Share

บทที่ 4

Penulis: ส้มนอก
โชคดีที่มือถือดังขึ้นมาพอดี ทำให้ถังหนิงรอดจากสถานการณ์กระอักกระอ่วน

“ฮัลโหล?”

ถังหนิงใจเต้นแรง กดรับสายอย่างรวดเร็ว

เสียงแซวของหลินม่านที่เป็นนางแบบชื่อดังและเพื่อนสนิทของเธอดังออกมา “เป็นไง เมื่อวานคุณหนูถังจดทะเบียนสมรส เมื่อคืนได้เปิดประสบการณ์แปลกใหม่เป็นครั้งแรกเลยหรือเปล่า?”

เสียงลำโพงมือถือดังมาก

ถังหนิงนึกได้ว่าจี้จิ่นซิวยังอยู่ เธอรีบหันไปมอง โชคดีที่เขาเดินไปถึงประตูและออกไปแล้ว

“จดทะเบียนสมรสแล้ว”

ถังหนิงถอนหายใจอย่างโล่งอก “ยังไม่มีครั้งแรกหรอก”

“คบกันมาห้าปี อย่างมากที่สุดพวกเธอทำแค่ขบริมฝีปากกัน จุ๊บๆ กัน ไม่เคยแตะต้องอีกฝ่ายด้วยซ้ำ......”

หลินม่านอุทานด้วยความตกใจ “อย่าบอกนะว่าจดทะเบียนสมรสแล้วเพิ่งรู้ว่าผัวเธอนกเขาไม่ขัน?”

หลินม่านตกใจมาก ทำให้เสียงดังกว่าเดิม

จี้จิ่นซิวเปิดประตูเข้ามาพอดี เขาได้ยินท่อนสุดท้ายที่บอกว่า ‘ผัวนกเขาไม่ขัน’ พอดีเลย......

เขาขมวดคิ้วมองถังหนิงทันที

เขาไม่มีน้ำยางั้นเหรอ?

ถังหนิงได้ยินเสียงแล้วหันไปมองที่ประตู วินาทีที่เห็นเขา เธอถึงกับกลั้นหายใจ

หลินม่านกำลังให้คำแนะนำ เพราะเธอไม่ได้ยินเสียงฝั่งนี้ “แบบนี้ไม่ได้นะ ต้องรีบไปหาหมอด่วนเลย”

“ถ้าอาการไม่ดี เธอต้องคิดแล้วนะว่ายอมรับความรักที่ไม่มีเรื่องเพศมาเกี่ยวข้องได้หรือเปล่า......”

ถังหนิงเริ่มโมโห เธอรีบวางสายทันที

เธอยกยิ้มมุมปากอย่างกระอักกระอ่วน “พี่กลับมาทำไมเหรอ?”

“เอานาฬิกาข้อมือ”

จี้จิ่นซิวเอานาฬิกาข้อมือแบบแอนะล็อกออกมาจากห้องแต่งตัว เขาใส่นาฬิกาพลางเดินมาตรงหน้าถังหนิง

เมื่อใส่นาฬิกาเสร็จ เขายื่นแขนผ่านหน้าเธอไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง เหมือนใช้แขนล็อกตัวเธอไว้

จี้จิ่นซิวโน้มตัวลงมา ก้มหน้าลงมาข้างๆ เธอพร้อมกับพ่นลมหายใจอุ่นออกมา “นกเขาขันหรือเปล่า คืนนี้ลองดูก็รู้ไม่ใช่เหรอ?”

ถังหนิงนั่งตัวแข็งทื่อ กะพริบตาปริบๆ แบบเกร็งๆ “ฉันไม่ได้ว่าอะไรนะ”

จี้จิ่นซิวยกยิ้มมุมปาก “คุณนายจี้ รอฉันกลับมา เรามาลองดูว่านกเขาขันหรือเปล่า”

ไม่ให้ถังหนิงได้อธิบาย จี้จิ่นซิวเดินออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว

ถังหนิงถอนหายใจเฮือก แล้วโทรหาหลินม่านอีกครั้ง “เธอเข้าใจผิดแล้ว”

“เข้าใจผิดอะไร?”

“เมื่อกี้เธอวางสายใส่ฉัน โกรธเหรอ?”

“เพราะฉันบอกว่าจี้หานนกเขาไม่ขันเหรอ?”

หลินม่านยิงคำถามและระบายความหงุดหงิดออกมาไม่หยุด

ถังหนิงสูดหายใจลึก “ไม่ใช่จี้หาน แต่เป็นจี้จิ่นซิวต่างหาก”

เธอกลัวว่าหลินม่านจะเข้าใจผิดอีก จึงพูดอีกว่า “เมื่อวานคนที่แต่งกับฉันคือจี้จิ่นซิว......”

“อะไรนะ?” หลินม่านอุทานด้วยความตกใจ

หลังผ่านไปสิบนาที......

เมื่อฟังถังหนิงเล่าจบ หลินม่านด่าทอจี้หานกับจี้ซินหนิงจนเละเทะ

ด่าหยาบคายมาก

หลินม่านได้ระบายออกมา ในที่สุดเธอก็หายแค้นแล้ว เธอรีบปลอบถังหนิงทันที “ทำแบบนี้ถูกแล้ว ปล่อยให้เขาเสียใจไปเลย ไม่เป็นสามีก็ไปเป็นน้องสามีซะ”

“ถังหนิง ครั้งนี้สายตาเธอสุดยอดมาก จี้จิ่นซิวเป็นประธานจี้ซื่อกรุ๊ป ทั้งหล่อทั้งรวย ไม่มีข่าวซุบซิบเรื่องความรัก ดีกว่าจี้หานไม่รู้กี่เท่า แต่......”

“เขาไม่อยากโดนกดดันให้แต่งงาน ก็เลยแต่งกับเธอเพราะคิดว่าเธอเหมาะสม พวกเธอไม่ได้เริ่มต้นจากความรัก ก่อนหน้านี้ก็ไม่ถูกกันอีก มันจะ......”

แม้หลินม่านพูดไม่จบ แต่ถังหนิงก็รู้ว่าเธอจะพูดอะไร

“ไม่เป็นไร ต่างฝ่ายต่างได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ” ถังหนิงหลุบตาลง

เมื่อวานจดทะเบียนสมรสเพราะความโมโห วันนี้เธอคิดได้แล้ว

ทำความปรารถนาสุดท้ายของพ่อสำเร็จแล้ว ไม่สำคัญแล้วว่าจะแยกทางกันหรือเปล่า

“โอเค ในเมื่อเธอพูดแบบนี้ เดี๋ยวฉันส่งของขวัญแต่งงานไปให้ เธอรอรับได้เลย”

“ของขวัญอะไร?” ถังหนิงถาม

หลินม่านไม่ตอบ อีกฝ่ายโดนเร่งให้ไปถ่ายโฆษณา แล้วก็วางสายทันที

ถังหนิง “......”

คิวแน่นเหลือเกิน!

......

สำนักงานใหญ่จี้ซื่อกรุ๊ป

ห้องทำงานประธานที่ตั้งอยู่ชั้นบนสุด

หลังประชุมเสร็จ จี้จิ่นซิวนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน เขานั่งหลังตรงมาก สูทสีเข้มทำให้เขาดูแพงและสุขุมมากยิ่งขึ้น แล้วก็มีความน่าเกรงขามด้วย

เขาสั่งเลขาส่วนตัวอย่างเฉินปินโดยไม่เงยหน้าขึ้นมาด้วยซ้ำ “เลือกแหวนแต่งงานให้ฉันหนึ่งคู่ แล้วก็เตรียมสัญญาโอนหุ้นให้ด้วย”

เฉินปินพยักหน้าอย่างนอบน้อม “รับทราบครับประธานจี้”

เขายังไม่ยอมออกไป จี้จิ่นซิวเงยหน้าแล้วเหลือบมองเขา “มีอะไรอีกหรือเปล่า?”

เฉินปินพูดว่า “คุณท่านรู้เรื่องที่คุณกลับมาแล้ว คุณท่านโทรหาผม บอกให้คุณกลับไปกินข้าวที่บ้านเย็นนี้”

จี้จิ่นซิวแววตาขุ่นมัว “ออกไปเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

เฉินปินเดินออกจากห้องทำงาน

จี้จิ่นซิวกดโทรออก ยังไม่ทันได้พูด อีกฝ่ายก็ตำหนิยกใหญ่ “ปีกกล้าขาแข็งแล้วสินะ กลับมาเมืองก่างไม่บอกฉันสักคำ หายหัวไปเลยนะ ตอนนี้ถ้าฉันอยากเจอนาย ฉันต้องนัดล่วงหน้าหรือเปล่า?”

“ปู่ใจเย็นๆ เมื่อคืนเจ็ทแล็ก เลยไม่ทันได้บอก” จี้จิ่นซิวใช้นิ้วมือเรียวสวยเคาะโต๊ะเบาๆ

คุณท่านจี้ส่งเสียงหึอย่างไม่พอใจ “ไม่ต้องมาแก้ตัว สามปีมานี้ฉันบอกนายกี่ครั้งกี่หนแล้ว ถ้ากลับมาเมืองก่างอีกครั้ง นายต้องหาคู่ครอง แต่งงาน และมีลูก......”

“นายอย่าลืมสิ”

ได้ยินคำเตือนของปู่ จี้จิ่นซิวนึกอะไรขึ้นมาได้ นัยน์ตาฉายแววอ่อนโยน

“ปู่ไม่ต้องห่วง ฉันจำได้เป็นอย่างดี”

ริมฝีปากบางมีรอยยิ้มเล็กน้อย “ปู่ต้องพอใจมากแน่นอน”

......

จี้หานฟื้นจากอาการเมาแล้ว

เขายังสะลึมสะลืออยู่ ใช้มือคลำหาทั่วเตียง ในที่สุดก็เจอมือถือที่อยู่ใต้หมอนแล้ว

พอดูเวลาก็บ่ายแล้ว เขาตื่นเต็มตาทันที เด้งตัวขึ้นมานั่ง

ตอนเช้ามีประชุม คิดไม่ถึงว่าถังหนิงไม่โทรมาเตือนเขา

ขณะนั้นเลขาเปิดประตูเข้ามาอย่างรีบร้อน พอเห็นเขานั่งอยู่บนเตียง เลขาก้มหน้าลง “ประธานจี้......”

“ทำไมเพิ่งมา?” จี้หานถามเหมือนตำหนิอีกฝ่าย ในมือถือมีสายที่ไม่ได้รับหลายสาย เป็นสายที่เลขาโทรมาทั้งนั้น

“ฉันนึกว่าคุณติดธุระสำคัญ เลยไม่กล้ารบกวน” เลขาอธิบาย ที่มาตอนนี้เพราะจะมาบอกเรื่องที่จี้จิ่นซิวกลับมาแล้ว

แต่เขายังไม่ทันได้พูด จี้หานถามด้วยเสียงเย็นชา “ถังหนิงล่ะ?”

เลขาชะงักไป จากนั้นส่ายหน้าไปมา

เขาจะไปรู้ได้ยังไง?

ห้าปีมานี้ ไม่ว่าจะมีประชุมสำคัญขนาดไหน เขาไม่จำเป็นต้องกังวลเลย เพราะคุณถังเป็นคนเตือนประธานตลอด

จี้หานคุ้นชินกับเรื่องนี้ไปแล้ว

ไม่ว่าเวลาใดก็ตาม

แม้ว่าถังหนิงป่วย เธอก็จะโทรปลุกเขาล่วงหน้าหนึ่งชั่วโมงเสมอ

ถังหนิงไม่เคยทำให้เขาผิดหวังกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้เลย

ครั้งนี้เป็นเพราะไม่ไปจดทะเบียนสมรสกับเธอ คิดไม่ถึงว่าเธอจะโมโหเขาเพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้

เมื่อก่อนเขาคงตามใจเธอเกินไป

จี้หานโทรหาถังหนิงด้วยสีหน้าบึ้งตึง

แต่หลังจากเสียงสัญญาณดังขึ้นหนึ่งครั้ง สายก็ตัดไปโดยอัตโนมัติ

เขาลองโทรอีกครั้ง แต่ก็เหมือนเดิม

เธอบล็อกเบอร์เขา!

ตอนนี้สีหน้าจี้หานบึ้งตึงยิ่งกว่าเดิม

จากนั้นเขาส่งข้อความหาถังหนิงอีก หน้าจอปรากฏข้อความ แต่ไม่สามารถส่งได้ แล้วก็มีเครื่องหมายตกใจสีแดงด้วย......

ได้!

ให้มันได้อย่างนี้!

นัยน์ตาจี้หานมีความโกรธที่น่ากลัวมาก ครั้งนี้จะไม่ตามใจเธอเด็ดขาด อยากคืนดีก็ต้องเลิกเอาแต่ใจตัวเอง!

......

พระอาทิตย์ตกดินแล้ว

ที่คฤหาสน์ย่านถงหลัว

ถังหนิงนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงที่นั่งริมหน้าต่างในห้องนอน วางโน้ตบุ๊กไว้บนตัก นิ้วเรียวยาวพิมพ์บนคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว

วันนี้เธอไม่ได้ไปไหนเลย นั่งคิดบทละครอยู่ที่บ้าน

เธอเป็นคนเขียนบท บทละครของเธอได้รับการดัดแปลงเป็นเว็บซีรีส์สองเรื่อง ยอดการเข้าชมก็เป็นที่น่าพอใจ

ไม่ใช่ซีรีส์ที่ดังระเบิดระเบ้อ แต่ก็ไม่ใช่ซีรีส์ที่เจ๊งเละเทะ

จู่ๆ เสียงเรียกเข้าดังขึ้น เธอเหลือบมองเบอร์ที่โทรมาแล้วกดรับสายทันที “คุณปู่”

“ยัยหนู เธอไม่ได้กลับมาเยี่ยมปู่นานแล้วนะ เมื่อวานจดทะเบียนสมรสแล้วใช่ไหม? หาเวลามาเยี่ยมปู่บ้าง พาเจ้าจี้หานมาด้วย......”

ถังหนิงชะงักเล็กน้อย จากนั้นพูดตามความจริง “ปู่ ฉันเลิกกับจี้หานแล้ว”

อีกฝ่ายหัวเราะเสียงดัง เห็นได้ชัดว่าคุณท่านถังชินกับเรื่องนี้แล้ว “ทำไม? เขางี่เง่าจนทำให้เธอโมโหอีกแล้วเหรอ?”

คำพูดของปู่ทำให้ถังหนิงนึกถึงเรื่องต่างๆ ในอดีต เธอรู้สึกเจ็บปวดในใจ

เธอพูดอย่างเศร้าใจ “ปู่ ครั้งนี้เราเลิกกันจริงๆ”

ถังหนิงเงียบแป๊บหนึ่งแล้วพูดว่า “ฉันเลิกกับจี้หาน แล้วจดทะเบียนสมรสกับจี้จิ่นซิว”

จี้จิ่นซิวที่อยู่หน้าประตูห้องนอนได้ยินคำพูดของเธอ มือที่ยกขึ้นมาค้างอยู่กลางอากาศ มีความรู้สึกบางอย่างซ่อนอยู่ในดวงตาเขา

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 430

    ใครจะยอมทิ้งเงินไปได้ล่ะ? ยอมเฉือนกำไรให้ถึงห้าเปอร์เซ็นต์ กำไรที่ได้ก็ยังเป็นกอบเป็นกำ ยิ่งไปกว่านั้นยังได้วิศวกรอาวุโสอย่างลั่วจื้อปั๋วมาร่วมทีม ไม่แน่ว่าถังกรุ๊ปอาจจะพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส แล้วกลับมาผงาดได้อีกครั้งถังหมิงเหล่ยชะงักกึกราวกับถูกสาปเป็นหิน ร่างกายแข็งทื่อไปในทันที ก่อนหน้านี้เขาแอบตกลงกับบริษัทเหลยม่านอย่างลับ ๆ ให้จงใจสร้างความลำบากให้ถังหนิง แล้วเขาค่อยออกหน้ามาแก้ปัญหา ถึงตอนนั้นเขาก็จะสามารถเข้ายึดอำนาจบริหารของกรุ๊ปได้อย่างชอบธรรม คิดไม่ถึงว่า ถังหนิงจะตัดหางปล่อยวัดบริษัทเหลยม่าน แล้วหันไปจับมือกับอ้าวฝูแทน ทั้งที่เขากำชับซัพพลายเออร์ทุกเจ้าไว้หมดแล้วว่าห้ามร่วมงานกับเธอ ทำไมจู่ ๆ อ้าวฝูถึงได้เปลี่ยนท่าทีไปได้? “เป็นไปไม่ได้! สัญญานี้ต้องเป็นของปลอมแน่!” ถังหมิงเหล่ยตบโต๊ะโวยวาย รอยยิ้มบนใบหน้าของเหล่ากรรมการบริษัทพลันเลือนหาย แปรเปลี่ยนเป็นความเคลือบแคลงสงสัยทันที ถังหมิงเหล่ยกล่าวต่อว่า: “ก่อนหน้านี้ฉันเคยติดต่อทางอ้าวฝูไปแล้ว พวกเขาปฏิเสธการร่วมมืออย่างชัดเจน โดยบอกว่าทำตามกำหนดส่งงานไม่ทัน ต่อให้พวกเขายอมทิ้งออเดอร์อื่น ก็เป็นไปไม่ได้ที่จ

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 429

    ทุกคนมาถึงกันก่อนเวลาแล้ว ถังหนิงปรากฏตัวในชุดสูทดีไซน์ทะมัดทะแมง ผมดัดลอนยาวถูกเกล้าขึ้นอย่างประณีต ขับเน้นบุคลิกให้ดูเรียบหรูและปราดเปรียว ทันทีที่เธอทิ้งตัวลงนั่งตำแหน่งประธาน ถังหมิงเหล่ยซึ่งนั่งอยู่ตำแหน่งแรกทางซ้ายมือก็เอ่ยขึ้นอย่างร้อนรน: “ครบกำหนดเจ็ดวันแล้วนะ เสี่ยวหนิงน้องรัก เท่าที่ฉันรู้มา ถึงเธอจะจัดการปัญหาคนงานประท้วงหยุดงานได้สวยงามไร้ที่ติก็เถอะ แต่ทางดีลเลอร์รถยนต์ก็ยังร้องเรียนกันไม่หยุดเลยนี่”“โปรเจกต์พลังงานใหม่คือเป้าหมายการพัฒนาที่สำคัญที่สุดของกรุ๊ปเราในตอนนี้ ในเมื่อเธอจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยไม่ได้ เธอก็ยังไม่สมควรรับช่วงบริหารกรุ๊ปอยู่ดี”ถังหนิงเอนพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีสบาย ๆ “แล้วยังไงต่อคะ?” “ก็เลย…” ถังหมิงเหล่ยโยนสัญญาของบริษัทซัพพลายเออร์ชิ้นส่วนเจ้าเดิมลงบนโต๊ะเสียงดังปัง “พวกเขาจะยอมเห็นแก่หน้าฉัน และส่งสินค้าให้เราต่อไป” เจียงเฉิงไม่เคยเห็นใครหน้าด้านหน้าทนขนาดนี้มาก่อน เขาหยิบแฟ้มเอกสารส่งให้ถังหนิง พร้อมกับเปิดหน้าให้เธอดูอย่างรู้ใจ มันคือสัญญาแนบท้ายที่ลงนามแล้วจริง ๆ เงื่อนไขทุกอย่างยังคงดำเนินไปตามข้อตกลงเดิมอีกฝ่ายถึงขั้

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 428

    “มา ฉลองที่วันนี้เธอตอกหน้ายัยเมียน้อยแซ่จางซะหงายเงิบ ที่รักของฉันเก่งที่สุด ทำเอาทุกคนอึ้งกันไปเลย” หลินม่านนั่งลงฝั่งตรงข้าม พลางพูดพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นมา ถังหนิงชนแก้วกับเพื่อนรัก “ถ้าวันหน้าเธอไม่อยากเป็นนางแบบแล้ว ก็มาทำงานที่บริษัทฉันสิ มาดูฝ่ายปฏิบัติการก็ไม่เลวนะ” หลินม่านใช้นิ้วชี้ชี้หน้าเธอ “พูดแล้วนะ ถึงเวลาฉันไปทำจริง ๆ ด้วยล่ะ” ทั้งสองชนแก้วกัน ก่อนจะแหงนหน้าดื่มรวดเดียวหมด ฤทธิ์แอลกอฮอล์เย็นเฉียบไหลผ่านลำคอลงสู่กระเพาะ ทว่ากลับไม่อาจดับความร้อนรุ่มในใจได้เลยแม้แต่น้อย หนำซ้ำมันยังปะทะกันจนยิ่งลุกโชนหนักกว่าเดิม ภายในใจของเธออึดอัดรวดร้าว ดิ่งวูบลงอย่างหนักอึ้ง เธอยังคงคิดไม่ตกว่า... ทำไมคืนนั้นจี้จิ่นซิวถึงได้กลับคำพูด แต่ถึงจะคิดไม่ตกก็ช่างมันเถอะ เธอไม่อยากหันหลังกลับไปอีกแล้ว หลินม่านคอแข็งมาก ถังหนิงจิบไปแค่นิดเดียว แต่เธอซัดไปหมดแก้ว พอเมาหนักเข้า ทำนบปากก็เริ่มพัง หลินม่านก่นด่าคนตระกูลจี้เรียงตัวตั้งแต่หัวหงอกยันหัวดำ แถมยังด่าด้วยถ้อยคำหยาบคายชนิดที่ว่าถ้าเอาไปออกอากาศก็คงต้องโดนเซ็นเซอร์รัว ๆ พอด่าจนหนำใจ อารมณ์คุกรุ่นของหลินม่า

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 427

    คุณท่านจี้ปรายตามองไปทางเขา แสงจันทร์สาดส่องกระทบร่างสูงโปร่ง ทอดเงายาวเหยียดทาบลงบนพื้น รอบกายชายหนุ่มแผ่กลิ่นอายความเศร้าหมองบางเบาออกมา ถังหนิงกล่าวลาคุณปู่หลังพูดคุยเสร็จสรรพ ทว่าตอนที่เดินจากไป เธอกลับไม่แม้แต่จะปรายตามองจี้จิ่นซิวเลยสักนิด เมื่อเห็นดังนั้น จี้จิ่นซิวจึงก้าวยาว ๆ มาหยุดอยู่ตรงหน้าคุณปู่ของตน “คุณปู่ ไม่ได้ชวนเธออยู่ทานข้าวด้วยกันเหรอครับ” “แกไม่มีปากหรือไง? จะให้ฉันเป็นคนออกปากเรื่องแบบนี้ ฉันแบกหน้าทำไม่ลงหรอก” คุณท่านจี้ถลึงตาใส่หลานชายด้วยความขัดใจอย่างที่สุด “อุตส่าห์คิดว่าถ้าพวกแกคบกันแล้วจะไปกันได้ดี ที่ไหนได้ แกดันทำเรื่องบัดซบพรรค์นี้ลงไปได้”“ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าปู่ ฉันไม่มีหลานอย่างแก! ถ้าจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยไม่ได้ ต่อไปก็ไม่ต้องมาให้ฉันเห็นหน้าอีก” จี้จิ่นซิวไม่ได้โต้ตอบ ทอดสายตามองไปยังทิศทางที่ถังหนิงเดินจากไป นัยน์ตาสีดำขลับกลมกลืนไปกับความมืดมิดของรัตติกาล สีหน้าของเขาเรียบตึงยากจะคาดเดาอารมณ์ คุณท่านจี้กลอกตาใส่เขาพร้อมกับแค่นเสียงอย่างอารมณ์เสีย: “คนมีปากแต่ไม่รู้จักพูดอย่างแกเนี่ย สมควรอยู่เป็นโสดไปจนตาย”คุณท่านจี้กระแ

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 426

    “คนตระกูลจี้มันไม่ได้เรื่องกันทั้งบ้าน หนูจะรับสิ่งที่ควรได้เอาไว้บ้างแล้วมันทำไมล่ะ? อย่าทำตัวซื่อบื้อไปหน่อยเลย ไม่ต้องไปถือทิฐิเอาของไปคืนหรอกนะ” ถังหนิงชะงักอึ้งไปครู่หนึ่ง ที่เธออยากเอาของไปคืนทั้งหมด เป็นเพราะว่าเขาเป็นคนให้ หากเป็นของที่จี้จิ่นซิวตั้งใจมอบให้ เธอคงจะเก็บเอาไว้โดยไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจเลยสักนิด ทว่าคำพูดของคุณท่านจี้ในวินาทีนี้ กลับทำให้เธอรู้สึกสบายใจที่จะไม่คืนของพวกนั้นอย่างบอกไม่ถูก: “ตกลงค่ะ”คุณท่านจี้ตบหลังมือเธอเบา ๆ สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความเอ็นดู: “ไม่ว่าหนูจะตัดสินใจยังไง ปู่ก็สนับสนุนหนูเสมอ อยากหย่าก็หย่าเลย” “ถึงปู่จะรักหลานสะใภ้คนนี้มากแค่ไหน แต่ท้ายที่สุดก็ต้องโทษไอ้หลานอกตัญญูไม่เอาไหนสองคนนั้น เลวทรามพอกันทั้งคู่ ไอ้พวกงี่เง่าเอ๊ย!” พูดมาถึงตรงนี้คุณท่านจี้ก็โมโหจัด กระแทกไม้เท้าลงกับพื้นอย่างแรง จี้จิ่นซิวยืนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล สายตาของเขาจับจ้องไปที่พวกเขาสองคนอยู่ตลอดเวลา พอได้ยินเสียงด่าทอนั้น เขาก็เห็นคุณปู่ของตัวเองหันมาถลึงตาใส่เขาอย่างเอาเรื่อง เขาขมวดคิ้ว ไม่ใช่ว่าตกลงกันแล้วหรือไงว่าจะมาช่วยพูดเกลี้ยกล่อม? นี่ถึงกับด่า

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 425

    ถังหนิงประคองคุณท่านจี้เดินนำไปก่อน จี้จิ่นซิวมองตามแผ่นหลังของคนทั้งสองที่กำลังเดินไปที่ลิฟต์ ความรู้สึกที่ถูกเมินเฉยอยู่เพียงคนเดียวทำให้ในใจเขารู้สึกขื่นขมและไม่สบอารมณ์นัก เมื่อเข้าไปในลิฟต์ ขณะที่จี้จิ่นซิวยังไม่ทันก้าวตามเข้ามา ถังหนิงก็กดปุ่มชั้นหนึ่งและกดปิดประตูอย่างไม่ลังเล ไร้ซึ่งวี่แววว่าจะรอเขาแม้แต่น้อย คุณท่านจี้มองเห็นทุกการกระทำ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากอะไรออกมา จังหวะที่ประตูลิฟต์กำลังจะปิดสนิท จู่ ๆ ก็มีมือหนาข้างหนึ่งสอดเข้ามาขวางตรงช่องว่าง และจับบานประตูไว้ไม่ให้ปิดลง ประตูลิฟต์เปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับร่างสูงของจี้จิ่นซิวที่ก้าวเข้ามาด้านใน ถังหนิงมีสีหน้าเรียบเฉย เธอยืนอยู่ข้างแผงควบคุม และกดปุ่มปิดประตูซ้ำอีกครั้ง ภายในพื้นที่แคบ ๆ อันน่าอึดอัด บรรยากาศเงียบสงัดจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตกกระทบพื้น จี้จิ่นซิวเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ เขายืนอยู่ข้างคุณท่านจี้ ทว่าสายตากลับจับจ้องไปที่ร่างของถังหนิงไม่วางตา ราวกับติดตั้งเรดาร์ติดตามเอาไว้ ถังหนิงสัมผัสได้ถึงสายตาที่จ้องมองมาจากด้านบน เธอรู้สึกอึดอัดจนวางตัวไม่ถูก ถึงขั้นอยากจะหนีไปให้พ้น พานรู้สึกไปว่าอากาศร

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 6

    ถังหนิงหัวร้อนขึ้นมาทันที โดนเขาแกล้งจนหน้าแดงถึงหู เธอขบริมฝีปากแล้วเขย่งปลายเท้าขึ้นไปจุ๊บแก้มเขาหนึ่งที“พอใจแล้วใช่ไหม?”เธอจุ๊บเสร็จแล้วจะเดินออกไปดวงตาของจี้จิ่นซิวค่อยๆ เบิกกว้าง ความเย็นชาราวกับน้ำแข็งในดวงตาเริ่มจางหายเขายื่นมือไปรวบตัวเธอมากอดอย่างรวดเร็ว มือใหญ่ล็อกท้ายทายของเธอ เขา

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 5

    คำพูดของถังหนิงทำให้คุณท่านถังเหลือเชื่อมาก หลังจากถามย้ำอยู่หลายครั้ง เขาหัวเราะดังกว่าเดิม“โอเค แต่งแล้วก็ดี ว่างๆ พาเขากลับมากินข้าวกับปู่ด้วย”ถังหนิงขานรับอย่างว่าง่าย “โอเคค่ะปู่”หลังจากวางสาย ประตูห้องนอนเปิดออกจี้จิ่นซิวเดินเข้ามาในห้องนอน ขายาวๆ ก้าวมาข้างหน้าเธอบุคลิกดูดีมีชาติตระ

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 3

    ถังหนิงช็อกไปแล้ว หัวใจเต้นแรงตอนที่จี้จิ่นซิวจะก้มลงมาจูบเธอ ตัวเธอสั่นอย่างควบคุมไม่ได้พอเห็นปฏิกิริยาของเธอ จี้จิ่นซิวชะงักทันที ดวงตาดำขลับดูยับยั้งชั่งใจ“ทำไม กลัวเหรอ?”ถังหนิงยังช็อกอยู่จี้จิ่นซิวใช้นิ้วชี้แตะจมูกถังหนิงเบาๆ พูดด้วยน้ำเสียงตลกว่า “แค่แกล้งเธอเล่น อย่าคิดจริงล่ะ”หลั

  • พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง   บทที่ 2

    เสียงยียวนดังเข้าหู ผ่านไปนานกว่าถังหนิงจะตั้งสติได้ “พี่จี้ เมื่อกี้น้องชายพี่เพิ่งหลอกฉัน คราวนี้พี่จะหลอกฉันอีกเหรอ?”อีกฝ่ายคือจี้จิ่นซิว พี่ชายแท้ๆ ของจี้หานตอนถังหนิงเพิ่งคบกับจี้หาน ท่าทีของจี้จิ่นซิวไม่เป็นมิตรกับเธอเลย“โดนเทแล้วครั้งหนึ่ง จะกลัวครั้งที่สองทำไมล่ะ?” จี้จิ่นซิวน้ำเสียงยี

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status