ตอนที่4 คนที่สำคัญกว่า

ตอนที่4 คนที่สำคัญกว่า

"เธอคิดว่าฉันแค่ขู่งั้นเหรอ" ช่อฟ้าที่ได้ยินคำพูดของมังกรที่เอ่ยออกมานั้นก็ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอทันที สายตาคมเข้มที่จ้องมองมาที่เธอนั้นมันไม่ใช่แค่การขู่เลยแม้แต่น้อย แต่ทว่าช่อฟ้าก็ไม่อยากทำให้อีกฝ่ายรู้ว่าเธอกลัวเขา เธอไม่อยากให้เขาข่มเธอได้อีก คนตัวเล็กเลือกที่จะไม่ตอบ เธอรีบเดินกลับเข้าไปหาพี่ชายที่ในตอนนี้เมาได้ที่แล้วรวมถึงผู้ชายอีกสองคนที่อยู่ข้าง ๆ ด้วย เธอรีบนั่งลง เพียงไม่นานร่างสูงโปร่งของมังกรก็เดินเข้ามา สีหน้าของชายหนุ่มมีความไม่พอใจอย่างชัดเจน เขาไม่ชอบท่าทางดื้อรั้นของช่อฟ้า อยากจะกำราบให้เธออยู่หมัด ไม่กล้ามาอวดดีกับเขา แต่ในตอนนี้สิ่งที่เขาทำได้ก็คือการนั่งกัดฟันเพียงเท่านั้น

"พี่ไม้ ช่อว่ากลับกันเถอะนะคะ พี่ไม้เมาแล้ว"

"ยังไม่เมาเลย พี่ขออยู่อีกสักพักนะ นี่ก็ยังไม่เที่ยงคืนเลยช่อ" พรุ่งนี้เป็นวันหยุดเขาจึงคิดว่าคงไม่เป็นไรถ้าหากจะดื่มต่ออีกสักนิด คนตัวเล็กได้ยินอย่างนั้นก็ไม่ได้พูดอะไร เธอพยักหน้าก่อนจะนั่งเงียบอยู่ข้างกายพี่ชายเหมือนเดิม

ในระหว่างที่พวกเขานั่งดื่มกันต่อ เสียงโทรศัพท์ของใครอีกคนก็ดังขึ้น มังกรที่กำลังยกแก้วน้ำสีอำพันขึ้นมาดื่มอยู่นั้นเขาก็รีบวางแก้วเหล้าพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองทันที พอเห็นว่าเป็นใครโทรเข้ามาสีหน้าหล่อเหลาก็เผยความเรียบนิ่งออกมาทันที

"แก้มโทรมาว่ะ กูออกไปคุยโทรศัพท์ข้างนอกก่อนนะ" เขาบอกเพื่อนคนอื่นก่อนจะลุกออกไปโดยไม่แม้แต่จะหันมามองผู้หญิงอีกคนเลยสักนิด สำหรับเขาแล้วคนที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือคนในสายต่างหาก

ช่อฟ้ารู้จักกับแก้มใสแต่ก็ไม่เคยพูดคุยอะไรกันเลยสักครั้ง เธอรู้แค่ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นเพื่อนในกลุ่มของพี่ชายเธอที่เรียนอยู่ด้วยกัน และเธอก็จำได้เป็นอย่างดีว่าผู้หญิงคนนี้คือแฟนสาวของชีวินพี่ชายของเพื่อนสนิทเธอนั่นเอง เธอไม่รู้หรอกว่าระหว่างผู้หญิงคนนี้กับชีวินในตอนนี้ความสัมพันธ์เป็นแบบไหน เพราะเธอคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องของเธออยู่แล้ว อีกอย่างสำหรับช่อฟ้าแล้วเธอไม่ได้อยากจะสนิทสนมกับผู้ชายคนนั้นเลยแต่ก็แค่พูดคุยตามมารยาทก็เท่านั้น

"ว่าไงครับแก้ม"

"(ฮึกฮือ เขาทะเลาะกับแก้มอีกแล้ว เขาไม่ต้องการแก้มกับลูก)" ได้ยินเสียงสะอื้นของคนในสาย ทำให้มังกรเผยสีหน้าไม่พอใจออกมา

"มันทำอะไรแก้มหรือเปล่า กรจะไปคุยกับมันเอง"

"(คุยแล้วยังไง มังกรรู้มั้ยว่าชีวินบอกแก้มว่าไม่ได้รักแก้มแล้ว เขารักผู้หญิงคนนั้น เขาจะทิ้งแก้มไปหาผู้หญิงคนนั้น แก้มผิดอะไร ทำไมเขาถึงใจร้ายกับแก้มขนาดนี้)"

"เห็นแก่ตัวฉิบหาย มันเป็นคนทำให้แก้มเป็นแบบนี้ มันควรต้องรับผิดชอบสิ แก้มอย่าร้องไห้นะ เดี๋ยวกรไปหา" หลังจากที่ชายหนุ่มพูดอย่างนั้น เขาก็ไม่รอช้า รีบเดินกลับเข้าไปในห้องที่พวกเขานั่งดื่มกับเพื่อนอยู่ ก่อนจะเอ่ยบอกเพื่อนว่าจะไปข้างนอก จะดื่มกันต่อก็ดื่มเลย แต่ทว่าเพราะทุกคนได้ยินอย่างนั้นต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันกลับ เพราะไม่ใช่เรื่องที่ต้องอยู่ที่นี่ ในเมื่อเจ้าของบ้านกำลังจะออกไปข้างนอก

"สงสัยมันรีบไปหาแก้มแน่เลย" ตินพูดขึ้นในขณะที่กำลังเดินออกมายังรถมอเตอร์ไซค์ของตัวเองที่จอดอยู่

"ไม่น่าถาม มึงก็รู้ว่าสำหรับมันแล้วแก้มสำคัญขนาดไหน กูไม่เข้าใจมันเลยจริง ๆ ทั้งที่มันรู้สึกกับแก้มมากขนาดนี้ทำไมถึงไม่ขอแก้มเป็นแฟนไปเลยวะ"

"พูดยากว่ะ แต่แก้มมันมีแฟนแล้วนะเว้ย"

"แต่กูได้ข่าวว่าไอ้เหี้ยนั่นเลิกกับแก้มแล้วไม่ใช่เหรอ"

"ไม่รู้สิ" กันกับตินพูดคุยกัน โดยคำพูดเหล่านั้นทำให้หญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างพี่ชายได้ยินทุกอย่าง เธอพยายามไม่แสดงสีหน้าใด ๆ ออกมา ก่อนจะสตาร์ทรถมอเตอร์ไซค์ให้พี่ชายนั่งซ้อนท้ายแทน

"พี่ไม่ได้เมาขนาดนั้น พี่ขับได้นะช่อ"

"เพื่อความปลอดภัยช่อขับเองดีกว่าค่ะ พี่ไม้เกาะแน่น ๆ ก็พอ" เธอบอกพี่ชายเพราะไม่ต้องการให้ไม้ขับรถเอง ถึงแม้พี่ชายเธอจะยังมีสติอยู่แต่ดื่มไปไม่น้อยขนาดนั้นเธอไม่กล้าเสี่ยงหรอก

"งั้นกูกลับแล้วนะ เจอกันวันหลัง" ไม้หันไปบอกเพื่อนอีกสองคน ก่อนจะโบกมือให้เพื่อน

หลังจากที่กลับมาบ้าน ช่อฟ้าก็เข้ามาในห้องของตัวเอง เธอทิ้งตัวลงบนเตียงพร้อมกับบีบมือเข้าหากันแน่น หญิงสาวรู้สึกหน่วงที่ใจไม่น้อยที่ได้ยินว่าผู้ชายคนนั้นเป็นห่วงเป็นใยผู้หญิงอีกคนมากมายขนาดไหน เธอรู้ว่าเขารู้สึกกับผู้หญิงคนนั้นมากพอสมควร แต่ที่เธอไม่เข้าใจคือทำไมเขาถึงต้องมายุ่งวุ่นวายกับเธออีก หรือเพียงเพราะเขาต้องการแก้แค้นให้กับผู้หญิงคนนั้นอย่างงั้นเหรอ เขาถึงได้เข้ามาทำลายชีวิตเธออย่างนี้ แต่เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับเธอเลย ทำไมเธอต้องเป็นฝ่ายโดนกระทำอยู่ฝ่ายเดียวด้วย

"คนใจร้าย พี่มันใจร้ายที่สุด" คนตัวเล็กเอ่ยบอกพร้อมกับเอนกายลงนอนบนเตียงด้วยความรู้สึกหนักหน่วงในใจ น้ำตาของความน้อยใจไหลออกมาอย่างอดไม่ได้ เธอพยายามเข้มแข็งแล้วแต่มันก็ไม่ง่ายเลยจริง ๆ

เช้าวันต่อมา

วันนี้เป็นวันเสาร์อันที่จริงเธอไม่ต้องมามหาวิทยาลัยก็ได้ แต่เธอมีนัดทำรายงานกับเพื่อนซึ่งต้องมาถ่ายทำวิดีโอแนะนำมหาวิทยาลัยของตัวเอง และเธอก็ไม่รู้ว่ามังกรรู้ได้ยังไงว่าวันนี้เธอต้องมามหาวิทยาลัย บางทีเธอก็คิดว่าเขาคงมีสายคอยจับตาดูเธอแน่ ๆ ไม่งั้นก็คงไม่รู้เรื่องเธอมากขนาดนี้

"ช่อ เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมดูเงียบ ๆ" เสียงหวานของเชียร์เพื่อนสนิทของหญิงสาวเอ่ยถามขึ้นมา เมื่อเห็นว่าช่อฟ้าเงียบผิดปกติ

"เปล่า ๆ ช่อไม่ได้เป็นอะไรจ้า แค่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย"

"เบื่อจังเลยอ่ะ ถ่ายตรงนี้เสร็จเราไปกินไอศกรีมกันดีมั้ย"

"เอาอย่างนั้นก็ได้ เบื่ออยู่เหมือนกัน" เธอเห็นว่างานตรงส่วนนี้จะเสร็จแล้ว รู้สึกอยากพักผ่อนอยู่เหมือนกัน จึงตอบตกลงเพื่อนสนิทออกไป

สองสาวเพื่อนซี้เดินทางมายังห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ทั้งสองนั่งทานไอศกรีม(ไอศกรีม)กันอย่างเอร็ดอร่อยก่อนที่โทรศัพท์ของเชียร์จะดังขึ้น พอได้ยินว่าพี่ชายของเพื่อนโทรมาก็ทำเอาช่อฟ้าเงียบนิ่งทันที หลังจากเกิดเหตุการณ์ระหว่างเธอกับมังกร เธอพยายามถอยห่างจากชีวิน ตลอดเวลา ชายหนุ่มก็ยังพยายามส่งข้อความมาหา พยายามโทรมาหาเธอแต่เธอไม่ตอบกลับข้อความและไม่รับสายของชายหนุ่ม

"เออช่อ ฉันถามแกจริง ๆ เถอะ แกไม่ชอบพี่ชายเราเหรอ พี่ชายเราเล่าให้ฟังว่าเขาทักไปคุยกับแกแต่แกก็ไม่ตอบกลับ เขาโทรหาแต่แกก็ไม่รับสาย"

"เราไม่อยากปิดบังแกนะ เรารู้สึกกับพี่ชายของแกเหมือนพี่ชายเราเท่านั้น เราไม่ได้คิดอะไรกับพี่ชายแกในรูปแบบอื่น อีกอย่างแกก็รู้ว่าพี่ชายเราทั้งหวงและห่วงเรามาก เราจึงไม่เคยคิดเรื่องแฟนเลย"

"แกจะไม่เปิดใจหน่อยเหรอ แกรู้มั้ยว่าพี่ชายของเราชอบแกมากขนาดไหน อยู่ที่บ้านนะ เอาแต่ถามถึงแกตลอดเลย จนฉันรำคาญพี่ชายตัวเองแล้วเนี่ย"

"พี่ชายของแกก็มีแฟนแล้วไม่ใช่เหรอ"

"ได้ยินว่าเลิกแล้วนะ อีกอย่างนึงเราก็ไม่ชอบผู้หญิงคนนั้นด้วย"

"ทำไมล่ะ" ช่อฟ้าอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามออกไป ปกติแล้วเพื่อนเธอเป็นคนสบาย ๆ จะตาย แต่ทำไมถึงไม่ชอบแฟนพี่ชายตัวเองขนาดนั้น

"เราเห็นพี่ชายเรากับผู้หญิงคนนั้นทะเลาะกันบ่อย ๆ เราเลยไม่ชอบ ดูก็รู้ว่าเป็นคนขี้หึง เมื่อก่อนยอมรับนะว่าพี่ชายเราคลั่งรักผู้หญิงคนนี้มาก แต่เธอเข้าใจอารมณ์ผู้ชายมั้ย ไม่ชอบให้ใครมาตามหึงหวงจนไม่ฟังเหตุผลอะไรเลยแบบนี้ แค่พี่เราไปดื่มกับเพื่อนหรือไปไหนกับเพื่อนนะ ผู้หญิงคนนี้โทรตามจิกเป็นไก่เลย พี่เราก็เลยบอกเลิก" ช่อฟ้าได้แต่รับฟังแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปมากมายนัก เพราะเธอก็ไม่รู้ว่ามันเป็นจริงอย่างที่เพื่อนของเธอบอกหรือเปล่า แต่มีอีกอย่างที่เธอสงสัยคือเรื่องที่ผู้หญิงคนนั้นท้อง เธอไม่รู้ว่าเพื่อนของเธอรับรู้เรื่องนี้หรือเปล่าแต่เท่าที่ฟังเพื่อนพูดออกมาก็ไม่พูดถึงเรื่องนี้เลย ทำให้เธอเดาว่าอาจจะไม่รู้ก็ได้ หญิงสาวจึงไม่เอ่ยออกไปเพราะคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องของเธอ

"งั้นกลับกันเถอะ เดี๋ยวให้พี่เราไปส่งที่บ้านนะ ไหน ๆ พี่เราก็จะมารับละ"

"ไม่เป็นไรดีกว่า เดี๋ยวเรากลับเอง" เธอไม่อยากให้ชีวินไปส่งที่บ้านเพราะกลัวว่าจะทำให้มีปัญหาเกิดขึ้นมาอีก

"ไม่ได้ เราเป็นคนชวนเธอมานะจะให้เธอกลับเองได้ยังไง นะ ๆ ให้เราไปส่งนะ" เสียงหวานพูดออดอ้อนพร้อมกับคล้องแขนเพื่อนเอาไว้ไม่ยอมปล่อย จนช่อฟ้าใจอ่อนให้กับเพื่อนเหมือนทุกครั้ง

"งั้นก็ได้"

"ดีมากเพื่อนรัก เราไปกันเถอะ พี่วินคงใกล้จะถึงแล้ว" ก่อนหน้านี้ชีวินโทรมาถามว่าเธออยู่ไหน เชียร์จึงบอกว่าอยู่ที่ห้างนั่งกินไอศกรีมอยู่กับช่อฟ้า พี่ชายของเธอจึงอาสามารับทันทีเพราะอยากจะมาเจอหน้าช่อฟ้าด้วย

เพียงไม่นานรถเก๋งคันหรูของชีวินก็มาจอดรอรับสองสาว ทันทีที่ชายหนุ่มเห็นหน้าของช่อฟ้าเขาก็เผยรอยยิ้มออกมาให้กับคนตัวเล็กทันที เขาเจอหน้าช่อฟ้าไม่กี่ครั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นหน้า มันก็ทำให้เขารู้สึกชอบพอในตัวของเพื่อนน้องสาวอยู่ไม่น้อย อาจจะเป็นเพราะในตอนนั้นเขามีปัญหากับแก้มใสอยู่บ่อยครั้ง จึงทำให้เขารู้สึกเบื่อหน่ายจนอยากเลิกกับผู้หญิงคนนั้น พอมาเจอผู้หญิงอีกคนที่ถูกใจมันก็ทำให้เขาหวั่นไหวพอสมควร

"สวัสดีครับน้องช่อ สบายดีนะครับ" ถึงแม้จะรู้สึกน้อยใจที่หญิงสาวคนนี้ไม่ค่อยตอบแชทเขาเลยก็ตาม แต่พอเจอหน้ามันก็ทำให้ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะทักทายเธอ

"สวัสดีค่ะ ช่อสบายดีค่ะ พี่ชีวินสบายดีนะคะ" จะไม่ให้เธอถามกลับไปก็คงไม่ได้ เขาทักทายพูดคุยกับเธอดีขนาดนี้ เธอจะเสียมารยาทก็ไม่ใช่เรื่องอีกแหละ

"ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ครับ รู้สึกเหมือนคนอกหักเพราะมีใครบางคนไม่ค่อยตอบแชท"

"นี่ ๆ คุณพี่ชายขา อย่ารุกเพื่อนเชียร์มากสิ ยัยช่อกลัวหมดแล้ว"

"ถ้าพี่ทำให้น้องช่อกลัว พี่ขอโทษนะครับ"

"ไม่เป็นไรค่ะ" เธอฝืนยิ้มออกไป ก่อนจะนั่งเงียบไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก ชีวินก็พอเดาได้ว่าเพื่อนน้องสาวคนนี้คงอึดอัดพอสมควร ทำให้เขาไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกเหมือนกัน