บทนำ

บทนำ

ร่างบางอรชรของหญิงสาววัยแรกแย้มยืนรดน้ำต้นไม้ด้วยสีหน้าเบิกบาน ช่อฟ้าหญิงสาววัยสิบเก้าปี เธอเปรียบเสมือนดวงใจของคนในบ้าน เพราะนิสัยน่ารักและใฝ่ดีทำให้คนเป็นพ่อเป็นแม่และพี่ชายต่างก็รักใคร่และเอ็นดูในความนุ่มนิ่มของหญิงสาว เรียกได้ว่าใครได้เป็นลูกเป็นน้องหรือเป็นเมียก็คงเป็นเรื่องที่น่าอิจฉาไม่น้อย

“ช่อ ทำอะไรอยู่” เสียงอ่อนโยนของพี่ชายเอ่ยถามขึ้นหลังจากที่เขากลับมาจากที่ทำงาน

“พี่ไม้ กลับมาแล้วเหรอจ๊ะ” ชายหนุ่มพยักหน้า พอเห็นหน้าพี่ก็ทำให้คนตัวเล็กเอื้อมมือไปปิดก๊อกน้ำก่อนจะหันหน้ามายิ้มแย้มให้กับพี่ชาย

“ฝึกงานเป็นไงบ้างพี่ไม้ เหนื่อยหรือเปล่าจ๊ะ”ในตอนนี้พี่ชายของเธอฝึกงานอยู่เพราะใกล้จะเรียนจบแล้ว ส่วนเธอเพิ่งเข้าเรียนปีหนึ่ง

“ไม่เหนื่อยหรอก แล้วนี่รดน้ำต้นไม้เสร็จแล้วใช่หรือเปล่า เราเข้าบ้านกันเถอะ แดดยังแรงอยู่เลย เดี๋ยวน้องไม่สบาย” คำพูดของพี่ชายทำให้หญิงสาววัยแรกแย้มอมยิ้มออกมา ท่าทางเป็นห่วงเป็นใยของเขาทำให้ช่อฟ้ามีความสุขทุกครั้งเลย

คนตัวเล็กคล้องแขนพี่ชายก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกับพูดคุยหัวเราะคิกคักมีความสุข พอเข้ามาในบ้านก็เจอหญิงวัยกลางคนที่กำลังทำขนมหวานอยู่ ได้ยินเสียงลูกทั้งสองก็ทำให้ผู้เป็นแม่เผยรอยยิ้มออกมา เธอรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่มีครอบครัวที่อบอุ่นอ่อนโยนอย่างนี้ ทั้งสามีที่ดีและลูก ๆ ที่น่ารัก ชีวิตนี้เธอแทบไม่ปรารถนาอะไรอีกแล้ว

“กลับมาแล้วเหรอไม้ หิวหรือยังลูก”

“ครับแม่ หิวนิดหน่อยครับ ผมรอทานพร้อมกับพ่อก็ได้ครับ แต่เนี่ยนะผมคิดถึงกับข้าวฝีมือแม่ทั้งวันเลย”

“แหม ปากหวานจังเลยลูกชายคนนี้”

“อิอิ พี่ไม้ก็ปากหวานแบบนี้ตลอดค่ะแม่ อยากเห็นจังว่าผู้หญิงคนไหนจะโชคดีมาเป็นพี่สะใภ้ของช่อเอ่ย”

“นั่นสิ แม่ก็ชักอยากเห็นแล้ว” สิ้นคำพูดแม่และน้องสาวก็ทำให้ชายหนุ่มยิ้มพร้อมส่ายหัวไปมา

“เอาไว้ผมแน่ใจ ผมจะพามาเจอแล้วกัน ส่วนน้องสาวคนสวยของพี่ เรื่องความรักอย่าเพิ่งนะเรียนให้จบก่อนค่อยคิด” นิสัยอย่างหนึ่งของไม้ที่เรียกว่าใคร ๆ ก็คุ้นชินก็คือหวงน้องสาวเป็นชีวิตจิตใจนั่นเอง เขาไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับน้องสาวของเขา โดยเฉพาะเพศตรงข้าม บางครั้งถึงกับไปตามสืบตามเฝ้าก็เคยมีมาแล้ว ถ้าหากไม่ใช่ว่าเขากำลังฝึกงานอยู่ละก็ เขาก็คงตามไปเฝ้าน้องสาวอยู่เหมือนเคย

“รับทราบค่ะ ช่อไม่คิดมีใครอยู่แล้ว” ถึงแม้จะตอบพี่ชายไปอย่างนั้นแต่มันก็ทำให้หญิงสาวเผยสีหน้าเคร่งเครียดออกมาเล็กน้อยแต่ก็รีบเก็บซ่อนเอาไว้ไม่ให้ผู้เป็นแม่และพี่ชายสังเกตได้

“ดีมาก งั้นไปตลาดกันมั้ย”

“ดีเลย งั้นไปซื้อผักให้แม่หน่อย แม่ยังเหลือกับข้าวอีกสองอย่างที่ยังไม่ได้ทำ” ไม้พยักหน้าก่อนจะฟังว่ามารดาให้ซื้ออะไรบ้าง

สองพี่น้องมาตลาดใหญ่ใจกลางหมู่บ้าน ที่แห่งนี้เป็นของคุณนายบัวศรีเมียของผู้ใหญ่เข้มนั่นเอง เขารู้จักกับครอบครัวนี้ดีเพราะเป็นครอบครัวของเพื่อนสนิทเขาเอง คนตัวเล็กลงจากรถมอเตอร์ไซค์ของพี่ชาย ก่อนจะเดินเข้าไปซื้อของในตลาด การมาของช่อฟ้าทำให้วัยรุ่นที่อยู่ละแวกนั้นอดไม่ได้ที่จะมองมาที่คนตัวเล็ก หญิงสาวไม่ได้มองหรือส่งยิ้มอะไรให้ เธอก้มหน้าก้มตาไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร

“มองเหี้ยอะไร” ไม้หันไปถามผู้ชายพวกนั้น ทำให้ไม่มีใครกล้ามองอีก บอกแล้วไงว่านิสัยหวงน้องสาวของพี่ชายเธอน่ะเข้าขั้นบ้าแล้ว

“พี่ไม้ อย่าไปสนใจเลย ช่อก็ยังไม่เห็นสนใจ เขาจะมองก็เรื่องของเขา” คนตัวเล็กที่ไม่อยากให้พี่ชายมีเรื่องกับใครก็รีบเอ่ยขึ้นมาทันที

“พี่เห็นแล้วหงุดหงิด ไม่รู้จะมองอะไรนักหนา” หญิงสาวได้ยินอย่างนั้นก็อมยิ้มออกมา ก่อนจะยกมือขึ้นมากอดแขนพี่ชายอย่างออดอ้อน

“อย่าอารมณ์เสียเลยค่ะ ช่ออยากกินน้ำปั่น พี่ไม้พาช่อไปซื้อหน่อยนะคะ” คนเป็นพี่พยักหน้าก่อนจะพาน้องสาวไปซื้อน้ำปั่นร้านโปรดของเธอ

“ไอ้ไม้” เสียงทักทายของใครอีกคนดังขึ้น ทำให้ไม้หันหน้าไปมองพอเห็นว่าเป็นมังกรเพื่อนของตนเขาก็พยักหน้าทักทายอีกฝ่ายตอบ

“ตั้งแต่ฝึกงานกูก็ไม่ค่อยเห็นหัวมึงเลยนะ”

“ก็ธรรมดา กูไม่ได้ว่างเหมือนมึงครับเพื่อน” มังกรเป็นลูกผู้ใหญ่บ้านและเจ้าของตลาดแห่งนี้ ใคร ๆ ก็รู้จักชายหนุ่ม ยิ่งมังกรเป็นคนที่มีชื่อเสียงไม่ค่อยดีด้วย ทำให้ใคร ๆ ไม่กล้ายุ่ง

ชายหนุ่มนับว่าเกเรพอสมควรแต่ที่ผ่านมาเขาเรียนจบจนขึ้นมหาวิทยาลัยได้ ใคร ๆ ก็รู้ว่าเพราะอำนาจของเงินนั่นเอง ชายหนุ่มไม่ค่อยตั้งใจเรียนทำตัวเป็นนักเลงหัวไม้ไปวัน ๆ เขาไม่รู้จะเรียนจบสูง ๆ ไปทำไม เพราะที่บ้านก็มีงานให้ทำอยู่แล้ว แถมชายหนุ่มก็ช่วยงานที่บ้านจนทำให้ทั้งพ่อและแม่ไม่ได้รู้สึกเป็นห่วงอะไร ที่สำคัญมังกรเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน เรียกได้ว่าถูกเลี้ยงมาอย่างตามใจทุกอย่าง ทำให้ชายหนุ่มมีนิสัยแบบนี้

“เออ วันนี้แดกเหล้ากัน พรุ่งนี้วันหยุดมึงคงไม่ต้องไปฝึกงานใช่มั้ย”

“อืม เดี๋ยวกูไปที่บ้านมึงแล้วกัน” ไม้รับรู้ถึงแรงกระตุกของเสื้อจากทางด้านหลัง ในตอนนี้น้องสาวของเขาหลบอยู่

 ที่ผ่านมาไม้พอรู้นิสัยของน้องสาวอยู่บ้างว่าช่อฟ้านั้นกลัวเพื่อนสนิทของเขามากแค่ไหน มังกรไม่ได้ไปทำอะไรไม่ดีกับน้องสาวเขาเลยแต่ก็อย่างที่บอกนิสัยของมังกรใคร ๆ ก็กลัว

“งั้นกูไปซื้อผักให้แม่ก่อนนะ” มังกรพยักหน้าและไม่ได้พูดอะไรอีก แต่ทว่าสายตาของชายหนุ่มกลับมองไปทางเพื่อนด้วยความเรียบนิ่ง เขาเห็นท่าทางของหญิงสาวอีกคนมันก็ทำให้คนตัวสูงยกมุมปากขึ้นทันที เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะกดอะไรสักพักพร้อมกับเก็บโทรศัพท์ลง

เสียงสั่นแจ้งเตือนทำให้คนตัวเล็กที่เดินซื้อของอยู่นั้นเม้มริมฝีปากเข้าหากัน เธอไม่อยากจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านเลยเพราะเดาว่าคงเป็นคนที่เธอเพิ่งเจอหน้าเมื่อสักครู่แน่นอน แต่พอหันกลับไปมองทางฝั่งที่เธอเดินมาก็เห็นคนตัวสูงยืนจ้องอยู่เสมือนว่าเขากำลังบังคับเธอทางสายตาว่าให้อ่านข้อความที่เขาส่งมา ท้ายที่สุดช่อฟ้าก็จำใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่าน

มังกร : คืนนี้มากับไอ้ไม้ อย่าขัดใจเข้าใจมั้ย

หญิงสาวเม้มริมฝีปากเข้าหากัน เธอเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด แต่ทว่าในใจตอนนี้ของคนตัวเล็กมันสั่นกลัวไม่น้อย มือไม้ของเธอเย็นเฉียบไปหมด นึกย้อนกลับไปไม่กี่วันก่อนมันทำให้หญิงสาวแทบอยากจะร้องไห้ออกมา แต่ก็กลัวพี่ชายสงสัยมันจึงทำให้เธอยิ้มแย้มให้กับคนเป็นพี่เหมือนเดิม จนกระทั่งซื้อของเสร็จสองพี่น้องก็กลับมาถึงบ้าน

ช่อฟ้าบอกว่าจะไปคุยกับเพื่อนแล้วจะลงมาทีหลังเพราะยังต้องรอพ่อของเธอกลับมาจากที่ทำงานด้วย หญิงสาวเดินขึ้นบันไดมายังห้องนอนของตัวเอง ทันทีที่เข้ามาในห้องน้ำตาของหญิงสาวก็ไหลออกมาทันที เธอกำโทรศัพท์แน่นนึกถึงสิ่งที่เธอเคยพบเจอ มันก็ทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัว

‘อึก.. อย่านะ อย่าทำช่อนะคนใจร้าย'

‘ชอบไม่ใช่หรือไง อยากมีผัวมากไม่ใช่หรือไง นี่ไงฉันกำลังสนองให้!’

คนตัวเล็กพยายามสลัดความทรงจำอันเลวร้ายออกไปจากสมอง เธอไม่กล้าบอกใครกับสิ่งที่เธอโดนกระทำมาเพราะคำขู่ของเพื่อนพี่ชายคนนั้นมันจึงทำให้เธอหวาดกลัว

‘จะไปบอกพ่อแม่รวมถึงพี่ชายเธอก็ได้นะว่าฉันทำอะไรเธอบ้าง แต่บอกไว้ก่อนเธอต้องยอมรับผลที่ตามมาให้ได้ เพราะถ้าเธอบอก ครอบครัวฉันรู้ ฉันก็คงต้องรับผิดชอบเธอ แต่ก็ไม่แย่นะ สดใหม่อย่างเธอมันทำให้ฉันถูกใจมาก เธอจะได้เป็นเมียฉันและต้องใช้ชีวิตอยู่กับผัวเถื่อน ๆ อย่างฉันไปจนวันตาย เธอว่าดีมั้ย!’

‘อึก... ไม่ ช่อเกลียดพี่ เกลียดที่สุด'

ย้อนกลับไปหลายวันก่อน

“พี่มังกร มะ มีอะไรคะ” หญิงสาวตกใจไม่น้อยที่เจอเพื่อนพี่ชายมาดักรออยู่หน้ามหาวิทยาลัย ในตอนแรกเธอไม่รู้หรอกว่าเขามาหาใครหรือมาทำธุระอะไร แต่ทว่าชายหนุ่มเดินมาทางเธอมันจึงทำให้เธอเอ่ยถามประโยคนี้ออกไป

“ขึ้นรถ เดี๋ยวฉันไปส่ง ไอ้ไม้โทรมาบอกให้ฉันมารับเธอ” คำพูดของคนตัวสูงมันทำให้หญิงสาวไม่เชื่อ ปกติแล้วเธอก็กลับบ้านเองได้ถ้าหากพี่ชายไม่มารับ ถึงแม้จะถูกซักถามตลอดการเดินทางก็เถอะ

“พี่ไม้ไม่ได้บอกค่ะ อีกอย่างไม่รบกวนพี่มังกรดีกว่าค่ะ ช่อกลับเองได้” คำปฏิเสธของหญิงสาวมันทำให้มังกรหงุดหงิดพอสมควร

“ฉันบอกให้เธอขึ้นรถ อ๋อ... หรือว่าเธอรอใครอยู่” สีหน้าหวานเผยความสับสนออกมา เธอไม่เข้าใจในคำพูดของผู้ชายคนนี้เลยสักนิด เธอไม่ได้รอใครแต่ถึงจะรอแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเขาด้วย

“ช่อไม่ไป ช่อกลับบ้านเองได้ พี่มังกรอย่ามายุ่งกับช่อนะ” หญิงสาวรวบรวมความกล้าเอ่ยปฏิเสธชายหนุ่มตรงหน้าออกไปเพราะเธอไม่ต้องการที่จะไปไหนกับเขา แต่ดูเหมือนว่าคำปฏิเสธของเธอนั้น มันทำให้คนตัวสูงชักสีหน้าหงุดหงิดออกมา

“พูดดี ๆ ไม่เข้าใจใช่มั้ย!” สิ้นคำพูดของมังกร ชายหนุ่มก็ไม่รอช้า เขาเดินเข้ามากระชากเรียวแขนของคนตัวเล็กก่อนจะลากเธอขึ้นรถโดยไม่สนสายตาของใครที่กำลังมองมาเลย

พรึ่บ!

ช่อฟ้าเผยสีหน้าตกใจออกมาเมื่อเธอถูกอีกฝ่ายพามาที่ม่านรูดแห่งหนึ่ง ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก เธอจะวิ่งหนีแต่ก็ถูกเขากระชากเอาไว้ก่อนจะพาเธอเข้ามาในห้องแห่งนี้

“พะ พี่จะทำอะไร พาช่อมาที่นี่ทำไม” หญิงสาวถามออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ บอกตามตรงเธอรู้สึกกลัวอีกฝ่ายเอามาก ๆ แถมเขายังพาเธอมาสถานที่แบบนี้อีก

“อยากมีผัวไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะตอบสนองความเป็นผัวให้กับเธออยู่นี่ไง”

“พี่พูดบ้าอะไร ถอยออกไปนะ อย่ามาเข้าใกล้ช่อนะ” คนตัวเล็กไม่เข้าใจในคำพูดของชายหนุ่ม เธอไม่ได้อยากมีผัวสักหน่อย ทำไมเขาถึงต้องมาพูดแบบนี้กับเธอด้วย

“เหอะ ไม่อินว่ะ ฉันไม่ใช่พี่ชายของเธอที่จะทำตัวใสซื่อยังไงก็ได้ ต่อหน้าทำเป็นเรียบร้อยแต่ลับหลังก็แย่งผัวชาวบ้าน รู้สึกยังไงบ้างที่แฟนคนอื่นเขาเสียใจจนคิดจะฆ่าตัวตาย เธอมียางอายบ้างมั้ย” นึกถึงเรื่องที่หญิงสาวทำเอาไว้มันก็ทำให้ชายหนุ่มชักสีหน้าออกมาอย่างหงุดหงิด เมื่อก่อนเขาก็เคยคิดว่าช่อฟ้าเป็นเด็กที่น่ารัก เรียบร้อย แต่ที่ไหนได้พอขึ้นมหาวิทยาลัยจากเด็กสาวเรียบร้อยและอ่อนหวานกลับกลายมาเป็นผู้หญิงร่านเสียอย่างนั้น