บทที่ 14 20 ล้าน

“ก่อนหน้านี้เฮียเสนอรถ บ้าน คอนโด ให้ใช่ไหม หนูก็เขียนลงไปหมดนั่นแหละ เพิ่มเงินรายเดือนไปด้วย อยากได้เท่าไหร่ก็แล้วแต่หนูเลย” ฮะ! ฮะ! จะบ้าเหรอ แค่อยากนอนกับฉันต้องทุ่มขนาดนี้เชียว ต้องรวยขนาดไหนถึงได้มีเงินมาโปรยเล่นแบบนี้ได้

“หนูว่าเฮียควรกรอกเองดีกว่านะคะ แต่หนูขอไม่รับค่าจ้างเป็นสิ่งของอย่างพวกรถ บ้าน คอนโด พวกนั้น ไม่งั้นเฟรจะต้องสงสัยเอา”

“ได้สิ เรื่องนั้นเฮียไม่มีปัญหาอยู่แล้ว …ว่าแต่ 20 ล้านพอไหม”

 เขาถามฉันด้วยท่าทีเหมือนเรากำลังเล่นขายของกันตอนเด็กๆ แต่มันไม่ใช่ไง เพราะสำหรับฉันมันเหมือนเรากำลังดีลธุรกิจพันล้านกันอยู่

“20 ล้าน?” ฉันฟังไม่ผิดจริงๆ ใช่ไหม?

เขากำลังเสนอเงิน 20 ล้านให้เพื่อแลกกับการมาเป็นเด็กของเขาในระยะเวลา 2 เดือน ประมาณ 8 สัปดาห์ ซึ่งฉันมาเจอเขาได้แค่สัปดาห์ละ

2 ครั้ง รวมๆ แล้วฉันทำงาน 16 วันแลกกับเงิน 20 ล้าน!

กำลังฝันอยู่หรือเปล่า!?

“ไม่พอเหรอคะ แต่ถ้าอยากได้มากกว่านี้ หนูต้องมาหาเฮียทุกวันแล้วล่ะ” เขาคิดได้ยังไงว่าไม่พอ มันมากมายเกินกว่าที่ฉันคิดไว้เป็นหลายเท่า ที่หน้าเหวอและขยับปากพูดยังไม่ได้เพราะฉันตกใจ!

20 ล้าน!!!!!! ยิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่หนึ่งอีก

“20 ล้าน เพื่อแลกกับการที่หนูมาเป็นเด็กเลี้ยงของเฮียเนี่ยนะคะ?”

“เฮียบอกแล้วไงครับ ว่ามากกว่านี้เฮียก็จ่ายได้ เพราะถ้าถูกใจไม่มีคำว่าแพง…ว่าไงครับ หนูตกลงไหม” มันมีคำตอบอื่นด้วยเหรอ 20 ล้านนะ หลังเรียนจบจะนอนตบพุงเล่นอยู่บ้านโดยไม่ต้องทำงานก็ยังได้

“ตกลงค่ะ” มันมีคำตอบอื่นด้วยเหรอ?

“น่ารักมากสาวน้อย แต่…ถ้าหนูผิดสัญญาเมื่อไหร่หนูรู้ใช่ไหมว่าต้องจ่ายคืนให้เฮีย 40 ล้าน” ฟังดูเหมือนเขากำลังขู่ฉันกลายๆ

แม้ว่าเขาจะดูอ่อนโยน แต่ฉันกลับสัมผัสได้ถึงความดุดัน

ความเด็ดขาดที่แฝงในตัวเขาเหมือนคนเคยตัวกับการใช้อำนาจและการออกคำสั่ง

“ค่ะ เซ็นสัญญาแล้วหนูต้องเริ่มงานวันไหนคะ” ฉันรับปากอย่างไม่คิดเกรงกลัว เพราะฉันไม่มีวันไปนอนกับคนอื่นอยู่แล้ว

“วันนี้เลยสิครับ เพราะนับจากวันนี้ไปถึงวันกำหนดกลับฮ่องกงของเฮียก็ 60 วันพอดี” เขาบอกพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ แต่สายตากลับวิบวับอย่างร้ายกาจ คงเตรียมตัวขย้ำฉันเต็มที่แล้วสินะ ก็ยี่สิบล้านเชียวหนิ นักธุรกิจอย่างเขาคงคิดไตร่ตรองมาดีแล้ว

มาขนาดนี้แล้วก็ต้องเดินหน้าต่อให้จบอย่างสมบูรณ์ด้วยการจรดลายเซ็นและกรอกจำนวนเงินค่าจ้างจำนวนยี่สิบล้านที่เขาเป็นคนเสนอลงบนกระดาษสัญญาทั้งสองฉบับอย่างไม่อิดออด ซึ่งหลังจากฉันเซ็นเสร็จเขาก็รับปากกาอันเดียวกันไปเซ็นเช่นกัน

“ปกติเฮียทำสัญญากับผู้หญิงทุกคนที่นอนด้วยเหรอคะ” ถามเขาเพราะอดสงสัยไม่ได้

“ที่ฮ่องกงไม่จำเป็นเพราะผู้หญิงทุกคนที่เข้ามารู้ดีว่าเฮียเป็นใคร” ฟังดูเป็นคนมีอิทธิพลผลเอาเรื่อง แต่คนรวยๆ เขาก็มีอิทธิพลกันทั้งนั้นเพราะเงินซื้อได้ทุกอย่าง

“แต่ที่เฮียทำสัญญากับหนู ก็เพื่อไม่ให้หนูเสียผลประโยชน์ไงครับ” เพื่อผลประโยชน์ของฉัน? แต่ก็น่าจะใช่เพราะในสัญญาระบุชัดเจนว่าฉันจะได้ค่าตอบแทนเท่าไหร่ โดยเขาจะจ่ายให้วันนี้ 10 ล้านบาทและวันสุดท้ายอีก 10 ล้านบาท

มีแอบคิดในใจนิดหน่อยว่าเขาทำเหมือนอยากผูกมัดฉันไว้ด้วยสัญญานี้ แต่มันไม่มีเหตุผลที่เขาจะผูกมัดฉันไว้หนิ เขาก็แค่ถูกใจ

“แล้วถ้าเฮียไปถูกใจผู้หญิงคนอื่นในระหว่างนี้ละคะ” ถูกใจฉันวันนี้ พรุ่งนี้เขาอาจจะเจอผู้หญิงที่สวยและและถูกใจมากกว่าฉันก็ได้

“เฮียก็จะจ่ายให้หนู 40 ล้าน เพราะเฮียเป็นคนผิดสัญญา แต่เฮียมั่นใจว่าจะไม่มีวันนั้นแน่นอน” ความมั่นใจของเขาไม่ได้ทำให้ฉันมั่นใจเลย เพราะตอนนี้เขาแค่อยากได้ฉันแหละ จะพูดดียังไงก็ได้ ถึงวันนั้นที่เขาเกิดอยากได้ผู้หญิงอื่นขึ้นมา เขาก็คงยอมจ่ายเงิน 40 ล้านบาทเพื่อให้ฉันออกไปจากชีวิตเขา เมื่อถึงวันนั้นมาฉันก็คงทำอะไรไม่ได้นอกจากรับเงิน 40 ล้านแล้วออกไปจากชีวิตเขา

ฉันไม่ควรคาดหวังอะไรจากเขาอยู่แล้ว เขาก็บอกอยู่โต้ง ๆ ว่าอยากได้ตัวฉัน ซึ่งเงินมากมายที่เขายื่นเสนอให้มันก็มากพอที่ฉันจะกระโดดลงหลุมพลางนี้ของเขาไปง่ายๆ

“เฮียยอมรับตรงๆ เลยนะ ว่าเฮียไม่เคยถูกใจผู้หญิงคนไหนเท่าหนูมาก่อน และเฮียก็อยากให้หนูอยู่กับเฮียในช่วงเวลาที่เฮียอยู่ที่นี่” ถูกใจมากในที่นี้คือการที่เขาพอใจกับรูปลักษณ์ภายนอกของฉัน โดยไม่ได้มีความรู้สึกจากหัวใจมาเกี่ยวข้องด้วยสินะ

ก็ดี ที่เขาไม่คิดขายฝันกัน ฉะนั้นท่องเอาไว้นะเทียร์ ว่านี่คืองาน! ควรปิดประตูหัวใจแล้วล็อกกุญแจขังมันไว้ให้แน่น อย่าได้ให้มันกระโดดไปหาเขาเชียวล่ะ ไม่งั้นคนที่จะเจ็บปวดกับเรื่องนี้มากที่สุดคือฉัน ซึ่งไม่รู้ว่าระยะเวลาหนึ่งเดือนนี้ฉันต้องเตือนใจตัวเองบ่อยแค่ไหนเพราะฉันรู้ว่าตอนนี้หัวใจตัวเองพร้อมจะโดดไปหาเขาอย่างง่ายดาย ยิ่งลึกซึ้งก็ยิ่งอันตราย การผูกสัมพันธ์ทางกายอาจจะเกิดความสัมพันธ์ทางใจได้ ไม่รู้เลยว่าคนไร้ประสบการณ์ด้านความรักอย่างฉันจะต้านทานเสน่ห์ของเขาได้หรือเปล่า

“ตอนนี้หนูเป็นเด็กของเฮียแล้วนะ ถ้าอยากได้เงินชอปปิงเพิ่ม

ก็อ้อนเฮียได้เสมอ สำหรับหนูเฮียพร้อมเปย์” ป๋ากว่านี้ไม่มีอีกแล้ว!

“ขอบคุณค่ะ” ฉันเอ่ยปากขอบคุณความใจดีของเขา แต่ไม่ได้ยกมือไว้เพราะจำได้ว่าเขาบอกว่าถ้าอยู่กันสองคนไม่ต้องยกมือไหว้

ร่างสูงใหญ่เดินไปหยิบสมุดเช็คที่โต๊ะหัวเตียงก่อนจะเขียนจำนวนเงินและเซ็นลายเซ็นตัวเองลงไปแล้วยื่นให้ฉัน

“10 ล้านบาทถ้วนสำหรับวันแรกของการเริ่มงานครับ”