บทที่ 13 ค่าตอบแทน

แกร็ก!!

เสียงปิดประตูลงในจังหวะที่ร่างหนาดันร่างฉันเข้ากับประตูห้อง มือหนาข้างที่มือเอกสารเท้าไว้ด้านข้างเหนือศีรษะเหมือนต้องการกักกั้นฉันไว้ นิ้วแกร่งคีบคางเชยขึ้นให้รับจูบเขา

ไม่มีเวลาแม้แต่จะเอ่ยคำไหนออกมาหรือแม้แต่ปฏิกิริยาต่อต้าน ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ด้วยความที่เชื่อคำพูดเขาว่าเขาจะไม่ทำอะไรฉันถ้าเรายังไม่ได้เซ็นสัญญา เลยไม่คิดว่าจะถูกจู่โจมด้วยจูบอันดุดันอย่างหิวกระหาย ริมฝีปากร้อนดูดดึง ขบเม้มไล้เลียตามริมฝีปากฉันอย่างไม่อ่อนโยนหนัก ฉันก็ได้แต่นิ่งเฉยให้เขาชิมเพราะไม่รู้ต้องทำยังไง บวกกับตกใจที่โดนจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว

แต่ต้องดันแผงอกแกร่งเมื่อรู้ว่าเขาต้องการสัมผัสลึกซึ้งมากกว่านี้เพราะเขาพยายามใช้ลิ้นร้อนเลียไล้เหมือนต้องการให้ฉันเปิดปากให้เขาเข้ามาลิ้มรสหวาน

ตอนนี้ฉันยังไม่พร้อม!

“ขอโทษที่อดใจไม่ไหว เพราะเฮียอยากทำแบบนี้กับหนูตั้งวันแรกที่เจอแล้ว” เขาบอกแล้วขยับตัวออก

“...” ฉันไม่ได้รังเกียจสัมผัสเมื่อกี้แม้แต่น้อย แต่กลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก และในตอนนี้ยังไม่พร้อมให้เขาสัมผัสมากกว่านี้ คือมันปุปปัปเกินไปน่ะ

“หนูไปนั่งอ่านสัญญารอเฮียที่โซฟาก่อนนะ เฮียขอตัวไปอาบน้ำแป๊บหนึ่ง”

ห้องนอนขนาดใหญ่ที่ถูกตกแต่งด้วยโทนสีดำทั้งห้อง ดุดันเหมือนเจ้าของห้อง ข้าวของทุกอย่างถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ ผ้าปูที่นอนตึงกริบ บ่งบอกถึงความเจ้าระเบียบ

“ค่ะ” ฉันรับคำอย่างว่าง่ายพร้อมรับซองสัญญาที่เขายื่นมาให้

ก่อนจะพาตัวเองไปนั่งที่โซฟาหนังสีดำที่มุมห้องติดกระจกบานใหญ่ที่สามารถมองเห็นวิวใจกลางเมืองหลวง ส่วนเขาก็หายเข้าไปในห้องน้ำหลังยื่นซองเอกสารให้แล้ว ดีเหมือนกันฉันจะได้มีเวลาสงบสติอารมณ์ที่กระเจิดกระเจิงไปไหนต่อไหนแล้วไม่รู้

ฉันละสายตาจากวิวข้างนอกแล้วหันมาสนใจซองเอกสารในมือ

เปิดซองเอกสารหยิบกระดาษแผ่นเดียวที่มีอยู่ในนั้นมาอ่าน

อ่านข้อกำหนดต่างๆ ในสัญญาแล้วก็ค่อนข้างแปลกใจ เพราะมันไม่ได้เป็นอย่างที่คาดคิดไว้ กฎและข้อบังคับ ข้อห้ามอะไรที่คิดไว้ไม่มีในสัญญาเลย มีแค่ข้อห้ามเดียวคือระหว่างที่เป็นเด็กเลี้ยงของเขา ห้ามมีความสัมพันธ์ทางกายและใจกับผู้ชายคนอื่นเด็ดขาด อันนี้ไม่แปลกใจเพราะรู้อยู่แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้ และถ้าผิดสัญญาข้อนี้จะถูกปรับด้วยเงินสองเท่าของค่าจ้าง ซึ่งค่าจ้างยังไม่ได้ระบุไว้ แต่ระยะเวลาระบุไว้ว่าสองเดือน ชื่อผู้จ้างเป็นชื่อเขา แต่ผู้ถูกจ้างเว้นว่างไว้ คงให้ฉันกรอกชื่อเอง

“ติดอะไรตรงไหนหนูบอกเฮียได้เลยนะ” เสียงทุ้มของคนที่หายเข้าไปในห้องน้ำเกือบ 15 นาทีเอ่ยถามพร้อมร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำสีดำ ที่ตัดกับผิวขาวๆ ของเขา ตัวเสื้อคลุมแหวกให้เห็นกล้ามหน้าอกแน่นๆ และรอยสักรูปมังกรขนาดใหญ่ที่ถูกสักตั้งแต่แผงอกไปถึงลำคอข้างขวา วันนั้นที่เขาใส่เสื้อเชิ้ตยังได้เห็นรอยสักไม่ครบเท่าตอนนี้เลย เขาดูกร้าวใจอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ไม่รู้ว่าเขินเขาหรือเขินที่ได้เห็นร่างกายสุดเซ็กซี่ของเขา

“ว่าไงครับ หนูอยากจะแก้ตรงไหนไหม” เขาถามซ้ำพร้อมกับหย่อนก้นนั่งโซฟาตัวตรงข้ามฉัน มือใหญ่กุมประสานกันตั้งศอกกับหน้าขาแกร่งทั้งสองข้างไว้ ซึ่งท่านี้ทำให้เขาต้องโน้มตัวลงนิดหน่อย เสื้อคลุมที่แหวกอยู่แล้วตอนนี้มันแหวกลึกเผยให้เห็นกล้ามหน้าท้องเป็นลอนเรียงตัวกันอย่างสวยงาม

เขากำลังอ่อย?

อยู่ๆ ก็เอาร่างกายสุดเซ็กซี่ขยี้ใจมาให้เชยชมเต็มตาเต็มใจ แค่แผงอกตัวยังหน้าร้อนเหมือนเป็นไข้ โดนซิกซ์แพ็กก้อนโตๆ กระแทกตาอีก ใจสั่นเหมือนจะเป็นลมเลยฉัน

“เอ่อ…” หาเสียงตัวเองไม่เจอเพราะตอนนี้สมองเบลอไปกับบอดี้สุดฮอตตรงหน้าและสายตากดดันคู่นั้นของเขา

“ว่าไงครับ”

“หนูมาหาเฮียทุกวันไม่ได้ค่ะ มีเรียนทุกวันจันทร์ - ศุกร์ และทำงานทุกคืนวันศุกร์ - วันอังคาร หยุดแค่วันพุธและพฤหัส หลังเลิกงานหนูก็คงมาหาเฮียไม่ได้ เพราะมันดึกมาก หนูก็ต้องรีบกลับหอไปพักผ่อน” ฉันร่ายยาวตารางชีวิตตัวเองให้เขาฟัง ฉันค่อนข้างยุ่ง แค่เรียนกับทำงานก็แทบจะไม่มีเวลาแล้ว

“ก็เจอกันเฉพาะวันที่หนูหยุดงาน 2 วันต่อสัปดาห์ โอเคไหม”

 เขาบอกด้วยสีหน้าเรียบๆ อย่างไม่ติดขัดอะไรที่ฉันสามารถมาเจอเขาได้แค่สัปดาห์ละ 2 วัน

“ค่ะ” คนจ้างงานไม่ติดแล้วคนถูกจ้างงานอย่างฉันจะติดอะไร

“งั้นหนูกรอกรายละเอียดในสัญญาได้เลย”

ฉันหยิบเอาปากที่วางอยู่บนโต๊ะ ที่เหมือนถูกวางไว้เพื่อเตรียมการล่วงหน้าแล้ว ฉันกรอกชื่อตัวเองลงไป แล้วข้อต่อไปที่จะต้องกรอกคือค่าจ้าง จึงเงยหน้าขึ้นมาถามเขา เพราะไม่แน่ใจว่าใครควรกรอกตรงนี้ แต่คิดว่ามันเป็นเขาแหละ

“ค่าตอบแทนเฮียจะเป็นคนกรอกเองใช่ไหมคะ” แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะเอ่ยปากซื้อรถ ซื้อบ้านให้ก็ตาม แต่ในสัญญาไม่ได้ระบุไว้ มีแต่จุดไข่ปลาว่างไว้

“หนูกรอกได้เลยค่ะ อยากได้อะไรเขียนลงได้เลย” ฉันมองเขาตาโต ฉันฟังไม่ผิดใช่ไหม ว่าเขาให้ฉันกรอกค่าจ้างเอง? แถมยังบอกอยากได้อะไรก็เขียนเลย