Share

5 จะได้จบๆไป

last update Tanggal publikasi: 2026-07-01 03:16:16

“หอมจะรีบหาย… แล้วจะกลับไปเรียนให้จบ”

น้ำเสียงของแป้งหอมแม้จะยังแผ่วเบา แต่กลับหนักแน่นกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

“ตอนนี้หอมรู้แล้ว… ว่าผู้ชายคนนั้นมันเฮงซวยแค่ไหน”

ทันทีที่ได้ยินประโยคนั้นเป็นครั้งแรกในรอบสองเดือน ปืนใหญ่ก็ยกยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ

อย่างน้อย… น้องสาวของเขาก็เริ่มก้าวออกมาจากอดีตได้แล้ว

“เก่งมาก”

ชายหนุ่มเอ่ยเสียงนุ่ม ก่อนยกมือขึ้นลูบศีรษะน้องสาวอย่างทนุถนอม

“รีบหายนะ เดี๋ยวจะได้ดูอะไรสนุกๆ ปืนจะเอาคืนไอ้คนที่มันทำหอมให้สาสม”

แป้งหอมยิ้มบาง พลางพยักหน้ารับ

“อื้ม…”

จังหวะนั้นเอง ผู้เป็นแม่ก็เดินถือจานผลไม้ที่ปอกไว้เรียบร้อยเข้ามาข้างเตียง

“ผลไม้มาแล้วลูก”

“เดี๋ยวผมป้อนเองครับแม่”

ปืนใหญ่รับจานมาถือไว้ ก่อนใช้ส้อมจิ้มแอปเปิลชิ้นพอดีคำยื่นไปตรงหน้าน้องสาว

แป้งหอมอ้าปากรับอย่างว่าง่าย เคี้ยวช้าๆก่อนยิ้มออกมา

“เป็นไง อร่อยไหม”

“อื้อ… อร่อย”

เธอมองพี่ชาย ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงอ้อน

“ป้อนอีก”

คำพูดสั้นๆ ทำให้ทั้งปืนใหญ่และผู้เป็นแม่ยิ้มตามกันโดยไม่รู้ตัว

ตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา แป้งหอมแทบไม่ยอมพูด ไม่ยอมกิน และไม่สนใจสิ่งรอบตัว

แต่วันนี้… เธอเริ่มกลับมาเป็นคนเดิมทีละนิดแล้ว

ปืนใหญ่นั่งอยู่เป็นเพื่อนแม่กับน้องสาวอีกพักใหญ่ ก่อนเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ

“งั้นผมไปก่อนนะครับแม่ ถ้ามีอะไรโทรหาผมได้ตลอด”

“ขับรถดีๆ นะลูก”

“ครับ”

ชายหนุ่มยิ้มบาง ก่อนเดินออกจากห้องพักผู้ป่วย ดีหน่อยที่ธุรกิจที่บ้านยังมีพี่ชายอีกคนช่วยดูแล พ่อกับพี่ชายจึงรับหน้าที่เป็นเสาหลักของบ้าน ช่วยกันดูแลธุรกิจรับเหมาขนาดใหญ่ ที่สร้างรายได้มหาศาลให้กับครอบครัวมาหลายสิบปี

ครืด… ครืด…

ขณะขับรถออกจากโรงพยาบาล โทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนคอนโซลรถก็สั่นขึ้น

ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นใคร

ปืนใหญ่กดรับสายทันที

“ว่าไง”

เสียงปลายสายดังขึ้นแทบจะทันที

“ไอ้ปืน! พวกกูมาถึงกันนานแล้วนะเว้ย เมื่อไหร่มึงจะโผล่หัวมาสักที”

เป็นเสียงของพีเจย์ที่ดังแข่งกับเสียงเพลงในผับอย่างชัดเจน

“ใกล้ถึงแล้ว”

“เร็วๆเลย วันนี้เด็กเด็ดๆเพียบ เดี๋ยวคนอื่นก็คาบไปแดกหมดหรอก“

ปืนใหญ่หัวเราะในลำคอ

“มึงก็เลือกไปก่อนเลย แค่ผู้หญิงหาไม่ยากหรอก”ด้วยหน้าตาที่หล่อเหลาเหมือนฟ้าประทาน แค่จะหาผู้หญิงมาวันไนท์ซักคน

แน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องยากอะไร ไม่ต้องมีสัมพันธ์ลึกซึ้ง เสร็จสมแล้วแยกย้าย เป็นความพอใจของทั้งสองฝ่ายที่ตกลงกัน

“ปากดีนะมึง รีบมา”

ติ๊ด…

ปลายสายตัดไป

เขาโยนโทรศัพท์ลงบนเบาะข้างคนขับ ก่อนเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็ว รถสปอร์ตสีดำแล่นฝ่าถนนยามค่ำคืนด้วยความเร็ว

ไม่นานนักก็เลี้ยวเข้าสู่ลานจอดรถของผับชื่อดังใกล้มหาวิทยาลัย

ทันทีที่ก้าวลงจากรถ ความสูงเกือบร้อยเก้าสิบเซนติเมตรกับใบหน้าหล่อคมก็เรียกสายตาผู้คนรอบข้างได้ทันที

ภายในร้าน…

พีเจย์ ไทเกอร์ และวาโย นั่งจับกลุ่มอยู่ที่โต๊ะประจำ พร้อมเครื่องดื่มและสาวสวยที่เริ่มคลอเคลีย ก็แน่หละเพื่อนๆเขาก็หน้าตาดีทุกคนเหมือนกัน

“นั่นไง กว่าจะโผล่หัวมาได้ “

ปืนใหญ่เดินเข้าไปนั่ง พร้อมกับเสียงบ่นอุบของกลุ่มเพื่อน

“กูไปเยี่ยมแป้งหอมมา “เขานั่งลงพร้อมตอบเพื่อนอย่างไม่ใส่ใจ

”เออ แป้งหอมเป็นยังไงบ้างวะ“พีเจย์ดูจริงจังขึ้นมาทันที เมื่อพูดถึงเรื่องแป้งหอม

”ดีขึ้นมากแล้ว “

” ถ้าแป้งหอมดีขึ้นแบบนี้ แล้วเรื่องแก้แค้นล่ะ มึงยังจะทำต่ออยู่หรือเปล่า“

”นั่นมันแน่อยู่แล้ว“ ปืนใหญ่ขบกรามแน่น ต่อให้แป้งหอมหายกลับมาเป็นปกติ แต่ไอ้คนที่มันทำกับน้องสาวเขา

มันต้องได้รับบทเรียนอย่างแน่นอน

”สุดยอด กูละอยากเห็นหน้าไอ้ภี ตอนที่มันรู้ว่ามีมึงเป็นว่าที่น้องเขยจริงๆฮ่าๆๆ“

เสียงหัวเราะของกลุ่มเพื่อนดังลั่น ปืนใหญ่กระตุกยิ้มมุมปาก เมื่อนึกถึงการแก้แค้นอันหอมหวาน

นั่งดื่มกันพักใหญ่ ความหล่อเหลาก็ดึงสาวสวยเข้ามาหา

แค่เพียงมองสบตากัน ทั้งสองคนก็เข้าใจกันทันที

”พวกมึงดื่มกันไปเลย กูมีธุระ “

เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ตามสาวสวยไปยังมุมมืดของผับ ทันทีที่มาถึงตัวเขาก็ประชิดร่างสุดเซ็กซี่อย่างรวดเร็ว

จมูกคมก้มลงซุกไซ้ลำคออย่างถือวิสาสะ

”อื้มมม ใจเย็นสิคะ เราจะไม่ทำความรู้จักกันหน่อยเหรอ “หญิงสาวร้องท้วง แต่ก็เงยหน้าให้เขาปรนเปรอได้ถนัด

”จำเป็นด้วยเหรอ ถ้าเป้าหมายของเราสองคนคือเรื่องบนเตียง “

มือใหญ่คว้าข้อมือเล็กมายังชั้นบนของผับ เปิดห้องแทบจะไม่ทัน สองร่างก็กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันเข้ามาด้วยความเร่าร้อน

ก่อนจะแยกย้ายเมื่อทุกอย่างจบลง

เช้าวันต่อมา

ครืด~ครืด~

ร่างบางในชุดนักศึกษาหน้าตาสะสวยจิ้มลิ้มน่ามอง ยืนถือถุงเสื้อช็อปที่พับมาอย่างดีพร้อมโทรหาเจ้าของเสื้อหลายสายแต่ไม่รับ

”ทำไมไม่รับนะ“ เธอบนพึมพำ พร้อมคิ้วเรียวที่ขมวดน้อยๆ เพราะอยากคืนเสื้อให้รุ่นพี่จะได้จบๆไป

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พลาดรักวิศวะเลว   24 เฮดว้าก

    ทั้งที่ในใจอยากรู้แทบแย่ ว่าตอนนี้ผู้ชายคนนั้นกำลังทำหน้าแบบไหน แต่ความทรงจำตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน รวมถึงเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขาในช่วงสองวันที่ผ่านมา ก็ทำให้หญิงสาวตัดสินใจได้ทันทีว่า ‘ไม่มองดีที่สุด’ อย่างน้อยถ้าเธอไม่สบตา ไม่แสดงท่าที และทำตัวกลมกลืนไปกับนักศึกษาปีหนึ่งอีกเป็นร้อยคน ปืนใหญ่อาจจะไม่ได้สนใจเธอเป็นพิเศษก็ได้ ลูกพีชจึงก้มหน้ามองแผ่นหลังเพื่อนอย่างตั้งใจ ทั้งที่แผ่นหลังบางของคนตรงหน้าก็ไม่มีอะไรให้มอง และไม่มีอะไรน่าสนใจด้วยซ้ำ ไม่นานนัก เสียงจากด้านหน้าลานก็ดังขึ้นอีกครั้ง “ต่อจากนี้จะเป็นช่วงชี้แจงเรื่องระเบียบและกติกาของกิจกรรมนะครับ ก่อนอื่นพี่ขอแนะนำรุ่นพี่ที่จะเข้ามาดูแลน้องๆในส่วนนี้ก่อนนะครับ” รุ่นพี่ปีสองพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง ต่างจากตอนทำกิจกรรมละลายพฤติกรรมก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด เสียงพูดคุยเบาๆรอบตัวจึงค่อยๆเงียบลงทันที นักศึกษาปีหนึ่งทุกคนหันความสนใจไปยังรุ่นพี่สี่คนที่ยืนเรียงกันอยู่ด้านหน้า คนแรกก้าวออกมาเล็กน้อย ร่างสูงยืนตัวตรง ก่อนจะแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงดังฟังชัด “สวัสดีครับ พี่ชื่อพีเจย์นะครับ วิศวกรรมโยธา ปีสาม เป็นพ

  • พลาดรักวิศวะเลว   23ทำไมต้องเป็นเขา

    “น้องๆครับ ตั้งแต่ช่วงนี้เป็นต้นไป ขอความร่วมมือทุกคนนั่งให้เรียบร้อยและตั้งใจฟังกันหน่อยนะครับ เดี๋ยวจะมีรุ่นพี่อีกกลุ่มเข้ามาชี้แจงเรื่องระเบียบและกติกาของกิจกรรมรับน้อง” ทันทีที่เสียงของรุ่นพี่ปีสองดังขึ้นผ่านโทรโข่ง บรรยากาศบริเวณลานกิจกรรมที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะก็ค่อยๆเงียบลงทีละน้อย รุ่นน้องปีหนึ่งพากันนั่งฟังอย่างตั้งใจ หลายคนรีบขยับป้ายชื่อที่ห้อยอยู่ตรงหน้าอกให้หันออกด้านหน้า บางคนจัดเสื้อนักศึกษาให้เข้าที่ ส่วนคนที่นั่งคุยกันอยู่ก่อนหน้านี้ก็รีบหันกลับไปด้านหน้าและนั่งให้เป็นระเบียบกว่าเดิม ความสนุกสนานจากกิจกรรมละลายพฤติกรรมเมื่อครู่เหมือนถูกลดระดับลงไปโดยอัตโนมัติ เพราะเพียงได้ยินคำว่าเรื่องระเบียบ หลายคนก็เริ่มนั่งหลังตรงขึ้นมาอย่างไม่ได้นัดหมาย ลูกพีชเองกลับยังไม่ได้สนใจอะไรมากนัก หญิงสาวก้มหน้าจัดชายกระโปรงนักศึกษาของตัวเองให้เรียบร้อย จนกระทั่ง กึก กึก ข้อศอกของเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆ สะกิดเข้าที่ต้นแขนของเธอถี่ๆ “แก… แก หันไปดูทางนั้นเร็ว” ลูกพีชหยุดมือ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนสะกิดด้วยสีหน้าติดรำคาญเล็กน้อย “อะไรของแกอีกน่ะ ไผ่อ

  • พลาดรักวิศวะเลว   22ตัวท็อป

    “เอาละครับน้องๆ เกมต่อไปง่ายมาก พี่จะให้เวลาสามนาที ทุกคนต้องหาคนที่เกิดเดือนเดียวกับตัวเองให้เจอ ใครหาไม่เจอภายในเวลาที่กำหนด…” รุ่นพี่ผู้ชายที่ถือโทรโข่งเว้นจังหวะอย่างจงใจ เหมือนรู้ดีว่าทุกคนกำลังรอฟังบทลงโทษ นักศึกษาปีหนึ่งพากันเงียบลงแทบพร้อมกัน “ต้องออกมาเต้นไก่ย่างอยู่หน้าคณะครับ” เสียงโห่ดังขึ้นพร้อมกันแทบทั้งลาน “โห่ พี่! มันเกี่ยวอะไรกับเดือนเกิดก่อน!” รุ่นพี่หัวเราะ “ไม่เกี่ยวครับ พี่แค่อยากดูคนเต้นเฉยๆ ใครหาเพื่อนไม่ทันก็ถือว่าเสียสละสร้างสีสันให้คณะแล้วกัน” เสียงหัวเราะดังลั่น ลูกพีชเองก็หัวเราะจนต้องยกมือขึ้นปิดปาก มินนี่หันมากระซิบ “ฉันบอกไว้ก่อนเลยนะ ถ้าฉันหาไม่เจอ แกต้องออกไปเต้นเป็นเพื่อนฉันด้วย อย่างน้อยให้ฉันมีเพื่อนขายหน้าด้วยกัน” ลูกพีชหันไปมองเพื่อนพร้อมคิ้วขมวดอย่างไม่เข้าใจ “เกี่ยวอะไรกับฉันก่อน ฉันไม่ได้เกิดเดือนเดียวกับแกสักหน่อย แล้วฉันก็ยังรักศักดิ์ศรีตัวเองมากพอที่จะไม่ออกไปเต้นไก่ย่างหน้าคณะด้วย” “นี่เพื่อนกันจริงไหม” “เป็นเพื่อนกันค่ะ แต่ความรักที่ฉันมีให้แกยังไม่มากพอจะพาฉันไปขายหน้าด้วยกันขนาดนั้น” “ใจร้ายมากนะลูกพีช”มิ

  • พลาดรักวิศวะเลว   21 รวมรับน้อง

    ช่วงบ่ายของวันต่อมา ทันทีที่คลาสเรียนช่วงบ่ายจบลง บรรยากาศบริเวณหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ก็เริ่มคึกคักขึ้นทันที นักศึกษาปีหนึ่งจากหลายสาขาทยอยเดินออกจากอาคารเรียน แล้วมุ่งหน้าไปยังลานกิจกรรมขนาดใหญ่หน้าคณะตามกำหนดการรับน้องวันแรกที่รุ่นพี่แจ้งเอาไว้ก่อนหน้านี้ บางคนยังสะพายกระเป๋าอยู่บนไหล่ บางคนถือแก้วน้ำหรือชีตเรียนติดมือมา บางกลุ่มเดินจับกลุ่มคุยกันเสียงดังด้วยความตื่นเต้น ขณะที่อีกหลายคนยังมีสีหน้าดูเก้ๆกังๆ เพราะเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยได้ไม่นานและยังจำหน้าเพื่อนร่วมสาขาแทบไม่ได้ด้วยซ้ำ เสียงเรียกของรุ่นพี่ปีสองดังสลับกันไปทั่วทั้งลาน “น้องเครื่องกลมาทางนี้เลยนะครับ ใครยังไม่รู้ว่าตัวเองต้องนั่งตรงไหน ให้มองหาป้ายชื่อสาขาไว้ก่อนนะครับ อย่าเพิ่งเดินตามเพื่อนไปเรื่อย เดี๋ยวสุดท้ายได้ไปนั่งผิดสาขาแล้วจะหาว่าพี่ไม่เตือน” “น้องไฟฟ้าอยู่ฝั่งซ้ายค่ะ ใครยังไม่ได้ป้ายชื่อแวะมารับกับพี่ตรงนี้ก่อนนะคะ เขียนชื่อเล่นให้ตัวใหญ่ๆหน่อย พวกพี่จะได้เรียกถูกเวลาเล่นกิจกรรม” “โยธาอยู่ทางนี้ครับ น้องผู้ชายเสื้อขาวตรงนั้นครับ ใช่ครับ คนที่กำลังยืนทำหน้างงอยู่ ไม่ต้องหันไปมองคนอื่นแล้วครับ พี่เรี

  • พลาดรักวิศวะเลว   20ฝันดีนะครับ

    หญิงสาวยืนจ้องมันนิ่งอยู่หลายวินาที ก่อนจะยกมือขึ้นตบแก้มตัวเองเบาๆ เพื่อเรียกสติ “แล้วเธอจะกลัวอะไรนักหนาล่ะลูกพีช เธอไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย เขาส่งมา เธอก็แค่เปิดอ่าน แค่นั้นเอง” เมื่อให้กำลังใจตัวเองเรียบร้อย ร่างเล็กก็ปีนกลับขึ้นไปบนเตียง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วปลดล็อกหน้าจอ นิ้วเรียวค้างอยู่เหนือไอคอน LINE อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจกดเข้าไป และทันทีที่เห็นข้อความสองบรรทัดที่อีกฝ่ายส่งมา ลูกพีชก็นิ่งค้างไปทั้งตัว ปืนใหญ่ : นอนรึยัง ปืนใหญ่ : ฝันดีนะครับ “…” และที่เธอคิดเอาไว้ มันก็ผิดพลาดไปทั้งหมด เพราะข้อความที่พี่ปืนส่งมา เป็นข้อความบอกว่าฝันดี เพียงเท่านั้นจริงๆ แต่แค่ประโยคสั้นๆ กลับทำเอาคนอ่านถึงกับทำตัวไม่ถูก ลูกพีชนั่งนิ่งอยู่บนเตียง ดวงตายังคงจับจ้องข้อความบนหน้าจอซ้ำไปซ้ำมา ทั้งที่อ่านจบไปตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว มือเล็กยกขึ้นแตะหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองโดยอัตโนมัติ หัวใจเต้นแรงมาก แรงจนเธอเริ่มหงุดหงิดกับตัวเอง “พี่จะทำแบบนี้ไปทำไม…” เสียงพึมพำเบาจนแทบเป็นเสียงกระซิบ “เล่นกับความรู้สึกฉันมากเกินไปแล้วนะ… ฮึ่ย!” ลูกพีชทิ้งตัวพิงหัวเตียง ก่อนจะ

  • พลาดรักวิศวะเลว   19หรือว่าอยากได้เงินคืน

    หญิงสาวจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดซีรีส์เรื่องที่ดูค้างเอาไว้ แล้วนอนดูอย่างเพลิดเพลิน เวลาผ่านไปเรื่อยๆ จากหนึ่งตอนกลายเป็นอีกตอน จนกระทั่งความง่วงเริ่มเอาชนะความอยากดูต่อ “หาว…” ลูกพีชยกมือปิดปาก ดวงตากลมปรือจนแทบจะลืมไม่ขึ้น “ไม่ไหวแล้ว พรุ่งนี้ค่อยดูต่อก็ได้”เธอพึมพำกับตัวเอง มือเล็กเลื่อนไปปิดหน้าจอ ก่อนจะวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะข้างเตียง เตรียมตัวนอนอย่างจริงจัง แป๊ก! เสียงสวิตช์โคมไฟหัวเตียงดังเบาๆ ก่อนที่ภายในห้องจะเหลือเพียงแสงสลัวจากด้านนอก ลูกพีชขยับตัวหาท่านอนสบาย ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมจนถึงหน้าอก แล้วหลับตาลง ทว่าผ่านไปยังไม่ทันถึงนาที ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจาก LINE ก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ เปลือกตาที่กำลังจะปิดสนิทเปิดขึ้นอีกครั้งทันที “หืม… ใครกันนะ หรือว่าจะเป็นเฮียภีม” เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์บนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมาดู เพราะคิดว่าพี่ชายอาจจะส่งข้อความมาบอกอะไร แต่ทันทีที่หน้าจอสว่างขึ้น หัวใจของลูกพีชกลับเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ บนหน้าจอปรากฏการแจ้งเตือนจากแอปสีเขียว พร้อมชื่อของคนที่เธอไม่คิดว่าจะส่งข้อความมาหาในเวลา

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status