MasukShare
บทที่ 7 The River Crown
Tanggal publikasi:
2026-07-24 20:18:39ห้องประชุมเงียบสนิท ทุกสายตาหันกลับมาจ้องมองแพรมุกดาที่กำลังยกยิ้มอย่างมั่นใจ
“ถามได้ดีค่ะคุณวสันต์...แต่เอกสารการประมูลโครงการนี้มีข่าววงในแจ้งมาว่า รัฐบาลเริ่มมีการชวนผู้จัดร่วมเข้าประชุมบ้างแล้วนี่คะ...” แพรมุกดามองหน้าวสันต์ กรรมการอีกคนที่เคยเข้าร่วมการประมูลโครงการนี้ แต่กลับหลีกทางให้บริษัทของจอมทัพจนทำให้บริษัทเทวาภิรมย์กรุ๊ปต้องพลาดการเข้าร่วม และความผิดพลาดนั่นทำให้พ่อของเธอต้องเป็นหนี้เพิ่มขึ้นถึงห้าพันล้านจากการตัดสินใจโง่ๆ ของเขา
“เอ่อ...คือ...”
"เพราะอีกไม่เกินสามเดือน รัฐบาลจะประกาศลงทุนโครงการพัฒนาเมืองฝั่งตะวันออก ซึ่งมีงบประมาณรวมกว่าสองแสนล้านบาท และผู้ที่ชนะการประมูลระยะแรกจะกลายเป็นผู้ถือครองพื้นที่ยุทธศาสตร์ทั้งหมด" ผู้บริหารหลายคนมองหน้ากัน ข้อมูลนี้...ไม่มีใครเคยได้ยินมาก่อน แม้แต่พีระเองยังเลิกคิ้ว
"แพร...ลูกมั่นใจหรือ"
"มั่นใจค่ะ" เพราะเธอเคยเห็นมาแล้ว ชาติที่แล้ว...หิรกุญวรเดชกรุ๊ปคือ ผู้ชนะโครงการนี้และจากโครงการเดียวอาณาจักรของหสดินทร์ก็ขยายตัวจนกลายเป็นเบอร์หนึ่งของประเทศ แต่ครั้งนี้...ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป แพรมุกกดรีโมตอีกครั้ง โลโก้ของหิรกุญวรเดชกรุ๊ปปรากฏบนหน้าจอ
"ฉันต้องการให้บริษัทของเราส่งเทียบเชิญหิรกุญวรเดชกรุ๊ปเข้าร่วมเป็นพันธมิตร" ทั้งห้องประชุมเงียบกริบ หนึ่งในกรรมการรีบแย้ง
"แต่คุณแพรมุกดาคะ...คุณเพิ่งแต่งงานกับคุณหสดินทร์เมื่อวาน แล้ววันนี้ก็มีข่าวว่าคุณจะหย่า เขาจะยอมร่วมมือหรือคะ" แพรมุกปิดแฟ้มเอกสารช้าๆ เธอยื้มแล้วลุกขึ้นยืน
"ยังไงเขาก็ต้องยอมค่ะ เพราะว่านี่ไม่ใช่ข้อเสนอ" เธอเลื่อนเอกสารอีกชุดหนึ่งไปกลางโต๊ะ
"แต่เป็นเงื่อนไข! ที่เขาปฏิเสธไม่ได้..." พีระหยิบเอกสารขึ้นอ่าน
ดวงตาคมของนักธุรกิจผู้คร่ำหวอดค่อยๆ ฉายแววประหลาดใจ เขามองเอกสารสลับกับลูกสาวที่ยืนอยู่หัวโต๊ะประชุม
"แพร...ลูกไปเอาข้อมูลพวกนี้มาจากไหน"
ในแฟ้มคือการวิเคราะห์ที่ดิน เส้นทางคมนาคม แหล่งเงินลงทุน และพันธมิตรต่างประเทศอย่างละเอียด หากข้อมูลทั้งหมดเป็นจริง...หิรกุญวรเดชกรุ๊ปไม่มีทางปล่อยให้โครงการนี้ตกไปอยู่ในมือคู่แข่งแน่ๆ แพรมุกมองผู้บริหารทุกคนก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"ภายในสัปดาห์นี้ส่งหนังสือเชิญความร่วมมือไปยังหิรกุญวรเดชกรุ๊ป และถ้าพวกเขาปฏิเสธ..." เธอหยุดเล็กน้อยก่อนเอ่ยประโยคที่ทำให้ทั้งห้องหันมามองเป็นตาเดียว
"เราจะจับมือกับคู่แข่งของพวกเขาแทน" พีระยิ้มมุมปากอย่างพอใจ เขาไม่รู้ว่าอะไรที่ทำให้ลูกสาวของเขาเปลี่ยนแปลงไปได้มากขนาดนี้
แต่ผู้หญิงที่นั่งอยู่หัวโต๊ะในวันนี้ไม่ใช่ลูกสาวใสซื่อบริสุทธิ์ที่เคยใช้ชีวิตเพื่อความรักเพียงอย่างเดียวอีกต่อไป แต่คือนักธุรกิจหัวสมัยใหม่ที่พร้อมจะจับมือหรือทำลายใครก็ตามที่คิดจะริบรอนผลประโยชน์ของบริษัทเทวาภิรมย์กรุ๊ป
ในขณะเดียวกันชั้นบนสุดของหิรกุญวรเดชกรุ๊ปทาวเวอร์ จอมทัพกำลังนั่งฟังรายงานจากเลขานุการ
"นายใหญ่ครับ"
"เทวาภิรมย์กรุ๊ปเพิ่งประกาศโครงการใหม่และ..." ชรินทร์สูดหายใจลึก จอมทัพเลิกคิ้วมองเลขา
"พวกเขาระบุชัดเจนว่าต้องการจับมือกับบริษัทของเราเป็นอันดับแรก" จอมทัพเงยหน้าจากเอกสารทันที
"ใครเป็นคนเสนอ"
"คุณแพรมุกดาครับ" ชายหนุ่มนิ่งไปก่อนยกยิ้มบางๆ เป็นครั้งแรกของวัน
"ในที่สุด..."เธอก็ยอมกลับมาหาฉัน"
แต่เขาไม่รู้เลยว่า...เกมนี้คนที่เป็นฝ่ายเดินหมากก่อน ไม่ใช่เขาแต่เป็นแพรมุกดา เทวาภิรมย์
ห้องทำงานรองประธานบริหารบริษัทเทวาภิรมย์กรุ๊ป ชายหนุ่มนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟารับแขกภายในห้องทำงานของแพรมุกผ่านไปเกือบสี่สิบนาทีแล้ว...แพรมุกยังไม่แม้แต่จะเงยหน้ามองเขาหลังจากที่เธอเอ่ยปากไล่เขาอย่างไร้เยื่อใย หากแต่จอมทัพกลับดื้อดึงหน้าเป็นเลือกที่จะนั่งปักหลักอยู่ที่โซฟารับแขกใกล้โต๊ะทำงานของเธอ
หญิงสาวก้มหน้าอ่านเอกสารสลับกับเซ็นอนุมัติงานเป็นระยะ ปลายปากกาหมึกซึมเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วราวกับผู้บริหารที่ทำงานมายาวนานหลายปี จอมทัพนั่งมองเธอที่ไม่พูดไม่จามานานหลายนาที
"คุณสาแฟ้มนี้ส่งฝ่ายกฎหมาย ส่วนสัญญาฉบับนี้แก้ไขข้อสี่ใหม่นะคะ แล้วก็ช่วยแจ้งคุณธนาให้แจ้งฝ่ายวิเคราะห์ว่า ฉันต้องการข้อมูลด่วนที่สุดภายในบ่ายโมงวันนี้" น้ำเสียงหนักแน่น สุขุม และเด็ดขาดไม่เหลือเค้าของผู้หญิงที่เคยเดินตามเขาต้อยๆ เลยแม้แต่น้อย จอมทัพเฝ้ามองเธอเงียบๆ ยิ่งมอง...ยิ่งรู้สึกแปลกกับผู้หญิงตรงหน้าราวกับเปลี่ยนเป็นอีกคนที่เขาไม่รู้จัก
"มองพอหรือยัง" แพรมุกเอ่ยขึ้นโดยไม่เงยหน้า น้ำเสียงห้วนไม่เป็นมิตรนัก จอมทัพยกมุมปากเล็กน้อย
"เธอรู้เหรอว่าฉันมอง..."
"คุณมองจนเอกสารในมือฉันจะไหม้อยู่แล้ว" แพรมุกปิดแฟ้มลง ก่อนเงยหน้าสบตาเขาตรงๆ
"คุณหสดินทร์ บริษัทของฉันไม่ใช่คาเฟ่นั่งชิว ถ้าคุณหมดธุระแล้ว เชิญกลับค่ะ"
"พอดีว่า ฉันยังมีธุระอยู่น่ะสิ" จอมทัพลุกขึ้นพลางเดินมาหยุดตรงโต๊ะทำงาน เขาจ้องหน้าหญิงสาวอย่างยียวนในฝั่งตรงข้าม แพรมุกสูดลมหายใจลึกเงยหน้ามองคนตรงหน้าอย่างขัดใจ
"เรื่องอะไร"
"เรื่องภรรยาของฉันไง" แพรมุกหัวเราะในลำคออย่างขำขัน นี่ก็หลายวันแล้วนับจากวันที่จดทะเบียนแต่ชายหนุ่มตรงหน้าก็ยังพล่ามเรื่องสามีภรรยาระหว่างเธอกับเขาไม่หยุด
"จอมทัพ...คุณเองก็เปลี่ยนไปมากนะ ปกติคุณบ้างานอย่างกับอะไรดี จะมาพูดพร่ำเรื่องสามีภรรยาอะไร...ฉันกำลังทำงาน"
"แต่ฉันกำลังคุยกับภรรยาของฉันอยู่" แพรมุกส่ายหน้าอย่างระอา เธอไม่คิดว่า นอกจากตัวเธอเองที่เปลี่ยนไปแต่ตัวเขาที่เคยบ้างาน เคร่งขรึมและซีเรียสทุกช่วงเวลาของชีวิตกลับมีเวลามาทำตัวไร้สาระกับเธออยู่แบบนี้ หญิงสาววางปากกาลงช้าๆ อย่างสุดทน
"คุณคุยผิดคนแล้วล่ะจอมทัพ เพราะฉันยังไม่มีสามี"
"มี" จอมทัพตอบทันที ดวงตาแน่วแน่คล้ายจะเอาเรื่อง ใบหน้าที่เคยเคร่งขรึมกลับดื้อรั้นเหมือนเด็กเล็กๆ
"ทะเบียนสมรสยังอยู่"
"งั้นก็รีบเซ็นหย่าซ๊ะ...หรือไม่คุณก็เก็บทะเบียนไว้กอดแทนฉันก็แล้วกัน"
“นี่...แพร...” สิ้นเสียง...เลขานุการรีบเคาะประตูราวกับมีเรื่องที่เร่งด่วนมากกำลังมา แพรมุกหันกลับไปที่ประตูหน้าห้องด้วยสีหน้าสงสัย
ก๊อก...ก๊อก...
"คุณแพรคะ มีแขกจากกระทรวงมาขอพบค่ะ" แพรมุกชะงักพลางครุ่นคิดช่วงเวลาตอนนี้จะเป็นใครได้บ้างที่จำเป็นต้องมาพบเธอ
Bab terbaru
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 292 ชื่อผู้รับรองสิทธิ์อีกหนึ่งคน
แพรมุกยังคงมองภาพถ่ายบนแท็บเล็ตอยู่นาน ราวกับกำลังพยายามค้นหาคำตอบจากเงาดำที่ปรากฏอยู่ในภาพ“จอมทัพคะ…”“ว่าไง?”“ถ้าผู้รับโอนเป็นมัตสึโตะจริง ทำไมเอกสารถึงยังไม่มีลายเซ็นคะ? แล้วทำไมต้องกำหนดให้ผู้สืบสายเลือดของตระกูลมาราวาชิเป็นคนรับรองด้วย?”จอมทัพเดินเข้ามายืนข้างเธอ ก่อนจะก้มมองเอกสารที่ชรินทร์ส่งมาให้“อาจเป็นเงื่อนไขที่เจ้าของที่ดินเดิมกำหนดไว้ หรือไม่ก็เป็นข้อตกลงบางอย่างที่ทำขึ้นเพื่อป้องกันการยึดครองโดยมิชอบ”“แต่ถ้าเป็นแบบนั้น คนที่ต้องการที่ดินผืนนี้ก็ไม่จำเป็นต้องฆ่าใครเลยนี่คะ แค่ทำตามขั้นตอนให้ถูกต้องก็พอ”“เว้นเสียแต่ว่าพวกมันไม่สามารถทำตามขั้นตอนได้”แพรมุกเงยหน้าขึ้นสบตาเขาจอมทัพใช้นิ้วแตะตรงช่องลายเซ็นที่ยังว่างอยู่“ถ้ามีเงื่อนไขบางอย่างที่ทำให้การโอนกรรมสิทธิ์ไม่สามารถเกิดขึ้นได้โดยง่าย พวกมันก็ต้องกำจัดอุปสรรคก่อน และคนที่รู้ความจริงทั้งหมดอาจเป็นอาชิต”“หรือไม่ก็คนที่อยู่ในศาลเจ้า…”เสียงของธารธาราดังขึ้นอย่างแผ่วเบาทั้งสองหันไปมองเธอหญิงสาวยังคงจ้องภาพถ่ายบนแท็บเล็ต ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น“มีเรื่องหนึ่งที่ฉันไม่เคยเล่าให้ใครฟังค่ะ”“เรื่องอะไร?” แพรมุก
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 291 ตัวแปรสำคัญ
ชรินทร์เลื่อนภาพถ่ายจากกล้องวงจรปิดขึ้นบนหน้าจอแท็บเล็ต ก่อนจะยื่นให้จอมทัพดู“เมื่อประมาณยี่สิบนาทีที่แล้ว มีรถตู้สีดำสองคันเข้าไปในพื้นที่เฟสสามครับ แต่ไม่ผ่านทางเข้าหลัก พวกมันใช้ถนนบริการด้านหลังซึ่งเป็นทางเก่าที่เชื่อมกับศาลเจ้า”จอมทัพรับแท็บเล็ตมาดู ภาพจากกล้องค่อนข้างมืด แต่ยังพอมองเห็นชายฉกรรจ์หลายคนลงจากรถ ก่อนจะช่วยกันขนบางอย่างเข้าไปด้านใน“เห็นหน้าคนพวกนี้ไหม?”“ไม่ชัดครับ พวกมันสวมหมวกและปิดบังใบหน้า แต่ผมตรวจสอบทะเบียนรถแล้ว เป็นทะเบียนปลอมทั้งสองคัน”“แล้วมีคนออกมาจากพื้นที่หรือเปล่า?”ชรินทร์นิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะเปิดภาพอีกภาพหนึ่ง“มีครับ แต่เป็นภาพจากกล้องตัวสุดท้ายก่อนสัญญาณจะถูกตัด”แพรมุกขยับเข้าไปดู ภาพนั้นเป็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงทางเดินด้านข้างศาลเจ้า เขาสวมเสื้อคลุมสีเข้มและหันหลังให้กล้อง ทว่าบริเวณข้อมือซ้ายกลับมีรอยแผลเป็นรูปกากบาทที่มองเห็นได้อย่างชัดเจนหัวใจของแพรมุกกระตุกวูบ“คนนี้…”จอมทัพเงยหน้าขึ้นทันที“เธอรู้จักเขา?”“รอยแผลที่ข้อมือค่ะ ฉันเคยเห็นมันมาก่อน”“ที่ไหน?”แพรมุกกลืนน้ำลาย ก่อนตอบเสียงเบา“บนข้อมือของอาคม”ธารธาราสะดุ้งเฮือก“เป็นไปไม่ได้
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 290 ศาลเจ้าเก่าของตระกูล
“ธารธารา ใครโทรมา?” แพรมุกถามหญิงสาวไม่ตอบ เธอกำโทรศัพท์แน่น ก่อนจะยกขึ้นแนบหูอีกครั้ง“คุณต้องการอะไรจากครอบครัวฉันกันแน่!”เสียงหัวเราะจากปลายสายดังขึ้นอย่างเยือกเย็น“ฉันต้องการสิ่งที่อาชิตเก็บเอาไว้ และเธอเองก็รู้ดีว่ามันอยู่ที่ไหน”“ฉันไม่รู้!”“อย่าโกหกเลย ธารธารา พ่อของเธอคงไม่ได้เลี้ยงลูกสาวให้โง่เขลาถึงขนาดนั้นหรอก”ธารธาราหน้าซีด เธอหันไปมองแพรมุก ก่อนจะพูดออกมาอย่างยากลำบาก“ถ้าคุณแตะต้องพ่อฉันแม้แต่ปลายเล็บ ฉันจะไม่ปล่อยคุณไว้แน่!”“งั้นก็พาคนของเธอมาที่พื้นที่เฟสสามของ The River Crown ก่อนเที่ยงคืน”จอมทัพที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วทันที“พื้นที่เฟสสาม?”เสียงจากปลายสายยังคงพูดต่อ“ที่นั่นมีสิ่งที่พวกเธอต้องการอยู่ และมีบางคนกำลังรอพวกเธออยู่ด้วย”“แล้วพ่อฉันล่ะ!”เสียงจากปลายสายยังคงพูดต่อ“ที่นั่นมีสิ่งที่พวกเธอต้องการอยู่ และมีบางคนกำลังรอพวกเธออยู่ด้วย”“แล้วพ่อฉันล่ะ!”“ถ้าอยากพบอาชิต ก็มาให้ตรงเวลา”สิ้นเสียงนั้น สายก็ถูกตัดไปธารธาราลดโทรศัพท์ลงอย่างหมดแรง ร่างกายสั่นเทาไปหมด“พื้นที่เฟสสามของ The River Crown…” แพรมุกพึมพำจอมทัพหันไปหาชรินทร์ทันที“ตรวจสอบพื้นที่
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 289 ภาพของคนสามคน
“มัตซึคาโตะ…”แพรมุกทวนชื่ออีกครั้ง หัวใจพลันเต้นแรงขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุชายคนนี้คือฝาแฝดของมัตซึโตะ และเปลี่ยนชื่อเป็นชื่ออาคม และเป็นบุคคลที่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ไฟไหม้เมื่อสิบสองปีก่อนแต่เหตุใดอาชิต เศวตพรหมจึงต้องสั่งให้ธารธาราปฏิเสธว่าไม่รู้จักเขา?“ธารธารา เธอจำได้ไหมว่าพ่อพูดถึงมัตซึคาโตะว่าอย่างไรอีก?”ธารธาราส่ายหน้า“พ่อไม่ได้อธิบายอะไรเลยค่ะ ท่านแค่ย้ำว่าห้ามพูดชื่อนี้กับใครเด็ดขาด โดยเฉพาะคนที่มาจากตระกูลของมัตซึโตะ”“แล้วเอกสารที่พ่อให้เธอเก็บไว้ล่ะ อยู่ที่ไหน?”“อยู่ที่บ้านค่ะ แต่ฉันไม่เคยเปิดดู พ่อบอกว่าต้องรอจนกว่าท่านจะอนุญาต”จอมทัพขมวดคิ้ว“แปลก…ถ้าอาชิตรู้เรื่องทั้งหมด ทำไมถึงไม่เอาเอกสารนั้นไปทำลายเสียตั้งแต่แรก?”“บางทีเขาอาจไม่ได้ต้องการทำลายมัน” แพรมุกเอ่ยขึ้น “แต่ต้องการเก็บมันไว้เป็นหลักฐานต่อรองกับใครบางคน”ธารธาราหันมามองเธอ“เธอหมายความว่าพ่ออาจกำลังปกป้องใครอยู่?”“ฉันไม่แน่ใจ แต่ถ้าอาชิตรู้จักมัตซึคาโตะมานาน และยังเก็บเอกสารที่เกี่ยวข้องกับเรื่องเมื่อสิบสองปีก่อนไว้ แสดงว่าเขาต้องมีเหตุผลบางอย่าง”จอมทัพมองหญิงสาวทั้งสอง ก่อนจะหันไปสั่งชริน
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 287 ถ้ามีใครถามถึงชื่อของมัตซึคาโตะ
จอมทัพมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างหนักใจ เขารู้ว่าแพรมุกพูดถูก แต่สิ่งที่ทำให้เขากังวลที่สุดในตอนนี้ไม่ใช่เอกสารหรือที่ดิน The River Crown หากเป็นสภาพร่างกายของเธอที่แทบจะยืนไม่ไหว“แพร เธอเพิ่งสูดควันไฟเข้าไปมากขนาดนั้น ฉันจะไม่ยอมให้เธอไปเสี่ยงอันตรายอีก”“ฉันรู้ว่าคุณเป็นห่วง แต่เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับครอบครัวของฉันด้วยนะคะ” แพรมุกเงยหน้าสบตาเขา“ถ้าอาคมต้องการลายเซ็นของฉันจริงๆ แสดงว่าฉันยังมีสิ่งที่เขาต้องการ และนั่นอาจเป็นโอกาสเดียวที่เราจะช่วยอาชิตได้”“เธอกำลังจะบอกว่าอยากใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อ?”“ฉันอยากให้คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้เปิดเผยตัวออกมา”“ไม่มีทาง!”จอมทัพตอบทันที น้ำเสียงเด็ดขาดจนธารธาราที่กำลังยืนอยู่ไม่ไกลยังสะดุ้ง“ฉันตามหาความจริงเรื่องพ่อมาสิบสองปี ฉันไม่ยอมให้เธอต้องเอาชีวิตมาแลกกับมันอีกคน”แพรมุกนิ่งไปเมื่อได้ยินคำพูดนั้น เธอเอื้อมมือไปจับมือเขา ก่อนจะบีบเบาๆ“ฉันไม่ได้อยากตายเหมือนกันค่ะ จอมทัพ ฉันแค่อยากให้เรื่องทุกอย่างจบลง เราจะได้ไม่ต้องหนี ไม่ต้องหวาดระแวง และไม่ต้องสูญเสียใครอีก”ชายหนุ่มสบตาเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมา“ถ้าอย่างนั้นเราจะไปด้วยกั
พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก บทที่ 286 อาชิตและเธอรู้เรื่องนี้แต่แรก
ธารธาราพูดออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ ใบหน้าซีดเผือดจนแทบไม่มีสีเลือด“ใครเป็นคนจับพ่อเธอไป?” จอมทัพถามเสียงเข้ม“ฉันไม่รู้…พ่อบอกว่ามีคนบุกเข้าไปในบ้าน แล้วพาตัวท่านออกไป ก่อนจะทิ้งโทรศัพท์เครื่องนี้ไว้ให้ฉัน”“แล้วพ่อเธอพูดว่าอะไรอีก?”ธารธาราก้มมองหน้าจอโทรศัพท์ มือสั่นจนแทบถือไว้ไม่อยู่“พวกมันส่งข้อความมาบอกว่า ถ้าฉันอยากให้พ่อปลอดภัย ฉันต้องเอาเอกสารฉบับจริงไปแลกกับตัวพ่อภายในเที่ยงคืน”แพรมุกขมวดคิ้วทันที“เอกสารฉบับจริงที่อยู่กับอาคม?”ธารธาราพยักหน้า ก่อนจะพูดต่อด้วยเสียงแผ่วเบา“ไม่ใช่แค่นั้น…พวกมันต้องการให้ฉันพาเธอไปด้วย”“ฉัน?” แพรมุกชะงัก“ใช่ พวกมันระบุชื่อเธอชัดเจน แพรมุกดา”จอมทัพขยับเข้ามาบังหญิงสาวทันที“ไม่มีทาง ฉันไม่ปล่อยให้ใครพาแพรไปไหนทั้งนั้น”“ฉันก็ไม่อยากให้เธอเข้าไปเกี่ยวข้อง!” ธารธาราสวนกลับ น้ำตาไหลลงมาอาบแก้ม “แต่ถ้าฉันไม่ทำ พ่อฉันจะต้องตาย!”“แล้วเธอคิดว่าถ้าพาแพรไป พ่อเธอจะรอดอย่างนั้นหรือ?” จอมทัพถามกลับอย่างเย็นชา “คนที่กล้าจับตัวพ่อเธอไป ย่อมไม่รักษาสัญญากับเธอง่ายๆ หรอก” ธารธาราเม้มริมฝีปากแน่น เธอรู้ดีว่าคำพูดของจอมทัพมีเหตุผล แต่ในเวลานี้เธอไม่มีทาง
Anda juga akan menyukai
กำราบรัก ยัยจอมแก่น
โซลสตาร์ seoulstar13.7K Dibacaพันธะการรัก
แว่นมอลต์17.0K Dibacaพิศวาสมาเฟียเถื่อน
ซากิระ9.8K DibacaBad Dindan สัญญารักใต้เงามาเฟียร้าย
Story ปลายตะวัน8.9K Dibacaรักกลางผืนทราย... เจ้าชายแห่งซาฮารา
สายธารลับ235 DibacaBAD GUYS พิษรัก มาเฟียแฟนเก่า
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.224 DibacaStory Of Love รักร้ายๆ ของเธอ คุณยอดนักสืบ
หนูพรชิตา103 DibacaLUV My Devil รักหมดหัวใจของนายปีศาจ
Phat_sara701 Dibaca
