LOGINพีทษรุทนอนมองพระจันทร์ที่ระยิบระยับเต็มฟากฟ้า หลังจากรับประทานอาหารพีทษรุทมานอนดูพระจันทร์ขณะที่ภรรยาสาวขอตัวเข้าห้องน้ำ ชายหนุ่มมองพระจันทร์ก่อนถอนหายใจยาวอย่างมีความสุข พีทษรุทตกใจที่อยู่ๆ ก็มีมือน้อยๆ มาปิดที่ดวงตาพร้อมกับกลิ่นสบู่อ่อนๆ “ ทายสิ ว่าใคร” “ ไม่เห็นต้องทายเลย” “ แหม เล่นด้วยกันหน่อ
“ สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานจ๊ะ” เสียงพีทษรุทกล่าวอย่างอ่อนหวาน “ คุณพีท” ณพิชชากล่าวน้ำเสียงตื่นเต้น “ อะไรกันคะเนี่ย คุณพีทช่วยแพมแกะหน่อยสิคะแพมอยากเห็นหน้าคุณ” “ เดี๋ยวจ๊ะ แพมเดินตามผมมานี่ก่อน” พีทษรุทกล่าวน้ำเสียงตื่นเต้นเช่นกัน “ อะไรกันค่ะเนี่ย” “ เดี๋ยวจ๊ะ ใจเย็นๆ ที่รัก” เมื่อณพิชชาเดิ
หลายปีต่อมา บริษัทเอสทีจีเติบโตขยายกิจการเป็นบริษัทย่อยอีกมากมาย บริษัทเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ พีทษรุทในวัยกลางคนดูหล่อเข้มยังคงเนื้อหอมในหมู่สาวๆ ในวงสังคม แม้ว่าจะแต่งงานมาแล้วหลายปีและมีลูกน่ารักอีกสองคน ชีวิตคู่ระหว่างพีทษรุทและแพมผ่านมาอย่างราบรื่นและมีความสุข ณพิชชายืนนิ่งที่หน้าต่างครุ่นคิดชีว
“ ยังงี้ก็ต้องทำแบบฝึกหัดบ่อยจะได้สอบติดใช่ไหม” เสียงหัวเราะของคนสองคนประสานกันเสียงใสอย่างมีความสุข สามเดือนหลังจากกลับจากประเทศอังกฤษชีวิตครอบครัวของพีทษรุทและณพิชชามีความสุขมาก พีทษรุทลืมตาตื่นเมื่อได้ยินเสียงเหมือนคนอาเจียนในห้องน้ำ “ อั๊วะ” ณพิชชาอาเจียนออกมาจนน้ำตาไหล “ แพม คุณเป็นอะไรมาก
ณพิชชาหัวเราะกิ๊กหน้าแดงขึ้น “แพมใส่บิกินี่ แล้วสวยจังไม่อยากเชื่อว่ามีลูกมาแล้วสองคน” “ว้าว นานๆทีคุณพีทษรุทจะชม” “ จริงๆนะผมเห็นผู้หญิงใส่บิกินี่มามาก ไม่สวยเท่าเมียของผมเลยนะเนี่ย” “ ขอบคุณค่ะแต่ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วยคงไม่กล้านุ่งหรอกค่ะอาย” “ ความจริง อยู่กับผมแค่สองคนไม่ต้องนุ่งอะไรเลยยังได้”
“ คราวหลังอย่าไปจ้องมองชายหนุ่มด้วยสายตาเมื่อกี้อีกเด็ดขาดผมไม่ชอบ นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนกับเจ้าอาร์มผมชกมันไปแล้วจ้องกันไปจ้องกันมาผมหวงรู้ไหม” พีทษรุทกระซิบเบาๆ ณพิชชาขำจนหลุดหัวเราะพร้อมกับตีที่แขนพีทษรุทเบาๆ “บ้าจังคุณพีทเนี่ย” อาร์มก้าวเข้ามาชิดเลขาหนุ่มคู่ใจพร้อมกับจับมือ “อ้าวๆ จะสวีทกันก็เกรง
“ค่ะ งั้นน้องดาวกลับก่อนก็ได้แต่พี่พีทอย่าลืมนัดเรานะคะ” แล้วดาวิกาก็สะบัดตัวออกจากห้องไป ทำเอาพีทษรุทส่ายศีรษะอย่างระอา “คุณณพิชชาเข้ามาพบผมหน่อย” เสียงอินเตอร์คอมดังทำเอาณพิชชาสะดุ้ง “ อะไรของเจ้าพระคุณอีกเนี่ย” บ่นงึมงำคนเดียว ณพิชชาเดินลากเท้าเข้าห้องพีทษรุทอย่างเซ็งๆ ตีหน้าเรียบสนิท
“ เจ้าเดชทางนี้” พีทษรุทโบกมือเป็นการให้สัญญาณ ทนายหนุ่ม “โทษทีว่ะ ติดลูกค้าสำคัญ คุยกันไปถึงไหนแล้ว” อัครเดชออกตัว “ ก็คุยรายละเอียดได้นิดหน่อย นายทานอะไรหรือยัง” “ เรียบร้อยกับลูกค้ามาแล้ว สวัสดีครับพี่พงษ์คุณแพม” อัครเดชหันมาทักทายอีกสองคนในโต๊ะ ทั้งสามหนุ่มคุยเกี่ยวกับรายละเอียดเรื่องง
“ แพม คุณเป็นอะไรหรือเปล่า” พีทษรุทถามด้วยความสงสัย “ เออ อืมคือว่า” เสียงณพิชชาตะกุกตะกัก แต่ก็พูดอะไรไม่ออก “ โอเค ถ้าไม่มีอะไรผมขอตัวไปเคลียร์งานอีกนิดหน่อย อาทิตย์หน้าจะเซ็นต์สัญญาแล้ว” พูดจบพีทษรุทก็เดินออกจากห้องนอนไป “ โถทำไมมันยากอย่างงงี้นะ” ณพิชชาบ่นกับตัวเอง ณพิชชารอพีทษรุทไม
พีทษรุทกลับเข้ามาเกือบบ่ายสองเห็นณพิชชากำลังทำงานขะมักเขม้นแววตาอ่อนแสง สองวันแล้วสินะที่ไม่ได้กอดร่างงามตรงหน้ากำลังคิดหาหนทางปรับความเข้าใจกับภรรยา แต่แล้วก็ตื่นจากภวังค์เมื่อได้ยินเสียง “ อ้าว คุณมายืนอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย มีอะไรหรือเปล่า” น้ำเสียงติดจะเป็นงานเป็นการนึกหมั่นไส้คนตรงหน้า







