เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 1 โลกเหวี่ยงเรามาเจอกันอีกครั้ง (2)
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-01 23:48:46“จ้ะ...น้ำตาลไปก่อนนะคะพี่คินน์ ยังไงน้ำตาลรบกวนปิดบ้านให้อีกทีนะคะ” เสียงหวานบอกแล้วเดินออกจากบ้านไปทันที แม้ตอนนี้หน้าที่การงานของนรินดาจะดีขึ้นกว่าแต่ก่อน แต่เธอก็ไม่เลือกงาน ทำทุกอย่างที่ได้เงิน
ทุกวันนี้เธออาจจะก้าวช้ากว่าคนอื่นเพราะไม่ได้เรียนต่อ ความผิดพลาดในครั้งนั้นทำให้ต้องอุ้มท้องลูกหนีออกมา และไม่กล้าไปสมัครเรียนที่ไหนเนื่องจากกลัวผู้ชายคนนั้นรู้ จนกระทั่งมาเจอกับคินน์ ผู้ชายที่แสนดีทุกอย่าง ทำให้เธอสามารถลืมตาอ้าปากได้อีกครั้ง
“ได้ครับ...รีบกลับมานะ พี่กับน้องควีนรออยู่”
“บ๊าย บาย...ค่ะคุณแม่” ร่างเล็กของน้องควีนอยู่ในอ้อมแขนของคินน์ซึ่งทั้งสองกำลังส่งยิ้มให้เธอที่หน้าประตูบ้าน แต่ทำไมนะหัวใจสาวมันรู้สึกสั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก มันรู้สึกเหมือนจะต้องมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น
“ไว้แม่จะรีบกลับนะคะ”
นรินดาออกจากบ้านด้วยรถประจำทาง แม้คราแรกคินน์บอกว่าจะมาส่ง แต่เธอร้องห้ามเอาไว้ เพราะใครจะกล้านั่งรถหรูของเขา คนอื่นที่เห็นว่าเธอเดินลงมาจากรถอาจจะมองกันเป็นตาเดียว หญิงสาวเลยเลือกที่จะโหนรถเมล์มายังโรงแรมที่จัดงานในคืนนี้แทน
สาวร่างเล็กเดินเข้าไปในโรงแรม จากนั้นก็ไปยังจุดนัดพบสำหรับการทำงานในคืนนี้ เพราะรายได้ที่ได้ค่อนข้างดี เธอเลยเลือกรับงานแทนพี่วาดที่ป่วยกะทันหันอย่างไม่ขัดข้อง เนื่องจากต้องการเงินมาจุนเจือครอบครัว
“ชื่อน้ำตาลใช่ไหม...” หญิงสาววัยกลางคนเดินเข้ามาถามนรินดาที่ยืนเก้ๆ กังๆ อยู่หน้าจุดนัดพบ
“ค่ะ”
“มาทำงานแทนพี่วาดเหรอ อายุเท่าไรนะ”
“22 ปีค่ะ” นรินดารีบบอก เพราะก่อนหน้านี้คนมักไม่ค่อยรู้ว่าเธออายุเท่าไร เนื่องจากใบหน้าหวานที่อ่อนเยาว์ จนทุกคนต่างคิดว่าเธออายุเพียง 18 ปีเท่านั้น
“ตกใจหมด นึกว่าพี่วาดเอาเด็กมาทำงาน”
“ค่ะ” นรินดายิ้มแห้งให้กับสาววัยกลางคน เพราะเธอเข้าใจดี ทุกคนมักคิดว่าเธออายุยังน้อย เวลาที่เดินไปไหนกับลูกสาว คนก็ชอบคิดว่าเป็นพี่น้องกันมากกว่าแม่ลูก
“ถ้าอายุเกินแล้ว งั้นน้ำตาลช่วยไปเสิร์ฟเครื่องดื่มให้แขกแทนแล้วกันนะ”
“ได้ค่ะ” นรินดาส่งยิ้ม ตอนนี้เธอทำได้หมดไม่ว่าจะมีงานอะไรก็ตาม
“งั้นไปเตรียมตัวกันได้แล้วทุกคน งานแต่งจะเริ่มแล้ว และห้ามผิดพลาดนะ เพราะเจ้าของงานเขารีเควสต์ว่าอยากให้ทุกอย่างออกมาเพอร์เฟกต์”
“ค่ะ”
บริกรทุกคนต่างขานรับเสียงของผู้จัดการ จากนั้นก็แยกย้ายเพื่อที่จะได้ไปเริ่มงานในส่วนของตัวเอง ขณะที่นรินดาก็เดินไปยังแผนกเครื่องดื่มแล้วหยิบแก้วน้ำที่บรรจุเครื่องดื่มหลายชนิดมาถือเอาไว้ เพื่อให้ผู้เข้าร่วมงานได้เลือก
“เดินระวังๆ นะ อย่าให้เครื่องดื่มหกรดแขกในงาน”
“ค่ะ”
ด้วยความถาดที่ถือเป็นฐานทรงตื้น ทำให้เวลาที่เดินต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างมาก อีกทั้งเธอยังมือใหม่กับการเสิร์ฟอะไรแบบนี้ด้วย
มือน้อยถือถาดเครื่องดื่มเดินเข้าไปในงาน พร้อมกับอาการตะลึงในความสวยงามนี้ ภายในใจก็คิดว่าช่างเป็นงานแต่งงานที่สวยมากๆ ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังเวทีที่มีร่างสูงและร่างเล็กของบ่าวสาวกำลังยืนจับมือกัน เธอมองเห็นถึงความรักของเจ้าบ่าวที่มีต่อเจ้าสาวจากดวงตาที่สื่อออกมา
พวกเขาทั้งสองเหมือนดั่งกิ่งทองใบหยก ก่อนที่หูของนรินดาจะได้ยินคำพูดของเจ้าบ่าวที่อยู่ในงาน
“ขอบคุณนะครับไลลาที่ยอมให้โอกาสผู้ชายอย่างพี่ ต่อแต่นี้ไปพี่จะไม่ทำให้ไลลาต้องเสียใจอีกเลย พี่จะเป็นความสุขให้ไลลา เพราะหัวใจของพี่มีไลลาเพียงคนเดียว พี่รักไลลามากนะครับ”
“ขอบคุณนะคะพี่ทัพ ไลลาก็ขอบคุณที่ยอมเปิดใจให้กับความรักของเรา ไลลาก็รักพี่ทัพเช่นเดียวกันค่ะ”
คำพูดของสองบ่าวสาวบนเวทีซึ้งกินใจ จนนรินดามีน้ำตาซึมออกมา เพราะเมื่อก่อนเธอก็เคยฝันถึงงานแต่งงาน อาจจะไม่ใช่งานแต่งงานใหญ่โตแบบนี้ แต่เธออยากได้ยินคำว่ารักจากปากของคนที่เธอรักและรักเธอ แต่ตอนนี้โอกาสเหล่านั้นมันคงไม่มีอีกแล้ว เพราะชีวิตของเธอคงไม่คิดจะแต่งงานกับใครอีก ขอแค่มีลูกที่น่ารักเคียงข้างตลอดไปก็พอแล้ว
บทล่าสุด
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 14 เมียและลูกหายไป (4)
เคย์เดนนั่งรอสักพักลูกน้องก็หยิบของบางอย่างมาให้ มันเป็นถุงที่ใส่กล่องสมาร์ตโฟนกับแท็บเล็ต จนคาร์เตอร์สงสัยว่าพี่ชายจะให้คนซื้อมาทำไม“จะซื้อมาทำไม มีหลายเครื่องแล้วไม่ใช่เหรอ”“เอามาให้น้ำตาล...” เคย์เดนตอบนิ่งๆ จากนั้นก็ทำการเปิดหน้าจอโทรศัพท์มือถือเพื่อเตรียมข้อมูลให้พร้อม“อ๋อ...เอามาให้เมีย”“ไม่ใช่เมีย แค่แม่ของลูก” เคย์เดนตอบแบบนั้น แต่คาร์เตอร์กลับอมยิ้ม เพราะรู้ว่าคนอย่างเคย์เดนเนี่ยจะพูดอะไรที่มันตรงกับใจนั้นยากเหลือเกิน“อ๋อ...แม่ของลูก...แล้วแม่ของลูกมีแฟนใหม่ได้ไหม”“มึงจะพูดอะไร!” เคย์เดนตวัดหางตามองน้องชายของตัวเองด้วยสายตาหงุดหงิด“แค่อยากถามดู น้ำตาลเองก็น่ารัก ถ้ามีแฟนใหม่น่าจะไม่ยากนะ เผลอๆ ได้แฟนดี น้องก็สบายไปด้วย” คาร์เตอร์พยายามพูดยั่วยุอารมณ์ของพี่ชายตัวเอง“คิดว่าฉันจะให้แม่นั่นหาผัวใหม่หรือไง ฝันไปเถอะ” กรามแกร่งของเคย์เดนขบเข้าหากันอย่างรุนแรงเมื่อน้องชายพูดเรื่องนี้ขึ้นมา“หึง...”“อะไร”“มึงหึงน้องเหรอ” คาร์เตอร์ถามย้ำอีกครั้งจนเคย์เดนเสหน้าไปทางอื่น เพราะไม่อยากให้ใครมาจับความรู้สึกของเขาได้“ใครหึง...ไม่มีทั้งนั้น กูแค่ไม่อยากให้ลูกตัวเองเรียกคนอื่นว่าพ่
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 14 เมียและลูกหายไป (3)
“คุณแม่อย่าทิ้งหนูไปนะคะ หนูรักคุณแม่ม้ากมาก รักเท่าจักรวาลนี้เลย” จบคำพูดของลูกสาวทำเอาคนเป็นแม่ถึงกับน้ำตาแตก เพราะเธอรับรู้ถึงความรักที่ลูกมีให้กับเธอ มันเต็มเปี่ยมจนเธอรู้สึกเจ็บ ถ้าวันหนึ่งเคย์เดนจะแยกเธอและลูกออกจากกัน “แม่ก็รักหนูมากนะคะ หนูคือทุกสิ่งทุกอย่างของแม่เลย แม่ไม่อยากให้หนูต้องเสียใจอะไร แม่อยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของหนูตลอดไปนะลูก” “คุณแม่ร้องไห้ทำไม” นิ้วน้อยๆ ทำการยกเช็ดคราบน้ำตาที่ไหลออกมาของแม่ “น้องควีน” “คุณแม่ชอบแอบร้องไห้ น้องควีนเห็น คุณแม่ไม่ร้องนะคะ คุณแม่เก่งอยู่แล้ว” ด้วยความที่น้องควีนฉลาดเกินเด็ก ทำให้คำพูดคำจาดูโตกว่าเด็กรุ่นเดียวกัน “แม่จะไม่ร้องไห้แล้วค่ะน้องควีน งั้นเดี๋ยวเราไปนอนพักผ่อนกันก่อนนะคะ บ่ายๆ ลุงคาร์เตอร์คงจะมาตาม” “ค่ะ” ร่างเล็กของน้องควีนกระโดดขึ้นไปนอนบนเตียง และไม่นานลูกสาวของเธอก็เข้าสู่ห้วงนิทรา ซึ่งนรินดาก็ขึ้นไปนอนกอดลูกสาวแล้วผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย เคย์เดนเดินทางมาถึงรีสอร์ตหลังจากที่นรินดาและคาร์เตอร์มาถึงไม่เกินสามชั่วโมง ชา
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 14 เมียและลูกหายไป (2)
นรินดาและน้องควีนเดินทางมาถึงรีสอร์ตในเครือโอเวนตัน ซึ่งที่นี่เพิ่งเปิดใหม่ได้ไม่นาน อีกทั้งยังเป็นรีสอร์ตหรูระดับห้าดาวติดชายหาดที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา “น้ำตาลจะไปพักก่อนไหม เดี๋ยวพี่จะให้คนพาไป” “ค่ะ” “งั้นเดี๋ยวน้ำตาลตามพนักงานไปได้เลยนะ เดี๋ยวพี่ขอไปคุยงานก่อน” คาร์เตอร์บอกสาวร่างเล็ก ซึ่งนรินดาก็รับคำแล้วเดินจูงมือลูกสาวที่ทำท่าเหมือนจะง่วงนอนตลอดเวลา อาจจะเพราะเพลียที่ต้องขึ้นเครื่องบินเป็นครั้งแรก “ง่วงแล้วเหรอคะน้องควีน” “ค่ะคุณแม่...ง่วงมากเลย” มือน้อยขยี้ตาไปมาด้วยอาการสะลึมสะลือ จนกระทั่งจังหวะนั้นนรินดาก็บังเอิญชนเข้ากับร่างใหญ่ของใครบางคน ตุ๊บ!! “อุ๊ย” นรินดาร้องเสียงหลงเมื่อโดนชนจนไม่สามารถยืนทรงตัวที่พื้นได้อีกต่อไป แต่ยังดีที่มีมือหนาของใครบางคนมาประคองที่เอวบางเอาไว้ จนเธอไม่ต้องล้มหงายหลังลงไปกับพื้น “คุณแม่” “เป็นอะไรมากไหมครับ” เสียงภาษาอังกฤษที่ดังชัดเจน ทำให้หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองและพบกับใบหน้าหล่อเหลาของหนุ่มต่างชาติคนหนึ่ง แต่ถึงกระนั้นเธอก็ไม่ใ
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 14 เมียและลูกหายไป (1)
“ไปต่างจังหวัดค่ะ” “อะไรนะ!!” คำตอบของแม่บ้านเก่าแก่ของบ้านร้องบอก ทำเอาเคย์เดนถึงกับขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจว่านรินดากับน้องควีนไปต่างจังหวัดทำไม อีกทั้งทำไมเขาถึงไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน “น้ำตาลกับน้องควีนไปต่างจังหวัดค่ะ พอดีเมื่อเช้าคุณคาร์เตอร์ให้คนเอารถมารับ” “ไอ้เตอร์เกี่ยวอะไรด้วย” “ป้าไม่ทราบเหมือนกันค่ะ” ป้าจีตอบสิ่งตรงข้ามกับที่ตัวเองรู้ เพราะนางอยากดูปฏิกิริยาของเจ้าของบ้านว่าจะทำอย่างไร และมันเป็นไปตามคาด เคย์เดนกระแทกเท้าปึงปังขึ้นไปชั้นสองอย่างฉุนเฉียว “เฮ้อ...” ป้าจีมองหนุ่มรุ่นลูกแล้วส่ายหน้าไปมา เคย์เดนเมื่อรู้เรื่องที่นรินดาไปต่างจังหวัดก็งุ่นง่านขึ้นมาทันที จะโทรศัพท์หาเธอก็ไม่ได้ ในเมื่อเขาเป็นคนโยนโทรศัพท์เครื่องใหม่ของหญิงสาวทิ้งเมื่อสองวันก่อน ทำให้ตอนนี้ไม่สามารถติดต่อได้ แต่มีคนหนึ่งที่เขาติดต่อได้คือน้องชายฝาแฝดของตัวเอง ตู๊ด!! “ไอ้เตอร์! มึงเอาลูกกับเมียกูไปไหน” เสียงทุ้มกระแทกกระทั้นถามด้วยความหงุดหงิด (ถ้ามึงทำเสียงแบบนี้ กูก็ไม่บอกมึงหรอก) คนปลายสายบอกอ
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 13 โหยหา (5) NC25+
ช่องทางรับบีบตัวอย่างรุนแรง ถึงแม้จะได้รับการปลดปล่อยไปแล้วก็ตาม แต่เขากลับปลุกไฟในตัวของเธอให้ลุกโชนขึ้นอีกครั้งได้อย่างง่ายดาย มือหนาลูบไล้ที่ผิวสวยซึ่งมีรอยแดงจากเชือกเต็มไปหมด แต่ยังดีที่มันไม่ได้เป็นแผลจนน่ากลัว สองสามวันรอยเหล่านี้ก็จะหายเองตามธรรมชาติ เขาชอบเห็นยามที่คู่นอนร้องครวญครางออกมาอย่างเจ็บปวด ซึ่งสำหรับนรินดาก็เช่นเดียวกัน แต่เธอกลับพิเศษกว่านั้น เขาแทบไม่อยากเล่นของเล่นเหล่านั้น แต่อยากใช้มือของตัวเองทำรอยบนร่างกายของเธอมากกว่า ร่างเล็กสะดุ้งยามที่ปลายนิ้วลากไล้ไปที่ผิวซึ่งเกิดรอยของเธอ มันทั้งเจ็บและเสียวในเวลาเดียวกัน “อ๊า...น้ำตาล” เคย์เดนโน้มลงมาใช้ปากของตัวเองดูดดึงยอดถันสีหวานของนรินดา แต่ไม่ได้ขบกัดอย่างเช่นทุกครั้ง เนื่องจากร่างกายของเธอมันช้ำ เพราะน้ำมือของเขามามากพอแล้ว “อื้อ...” จ๊วบ! “อยากแตกในร่องของเธอจังน้ำตาล ฉันชอบอยู่ในร่องอุ่นๆ ของเธอแบบนี้” เสียงเคย์เดนแหบพร่า จากนั้นเขาก็ทำการกระแทกกระทั้นตัวตนหนาของตัวเองเข้าใส่คนตัวเล็กอย่างรุนแรง จนร่างบางสั่นคลอนไป
พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+ บทที่ 13 โหยหา (4) NC25+
คำพูดอ่อนโยนของเคย์เดนมันคือสิ่งที่ทำให้นรินดาอดใจเต้นแรงไม่ได้ เขาไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน จนเธออดสงสัยไม่ได้ แต่ถึงกระนั้นเธออยากจะเก็บเวลานี้เอาไว้ให้นานที่สุด “คุณเคย์...” “จ๋า...” มือหนาจัดการแยกเรียวขาเล็กๆ ของนรินดาออกช้าๆ แล้วกดแนบมันกับที่นอนหนานุ่มเพื่อที่เขาจะได้เอากายใหญ่ของตัวเองไปแทรกระหว่างขาเรียวเล็กของเธอได้อย่างง่ายดายมากขึ้น “ไม่เอาแล้วค่ะ น้ำตาลไม่เอา” ใบหน้าหวานส่ายไปมาเพื่อต้องการปฏิเสธความต้องการของตัวเอง และไม่อยากเป็นผู้หญิงใจง่ายที่โอนอ่อนต่อสัมผัสที่อ่อนโยนของเขา ทั้งๆ ที่ความจริงเธอควรขัดขืนไม่ใช่ร้องเรียกหาเขาแบบนี้ “เอาครับ...เอาแรงๆ ด้วย อดใจไม่ไหวจริงๆ” “แต่คุณเคย์เอากับคนอื่นมาแล้ว น้ำตาลไม่อยากได้” เสียงหวานร้องบอกอย่างน้อยใจ “ไม่ได้เอาใครเลย ถ้าเอาแล้วจะกลับมาเอามาน้ำตาลทำไม...” เสียงทุ้มร้องบอกให้เธอมั่นใจ ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่ได้มีอารมณ์กับมินนี่ด้วยซ้ำ “อื้อ...” “ไม่ได้เอาคนอื่นมาจริงๆ แล้วเอาน้ำตาลเลยได้ไหม ทนไม่ไหวแล้ว” ตอนนี้ต่อให้เอาอะไรมาฉ
บางทีคุณอาจจะชอบ
Bompวิศวะมาเฟีย
คุณดอกไม้4.8K viewsใคร่รักมาเฟีย
โนเนจัง4.8K viewsมาเฟียหลงเมียลับ
จินต์พิชา5.2K viewsขืนรัก มาเฟีย NC25+ (SM)
เด็กหญิงพุงกลม25.0K viewsไฟรักมาเฟีย
RICHES.1.5K viewsยั่วรักร้ายนายมาเฟีย(จบเรื่อง)
ทรายแมว2.7K viewsหยุดหัวใจไว้ที่เธอ ( DARK2 )
เกศิณีแอดมินสกั้ง425 viewsToxic One-Night คืนพิษรัก
Sherlina2.1K views
