดนเร่งให้ไปถ่ายโฆษณา แล้วก็วางสายทันที

ถังหนิง “......”

คิวแน่นเหลือเกิน!

......

สำนักงานใหญ่จี้ซื่อกรุ๊ป

ห้องทำงานประธานที่ตั้งอยู่ชั้นบนสุด

หลังประชุมเสร็จ จี้จิ่นซิวนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน เขานั่งหลังตรงมาก สูทสีเข้มทำให้เขาดูแพงและสุขุมมากยิ่งขึ้น แล้วก็มีความน่าเกรงขามด้วย

เขาสั่งเลขาส่วนตัวอย่างเฉินปินโดยไม่เงยหน้าขึ้นมาด้วยซ้ำ “เลือกแหวนแต่งงานให้ฉันหนึ่งคู่ แล้วก็เตรียมสัญญาโอนหุ้นให้ด้วย”

เฉินปินพยักหน้าอย่างนอบน้อม “รับทราบครับประธานจี้”

เขายังไม่ยอมออกไป จี้จิ่นซิวเงยหน้าแล้วเหลือบมองเขา “มีอะไรอีกหรือเปล่า?”

เฉินปินพูดว่า “คุณท่านรู้เรื่องที่คุณกลับมาแล้ว คุณท่านโทรหาผม บอกให้คุณกลับไปกินข้าวที่บ้านเย็นนี้”

จี้จิ่นซิวแววตาขุ่นมัว “ออกไปเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

เฉินปินเดินออกจากห้องทำงาน

จี้จิ่นซิวกดโทรออก ยังไม่ทันได้พูด อีกฝ่ายก็ตำหนิยกใหญ่ “ปีกกล้าขาแข็งแล้วสินะ กลับมาเมืองก่างไม่บอกฉันสักคำ หายหัวไปเลยนะ ตอนนี้ถ้าฉันอยากเจอนาย ฉันต้องนัดล่วงหน้าหรือเปล่า?”

“ปู่ใจเย็นๆ เมื่อคืนเจ็ทแล็ก เลยไม่ทันได้บอก” จี้จิ่นซิวใช้นิ้วมือเรียวสวยเคาะโต๊ะเบาๆ

คุณท่านจี้ส่งเสียงหึอย่างไม่พอใจ “ไม่ต้องมาแก้ตัว สามปีมานี้ฉันบอกนายกี่ครั้งกี่หนแล้ว ถ้ากลับมาเมืองก่างอีกครั้ง นายต้องหาคู่ครอง แต่งงาน และมีลูก......”

“นายอย่าลืมสิ”

ได้ยินคำเตือนของปู่ จี้จิ่นซิวนึกอะไรขึ้นมาได้ นัยน์ตาฉายแววอ่อนโยน

“ปู่ไม่ต้องห่วง ฉันจำได้เป็นอย่างดี”

ริมฝีปากบางมีรอยยิ้มเล็กน้อย “ปู่ต้องพอใจมากแน่นอน”

......

จี้หานฟื้นจากอาการเมาแล้ว

เขายังสะลึมสะลืออยู่ ใช้มือคลำหาทั่วเตียง ในที่สุดก็เจอมือถือที่อยู่ใต้หมอนแล้ว

พอดูเวลาก็บ่ายแล้ว เขาตื่นเต็มตาทันที เด้งตัวขึ้นมานั่ง

ตอนเช้ามีประชุม คิดไม่ถึงว่าถังหนิงไม่โทรมาเตือนเขา

ขณะนั้นเลขาเปิดประตูเข้ามาอย่างรีบร้อน พอเห็นเขานั่งอยู่บนเตียง เลขาก้มหน้าลง “ประธานจี้......”

“ทำไมเพิ่งมา?” จี้หานถามเหมือนตำหนิอีกฝ่าย ในมือถือมีสายที่ไม่ได้รับหลายสาย เป็นสายที่เลขาโทรมาทั้งนั้น

“ฉันนึกว่าคุณติดธุระสำคัญ เลยไม่กล้ารบกวน” เลขาอธิบาย ที่มาตอนนี้เพราะจะมาบอกเรื่องที่จี้จิ่นซิวกลับมาแล้ว

แต่เขายังไม่ทันได้พูด จี้หานถามด้วยเสียงเย็นชา “ถังหนิงล่ะ?”

เลขาชะงักไป จากนั้นส่ายหน้าไปมา

เขาจะไปรู้ได้ยังไง?

ห้าปีมานี้ ไม่ว่าจะมีประชุมสำคัญขนาดไหน เขาไม่จำเป็นต้องกังวลเลย เพราะคุณถังเป็นคนเตือนประธานตลอด

จี้หานคุ้นชินกับเรื่องนี้ไปแล้ว

ไม่ว่าเวลาใดก็ตาม

แม้ว่าถังหนิงป่วย เธอก็จะโทรปลุกเขาล่วงหน้าหนึ่งชั่วโมงเสมอ

ถังหนิงไม่เคยทำให้เขาผิดหวังกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้เลย

ครั้งนี้เป็นเพราะไม่ไปจดทะเบียนสมรสกับเธอ คิดไม่ถึงว่าเธอจะโมโหเขาเพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้

เมื่อก่อนเขาคงตามใจเธอเกินไป

จี้หานโทรหาถังหนิงด้วยสีหน้าบึ้งตึง

แต่หลังจากเสียงสัญญาณดังขึ้นหนึ่งครั้ง สายก็ตัดไปโดยอัตโนมัติ

เขาลองโทรอีกครั้ง แต่ก็เหมือนเดิม

เธอบล็อกเบอร์เขา!

ตอนนี้สีหน้าจี้หานบึ้งตึงยิ่งกว่าเดิม

จากนั้นเขาส่งข้อความหาถังหนิงอีก หน้าจอปรากฏข้อความ แต่ไม่สามารถส่งได้ แล้วก็มีเครื่องหมายตกใจสีแดงด้วย......

ได้!

ให้มันได้อย่างนี้!

นัยน์ตาจี้หานมีความโกรธที่น่ากลัวมาก ครั้งนี้จะไม่ตามใจเธอเด็ดขาด อยากคืนดีก็ต้องเลิกเอาแต่ใจตัวเอง!

......

พระอาทิตย์ตกดินแล้ว

ที่คฤหาสน์ย่านถงหลัว

ถังหนิงนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงที่นั่งริมหน้าต่างในห้องนอน วางโน้ตบุ๊กไว้บนตัก นิ้วเรียวยาวพิมพ์บนคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว

วันนี้เธอไม่ได้ไปไหนเลย นั่งคิดบทละครอยู่ที่บ้าน

เธอเป็นคนเขียนบท บทละครของเธอได้รับการดัดแปลงเป็นเว็บซีรีส์สองเรื่อง ยอดการเข้าชมก็เป็นที่น่าพอใจ

ไม่ใช่ซีรีส์ที่ดังระเบิดระเบ้อ แต่ก็ไม่ใช่ซีรีส์ที่เจ๊งเละเทะ

จู่ๆ เสียงเรียกเข้าดังขึ้น เธอเหลือบมองเบอร์ที่โทรมาแล้วกดรับสายทันที “คุณปู่”

“ยัยหนู เธอไม่ได้กลับมาเยี่ยมปู่นานแล้วนะ เมื่อวานจดทะเบียนสมรสแล้วใช่ไหม? หาเวลามาเยี่ยมปู่บ้าง พาเจ้าจี้หานมาด้วย......”

ถังหนิงชะงักเล็กน้อย จากนั้นพูดตามความจริง “ปู่ ฉันเลิกกับจี้หานแล้ว”

อีกฝ่ายหัวเราะเสียงดัง เห็นได้ชัดว่าคุณท่านถังชินกับเรื่องนี้แล้ว “ทำไม? เขางี่เง่าจนทำให้เธอโมโหอีกแล้วเหรอ?”

คำพูดของปู่ทำให้ถังหนิงนึกถึงเรื่องต่างๆ ในอดีต เธอรู้สึกเจ็บปวดในใจ

เธอพูดอย่างเศร้าใจ “ปู่ ครั้งนี้เราเลิกกันจริงๆ”

ถังหนิงเงียบแป๊บหนึ่งแล้วพูดว่า “ฉันเลิกกับจี้หาน แล้วจดทะเบียนสมรสกับจี้จิ่นซิว”

จี้จิ่นซิวที่อยู่หน้าประตูห้องนอนได้ยินคำพูดของเธอ มือที่ยกขึ้นมาค้างอยู่กลางอากาศ มีความรู้สึกบางอย่างซ่อนอยู่ในดวงตาเขา

この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード

最新チャプター

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 424

    ถังหนิงหลุบตาลงแฝงแววเยือกเย็น “อีกสองวันเตรียมตัวประชุมให้พร้อม ฉันจะทำให้เขาไสหัวออกไปเอง... อย่างเต็มใจด้วย”ฟางซุ่นหมิงสบตาถังหนิงแล้วถึงกับลอบอึ้งไป ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้เขาจะประเมินเด็กสาวคนนี้ต่ำเกินไปจริง ๆ แม้อายุจะยังไม่ถึงยี่สิบสามปีเต็ม แต่วิธีการจัดการปัญหาและชั้นเชิงกลับไม่เป็นรองใครเลยแม้แต่น้อย หลังจัดการธุระเสร็จสิ้น ถังหนิงก็ออกจากบริษัท เธอไม่มีกะจิตกะใจแม้แต่จะกินข้าว ได้แต่ลากร่างอันเหนื่อยล้าไปเยี่ยมคุณปู่ที่โรงพยาบาล เฉกเช่นหลายวันที่ผ่านมา... คุณปู่ยังคงไม่ฟื้น หญิงสาวบีบนวดแขนขาให้คุณท่านถังอยู่นานนับชั่วโมง จึงได้เวลาลงไปชั้นล่างเพื่อกลับบ้านทางนี้มีลุงโจวกับพยาบาลพิเศษคอยดูแลอย่างใกล้ชิด เธอจึงวางใจได้มาก ทว่าพอเดินพ้นประตูห้องพักผู้ป่วยและเงยหน้าขึ้นมา เธอกลับไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นร่างของผู้สูงวัยที่ดูใจดีคุ้นตายืนอยู่ไม่ไกลนักตรงโถงทางเดิน ถังหนิงชะงักไปเล็กน้อยเป็นคุณท่านจี้นั่นเอง จี้จิ่นซิวเป็นคนพามา ชายหนุ่มยืนประคองอยู่เคียงข้าง โดยมีลุงจงที่เป็นพ่อบ้านคอยเดินตามหลัง จี้จิ่นซิวประคองคุณท่านจี้เดินเข้ามาใกล้ “ปู่มาเยี่ยมพี่ถังน่ะ”

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 423

    ท่าทีของเธอในตอนนี้ ในสายตาของพวกเขาแล้ว ราวกับเป็นคนละคนอย่างสิ้นเชิง สองแม่ลูกถึงกับหน้าถอดสีด้วยความตกตะลึง ถังไคเหวินโกรธจัดจนตบโต๊ะเสียงดังลั่น: “นังเด็กบ้า นี่แกหลอกปั่นหัวฉันเหรอ!” ถังหนิงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ทำงาน ยกมือขึ้นกอดอก พลางปรายตามองเขาด้วยท่าทีราบเรียบ: “เรื่องทั้งหมดนี้คุณเป็นคนก่อขึ้นมาเอง ฉันไม่ได้บังคับ คุณเลือกเองได้เลย” เลือกงั้นเหรอ? พวกเขาไม่มีสิทธิ์เลือกเสียด้วยซ้ำ นังเด็กตัวแสบนี่ปิดทางหนีทีไล่ของพวกเขาไว้หมดแล้ว! หยางซื่อไม่มีทางยอมทำตามที่เธอบอก โวยวายขึ้นทันที: “ทำแบบนี้ได้ยังไง! ไคเหวินนั่งตำแหน่งนี้มาตั้งนานแล้ว ถือเสียว่าเขาเพิ่งทำผิดเป็นครั้งแรก อย่าถือสาหาความเขาเลยนะ” “ถังหนิง เขาก็เป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอนะ ยังไงเราก็คนครอบครัวเดียวกัน ใช้เงินไปนิดหน่อยเอง เธอจะทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ไปทำไม!” ไม่พูดก็แล้วไปเถอะ แต่พอเธอพูดออกมา ถังหนิงก็ยิ่งรู้สึกว่ามันช่างน่าขันสิ้นดี “เขายักยอกค่าแรงพวกนี้ไป ไม่เพียงแต่จะทำให้คนงานประท้วงหยุดงาน แต่ยังทำให้ถังซื่อกรุ๊ปต้องเผชิญกับวิกฤตหนักหนาสาหัส คนงานเหล่านั้นทำงานกันอย่างเหน็ดเหนื่อยแ

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 422

    เหลือเวลาอีกเพียงสามวันก็จะครบกำหนดเส้นตายหนึ่งสัปดาห์ การที่เธอยังมีปัญหาค้างคาให้ต้องสะสาง ย่อมหมายความว่าเธอยังไม่อาจกุมอำนาจในตำแหน่งนี้ได้อย่างแท้จริง ทว่าหญิงสาวเลือกที่จะพักเรื่องเหล่านั้นไว้ก่อน เธอเดินเข้าห้องประชุมเพื่อแนะนำลั่วจื้อปั๋วให้เหล่ากรรมการบริษัทได้รู้จักอย่างเป็นทางการ เนื่องจากบรรดากรรมการล้วนได้ชมการถ่ายทอดสด เมื่อมีลั่วจื้อปั๋วเข้ามาร่วมงานด้วย พวกเขาจึงเริ่มมีความเชื่อมั่นในตัวถังหนิงขึ้นมาบ้าง ในที่ประชุม ถังหนิงให้คำมั่นว่าจะพัฒนาระบบใหม่ และจะเป็นผู้นำของอุตสาหกรรมพลังงานทางเลือกทั้งหมด “ภายในหนึ่งปีนี้ ฉันจะทำให้ทุกคนได้เห็นผลงานที่เป็นรูปธรรมค่ะ” ถังหนิงกล่าวถึงแผนงานในอนาคตด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม เหล่ากรรมการเห็นเธอให้คำมั่นเป็นมั่นเป็นเหมาะเช่นนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะหันมามองหน้ากันเอง “คุณถัง คุณมั่นใจถึงขนาดนั้นเชียวหรือ?” มีคนเอ่ยถามด้วยความเคลือบแคลง “ขนาดจี้ซื่อกรุ๊ป หรือแม้แต่ตระกูลจางแห่งวั่งจิงยังทำไม่สำเร็จ แล้วตระกูลถังของเราจะทำได้จริง ๆ หรือ?” จะโทษว่าพวกเขาไม่เชื่อก็คงไม่ได้ เพราะนับตั้งแต่บิดาของเธอเสียชีวิตไป ถังซื่อกรุ

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 421

    ลั่วจื้อปั๋วไม่ค่อยวางใจนัก จึงยืนเฝ้าอยู่ด้านนอกตลอดเวลา เมื่อถังหนิงเดินออกมาเห็นเขา ก็เลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ “รอฉันอยู่ตรงนี้ตลอดเลยเหรอ?”ลั่วจื้อปั๋วตอบ: “กลัวว่าคุณจะเปิดศึกกับเขาน่ะสิ” ฟังก็รู้ว่าเขาแค่พูดหยอกล้อ ถังหนิงเดินนำออกไปพลางอมยิ้มบาง ๆ แล้วตอบกลับว่า: “ไม่เห็นต้องทำขนาดนั้นเลย การใช้กำลังแก้ปัญหาคือวิถีของคนไร้น้ำยาที่สุดแล้ว” ในเมื่อจะหย่า ในเมื่อจะจบกันแล้ว... ก็แค่เดินหันหลังออกมาก็พอ ห้าปีที่ผ่านมาเธออาจจะยังไม่ตาสว่าง แต่ถ้าตอนนี้ยังคิดไม่ได้อีก ก็ถือว่าสมควรโดนแล้วจริง ๆ ลั่วจื้อปั๋วลอบประหลาดใจ ดูท่าตอนนี้เธอคงตัดใจจากจี้จิ่นซิวได้อย่างเด็ดขาดแล้วจริง ๆ ทั้งที่เรื่องเมื่อวาน จี้จิ่นซิวอุตส่าห์เป็นคนช่วยชีวิตเธอไว้แท้ ๆ แต่เธอกลับดูไม่รู้สึกหวั่นไหวเลยสักนิด หากไม่ได้บอบช้ำจนถึงที่สุด มีหรือที่เธอจะเย็นชาได้ถึงเพียงนี้ ทั้งสองเดินออกจากสถานที่จัดงานสัมมนาไปพร้อมกัน คล้อยหลังพวกเขาไปได้ไม่ทันไร จางซิ่งเอ๋อร์ก็ก้าวออกมาจากมุมมืด เธอละสายตาจากแผ่นหลังของคนทั้งคู่ แล้วรีบผลักประตูเข้าไปในห้องรับรอง ทันทีที่ประตูเปิดออก เธอก็เห็นจี้จ

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 420

    เธอเดินเคียงคู่ลั่วจื้อปั๋วตรงไปยังห้องพักรับรอง ทว่าด้านหลังกลับมีเงาร่างในชุดสีเข้มสาวเท้าก้าวฉับ ๆ ตรงเข้ามาใกล้พวกเขาทั้งสอง “ถังหนิง” น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่คุ้นเคยดังแว่วมา ก่อนที่ร่างสูงสง่าของจี้จิ่นซิวจะมาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้า นัยน์ตาคมกริบเยียบเย็นตวัดมองสบเข้ากับสายตาของลั่วจื้อปั๋ว“ประธานจี้” ลั่วจื้อปั๋วเอ่ยทักทาย ทว่าน้ำเสียงกลับไม่ได้มีความเป็นมิตรเอาเสียเลย “ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ” กลิ่นอายรอบตัวจี้จิ่นซิวแผ่ซ่านไปด้วยความกดดันและเด็ดขาด ชนิดที่ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ ลั่วจื้อปั๋วหันไปมองถังหนิงอย่างลังเล หากเธอไม่อยากเสวนาด้วย เขาก็พร้อมจะยืนหยัดอยู่ตรงนี้ ไม่ยอมถอยไปไหนเด็ดขาด ทว่าท้ายที่สุดถังหนิงกลับพยักหน้าให้เขา “คุณไปรอฉันแป๊บเดียวนะคะ” ลั่วจื้อปั๋วพยักหน้ารับคำ ก่อนจะกำชับทิ้งท้าย “ถ้ามีอะไรก็เรียกผมนะ” จี้จิ่นซิวหลุบตาลงต่ำ ใบหน้าหล่อเหลาเรียบตึงเฉยชา ชุดสูทสั่งตัดพอดีตัวยิ่งขับเน้นบุคลิกให้ดูเยือกเย็น…ราวกับรูปสลักน้ำแข็ง คล้อยหลังลั่วจื้อปั๋ว ถังหนิงก็ปรายตาขึ้นมองเขาอย่างเย็นชา “ยังมีอะไรจะพูดอีก?” พูดจบเธอก็ผลักประตูห้องพักรับรองแล้วเ

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 419

    แต่ทว่าบนหน้าจอกลับปรากฏแถบประมวลผลที่วิ่งทะลุถึงหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มขึ้นมาจริง ๆ ผู้คนในงานไม่อาจเก็บซ่อนความตื่นเต้นเอาไว้ได้อีกต่อไป ต่างพากันร้องอุทานออกมา: “เร็วมาก... เร็วเกินไปแล้ว!” “นี่มันฝีมือขั้นเทพชัด ๆ เปิดหูเปิดตาฉันจริง ๆ!” “แฮกระบบของจี้ซื่อกรุ๊ปได้ในเวลาไม่ถึงสิบนาที แถมยังใช้โปรแกรมเจาะระบบที่เขียนขึ้นสด ๆ หน้างานอีกโคตรเจ๋งเลย” “ถ้าดูจากตรงนี้ คุณถังก็ไม่ได้ไร้น้ำยาเหมือนที่เขาลือกันสักนิด ฝีมือเธอเหนือกว่าคุณจางด้วยซ้ำไป”“...”เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังเซ็งแซ่ขึ้นอย่างไม่เกรงใจใคร จางซิ่งเอ๋อร์ใบหน้าซีดเผือด แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง เธอรู้สึกร้อนผ่าวที่แก้มราวกับโดนตบหน้าฉาดใหญ่อับอายขายขี้หน้าจนไม่เหลือชิ้นดี! นี่เธอ... เธอพ่ายแพ้ให้กับถังหนิงอีกแล้วงั้นหรือ ครั้งก่อนยังมีคนรู้เห็นไม่มาก แต่ครั้งนี้กลับเป็นการพ่ายแพ้ต่อหน้าคนในวงการมากมาย ซ้ำยังมีการถ่ายทอดสดผ่านอินเทอร์เน็ตอีก... ถังหนิงปรายตามองอย่างเรียบเฉย มุมปากยกยิ้มบาง ๆ “คุณจาง เธอแพ้แล้วล่ะค่ะ” ในสายตาของจางซิ่งเอ๋อร์ รอยยิ้มของถังหนิงนั้นเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน ราวกับกำลังเหยีย

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 3

    ถังหนิงช็อกไปแล้ว หัวใจเต้นแรงตอนที่จี้จิ่นซิวจะก้มลงมาจูบเธอ ตัวเธอสั่นอย่างควบคุมไม่ได้พอเห็นปฏิกิริยาของเธอ จี้จิ่นซิวชะงักทันที ดวงตาดำขลับดูยับยั้งชั่งใจ“ทำไม กลัวเหรอ?”ถังหนิงยังช็อกอยู่จี้จิ่นซิวใช้นิ้วชี้แตะจมูกถังหนิงเบาๆ พูดด้วยน้ำเสียงตลกว่า “แค่แกล้งเธอเล่น อย่าคิดจริงล่ะ”หลั

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 6

    ถังหนิงหัวร้อนขึ้นมาทันที โดนเขาแกล้งจนหน้าแดงถึงหู เธอขบริมฝีปากแล้วเขย่งปลายเท้าขึ้นไปจุ๊บแก้มเขาหนึ่งที“พอใจแล้วใช่ไหม?”เธอจุ๊บเสร็จแล้วจะเดินออกไปดวงตาของจี้จิ่นซิวค่อยๆ เบิกกว้าง ความเย็นชาราวกับน้ำแข็งในดวงตาเริ่มจางหายเขายื่นมือไปรวบตัวเธอมากอดอย่างรวดเร็ว มือใหญ่ล็อกท้ายทายของเธอ เขา

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 5

    คำพูดของถังหนิงทำให้คุณท่านถังเหลือเชื่อมาก หลังจากถามย้ำอยู่หลายครั้ง เขาหัวเราะดังกว่าเดิม“โอเค แต่งแล้วก็ดี ว่างๆ พาเขากลับมากินข้าวกับปู่ด้วย”ถังหนิงขานรับอย่างว่าง่าย “โอเคค่ะปู่”หลังจากวางสาย ประตูห้องนอนเปิดออกจี้จิ่นซิวเดินเข้ามาในห้องนอน ขายาวๆ ก้าวมาข้างหน้าเธอบุคลิกดูดีมีชาติตระ

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 1

    “คุณชายจี้ วันนี้เป็นวันจดทะเบียนสมรสของนายกับถังหนิง นายไม่ไปแบบนี้ ไม่กลัวเธอโกรธเหรอ?”“ใครๆ ก็รู้ว่าถังหนิงเกาะคุณชายจี้แน่นเหมือนปลิง ถึงรู้ว่าวันนี้คุณชายจี้ไม่ไปเพราะหนิงหนิง เธอก็ไม่กล้าโกรธหรอก”“ใช่ ถังหนิงไม่สำคัญเท่าหนิงหนิง คุณชายจี้รักและเอ็นดูหนิงหนิงมาตั้งแต่เด็กแล้ว......”......

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status