MasukShare
ธรรมเนียมน่าเบื่อ [2]
Tanggal publikasi:
2026-05-20 16:19:59บทที่ 9
ภายในรถม้าเงียบเสียจนได้ยินเสียงแวดล้อมได้ชัดเจน หนึ่งคนเอาแต่จ้องไม่วางตา อีกหนึ่งนั่งนิ่งไม่สะทกสะท้านแม้ว่าจะถูกสายตาหวังเฟยทิ่มแทงสักแค่ไหน จูเจียวก็ยังคงทำราวกับอีกฝ่ายคืออากาศธาตุ ทั้งสองฝ่ายไม่มีการพูดคุยกันแม้แต่ครึ่งคำกระทั่งถึงจวนเสนาบดีลู่
“หวังเฟยถึงตระกูลลู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ”
ฉู่หรันถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อได้ยินเสียงคนขับรถม้ารายงานด้านนอก เหตุใดถึงได้ถึงจวนเร็วนักเล่า ใบหน้างามแสดงชัดว่าเหม็นเบื่อจวนนี้เสียเต็มประดา ทว่ากลับจำต้องลงจากรถม้าเพื่อให้ธรรมเนียมน่าเบื่อผ่านไปโดยเร็ว
ต่อจากนี้จะเกิดเรื่องยุ่งยากชวนให้รำคาญใจอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ว่าครั้งนี้ผู้ใดอยากจะทำอะไรก็ทำ นางไม่สน เสร็จธุระเมื่อใดนางจะรีบกลับวังอ๋องทันที อย่างน้อยที่นั่นในตอนนี้ก็น่าอยู่มากว่าจวนตระกูลลู่
ทันทีที่ลงจากรถม้าชายเฝ้าหน้าประตูกลับขวางทางไม่ยอมเปิดประตูให้ หากเป็นเมื่อก่อนนางคงอาละวาดไปนานแล้ว ถ้าไม่ทำตัวร้าย ๆ คนเหล่านั้นก็จะไม่เห็นหัว นี่ก็คงไม่พ้นอำนาจภายในจวนตกไปอยู่ในมือฮูหยินรองซินอี๋เต็มตัวแล้วสินะ ถึงได้บังอาจกล้าทำกับข้าเช่นนี้
“เข้าประตูหน้าไม่ได้ขอรับคุณหนู”
“หวังเฟยให้หม่อมฉันพังประตูเลยไหมเพคะ” แค่บ่าวสองคนนางจัดการง่ายแสนง่าย ถึงจะมากันสิบคนนางก็สู้ได้สบาย ขอเพียงหวังเฟยออกคำสั่งถล่มทั้งจวนเลยก็ยังได้
“ไม่ต้อง พวกเขาแค่ทำตามคำสั่งเท่านั้น คิดเองทำเองไม่ได้หรอก” หญิงสาวยิ้มร้ายเหลือบมองไปที่จูเจียว เรื่องวันนี้หากไม่ทำให้เป็นเรื่องใหญ่ก็ไม่สนุกน่ะสิ คนของท่านอ๋องจะต้องรายงานทุกอย่างอยู่แล้ว เขาจะได้รู้ว่าฉากหลังของแม่นางเอกที่เขารักนักรักหนาเป็นอย่างไร บ้าจริงฉู่หรันเจ้านี่แก้นิสัยนางร้ายไม่ได้เลยจริง ๆ
“คุณหนูเชิญประตูเล็กขอรับ”
“ผู้ใดเป็นคนสั่งพวกเจ้า”
“ท่านพ่อบ้านสั่งไว้ให้คุณหนูใหญ่เข้าทางประตูเล็กได้เท่านั้นขอรับ” บ่าวทั้งสองได้แต่ยืนก้มหน้า รับคำสั่งมาก็ต้องทำตามไม่เช่นนั้นก็จะถูกขับออกหาบ่าวคนใหม่มาแทน พวกเขายังไม่พร้อมตกงานจำต้องทำตัวเสียมารยาทต่อคุณหนูใหญ่เช่นนี้
“ไปเรียกพ่อบ้านถังมาคุยกับข้า” เฮอะ! คิดว่าข้าอยากกลับมานักหรือไง บ้านที่ตามใจอนุ หนุนบุตรเมียน้อย ใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายเห็นผลประโยชน์ส่วนตนมากกว่าตระกูล จวนหลังนี้ไม่น่าอยู่เลยสักนิด หากไม่เพราะคำสั่งท่านอ๋องข้าก็ไม่มาให้เสียเวลาหรอก
หลังจากบ่าวรับใช้ผู้หนึ่งกลับเข้าจวนเพื่อเรียกพ่อบ้านถัง ไม่นานนักพ่อบ้านประจำจวนก็ตามหลังบ่าวชายออกมา ชายร่างท้วมเดินอืดอาดยืดยาดราวกับไม่เต็มใจจะออกมานัก มิหนำซ้ำยังวางท่าไม่ให้เกียรติคุณหนูใหญ่ ราวกับไม่มีความนับถือว่าอีกฝ่ายคือเจ้านาย
“ข้าก็นึกว่าใครที่แท้ก็คุณหนูใหญ่นี่เอง ต้องขออภัยที่บ่าวทำเสียมารยาทแล้ว ข้าน้อยแค่ทำตามคำสั่งฮูหยินรอง นางบอกว่าประตูใหญ่มีไว้ให้สำหรับคนที่มีเกียรติเดินผ่านเท่านั้น ดังนั้นคุณหนูต้องเข้าประตูเล็กขอรับ” วันก่อนไฟไหม้เรือนใหญ่ฮูหยินรองโกรธมากถึงขั้นออกคำสั่งนี้ออกมา ด้วยเข้าใจว่านี่คือฝีมือของคุณหนูใหญ่ให้คนมาเผาจวน
“บังอาจ ท่านผู้นี้เป็นถึงหวังเฟย จะทำอะไรก็ควรจะคิดให้ดี ฮูหยิน รองของเจ้าใหญ่มาจากไหนถึงได้กล้าหยามเกียรติหวังเฟยเช่นนี้ หรือว่าพวกเจ้าเห็นวังอ๋องของเราเป็นแค่มดปลวก” จูเจียวสุดจะทน คนจวนลู่กล้าดีเหลือเกิน การไม่ให้เกียรติหวังเฟยก็เท่ากับไม่ให้เกียรติท่านอ๋องเช่นกัน
“จิ๊ก ข้าก็เป็นแค่บ่าวเหมือนกันขัดอะไรเจ้านายได้หรือไง รับคำสั่งมาก็แค่ทำตาม จะอะไรกันหนักหนา ก็แค่หวังเฟยที่ไม่ได้รับความโปรดปราน ถูกปฏิบัติไม่ต่างอะไรกับพวกนางกำนัลนั่นแหละ สั่งอยู่ได้ถ้าไม่เข้าก็กลับไปเสีย”
Bab terbaru
พอแล้ว! บทนางร้ายข้าไม่อยากเป็น (ซีรีส์ชะตานางร้าย) ตอนพิเศษ - บอกไม่ได้ [2]
ในเวลาที่นางคิดว่าจัดท่าได้ดีที่สุดแล้ว แต่ก็ดันลื่นเพราะมือมีเหงื่อออกเยอะ ข้างที่ต้องจับปลายเท้าไว้ดันลื่นหลุด จึงทำให้ทรงตัวต่อไปไม่ได้ ทำให้ล้มหน้าทิ่มพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัวหน้าผากปูด คางแตก กำเดาไหล รวมไปถึงฝ่ามือมีรอยแตกจากการใช้ค้ำพื้นคิดมาถึงตรงนี้ หญิงสาวก็ปาดน้ำตาอีกหนึ่งครั้ง ไม่ได้เจ็บเพราะล้ม แต่ร้องเพราะอับอายต่างหาก เวลานั้นสายตาทุกคู่ต่างก็มองมาที่นางเป็นตาเดียวกัน ถึงไม่มีคำพูด แต่นางรู้ว่าทุกคนต้องหัวเราะอยู่เป็นแน่โชคดีนักที่เด็ก ๆ ไม่อยู่บ้าน ต่างก็เติบโตมีช่องทางทำมาหากินเป็นของตนเอง ถ้าหากอยู่บ้านกันครบน่ะหรือ เสี่ยวหลินคงได้ล้อนางไม่หยุดแน่ส่วนเหตุผลที่นางไม่บอกสามี ไม่ใช่ว่าไม่อยากบอก ทว่าตอนที่อีกฝ่ายเข้ามาเล่นใหญ่ออกปานนั้น เสียงดังลั่นออกไปถึงด้านนอก ทั้งบ่าวไพร่ทั้งผู้คนนอกจวนต่างก็ได้ยินกันถ้วนหน้า ยังไม่นับรวมถึงทหารนายกองที่พามาอีกคิดดูสิว่า หากมีคนพูดปากต่อปาก ฮูหยินนายอำเภอล้มคางแตกเอง แต่ทำทีเป็นว่ามีคนปองร้าย เพื่อกลบเกลื่อนเรื่องความน่าอับอายของตนเองน่ะ มันจะเป็นเช่นไร สู้นางไม่พูดเสียยังดีกว่าด้านนอก ภายในห้องโถงสวีเซียวนั่งอยู่เก้าอี้ตรงกลา
พอแล้ว! บทนางร้ายข้าไม่อยากเป็น (ซีรีส์ชะตานางร้าย) ตอนพิเศษ - บอกไม่ได้ [1]
สวีเซียวอยู่บนหลังม้าใบหน้าบึ้งตึง หากตอนนี้เขาฆ่าใครได้เขาทำไปแล้ว ทว่าคนผู้นั้นเป็นใครเขาไม่อาจทราบได้หลังจากบ่าวในจวนมาแจ้งเขาว่าฮูหยินเกิดเรื่อง เขาก็รีบรุดมาที่เกิดเหตุทันที พร้อมกับทหารรักษาการณ์นับสิบนายตามมาด้วย ชาวบ้านละแวกนั้นให้ความสนใจ เกิดอะไรขึ้น เหตุใดท่านนายอำเภอถึงได้พาทหารมามากมายถึงเพียงนั้นเมื่อมาถึงลานกลางเรือน ก็เห็นว่าภรรยารักหน้าผากปูดบวม คางแตก ฝ่ามือทั้งสองข้างแตกเป็นแผลถลอก เป็นเช่นนี้จะไม่ให้เขาโมโหได้อย่างไร ตนหรือทะนุถนอมนางราวกับไข่ในหิน แต่กลับมีคนทำร้ายนางให้บาดเจ็บถึงเพียงนี้ร่างสูงช้อนอุ้มภรรยาขึ้นมาแนบอก ก่อนจะออกคำสั่งให้คนไปตามหมอ จากนั้นตัวเขาก็พานางเข้าไปพักในห้องแค่เห็นนางต้องเจ็บตัวเช่นนี้เขาก็ใจแทบขาด มันผู้ใดกล้ามาทำร้ายภรรยารัก ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห กระนั้นก็ยังทำอะไรไม่ได้ เมื่อเหมยลี่ไม่ยอมปริปากให้เบาะแสเลยสักคำ สวีเซียวจึงได้แต่สั่งให้ทหารที่ติดตามมารอฟังคำสั่งอีกทีทว่ายังไม่ทันจะได้ถามอะไร ท่านหมอก็เข้าห้องมาพอดี สวีเซียวจึงถอยออกมาให้ท่านหมอรักษาบาดแผลของนางก่อน หลังจากท่านหมอกลับไป เขาจึงไม่รอที่จะหาความกระจ่าง ซักถามถึงสาเหตุที่ทำใ
พอแล้ว! บทนางร้ายข้าไม่อยากเป็น (ซีรีส์ชะตานางร้าย) ตอนพิเศษ - วันพิเศษ [2]
ดังนั้นเมื่อตนออกตามหาเหมยลี่ไปตามที่ต่าง ๆ อาเหิงที่อยู่ในความดูแล ชื่นชอบการท่องเที่ยว มีหรือจะยอมอยู่ในพระราชวัง ที่เปรียบเสมือนกรงขังนั้นได้ในระหว่างงานพิธีดำเนินต่อไปตามขั้นตอน คนที่เกร็งที่สุดเห็นทีจะเป็นเถ้าแก่เปียว เขาที่นั่งอยู่ข้างผู้สูงศักดิ์ ได้ยินเหล่าท่านผู้นั้นพูดคุยกันชัดเจน ก็ได้แต่คิดว่า ตนรับใครมาเป็นบุตรสาวบุญธรรมกันแน่แม้แต่พระชายาและท่านอ๋องผู้ทรงอำนาจ เหมยลี่ก็ยังรู้จัก เมื่อครู่บทสนทนาจากพระชายารุ่ยอ๋องบอกว่า นางเป็นอดีตองค์หญิงใหญ่ ที่ฝ่าบาททรงตามใจมากที่สุด และยังเป็นผู้มีพระคุณต่อทุกพระองค์อีกด้วยได้ยินดังนั้น เถ้าแก่เปียวก็ถึงกับแอบเช็ดเหงื่อ ใจคอไม่ค่อยดี เกรงว่าจะไปทำให้บุตรสาวคนนี้ไม่พอใจเข้าสักวัน ในตอนรับถ้วยชาคารวะของคู่บ่าวสาว มือคู่นั้นก็ยังสั่นไม่หยุด เกือบทำคว่ำใส่เหมยลี่อยู่รอมร่ออยู่ดีไม่ว่าดีได้เกี่ยวดองกับเชื้อพระวงศ์เสียอย่างนั้น มิรู้ว่านี่เป็นวาสนาหรือวิบากกรรมกันแน่ ต่อจากนี้จะทำอะไรก็คงต้องคิดให้ดีเสียก่อน ไม่เช่นนั้นชีวิตในบั้นปลายของตน คงไม่ได้สงบสุขเป็นแน่เมื่อถึงยามค่ำ เป็นช่วงเวลาที่ต้องเข้าหอ แต่กลับต้องใช้ไปกับการร่วมโต๊ะอาหาร
พอแล้ว! บทนางร้ายข้าไม่อยากเป็น (ซีรีส์ชะตานางร้าย) ตอนพิเศษ - วันพิเศษ [1]
เถ้าแก่เปียวยกแขนเสื้อขึ้นซับน้ำตาด้วยความปลื้มปีติ ไม่คิดว่าเหมยลี่คนที่ตนรักเหมือนบุตรสาวคนหนึ่ง ที่ผ่านมาเป็นห่วงอยู่ไม่น้อย ห่วงว่าจะพาลูกทั้งสามไปได้ตลอดรอดฝั่งหรือไม่ ห่วงว่านางและหลาน ๆ จะกินอิ่ม หรือได้รับความลำบากไหมแต่มาวันนี้ พอได้เห็นเหมยลี่ได้ดี เขาก็อดดีใจด้วยไม่ได้ ตนมองคนไม่ผิดจริง ๆ ความช่วยเหลือที่ให้ไปไม่สูญเปล่าเลย อีกทั้งไม่คิดว่าเจ้าเด็กคนนี้ จะมาขอให้ตนเป็นพ่อในวันแต่งงาน จะไม่ให้รู้สึกปลาบปลื้มได้อย่างไร“เมื่อครู่ เจ้าว่าอะไรนะ” เถ้าแก่เปียวยังคงไม่เชื่อหู ถึงขั้นถามย้ำสองครั้งเพื่อความมั่นใจ“ช่วยเป็นญาติฝั่งเจ้าสาวให้ข้าได้หรือไม่เจ้าคะ ท่านพ่อ” เหมยลี่นั่งคุกเข่าตรงหน้าเถ้าแก่ พร้อมกับยกถ้วยชาค้างไว้เช่นนั้น ในใจก็แอบกังวลอยู่สักหน่อย ไม่รู้ว่าเถ้าแก่จะรับไหว้นางหรือไม่“ดี ๆ ในเมื่อลูกสาวจะออกเรือนแล้ว พ่อคนนี้จะไม่ยอมได้อย่างไร”เปาเปียวรับถ้วยน้ำชาจากมือบุตรสาวบุญธรรม ก่อนจะยกขึ้นจิบหนึ่งอึกเพื่อเป็นการรับไหว้ พิธีรับเป็นบุตรสาวก็เป็นอันเสร็จสิ้น ใบหน้าเหี่ยวย่นเต็มไปด้วยรอยยิ้ม พลางคิดว่าตอนนี้ตนมีทั้งบุตรสาวบุตรชายแล้วหรือนี่ ช่างดีจริง ๆ มิหนำซ้ำยังม
พอแล้ว! บทนางร้ายข้าไม่อยากเป็น (ซีรีส์ชะตานางร้าย) ครอบครัวที่แท้จริง [3] จบ
บทที่ 24 หลังจากจัดการผู้รบกวนไปได้แล้ว เด็ก ๆ จึงเวียนกันเจาะเลือดเพื่อพิสูจน์ความสัมพันธ์ ผลที่ออกมาทำเอาสวีเซียวดีใจแทบกลั้นไม่อยู่ มันช่างน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว เมื่อเด็กทั้งสามคือบุตรชายบุตรสาวแท้ ๆ ของเขาเองเมื่อรู้ว่าพวกเขาคือครอบครัวที่แท้จริง สวีเซียวผู้ไม่เคยเสียน้ำตาให้ใครนอกจากภรรยารัก บัดนี้กลับร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใครในที่สุดเขาก็มีครอบครัวเป็นของตัวเองเสียที....หลังจากนั้นผ่านไปหกเดือน เมื่อฝ่าบาททรงทราบเรื่องของสวีเซียวพระองค์ทรงยินดีกับอีกฝ่ายเหลือเกินอีกทั้งเมื่อทรงทราบว่าสตรีคนนั้นก็คือเหมยลี่ อดีตร่างทรงผู้สื่อสารกับเทพธิดา ที่ทำให้พระองค์สามารถมีโอรสและพระธิดาได้ในที่สุด มีหรือจะไม่ตอบแทนบุญคุณฮ่องเต้จ้าวหรง จึงทรงประกาศราชโองการ มอบตำแหน่งโหวแก่สวีเซียว และให้เขาดำรงตำแหน่งนายอำเภอเมืองอันหยางเป็นการชั่วคราว เมื่อใดเขาต้องการย้ายกลับเมืองหลวง พระองค์ก็ย่อมมีตำแหน่งงานที่ดีในราชสำนักรองรับ ให้เขาใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นได้ตามต้องการส่วนเหมยลี่ถูกแต่งตั้งให้เป็นฮูหยินตราตั้งขั้นหนึ่ง พร้อมกันนั้นบุตรในอุทรของนาง สามารถเข้ารับการศึกษา ในสำนักศึกษาหลวงร่วมกับเชื
พอแล้ว! บทนางร้ายข้าไม่อยากเป็น (ซีรีส์ชะตานางร้าย) ครอบครัวที่แท้จริง [2]
บทที่ 24หญิงสาวนอนกลิ้งอยู่บนเตียงอย่างเกียจคร้าน เฝ้ามองสามีหนุ่มเช็ดตัวให้ด้วยดวงตาหวานเยิ้ม อดไม่ได้ที่จะชื่นชมตัวเอง ที่เลือกสามีได้ดีเช่นนี้ข้านี่ช่างมีบุญจริง ๆ มีสามีเด็กก็ดีเช่นนี้ ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยทั้งยังคอยเอาอกเอาใจไม่ห่าง“เจ้านอนพักเถอะ เดี๋ยวข้าไปดูลูกเอง” ชายหนุ่มก้มลงจูบหน้าผากภรรยาสาว ก่อนจะปล่อยให้นางนอนพักผ่อน ส่วนเขานั้นจะออกไปรับหน้าเด็ก ๆ เอง“อืม ว่าแต่คราวนี้ ข้าขอเงินทุนสักสามพันตำลึงได้หรือไม่” ก่อนอีกฝ่ายไปก็ไม่ลืมทวงสัญญา เผื่อว่าพูดภายหลัง นางอาจจะเสียดอกมากกว่านี้ก็ได้“ได้สิ ครั้งนี้ให้เมียจ๋าสี่พันตำลึงไปเลย ถือว่าเป็นค่าแรงนอกเวลา”เหมยลี่ยิ้มกว้างทันทีที่ตนได้กำไรเพิ่มตั้งหนึ่งพันตำลึง แต่นางหารู้ไม่ว่า สำหรับสวีเซียวแล้วนั้น แค่นางเอ่ยปากขอ เขาย่อมให้นางอยู่แล้ว โดยที่ไม่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนทว่าสำหรับสวีเซียวนั้น ข้อนี้เขาจะเก็บไว้จนวันตายไม่บอกนางหรอก เพราะถ้าหากบอกความจริงไป นางจะยอมทำตามที่ขอได้ทุกเมื่อหรือ เช่นนั้นก็ปล่อยมันให้เป็นความลับเช่นนี้ต่อไปเถอะ ถือว่าเป็นกำไรที่เขาควรจะได้ก็แล้วกันรุ่งเช้าเหมยลี่มีสีหน้าเคร่งเครียดไม่น้อย ยอมรับ
พอแล้ว! บทนางร้ายข้าไม่อยากเป็น (ซีรีส์ชะตานางร้าย) ตีสนิท [2]
บทที่ 11ท่านหญิงแห่งจวนโหวถึงกับคลึงขมับเพื่อคลายอาการปวดหัว ทำงานมาทั้งวันต้องมาเจอเรื่องให้หนักใจ ให้ตรวจบัญชีและสินค้าในร้านค้าต่อไปไม่ไหวแล้ว ออกไปสูดอากาศสักหน่อยก็คงจะดีทว่าอีกใจกลับรู้สึกเป็นห่วงบุตรชายขึ้นมาเสียดื้อ ๆ มิใช่ว่าเชื่อคำของลู่เยี่ยนถิง นางเชื่อว่าเจ้าเด็กดื้อเอาตัวรอดได้ แต่เ
พอแล้ว! บทนางร้ายข้าไม่อยากเป็น (ซีรีส์ชะตานางร้าย) ตีสนิท [1]
บทที่ 11“คุณหนู ท่านหญิงสือจี้อยู่ทางโน้นเจ้าค่ะ” สาวใช้ผู้ติดตามวิ่งหน้าตั้งรายงานผู้เป็นนาย พลางชี้มือชี้ไม้ให้นายสาวเห็นเป้าหมาย“ดี” ลู่เยี่ยนถิงจ้องมองเป้าหมายไม่วางตา นับตั้งแต่ท่านอ๋องแต่งงานกับพี่สาว พระองค์ก็ทำตัวห่างเหินอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เข้าหาก็ถูกปฏิเสธ ไม่เคยได้อยู่กันสองต่อสองอย่
พอแล้ว! บทนางร้ายข้าไม่อยากเป็น (ซีรีส์ชะตานางร้าย) ปกป้องเสด็จแม่ [3]
บทที่ 10“เสด็จพ่อให้ลูกมารับเสด็จแม่กลับพ่ะย่ะค่ะ แต่ว่าเมื่อครู่ลูกได้ยินว่าคนพวกนี้จะให้ท่านแม่คุกเข่ากราบขอโทษหรือพ่ะย่ะค่ะ หากลูกไม่มาคงไม่รู้ว่าเสด็จแม่ถูกรังแก” เด็กน้อยกวาดตามองทุกคนด้วยสายตาแข็งกร้าว หากเขามาไม่ทันจะทำอย่างไร“มิบังอาจพ่ะย่ะค่ะซื่อจื่อ กระหม่อมเห็นว่าบุตรสาวกระหม่อมประพฤติ
พอแล้ว! บทนางร้ายข้าไม่อยากเป็น (ซีรีส์ชะตานางร้าย) ปกป้องเสด็จแม่ [2]
บทที่ 10“ถิงเอ๋อร์เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า เหตุใดมือถึงได้มีแผลเล่า” ทันทีที่เห็นรอยถลอกบนฝ่ามือบุตรสาวก็ทำเอาฮูหยินรองโมโห นางเลี้ยงบุตรสาวมาอย่างทะนุถนอม แม้แต่ยุงสักตัวก็ไม่ให้กัด ใครช่างบังอาจมาทำให้ผิวอันบอบบางมีรอยแผล“ท่านแม่ พี่หญิงอารมณ์ไม่ดีเพราะถูกบ่าวด้านนอกไม่ยอมให้เข้าประตูหลักเจ้าค่ะ พอม
Anda juga akan menyukai
เสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน115.5K Dibacaกลรักร้ายเสด็จอาเล็ก
อีปี้ถังถัง65.6K Dibacaเกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ
กากบาทเย่75.5K Dibacaชายาหมอเทวดาตัวแสบ: ดื้อรักท่านอ๋องเทพสงคราม
เย่ชิงขวง133.3K Dibacaบำบัดรักต่างมิติ
JustMoonLight304 Dibacaสลับชะตา บุปผาคู่
ศรีอักษรรินทร์233 Dibacaรู้สึกตัวอีกทีก็เป็นคุณพ่อซะแล้ว
ท่านจอมยุทธ์1991219 Dibacaเกิดใหม่ทั้งทีก็ใช้ชีวิตให้ดีเอาตัวรอดไปวันๆ
หรงเย่า / นาย่า49 Dibaca
