LOGINพีทษรุทนอนมองพระจันทร์ที่ระยิบระยับเต็มฟากฟ้า หลังจากรับประทานอาหารพีทษรุทมานอนดูพระจันทร์ขณะที่ภรรยาสาวขอตัวเข้าห้องน้ำ ชายหนุ่มมองพระจันทร์ก่อนถอนหายใจยาวอย่างมีความสุข พีทษรุทตกใจที่อยู่ๆ ก็มีมือน้อยๆ มาปิดที่ดวงตาพร้อมกับกลิ่นสบู่อ่อนๆ “ ทายสิ ว่าใคร” “ ไม่เห็นต้องทายเลย” “ แหม เล่นด้วยกันหน่อ
“ สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานจ๊ะ” เสียงพีทษรุทกล่าวอย่างอ่อนหวาน “ คุณพีท” ณพิชชากล่าวน้ำเสียงตื่นเต้น “ อะไรกันคะเนี่ย คุณพีทช่วยแพมแกะหน่อยสิคะแพมอยากเห็นหน้าคุณ” “ เดี๋ยวจ๊ะ แพมเดินตามผมมานี่ก่อน” พีทษรุทกล่าวน้ำเสียงตื่นเต้นเช่นกัน “ อะไรกันค่ะเนี่ย” “ เดี๋ยวจ๊ะ ใจเย็นๆ ที่รัก” เมื่อณพิชชาเดิ
หลายปีต่อมา บริษัทเอสทีจีเติบโตขยายกิจการเป็นบริษัทย่อยอีกมากมาย บริษัทเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ พีทษรุทในวัยกลางคนดูหล่อเข้มยังคงเนื้อหอมในหมู่สาวๆ ในวงสังคม แม้ว่าจะแต่งงานมาแล้วหลายปีและมีลูกน่ารักอีกสองคน ชีวิตคู่ระหว่างพีทษรุทและแพมผ่านมาอย่างราบรื่นและมีความสุข ณพิชชายืนนิ่งที่หน้าต่างครุ่นคิดชีว
“ ยังงี้ก็ต้องทำแบบฝึกหัดบ่อยจะได้สอบติดใช่ไหม” เสียงหัวเราะของคนสองคนประสานกันเสียงใสอย่างมีความสุข สามเดือนหลังจากกลับจากประเทศอังกฤษชีวิตครอบครัวของพีทษรุทและณพิชชามีความสุขมาก พีทษรุทลืมตาตื่นเมื่อได้ยินเสียงเหมือนคนอาเจียนในห้องน้ำ “ อั๊วะ” ณพิชชาอาเจียนออกมาจนน้ำตาไหล “ แพม คุณเป็นอะไรมาก
ณพิชชาหัวเราะกิ๊กหน้าแดงขึ้น “แพมใส่บิกินี่ แล้วสวยจังไม่อยากเชื่อว่ามีลูกมาแล้วสองคน” “ว้าว นานๆทีคุณพีทษรุทจะชม” “ จริงๆนะผมเห็นผู้หญิงใส่บิกินี่มามาก ไม่สวยเท่าเมียของผมเลยนะเนี่ย” “ ขอบคุณค่ะแต่ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วยคงไม่กล้านุ่งหรอกค่ะอาย” “ ความจริง อยู่กับผมแค่สองคนไม่ต้องนุ่งอะไรเลยยังได้”
“ คราวหลังอย่าไปจ้องมองชายหนุ่มด้วยสายตาเมื่อกี้อีกเด็ดขาดผมไม่ชอบ นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนกับเจ้าอาร์มผมชกมันไปแล้วจ้องกันไปจ้องกันมาผมหวงรู้ไหม” พีทษรุทกระซิบเบาๆ ณพิชชาขำจนหลุดหัวเราะพร้อมกับตีที่แขนพีทษรุทเบาๆ “บ้าจังคุณพีทเนี่ย” อาร์มก้าวเข้ามาชิดเลขาหนุ่มคู่ใจพร้อมกับจับมือ “อ้าวๆ จะสวีทกันก็เกรง
‘อีตาบ้า ทีเมื่อก่อนเราชงกาแฟให้บอกว่ากาแฟที่เราชงอร่อยที่สุด ตอนนี้มาด่าเราหึ’ “ ณพิชชาผมกำลังจะสอนให้คุณรู้ถึงคำว่า " หน้าที่ " เข้าใจไหมมันไม่ใช่หน้าที่คุณ งานที่ผมสั่งทำเสร็จหรือยังถึงได้ไปอาสาคนอื่นทำโน่นทำนี่ ทำงานของคุณเสร็จหรือยัง” เสียงเข้มดุ ตาของพีทษรุทจับจ้องมา ณพิชชาเงียบกัดริ
บ่ายสองโมงเย็น ณ บริษัทเอส ที จี ณพิชชากำลังสาละวนกับกองงานตรงหน้าอย่างขะมักเขม้น เมื่อถึงบริษัทณพิชชาก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงานที่กองอยู่ตรงหน้า มีงานบางอย่างที่เธอต้องเรียนรู้ บางทีไม่เข้าใจก็แชทคุยออนไลน์กับเลขารุ่นพี่อยู่เป็นประจำ ตอนนี้แม้เธอจะเป็นเลขาอย่างเต็มตัวแต่ก็มีงานบางอย่างที่ไม่ถนัด
พีทษรุทกลับเข้าที่พักก็ปรากฎเวลาตีสองกว่าแล้ว “ ดึกป่านนี้สงสัยแพมคงไม่รอเราแล้วไม่กวนดีกว่าพรุ่งนี้ค่อยโทร” พร้อมกับล้มตัวลงนอนอย่างไม่เดือดร้อนว่าเค้าลางของความวุ่นวายกำลังคืบคลานเข้ามาในชีวิต รุ่งขึ้นณพิชชาตัดสินใจโทรศัพท์หาทนายเพื่อนสนิทของพีทษรุท เนื่องจากพีทษรุทสั่งไว้ว่าถ้าเปลี่ยนใจจะตาม
รุ่งเช้าณพิชชาอาบน้ำเสร็จก็มานั่งที่โต๊ะเครื่องแป้งแล้วนึกอะไรขึ้นได้ เปิดลิ้นชักแล้วเปิดซองเอกสารดึงตั๋วเครื่องบินมาดู แต่สมองกลับไปคิดถึงข่าวที่อ่านเมื่อวาน “คนหลอกลวง คนใจร้าย จะไปกับแฟนแล้วมาหลอกว่าไปทำงานทำไม” ด้วยความน้อยใจ เสียใจผิดหวัง ณพิชชาฉีกตั๋วเครื่องบินพร้อมกับโยนลงไปในลิ้นชักอ







