LOGINพีทษรุทนอนมองพระจันทร์ที่ระยิบระยับเต็มฟากฟ้า หลังจากรับประทานอาหารพีทษรุทมานอนดูพระจันทร์ขณะที่ภรรยาสาวขอตัวเข้าห้องน้ำ ชายหนุ่มมองพระจันทร์ก่อนถอนหายใจยาวอย่างมีความสุข พีทษรุทตกใจที่อยู่ๆ ก็มีมือน้อยๆ มาปิดที่ดวงตาพร้อมกับกลิ่นสบู่อ่อนๆ “ ทายสิ ว่าใคร” “ ไม่เห็นต้องทายเลย” “ แหม เล่นด้วยกันหน่อ
“ สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานจ๊ะ” เสียงพีทษรุทกล่าวอย่างอ่อนหวาน “ คุณพีท” ณพิชชากล่าวน้ำเสียงตื่นเต้น “ อะไรกันคะเนี่ย คุณพีทช่วยแพมแกะหน่อยสิคะแพมอยากเห็นหน้าคุณ” “ เดี๋ยวจ๊ะ แพมเดินตามผมมานี่ก่อน” พีทษรุทกล่าวน้ำเสียงตื่นเต้นเช่นกัน “ อะไรกันค่ะเนี่ย” “ เดี๋ยวจ๊ะ ใจเย็นๆ ที่รัก” เมื่อณพิชชาเดิ
หลายปีต่อมา บริษัทเอสทีจีเติบโตขยายกิจการเป็นบริษัทย่อยอีกมากมาย บริษัทเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ พีทษรุทในวัยกลางคนดูหล่อเข้มยังคงเนื้อหอมในหมู่สาวๆ ในวงสังคม แม้ว่าจะแต่งงานมาแล้วหลายปีและมีลูกน่ารักอีกสองคน ชีวิตคู่ระหว่างพีทษรุทและแพมผ่านมาอย่างราบรื่นและมีความสุข ณพิชชายืนนิ่งที่หน้าต่างครุ่นคิดชีว
“ ยังงี้ก็ต้องทำแบบฝึกหัดบ่อยจะได้สอบติดใช่ไหม” เสียงหัวเราะของคนสองคนประสานกันเสียงใสอย่างมีความสุข สามเดือนหลังจากกลับจากประเทศอังกฤษชีวิตครอบครัวของพีทษรุทและณพิชชามีความสุขมาก พีทษรุทลืมตาตื่นเมื่อได้ยินเสียงเหมือนคนอาเจียนในห้องน้ำ “ อั๊วะ” ณพิชชาอาเจียนออกมาจนน้ำตาไหล “ แพม คุณเป็นอะไรมาก
ณพิชชาหัวเราะกิ๊กหน้าแดงขึ้น “แพมใส่บิกินี่ แล้วสวยจังไม่อยากเชื่อว่ามีลูกมาแล้วสองคน” “ว้าว นานๆทีคุณพีทษรุทจะชม” “ จริงๆนะผมเห็นผู้หญิงใส่บิกินี่มามาก ไม่สวยเท่าเมียของผมเลยนะเนี่ย” “ ขอบคุณค่ะแต่ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วยคงไม่กล้านุ่งหรอกค่ะอาย” “ ความจริง อยู่กับผมแค่สองคนไม่ต้องนุ่งอะไรเลยยังได้”
“ คราวหลังอย่าไปจ้องมองชายหนุ่มด้วยสายตาเมื่อกี้อีกเด็ดขาดผมไม่ชอบ นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนกับเจ้าอาร์มผมชกมันไปแล้วจ้องกันไปจ้องกันมาผมหวงรู้ไหม” พีทษรุทกระซิบเบาๆ ณพิชชาขำจนหลุดหัวเราะพร้อมกับตีที่แขนพีทษรุทเบาๆ “บ้าจังคุณพีทเนี่ย” อาร์มก้าวเข้ามาชิดเลขาหนุ่มคู่ใจพร้อมกับจับมือ “อ้าวๆ จะสวีทกันก็เกรง
“ ใจเย็นๆสิคะพี่พีทเรายังไม่ได้คุยกันเลย” ดาวิกาลูบไล้พีทษรุทด้วยปลายนิ้วสวย พีทษรุทผลักดาวิกากระเด็น “ อย่ามาแตะต้องตัวผมรู้ไหมตอนนี้ผมรังเกียจคุณแทบจะอ้วก” ดาวิกากำมือแน่นด้วยความแค้นใจที่โดนชายหนุ่มแสดงท่าทางรังเกียจทั้งกิริยาและวาจา “ จุ๊ๆๆพี่พีทแสดงท่าทางดีๆ กับน้องดาวหน่อย อย่าทำให้น้องดาวโ
“ กริ๊ง กริ๊ง” เสียงโทรศัพท์ดัง ณพิชชารีบกระวีกระวาดไปรับเพราะถ้าเป็นผู้ร้ายก็คงจะโทรมาเจรจา “ ว่าไงคงดีใจล่ะสิที่ชนะฉันได้” เสียงดาวิกาตวาดมาตามสาย “ นังณพิชชาลูกแกอยู่กับฉัน บอกพี่พีทด้วยว่าจะมาทำอย่างงี้กับฉันไม่ได้ บอกให้เค้าติดต่อฉันมาไม่งั้นก็ไม่ต้องเจอไอ้เด็กบ้าสองคนนี้ อ้อ แล้วห้ามบอกตำรว
“ กลับไม่ได้ ไปไหนก็ไม่ได้” เสียงพีทษรุทแผดเสียงราวกับฟ้าแลบทั้งแขนทั้งขาปัดและเตะเสื้อผ้า กระเป๋าที่ณพิชชาจัดไว้บนเตียงกระจุยกระจาย “ ถ้าคุณคิดว่าผมจะยอมให้คุณเดินออกไปจากชีวิตผมง่ายๆ เหมือนเมื่อห้าปีก่อน คุณคิดผิดณพิชชา” ณพิชชาวิ่งไปหลบที่บานประตู เมื่อเห็นสภาพที่ควบคุมอารมณ์ของพีทษรุทไม่ได้ณพิช
“ โถ มาถามอะไรกันป่านนี้อืมถ้าแพมอยากรู้ผมจะบอกแพมอยู่ในหัวใจอยู่ในสมองอยู่ในอากาศเป็นเหมือนลมหายใจที่ขาดไม่ได้ผมประทับใจคุณตั้งแต่ที่ลาสเวกัส คุณอยู่ในสมองในหัวใจของผมตลอดหลายปีต่อมาพอมาเจอกันอีกทีในลิฟท์ผมบอกกับตัวเองทันทีว่าผมต้องเอาคุณมาเป็นของผมให้ได้ ผมถึงให้เค้าย้าย คุณเพื่อเราจะได้ใกล้ชิดกั







