แค่ขออยู่ข้างเธอ (Just Let Me Stay)

แค่ขออยู่ข้างเธอ (Just Let Me Stay)

last updateLast Updated : 2026-04-22
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
23Chapters
193views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เธอที่มีปัญหาเรื่องครอบครัว ส่วนเขาที่อยากมีปัญหากับเธอ ปัญหารัก เขาตามตื๊อ ตามจีบจนเธอเผลอตกหลุมรักโดยไม่รู้ตัว แล้วแบบนี้เรื่องที่จะแก้แค้นครอบครัวจะจบลงอย่างไร

View More

Chapter 1

1

“죽고 싶으면 곱게 죽지, 투신자살은 왜 한대?”

혐오감이 잔뜩 담긴 남자의 목소리가 들려왔다.

“난들 곱게 죽고 싶지 않...”

고은서는 문득 곽승재의 말에서 이상한 느낌을 감지했다.

그녀가 대체 언제 투신자살했단 말이지?

“사모님, 드디어 깼군요.”

이때, 도우미 이미숙이 물과 약을 들고 그녀의 앞으로 다가왔다.

“머리가 아프시죠? 의사 선생님께서 가벼운 뇌진탕 증상이 있다고 해서 약 처방해주셨는데 지금 드실래요?”

고은서는 널찍한 침실에 누워 있는 자신을 발견하고 이미숙의 말에 대답하는 것조차 까먹었다.

실내 인테리어를 봐서는 예전의 곽씨 일가 별장 같았다.

정신병원에 입원한 이후로 2년이 넘도록 발길이 끓긴 곳이지 않은가?

설마 곽승재가 그녀를 다시 집으로 데려왔단 말인가?

아니, 그럴 리가 없었다. 칼로 심장을 찌른 이상 설령 살아있더라도 수술실에 실려 갔을 테니까.

고은서는 서둘러 고개를 숙여 가슴을 확인해봤는데 멀쩡하기만 했다.

그리고 머리와 손목에는 의료용 거즈가 둘둘 감겨 있었다.

곽승재는 눈살을 찌푸린 채 때로는 괴로워하고 때로는 경악을 금치 못하는 그녀의 표정을 바라보며 부글부글 끓어오르는 짜증을 꾹꾹 눌러 담았다.

“나중에 투신자살하고 싶으면 더 높은 곳에 올라가. 고작 2층에서 떨어진다고 죽진 않으니까.”

싸늘한 말 한마디를 끝으로 그는 기다란 다리를 움직여 방을 나섰다.

고은서는 곽승재를 신경 쓸 겨를도 없이 자기 몸 상태를 살피기 바빴다.

2년 넘게 정신병원에 갇혀 있으면서 안색은 이미 초췌하다 못해 창백했고, 살이 쏙 빠져 장작처럼 삐쩍 말랐지만 지금은 피부가 뽀얗고 매끈하니 탄력까지 넘쳤다.

몸과 팔뚝에도 간병인과 환자들 때문에 난 상처와 멍을 찾아볼 수 없었다.

“사모님, 도련님께서 화가 난 나머지 말을 좀 심하게 했을 뿐이에요.”

이미숙은 그녀가 상처받은 줄 알고 조심조심 위로했다.

“부부 싸움은 칼로 물 베기라고, 이따가 도련님과 잘 얘기...”

“아줌마! 오늘 며칠이죠?”

고은서는 아연실색하며 황급히 이미숙의 말을 끊었다.

이미숙은 어리둥절한 얼굴로 그녀를 바라보았다.

“오늘은 백유미 씨 생일이에요. 사모님께서 도련님이 생일 파티에 갔다는 소리를 듣고 연락해서 당장 집에 오라고 하셨잖아요.”

비록 이미숙이 그녀의 말뜻을 오해했다는 걸 알고 있지만, 고은서는 설명할 틈이 없었다. 이내 주위를 두리번대다가 머리맡에 놓인 휴대폰을 집어 들었는데 화면에 나타난 날짜는 무려 3년 전이었다.

고은서는 무언가 떠올린 듯 이불을 확 젖히고 쏜살같이 온실로 뛰어갔다.

아니나 다를까 온실은 아수라장이 되었고, 각종 보기 드문 꽃들은 잔해만 덩그러니 남아 있었다.

3년 전, 곽승재가 백유미의 생일 파티에 참석하는 것도 모자라 꽃까지 샀다는 소리를 듣자 그녀는 홧김에 모든 걸 박살 냈다.

그러다 튀어 오른 파편에 손목을 다쳤지만, 통증 따위 아랑곳하지 않고 충동적으로 2층까지 올라가 베란다에서 뛰어내렸다.

다행히 나무가 완충작용을 해서 팔다리는 부러지지 않았지만, 화단 가장자리에 머리를 부딪혀 그 자리에서 기절하고 말았는데...

그렇다면 다시 말해서 지금 3년 전으로 돌아왔다는 건가?!

“사모님, 왜 또 온실에 오셨어요? 바닥에 온통 도자기 파편이니까 절대로 멍청한 짓 해서는 안 돼요.”

이미숙은 그녀가 다시 난동을 부릴까 봐 부랴부랴 쫓아와서 설득했다.

“도련님도 사모님을 걱정하시니까 다쳤다는 소리를 듣자마자 돌아왔... 도련님!”

잔뜩 긴장하는 이미숙의 목소리를 듣자 고은서가 천천히 고개를 들었다.

훤칠한 키에 잘생긴 곽승재뿐만 아니라 세련된 옷차림에 단정하고 온화한 모습의 백유미도 함께 있었다.

그녀의 앞에 나란히 서 있는 두 사람은 천생연분이 따로 없었다.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
23 Chapters
1
ความพินาศของครอบครัวเริ่มต้นขึ้นเมื่อผู้หญิงอีกคนถูกพ่อลากเข้ามาในบ้าน การทรยศหักหลัง ครั้งนั้นทำให้หัวใจของแม่แตกสลาย อาการป่วยที่มีอยู่แล้วทรุดหนักลงอย่างรวดเร็วและสุดท้าย... แม่ก็จากไปอย่างสงบสุขมีเพียงคนเป็นเท่านั้นที่ต้องก้มหน้าเดินต่อไปอย่างเช่นเธอ... ไอวี!ใครจะคาดคิดว่าหลังการจากไปของแม่ ชีวิตของเธอจะต้องเผชิญกับมรสุมที่หนักหน่วงขนาดนี้ ตั้งแต่เด็กไอวี่ถูกผู้หญิงของพ่อที่เรียกตัวเองว่าแม่เลี้ยง กลั่นแกล้งสารพัด ส่วนลูกติดแม่เลี้ยงก็จ้องจะช่วงชิงทุกสิ่งที่เธอรักไปแต่ทั้งหมดนั่นคือความอ่อนแอในวัยเด็กที่ผ่านไปแล้ว...วันนี้เธอเติบโตขึ้น เธอคือไอวี่ที่ก้าวข้ามความเจ็บปวดทั้งหมดมาได้ เธอจะไม่ยอมก้มหัวให้ใครอีกต่อไป หลังจากนี้ ทุกคนจะได้เผชิญหน้ากับ ไอวี่ในเวอร์ชันที่สมบูรณ์แบบที่สุด@คฤหาสน์ตระกูลเมฆาหญิงสาวเหยียบคันเร่งรถยนต์หรูคู่ใจ สาดไฟหน้าตัดผ่านความมืดมิดของค่ำคืน พวงมาลัยหนังเย็นเฉียบในมือบอกถึงความหนักแน่นของหัวใจที่แข็งกร้าว เธอไม่ได้กลับมาที่นี่เพื่อระลึกถึงความหลัง แต่เพื่อทวงคืนทุกอย่างที่ถูกพรากไปตลอดหลายปีที่ผ่านมา สุมิตร ผู้เป็นพ่อ ดูเหมือนจะมองไม่เห็นความเจ็บป
Read more
2
ไอวี่รู้ดีว่าความอ่อนแอไม่ได้ช่วยให้ใครรอดพ้นเธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามรวบรวมสติและสวมหน้ากากเหล็กแห่งความเยือกเย็นกลับคืนมา“แม่รอหน่อยนะคะ... หนูจะเอาทุกสิ่งทุกอย่างที่ควรเป็นของแม่กลับคืนมา”“พวกมันจะต้องชดใช้ให้กับทุกหยดน้ำตาของแม่... และทุกเศษเสี้ยวความรู้สึกของแม่”ไอวี่ปาดน้ำตาออกทั้งหมด เปิดไฟเลี้ยว และเปลี่ยนช่องทางจราจร มุ่งหน้าไปยังบาร์ลับแห่งหนึ่ง@The Oneบาร์แห่งนี้ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางย่านธุรกิจสำคัญของเมืองหลวง เป็นดั่งโอเอซิสที่ผู้คนผู้มีความสำเร็จและกำลังมองหาสถานที่พักผ่อนที่สมบูรณ์แบบเลือกที่จะมาใช้เวลาอยู่ด้วยกันมันถูกออกแบบมาเพื่อเป็นมากกว่าบาร์ แต่มันคือ เวทีแห่งความสำเร็จ ภายนอกอาคารเป็นกระจกใสสะท้อนแสงไฟนีออนของเมือง แสดงถึงความทันสมัยและความหรูหราที่เปิดเผยสู่สายตาคนทั่วไป แต่เมื่อก้าวเข้ามาภายใน คุณจะถูกต้อนรับด้วยความอบอุ่นและโอ่โถงที่แตกต่างแขกที่มาเยือน The One ล้วนเป็นบุคคลระดับท็อปของวงการ นักลงทุนที่เพิ่งปิดดีลพันล้าน CEO หนุ่มสาวที่ฉลองความสำเร็จของสตาร์ทอัพ และบรรดาผู้ทรงอิทธิพลในสังคม พวกเขานั่งอยู่บนเก้าอี้สูงหุ้มหนังอย่างดี หรือโซฟาเดี่ยวในโซ
Read more
3
ไอวี่รู้สึกว่าโลกเริ่มเอียง ความร้อนวูบวาบในท้องเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่าง บาร์เทนเดอร์รินวิสกี้แก้วที่หกให้เธอโดยที่เธอไม่ต้องสั่ง ไอวี่หยิบแก้วขึ้นมาจิบอย่างไม่สนใจว่าความเยือกเย็นที่เคยสวมอยู่เริ่มแตกร้าวบลูที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เธอก็ไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแต่นั่งดื่มของตัวเองอย่างสงบเงียบ คอยรักษาระยะห่างที่เหมาะสม แต่ความเงียบของเขามันช่างน่ารำคาญสำหรับไอวี่ในเวลานี้“ทำไมคุณถึงไม่พูดอะไรเลย” ไอวี่ถามด้วยเสียงที่แหบพร่าและติดสำเนียงเหน่อเล็กน้อยจากฤทธิ์แอลกอฮอล์บลูหันมาสบตาเธอ ดวงตาของเขาดูอ่อนโยนและนุ่มนวลอย่างน่าประหลาดภายใต้แสงไฟสลัว“ผมบอกแล้วว่าผมจะนั่งเงียบ ๆ” เขาตอบ “แต่ถ้าคุณอยากคุย ผมก็พร้อมที่จะฟัง”“ฟัง?” ไอวี่หัวเราะเบา ๆ อย่างเย้ยหยัน “คุณอยากฟังเรื่องน่าเบื่อของฉันเหรอคะคุณบลู?”“ทุกคนมีเรื่องราวครับ” บลูตอบด้วยน้ำเสียงที่จริงใจ “และผมไม่ได้ตัดสินใครจากสิ่งที่เขาเป็นในคืนนี้ ผมสนใจแค่ว่าอะไรที่ทำให้คนที่สวยอย่างคุณมานั่งดื่มหนักขนาดนี้คนเดียวมากกว่า”ไอวี่จ้องหน้าเขาครู่หนึ่ง พยายามประเมินความจริงใจที่ฉายอยู่ในดวงตาของเขา แต่ภาพมันเริ่มเบลอจนแยกไม่ออก เธอส่ายหัวอย่างช้า ๆ
Read more
4
@คลับบ้านเลขที่ 0ยังคงเงียบสนิท มีเพียงเสียงการทำงานของพนักงานที่เตรียมพร้อมก่อนจะถึงเวลาเปิดให้บริการในช่วงค่ำคืนสถานที่แห่งนี้เป็นมากกว่าคลับยามราตรี มันคือบ้านอีกหลังของเขา โซนตั้งแต่ชั้นสองขึ้นไปถูกจัดสรรเป็นห้องพักหลายห้อง ซึ่งทุกห้องล้วนมีเจ้าของจับจองไว้หมดแล้วบลูนั่งเหม่ออยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์ กาแฟในแก้วที่เคยอุ่นร้อนตอนนี้มันเย็นชืดไร้ไอร้อนแล้ว“คิดเหี้ยอะไรอยู่ ใจลอยขนาดนี้” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากทางด้านหลัง ไม่นานนักเจ้าของเสียงนั้นก็ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างเขา“เปล่า” บลูเอ่ยตอบสั้น ๆ โดยไม่หันมอง“เปล่าเหี้ยอะไร กูเรียกมึงหลายรอบแล้ว” คิงเอ่ย พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดูโซเชียลคิง หุ้นส่วนใหญ่ของคลับบ้านเลขที่ 0 เจ้าของบริษัทจิวเวลรี่เดอะคิง หนุ่มหล่อ มาดนิ่ง“เหรอ”“เอ๋อแดกเหรอ?” คิงเลิกคิ้วสูงจ้องเพื่อนสนิทอย่างจับผิด“เปล่า”“ไอ้เหี้ยบลู!” คิงเอ่ยเสียงดัง เหมือนสติมึงยังไม่กลับมา“มึงเสียงดังทำไม” บลูหันมามองด้วยสีหน้าเรียบเฉย“มึงเป็นเหี้ยอะไรเนี่ย”“กู...” บลูเอ่ยคำเดียวก็ต้องชะงัก เมื่อเสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังแทรกขึ้นจากด้านหลัง“มันเจอสาวมาว่ะ ใจเลยเหม่อแบบนี้
Read more
5
@สามวันผ่านไปหลังจากวันนั้นที่บลูตกลงให้เพื่อนสนิทช่วยสืบข้อมูล ร็อคก็ได้ข้อมูลของเธอมาทั้งหมด ขอเพียงแค่เงินถึง อะไรที่ต้องการก็จะได้มาทั้งหมด เพราะอำนาจของเงินสามารถเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งได้จริง ๆแค่มีเงิน ทุกอย่างก็จบ!@โกดัง AR.รถสปอร์ตคันหรูสีดำสนิทจอดนิ่งอยู่หน้าโกดังของร็อค เจ้าของรถก้าวลงมาด้วยท่าทีเรียบเฉย บลูเดินเข้าไปภายในโกดังด้วยความรู้สึกตื่นเต้นอย่างประหลาด เขาไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงได้สนใจเธอมากขนาดนี้ เธอไม่เหมือนผู้หญิงคนไหน ๆ ที่เขาเคยเจอชายหนุ่มเดินตรงเข้าสู่ภายในโกดัง มุ่งหน้าไปยังห้องกระจกขนาดใหญ่ แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวใหญ่ที่มุมห้อง“สวัสดีครับเฮียบลู” ตาม ลูกน้องคนสนิทของร็อค ผู้ที่เปรียบเสมือนแขนขา เพราะเขาทำงานดี ไม่มีพลาด ซื่อสัตย์ และจริงใจ“อืม” บลูพยักหน้ารับ ก่อนจะเอ่ยถาม “มันยังไม่มาอีกเหรอ”“ตรวจเช็กของอยู่ด้านหลังโกดังครับ พอดีวันนี้มีเหล้าเข้ามาใหม่ครับ”“อืม”ชายหนุ่มนั่งรออย่างใจเย็น เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดดูโซเชียลไปเรื่อย ๆ นั่งรออย่างใจจดใจจ่อ ส่วนไอ้ตามก็นั่งทำงานของตนเองตามปกติแกร๊ก!ไม่นานนัก คนที่บลูตั้งตารอก็เปิดประตูเดินเข้ามา
Read more
6
@บริษัทเมฆาเพอร์รถสปอร์ตสีดำสนิทแล่นเข้ามาจอดที่ลานจอดรถของบริษัทเมฆาเพอร์ บริษัทอสังหาริมทรัพย์และพัฒนาโครงการขนาดใหญ่ เจ้าของคือ สุมิตร เมฆา บิดาของไอวี่บลูก้าวลงจากรถด้วยท่าทีที่สุขุมและทรงอำนาจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขามาเหยียบสถานที่แห่งนี้ ใบหน้าคมคายของเขาฉาบไว้ด้วยรอยยิ้มเย็นชา เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มที่ขับเน้นให้รูปร่างสูงใหญ่ดูโดดเด่นยิ่งขึ้นชายหนุ่มเดินเข้าไปภายในบริษัทด้วยสีหน้าเรียบเฉย ภายนอกของเขาดูทรงอำนาจมาก ยิ่งเขาทำหน้านิ่ง ๆ เขาก็ยิ่งดูทรงอำนาจเข้าไปใหญ่ เขาเดินตรงเข้าไปที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยสีหน้าเรียบ“ขอเข้าพบคุณมีนชนก เมฆาครับ”“เอ่อ..ได้นัดไว้ไหมคะ” พนักงานสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบ“ไม่ครับ บอกเขาว่าคุณบลูขอเข้าพบก็พอครับ”“ได้ค่ะ สักครู่นะคะ” พนักงานสาวพยักหน้ารับ ก่อนที่จะหันไปกดโทรศัพท์ต่อสายภายในอย่างรวดเร็ว สายตาของเธอเหลือบมองบลูเป็นระยะด้วยความสนใจและสงสัย“มีแขกมาขอพบคุณมีนชนกค่ะ เขาบอกว่าชื่อบลูค่ะ ไม่ได้นัดไว้ค่ะ” เธอเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงที่ลดระดับลงอย่างสุภาพเมื่อปลายสายรับสายบลูยืนรออย่างเงียบ ๆ สายตาของเขาสำรวจโถงทางเข้า
Read more
7
ชายหนุ่มจ้องมองเธอด้วยสายตาที่เย็นชาลงอย่างเห็นได้ชัด พอรู้ว่าเธอมีความเกี่ยวข้องอย่างไรกับไอวี่ บลูก็ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเธอ เพราะตอนนี้คนที่เป็นเธอจ๋าสำหรับบลู มีแค่ไอวี่เท่านั้น“ผมขอตัวก่อนนะครับ” บลูเอ่ย ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างรวดเร็ว เขาต้องการจะหลีกหนีสถานการณ์นี้ให้เร็วที่สุด“เดี๋ยวก่อนสิคะ” มีนาคว้าข้อมือของบลูไว้เบา ๆ แต่ก็เพียงพอที่จะดึงรั้งให้เขาหยุดชะงัก “เราคุยกันก่อนไม่ได้เหรอคะ พอดีมีนารู้สึกถูกชะตากับคุณตั้งแต่เห็นหน้าแล้ว”บลูชักมือกลับอย่างนุ่มนวล ดวงตาของเขายังคงฉายแววเย็นชา“ผมต้องขอโทษด้วยครับ ผมมีธุระด่วน” เขาพูดตัดบทอย่างชัดเจน เขาตั้งใจจะทำให้เธอรู้ว่าเขาไม่ต้องการสานต่อการสนทนาใด ๆ ทั้งสิ้นมีนาไม่ได้แสดงท่าทีเสียใจหรือท้อถอยเลยแม้แต่น้อย เธอยังคงยิ้มบาง ๆ อย่างมีเลศนัย“โอเคค่ะ ไม่เป็นไร ถ้าคุณรีบจริง ๆ งั้น...ขอเบอร์โทรศัพท์ไว้ได้ไหมคะ” เธอพยายามหาเหตุผลเพื่อสานสัมพันธ์“เอ่อ..ไม่สะดวก”“เอสเปรสโซ่เย็นสองแก้วได้แล้วค่ะ” เสียงของพนักงานร้านกาแฟเอ่ยแทรกขึ้นมาก่อน ทำให้บลูรีบฉวยโอกาสนั้นทันที“ต้องขอโทษจริง ๆ นะครับ” บลูเอ่ยตอบ ก่อนจะเดินตรงไปที่เคาน์เตอ
Read more
8
ไอวี่หัวเราะในลำคอเบา ๆ ราวกับได้ฟังเรื่องตลกที่สุดในโลก เธอส่ายหน้าช้า ๆ แล้วเดินออกจากหลังโต๊ะทำงาน ก้าวมายืนประจันหน้ากับมีนาในระยะประชิด“มีนา.. สิ่งที่เธอเห็น เธอเข้าใจผิดไปหมดแล้ว” ไอวี่เอ่ยเสียงเรียบ แต่ทุกถ้อยคำเต็มไปด้วยอำนาจ “ของของฉัน ฉันไม่เคยให้ใคร และที่สำคัญ เขาไม่ใช่สิ่งของ ที่ฉันจะยกให้เธอได้ตามใจชอบ”เธอเว้นช่วงไปเล็กน้อยแล้วยิ้มเย้ยหยัน“เธอควรจะรู้ดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ว่าสิ่งที่เคยพรากไปจากฉันได้เพราะความอ่อนแอของพ่อ ไม่ได้หมายความว่าเธอจะทำแบบเดียวกันกับของทุกอย่างที่เป็นของฉันได้อีก”คำพูดของไอวี่เสียดแทงไปถึงเรื่องในอดีตอย่างตรงจุด ทำให้รอยยิ้มของมีนาหายไปจากใบหน้าทันทีบลูที่ยืนอยู่ข้างหลังไอวี่ก้าวเข้ามาเล็กน้อย เขาประสานมือโอบเอวไอวี่จากด้านหลัง และแนบหน้าผากของเขาไปกับท้ายทอยของเธอ เป็นการแสดงความเป็นเจ้าของที่ชัดเจนที่สุด“ผมไม่ใช่ของเล่นที่คุณจะมาขอแบ่งจากใครได้ง่าย ๆ นะครับ” บลูเอ่ยเสียงเรียบเฉย แต่อำนาจในน้ำเสียงนั้นหนักแน่นจนมีนาต้องถอยหลังไปครึ่งก้าว“และถึงแม้ว่าเขาจะเต็มใจจะให้แบ่งผมให้คุณ ผมก็คงต้องปฏิเสธอย่างสุภาพ” เขาเงยหน้ามองมีนาข้ามไหล่ไอวี่ สา
Read more
9
17:56 น.ความเงียบดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ ภายในห้องทำงานที่อบอุ่นด้วยเครื่องปรับอากาศ หญิงสาวยังคงนั่งทำงานอย่างสบาย ๆ ส่วนคนที่นั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ เขาก็นั่งเล่นอย่างสบายใจเช่นกัน ใบหน้าของเขาผ่อนคลาย แต่ดวงตาไม่ได้ละความสนใจไปจากไอวี่เลย“เย็นมากแล้วนะครับ” บลูเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบระหว่างเขากับเธอ เขาเงยหน้าขึ้นจากจอมือถือ แล้วมองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนังห้อง“คุณกลับบ้านไปได้แล้ว” ไอวี่เงยหน้าขึ้นจากเอกสาร“ผมบอกแล้วไงครับว่าจะอยู่กับคุณจนกว่าคุณจะทำงานเสร็จ” บลูตอบด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “และคุณรู้ดีว่าคุณยังทำงานไม่เสร็จ”ไอวี่ไม่ได้เถียง เพราะเธอยังคงมีเอกสารที่ต้องตรวจทานอีกเล็กน้อย“ฉันจะจ้างให้คุณกลับบ้านดีไหม”“ไม่รับครับ” บลูตอบทันควัน “ผมไม่ใช่พนักงาน”เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินตรงไปยังบริเวณโซฟาที่มีถุงขนมของเขาวางอยู่ บลูหยิบกล่องขนมเล็ก ๆ ออกมา แล้วเดินกลับมาหยุดอยู่ข้างโต๊ะทำงานของเธอ“ทานขนมรองท้องหน่อย” บลูยื่นกล่องบรรจุภัณฑ์เล็ก ๆ ที่ภายในมีธัญพืชอัดแท่งและผลไม้อบแห้งให้เธอ “อร่อยนะครับ”ไอวี่รับกล่องนั้นมาด้วยความจำใจ เธอรู้ว่าถึงปฏิเสธไปเขาก็คงตอแยไม่หยุด บลูดูแลเธอดีมา
Read more
10
หลังจากดื่มชานมไข่มุกจนหมดแก้ว ไอวี่รู้สึกสดชื่นขึ้นมาก บลูพาเธอเดินชมสินค้าอีกเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นว่าไอวี่เริ่มมีสีหน้าเหนื่อยล้า ชายหนุ่มจึงตัดสินใจพาเธอเดินออกจากห้างสรรพสินค้าทันทีบลูเดินถือถุงใส่ของพะรุงพะรัง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นของที่เขาซื้อให้เธอตามอัธยาศัย แม้ไอวี่จะบอกว่าไม่ต้องการก็ตาม นำไอวี่เดินออกจากตัวอาคารห้างสรรพสินค้าตรงไปยังลานจอดรถเมื่อมาถึงรถ บลูจัดการเปิดท้ายรถแล้วนำถุงของต่าง ๆ เก็บไว้อย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะรีบเดินอ้อมไปเปิดประตูรถฝั่งที่นั่งข้างคนขับให้ไอวี่“เชิญครับคุณแฟน” บลูผายมือเชิญด้วยรอยยิ้มอบอุ่นไอวี่ไม่ได้โต้แย้งคำเรียกนั้น เธอก้าวเข้าไปนั่งในรถอย่างเงียบ ๆ เพียงครู่เดียวบลูก็ขึ้นมานั่งประจำที่คนขับ แล้วสตาร์ทรถออกจากลาดจอดรถทันที“คุณไปส่งฉันที่บริษัทนะ”“กลับไปอีกทำไม?” บลูเลิกคิ้วสูงเอ่ยถามอย่างสงสัย อย่างบอกนะว่าเธอจะกลับไปทำงานอีก“รถฉันจอดอยู่ที่บริษัทค่ะ”“อ๋อครับ”ตลอดทางที่รถวิ่งกลับไปที่บริษัทเมฆาเพอร์ ไอวี่ไม่ได้พูดอะไรอีก เธอเพียงแค่เอนศีรษะพิงกับเบาะอย่างเหนื่อย ๆ การได้ผ่อนคลายโดยไม่ต้องคิดเรื่องงาน ทำให้เธอรู้สึกซึมซับความสบายที่บลูมอบให
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status