บทที่ 6 ในห้องนอนลูก (1)

“อืม...” คินน์มองนรินดาที่ก้าวขึ้นไปบนรถหรูด้วยหัวใจที่เจ็บปวด ผู้ชายคนนั้นคือพ่อของลูก และน้องควีนก็คือลูกผู้ชายคนนั้น เพียงแต่นรินดายังไม่บอกความจริง ซึ่งเขาพอเข้าใจว่าทำไมเธอถึงต้องปกปิดเรื่องนี้ เพราะเคย์เดนน่ากลัวเกินกว่าที่นรินดาจะกล้าเอาชีวิตของลูกไปเสี่ยง

“โชคดีนะครับน้ำตาล”

“เช่นกันค่ะพี่คินน์”

“ขึ้นไป!”

เคย์เดนมองคนตัวเล็กที่ขึ้นรถไป จากนั้นเขาก็โค้งตัววางเด็กน้อยเข้าไปในรถ ซึ่งนรินดาก็ดึงลูกเข้ามากอดปลอบเพราะกลัวลูกสาวจะเสียขวัญ ขณะที่เคย์เดนเดินตรงมาหาคินน์ที่ทำท่าทางหาเรื่อง

“คุณ...” คินน์ผงะถอยหลังเมื่อเคย์เดนเดินเข้ามาในระยะประชิด จนเขารับรู้ถึงกระแสอำมหิตที่ออกมาจากผู้ชายคนนี้ เขาเหมือนคนอันตรายที่ไม่ควรเข้าใกล้ แม้สีหน้าจะเย็นชามากแค่ไหน แต่การกระทำของชายตรงหน้าในวันนี้มันน่ากลัวจนอดห่วงนรินดาไม่ได้

“กูจะบอกอะไรให้นะ น้ำตาลเป็นของกู และไม่มีใครมาแย่งน้ำตาลไปจากกูได้ รวมทั้งมึงด้วย จำเอาไว้!” นิ้วหนาของเคย์เดนยกขึ้นชี้หน้าของคินน์อย่างเหลืออด เมื่อครู่สายตาที่ทั้งสองมองกันมันทำให้เขาไม่พอใจเป็นอย่า