Masuk"พี่เรียวไปพักเถอะคะ พรุ่งนี้เราต้องตื่นแต่เช้านะคะ เดี่ยวที่เหลือรีนจัดการเอง""ไม่เอาครับพี่่สัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าจะนอนพร้อมกับรีน ถ้ารีนยังไม่นอนพี่ก็ไม่นอนครับ" รีนลดาที่ได้ยินเช่นนั้นถึงกับหลุดยิ้มให้กับความน่ารักของเรียวตะ นับวันเธอยิ่งรักผู้ชายคนนี้หนักมากขึ้น"งั้นก็ตามใจพี่เรียวคะ" ร่างบ
"รีน ก็เสียวเช่นกันคะ อะ อ่าส์ พี่เรียวขา " คนด้านบนบอกด้วยเสียงกระเส่ามาเช่นกัน!! ผับ ผับ อ่าส / อื้ม !!!!! ตอด เก่งมาก ครับ แน่นๆ อ่าส์!! อึ้ม !!" พี่เรียว อ่าส ชอบไม่ คะ " รีนลดาถามเขาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ผ่านมาหลายนาทีตอนนี้ร่างบางก็เริ่มเหนื่อยและหมดแรงแล้ว" ผับ ผับ ผับ ผับ " ยิ่งใกล้ถึงฝั่งคน
เมื่อมาถึงเตียงนอนขนาดไซส์คิงเรียวตะก็ไม่รอช้า ร่างสูงจัดการถอดเสื้อผ้าของตนและรีนลดาออกจนหมด ยังไงคืนนี้เขาขอทำหน้าที่สามีให้กับเด็กดื้ออย่างเชอรีนก่อนละกัน มีอย่างที่ไหนมาท้าทายคนอย่างเขา สงสัยอยากเลี้ยงแฝดสามจริง ๆ แล้วมั้ง อยากมีลูกๆมาวิ่งเล่นเพิ่มก็ไม่บอก เมียอ่อยขนาดนี้แล้วคืนนี้เอาให้หว่างกัน
"บอกเชื่อฟังแบบนี้หน่อยนะครับ ปะป๋าจะได้ไม่เหนื่อย ถ้าน้องไนท์เป็นเด็กดีปะป๋าจะซื้อของเล่นให้เยอะกว่านี้เลยนะครับลูก" ร่างสูงบอกกับลูกสาว พร้อมกับเล่นและหยอกล้อกับน้องไทม์ไปด้วย เด็ก ๆ พยักหน้าตามประสา ราวจะรู้เรื่องไปกับบิดาด้านรีนลดาที่กลับเข้ามาในบ้านเกือบจะหกโมงเย็น ฉันที่เปิดประตูเข้ามาถึงกับต
@คฤหาสน์ตระกูลเรียว ~ 1 ปีต่อมา ~ ร่างสูงของเรียวตะอยู่ในชุดสบายๆ วันนี้นั้นรีนลดาออกไปทำธุระข้างนอก ปล่อยให้พ่อลูกอ่อนอย่างเขาเป็นต้องเลี้ยงเจ้าก้อนสองแสบอยู่ที่บ้านตามลำพัง แต่ยังดีหน่อยที่มีพี่สมบูรณ์และแตงกวานั้นคอยช่วยอีกแรงห้าโมงกว่าๆ ร่างสูงเหลือบดูนาฬิการอบที่สิบของวัน ผ่านไปราวสี่ชั่วโม
หลังจากทานเสร็จร่างสูงก็พาคนตัวเล็กนั่นกลับมาที่พัก รีนลดาออกมาเดินเล่นที่ริมหาดในยามเย็น ร่างบางมองท้องทะเลออกไปไกลจนสุดลูกหูลูกตา วันนี้พระจันทร์เต็มดวงแสงสะท้อนเข้ากับน้ำทะเล เป็นอะไรที่สวยมากในตอนเย็นแบบนี้ จากนั้นร่างบางก็หยิบสมาร์ตโฟนของตนขึ้นมาเก็บภาพสวยๆ เอาไว้ ยิ่งมองท้องฟ้าและท้องทะเลยิ่งเ
@คฤหาสตระกูลเรียว มาดามชินั่งรอบุตรชายและรีนลดาที่ห้องโถงภายในห้องรับแขกด้วยความรุ่มร้อนใจ จนนั่งไม่ติดไม่นานทั้งสองก็เดินตามกันเข้ามา เมื่อมาถึงมาดามชิก็โผล่เข้ามากอดรีนลดาด้วยความเป็นห่วง ท่านได้รับคำบอกเล่าจากบุตรชายคนโตว่าเรียวตะนั้นฉุดรีนลดาไปค้างที่คอนโด ตั้งแต่เมื่อคืน"ไม่เป็นไรนะลูก" มาดาม
"งั้นเหรอ แต่ทำไงดีละ น้องชายฉันมันตื่นแล้วเธอจะหลับลงหรือเชอรีน ไม่เอ็นดูมันหน่อยเหรอ มันอุตส่าห์บินมาจากญี่มาหาเธอเลยนะ" คนเจ้าเล่ห์ยังคงไม่ระความพยายาม เขาตังใจว่าจะทำก็ต่อเมื่อ รีนลดานั้นเต็มใจ แต่ตอนนี้น้องชายเขามันตื่นและพองตัวขึ้นมาเริ่มจะทนไม่ไหวแล้วนะสิ ความอยากสัมผัสส่วนนั้นมันยิ่งเพิ่มมาก
พนักงานหนึ่งในนั้นพูดขึ้นคงตั้งใจให้ฉันได้ยินมั้งนะ ฉันว่าตัวฉันเองก็ไม่เคยไปสร้างศัตรูไว้ที่ไหนนะ แต่พี่กี้และพี่เจนนี้สิที่หันมามองหน้าฉันอยากจะเอาเรื่องคนพวกนั้นแทนฉัน แต่ฉันได้แต่ห้ามปรามไม่อยากให้มีเรื่องอะไร ตัวฉันเองไม่อยากจะมีปัญหาด้วย ถามว่าฉันโกรธไหมที่มาว่าฉันแบบนั้นใครจะไม่โกรธละ แต่ฉันไ
"นี้น้องเชอรีนจริงๆ หรือครับนี้ พวกพี่คิดว่าตาฝาดซะอีก" ธนาที่แอบปลื้มน้องอยู่แล้วยิ่งปลื้มหนักเข้าไปอีก คนอะไรสวยไปหมด ยิ่งมองยิ่งเพลินตา ธนาได้แต่คิดในใจรีนลดาได้แต่ยิ้มหวานให้กับพวกเขาและตอนนี้ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะร่วมกับพี่ๆ ในแผนกที่มาร่วมเลี้ยงส่งเธอห้าถึงหกคน โดยครั้งแรกที่เธอตั้งใจจะมากันสามค







