Masukพีทษรุทนอนมองพระจันทร์ที่ระยิบระยับเต็มฟากฟ้า หลังจากรับประทานอาหารพีทษรุทมานอนดูพระจันทร์ขณะที่ภรรยาสาวขอตัวเข้าห้องน้ำ ชายหนุ่มมองพระจันทร์ก่อนถอนหายใจยาวอย่างมีความสุข พีทษรุทตกใจที่อยู่ๆ ก็มีมือน้อยๆ มาปิดที่ดวงตาพร้อมกับกลิ่นสบู่อ่อนๆ “ ทายสิ ว่าใคร” “ ไม่เห็นต้องทายเลย” “ แหม เล่นด้วยกันหน่อ
“ สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานจ๊ะ” เสียงพีทษรุทกล่าวอย่างอ่อนหวาน “ คุณพีท” ณพิชชากล่าวน้ำเสียงตื่นเต้น “ อะไรกันคะเนี่ย คุณพีทช่วยแพมแกะหน่อยสิคะแพมอยากเห็นหน้าคุณ” “ เดี๋ยวจ๊ะ แพมเดินตามผมมานี่ก่อน” พีทษรุทกล่าวน้ำเสียงตื่นเต้นเช่นกัน “ อะไรกันค่ะเนี่ย” “ เดี๋ยวจ๊ะ ใจเย็นๆ ที่รัก” เมื่อณพิชชาเดิ
หลายปีต่อมา บริษัทเอสทีจีเติบโตขยายกิจการเป็นบริษัทย่อยอีกมากมาย บริษัทเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ พีทษรุทในวัยกลางคนดูหล่อเข้มยังคงเนื้อหอมในหมู่สาวๆ ในวงสังคม แม้ว่าจะแต่งงานมาแล้วหลายปีและมีลูกน่ารักอีกสองคน ชีวิตคู่ระหว่างพีทษรุทและแพมผ่านมาอย่างราบรื่นและมีความสุข ณพิชชายืนนิ่งที่หน้าต่างครุ่นคิดชีว
“ ยังงี้ก็ต้องทำแบบฝึกหัดบ่อยจะได้สอบติดใช่ไหม” เสียงหัวเราะของคนสองคนประสานกันเสียงใสอย่างมีความสุข สามเดือนหลังจากกลับจากประเทศอังกฤษชีวิตครอบครัวของพีทษรุทและณพิชชามีความสุขมาก พีทษรุทลืมตาตื่นเมื่อได้ยินเสียงเหมือนคนอาเจียนในห้องน้ำ “ อั๊วะ” ณพิชชาอาเจียนออกมาจนน้ำตาไหล “ แพม คุณเป็นอะไรมาก
ณพิชชาหัวเราะกิ๊กหน้าแดงขึ้น “แพมใส่บิกินี่ แล้วสวยจังไม่อยากเชื่อว่ามีลูกมาแล้วสองคน” “ว้าว นานๆทีคุณพีทษรุทจะชม” “ จริงๆนะผมเห็นผู้หญิงใส่บิกินี่มามาก ไม่สวยเท่าเมียของผมเลยนะเนี่ย” “ ขอบคุณค่ะแต่ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วยคงไม่กล้านุ่งหรอกค่ะอาย” “ ความจริง อยู่กับผมแค่สองคนไม่ต้องนุ่งอะไรเลยยังได้”
“ คราวหลังอย่าไปจ้องมองชายหนุ่มด้วยสายตาเมื่อกี้อีกเด็ดขาดผมไม่ชอบ นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนกับเจ้าอาร์มผมชกมันไปแล้วจ้องกันไปจ้องกันมาผมหวงรู้ไหม” พีทษรุทกระซิบเบาๆ ณพิชชาขำจนหลุดหัวเราะพร้อมกับตีที่แขนพีทษรุทเบาๆ “บ้าจังคุณพีทเนี่ย” อาร์มก้าวเข้ามาชิดเลขาหนุ่มคู่ใจพร้อมกับจับมือ “อ้าวๆ จะสวีทกันก็เกรง
ฟ้าทำให้หน้าตาดูสดใสและอ่อนวัยค่อนข้างมาก แล้วพนักงานก็เอาเมนูมาให้ทั้งสอง ชายหนุ่มเอ่ยถาม “ อยากทานอะไร ครับแพม” หญิงสาวตอบพร้อมมองไปรอบ ๆ “ อะไรก็ได้ค่ะตามใจเจ้านาย ฉันทานได้ทุกอย่าง” หลังจากพีทษรุทสั่งอาหารเสร็จแล้ว ชายหนุ่มตัดสินใจที่จะตกลงกับหญิงสาวทันที “ แพมคุณควรเลิกเรียกผมว่าเ
“ ไปเถอะ หายมานาน ๆ แขก คนอื่นเค้าจะมองหาเจ้าบ่าวเจ้าสาว การชำระโทษยังไม่จบเดี๋ยวไปต่อกันที่บ้าน” ว่าแล้วชายหนุ่มก็ลากหญิงสาวไป พีทษรุทเหลือบเห็นณพิชชากำผ้าเช็ดหน้าแน่นเลิกคิ้วนึกว่าตอนที่รับแขกเมื่อก่อนหน้านี้ไม่เห็นหญิงสาวถือ แล้วดวงตาก็ลุกโพลงเพราะลักษณะ ผ้าเช็ดหน้าน่าจะเป็นผ้าเช็ดหน้าของผู
“ ฮะ คุณว่าผมงี่เง่าเหรอ ไม่เคยมีใครพูดกับผมแบบนี้มาก่อนถอนคำพูดคุณเดี๋ยวนี้ณพิชชา” พูดแบบสั่ง “ ไม่ คุณเป็นแบบนั้นจริง ๆ คิดอะไรก็อกุศลไปหมด ฉันชักไม่อยากจะไปไหนกับคุณแล้วสิ”หญิงสาวพูดเด็ดเดี่ยว “ เสียใจ คุณต้องไปกับผมแล้วเราก็ต้องอยู่ด้วยกันไปแบบนี้อีกนาน” ชายหนุ่มพูดเสียงคำราม หญิงสา
ฉันเบื่อจังขอฉันไปช่วย พี่ดมข้างนอกได้ไหมค่ะ นั่งอย่างงี้มาสองชั่วโมวบะ เบื่อจังค่ะ” หญิงสาวเริ่มบ่น “ อย่าเลยผมอยากให้คุณอยู่ในสายตา ออกไปข้างนอกเดี๋ยวคุณก็ยุ่งงานจนลืมผมแค่นั้น ผมขอเคลียร์งานอีกชั่วโมง แล้วจะพาคุณไปทานอาหารอร่อย ๆ นะ ทูนหัว” ชายหนุ่มกล่าวยิ้มๆ “ เฮ้อ ฉันก็รู้คำตอบอยู่







