2 ซ่าน 1/4

ปาฏลีหวีดร้องยามร่างลอยหวือ สองแขนกอดคอกรัณย์แน่นโดยอัตโนมัติด้วยกลัวตก โล่งใจขึ้นมาหน่อยเมื่อไม่ได้จุ๊มปุ้กลงบนพื้นอย่างที่นึกกลัว หล่อนกำลังใช้ตักเขาเป็นที่นั่งแทนโซฟา ส่วนเครื่องปั๊มนมที่หวงนักหวงหนาหล่นไปอยู่บนพื้นพรม ปัญหาอยู่ที่มันกระแทกลงบนโต๊ะแข็ง ๆ ก่อนตกลงบนพื้นนิ่ม เจ้าเครื่องซึ่งตอนซื้อพนักงานขายการันตีว่าเป็นรุ่นที่ดีที่สุดและทนทานที่สุดแยกออกเป็นหลายส่วนเผยให้เห็นชิ้นส่วนและแผงวงจรต่าง ๆ ภายใน เท่านี้ก็รู้แล้วว่าไม่สามารถนำกลับมาใช้งานได้อีก

“เล่นอะไรคะ พังแล้วแน่ ๆ”

“ไว้ผมดูให้” เขารวบร่างเล็กแน่นขึ้น กันไม่ให้ก้มลงหยิบชิ้นส่วนเหล่านั้น

“ดูยังไงคะ คุณโอมซ่อมเป็นด้วยหรือ กวางว่ามันเสียแล้วแน่ ๆ ถึงจะซ่อมได้แต่น่าใช้งานได้อีกแค่แป๊บเดียว กระแทกแรงขนาดนั้น”

“ไว้อะตอมตื่น เราค่อยไปซื้อใหม่”

“แต่กวางจำเป็นต้องใช้ตอนนี้ค่ะ” จำไม่ได้แล้วว่าเก็บที่ปั๊มนมแบบสุญญากาศไว้ที่ไหน และอีกอย่างเวลาต้องการหาอะไรสักอย่างมักหาไม่เจอ น่าจะต้องบีบน้ำนมด้วยมือแน่แล้ว ซึ่งหล่อนเคยลองและพบว่าเจ็บเอาการ

“โทรให้แซเวียร์ซื้อเข้ามาตอนนี้เป็นไง”

เขาคว้าโทรศัพท์ขึ้นเตรียมต่อสาย ทว่าปาฏลีห้ามไว้ทัน ของแบบนี้ใครเขาให้ผู้ชายเป็นฝ่ายซื้อกันเล่า เอาเถอะ หากกรัณย์ไปซื้อให้คงไม่น่าเกลียดเท่าไรเพราะเป็นพ่อของลูก แต่สำหรับแซเวียร์ เขาเป็นลูกน้องของกรัณย์ก็จริง แต่ใช่ว่าจะอาศัยไหว้วานได้ทุกเรื่องและหล่อนก็เกรงใจแซเวียร์อยู่เป็นทุนเดิม

“กวางต้องซื้อเองค่ะ ฝากแซเวียร์ซื้อน่าเกลียดตายเลย”

“ค่อยซื้อ ตอนนี้ผมอยากให้กวางช่วยงานมากกว่าทำอย่างอื่น”

“แต่กวางคัด เอ่อ...” ป่านนี้น้ำนมซึมบนแผ่นแปะซับเต็มแน่แล้ว ยิ่งตื่นเต้น อาการคัดหน้าอกก็เหมือนจะทวีความรุนแรงมากขึ้น

“คัดอะไร”

“หน้าอกค่ะ กวางคัดหน้าอก” ดวงตากลมใสเริ่มคลอหยาดน้ำ ยามนี้ทรวงอกร้อนเห่อและตึงจนเกรงจะปริแตก ร้านขายเครื่องปั๊มนมอยู่ห่างจากอะพาร์ตเมนต์พอสมควร อากาศด้านนอกก็หนาวเหน็บ สุดท้ายความผิดทั้งหมดจึงถูกโบ้ยไปยังเจ้าของตักที่ปาฏลีนั่งอยู่ “กวางต้องปั๊มนม แต่คุณโอมทำเครื่องปั๊มนมพังแล้ว”

“เอาเป็นว่าผมจะรับผิดชอบ”

“ออกไปซื้อให้หรือคะ” หล่อนค่อยใจชื้น แต่ยังเป็นกังวลเนื่องจากกรัณย์ส่อแววว่าจะไม่สบายและเพิ่งกินยาเม็ดลดน้ำมูกเข้าไปเมื่อครู่

ยาลดน้ำมูก...เขาไม่ง่วงแล้วหรือ

“ไม่”

“แล้ว...” คิ้วสวยยู่เข้าหากัน คำพูดถูกหยุดไว้เพียงแค่นั้น ก่อนเปลี่ยนเป็นเสียงอืออาในลำคอ ไม่ทันได้ตั้งคำถามต่อเมื่อฝ่ามือของอีกฝ่ายเคลื่อนเข้าภายใต้เสื้อแล้วลูบหน้าท้องหล่อนเล่น สติปาฏลีเริ่มพร่าเลือน อาการเสียวซ่านเข้าแทนที่

“อะไรพังก็ทำหน้าที่แทนอันนั้น”

กรัณย์กอบกุมทรวงอกภายใต้บราเซียร์ซึ่งอวบอิ่มกว่าปกติเนื่องด้วยภาวะให้นมบุตร มันไม่ได้นุ่มนิ่มเหมือนอย่างทุกครั้ง แต่เริ่มแข็งเป็นก้อนเพราะน้ำนมคัดเต็มอยู่ภายใน เสื้อพอดีตัวกับกางเกงที่หล่อนสวมอยู่กลายเป็นปัจจัยสี่ที่ไม่จำเป็นอีกต่อไป ชายหนุ่มลอกคราบคนบนตักจนร่างขาวผ่องเหลือเพียงชั้นในชิ้นบนกับชิ้นล่างเท่านั้น ประทับรอยจูบเหนือเนินอก ดูดเม้มแสดงความเป็นเจ้าของ ในขณะเดียวกันก็เพิ่มความซาบซ่านให้กับอีกฝ่าย สูดเอากลิ่นน้ำนมที่คัดล้นติดแผ่นซับให้แล่นอบอวลในปอด

น้ำนมจากอกติดแก้มลูก กรัณย์หอมลูกก็พลอยได้ทำความคุ้นเคยกับกลิ่นนี้ไปในตัว เขาชอบมากถึงขั้นติดใจจนต้องหอมแก้มอะตอมทุกครั้งที่ลูกกินนมจนอิ่ม ทว่าไม่เคยลองชิมจากแหล่งผลิตเลยสักครั้งเนื่องจากเกรงว่าเป็นการแย่งลูก แต่คราวนี้จะได้ลองเพราะเสนอตัวรับผิดชอบแทนเจ้าเครื่องปั๊มนมที่กลายเป็นเศษซากจากฝีมือตน

เขาเลื่อนมือลูบแผ่นหลังบอบบาง ใช้เพียงสองนิ้วอย่างช่ำชอง ตะขอชั้นในชิ้นบนก็ดีดออกจากกันโดยง่าย ข้อดียามปาฏลีเคลิ้มคือให้ความร่วมมือกับเขาในทุก ๆ ขั้นตอน ริมฝีปากหนายิ้มพอใจเมื่อหญิงสาวยกแขนออกเพื่อให้เขาถอดมันออกห่างตัวและปาลงพื้นไปกองรวมกับเครื่องปั๊มนม แผ่นแปะน้ำนมบนอกหล่อนเปียกชุ่มทั้งสองข้าง

กลิ่นน้ำนมหอมละมุนยังโชยแตะจมูกอยู่จาง ๆ อยากรู้เหลือเกินว่าอาหารอันโอชะของลูกจะหวานหอมสักเพียงไร กรัณย์ค่อย ๆ ลอกแผ่นแปะซับน้ำนมออกทีละข้าง น้ำสีขาวขุ่นซึมออกจากยอดอกเชิญชวนให้ลิ้มลอง

“พอจะรู้แล้วว่าทำไมถึงมีนมตุนไว้เต็มตู้”

คนฟังค่อยได้สติ พอจะจับใจความได้ว่าเขาพูดอะไร แต่ยากยิ่งที่จะโต้ตอบใด ๆ สมองขาวโพลนราวกับเดินอยู่ท่ามกลางทุ่งหิมะที่ยังคงมีเกล็ดหิมะตกลงปกคลุมต่อเนื่องไม่มีที่สิ้นสุด ต่างกันเพียงแค่ทุ่งหิมะหนาวเหน็บ อยู่ไม่ได้แน่ ๆ หากไม่มีเครื่องแต่งกายมิดชิดที่ปกป้องร่างกายจากความหนาว แต่ยามนี้หล่อนร้อนรุ่มเพราะกรัณย์จุดไฟในกาย ขนาดว่าท่อนบนไม่เหลืออะไรเลยสักชิ้นยังไม่สบายตัว

“เมื่อยหรือเปล่า” เขาทัดเส้นผมนุ่มสลวยที่ปรกหน้าทัดไว้กับใบหูขาวสะอาด เมื่อหญิงสาวยังไม่ตอบจึงถามอีก “นั่งท่านี้สบายตัวไหม หรือต้องเปลี่ยนท่า”

“ไม่ค่ะ ดีแล้ว”

ท่าที่นั่งอยู่ไม่สบายตัวนัก แต่หล่อนพอใจเพราะตักนี้เป็นของเขา แม้ไม่นุ่มเท่าโซฟา ทว่ามีผลต่อหัวใจ

ใบหน้าผ่องก้มงุดทันทีที่เงยขึ้นหวังจะได้สบตาเขา แต่เอาเข้าจริงกลับเห็นว่าสายตากรัณย์จดจ่ออยู่กับหน้าอกหล่อนซึ่งกำลังคัดเต็มที่ ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอีกครั้งเมื่อมือเขาปัดป่ายยอดอกไล่ซับน้ำนมแทนแผ่นซับที่ถูกแกะไปวางบนโต๊ะ

“รสชาติเป็นยังไง ทำไมอะตอมถึงชอบนัก”

“กวะ...กวางไม่รู้ค่ะ” น้ำเสียงหล่อนขาดเป็นห้วง ไม่เคยชิมน้ำนมตัวเองสักครั้งแล้วจะรู้ได้อย่างไร

ปาฏลีนั่งบนตัก ทรวงสาวจึงอยู่ต่ำกว่าระดับคางเขาไม่มาก กรัณย์ครอบริมฝีปากลงกับยอดอกแล้วออกแรงดูดโดยอาศัยจังหวะที่หล่อนเผลอหลับตา ความตั้งใจมีเต็มเปี่ยมหากแต่น้ำนมไม่มีทีท่าว่าจะไหลออกเหมือนคราวลูกดูด

“คุณโอม !”

ฝ่ามือที่ดันไหล่เขาออกห่างจากตัวทำให้กรัณย์จำต้องถอยทัพ แววขันถูกซ่อนภายใต้ใบหน้าขรึมโดยที่อีกฝ่ายไม่อาจล่วงรู้ หญิงสาวตกใจไม่น้อยกับการกระทำของเขา คงไม่คิดว่าเขากล้าใช้วิธีนี้ หล่อนพยายามดิ้นลงจากตัก แต่มีหรือที่จะทำได้อย่างใจคิดหวัง หากราชสีห์หมายมั่นในการเลือกเหยื่อ มีหรือที่ลูกกวางตัวน้อยจะรอดพ้น

“จะช่วยปั๊มนม”

“ไม่ได้นะคะ !”