LOGINตึกๆๆๆๆ
โดยในเวลาเดียวกันนั้นก็มีเสียงฝีเท้าของคนกลุ่มใหญ่..ที่กำลังไล่ตามหลังมาติดๆ! นั้นจึงทำให้อัชเชอร์ตัดสินใจส่งสัญญาณบอกแคสเปอร์กับลูอิสให้รีบหลบออกไปก่อน เพราะการที่มันยืนเด่นเป็นสง่าโบกไม้โบกมือต้อนรับเขาอยู่นั้น..ไม่แคล้วคงได้ลงไปรอรับเขาอยู่ในขุมนรกอย่างแน่นอน “…รีบปะ….!!!” ปังงงงงงงง!!!! พรึบบบบบ!!! แต่ยังพูดไม่ทันจบด้วยซ้ำ!..ลูกกระสุนมัจจุราชจากอีกฝ่ายก็พุ่งเจาะแผ่นหลังอย่างจัง ทำอัชเชอร์ซวนเซเสียหลักก่อนจะก้าวขาเยียบก้อนหินพลาด..ทิ้งร่างกายและเปลือกตาที่หนักอึ้ง จมดิ่งลงไปในแม่น้ำต่อหน้าต่อตาบอดี้การ์ดคนสนิททั้งสองในทันที! วูบบบบบ!!! ตู้มมมมมม!!! “0.0!/”0.0!…นายยยยยย!!!!!“ ปังงงงง!!!! ปังงงง!!! ปังงงง!!! ปังงงง!!! พร้อมเดียวกันนั้นก็มีเสียงปืนดังกระหน่ำขึ้น..บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าบอดี้การ์ดของตระกูลคราวน์ได้ตามมาสมทบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่เวลานี้แคสเปอร์กับลูอิสกลับพุ่งความสนใจทั้งหมดไปยังแม่น้ำ..ที่หลงเหลือไว้เพียงกลุ่มเลือดสีแดงสดไร้ซึ่งผู้เป็นนาย “กระจายตัวออกค้นหานายเดี๋ยวนี้!!”ความผิดปกตินี้ทำเอาทั้งสองหน้าซีดปากสั่นเป็นเจ้าเข้า ก่อนจะรีบหันขวับไปออกคำสั่งกับบอดี้การ์ดกลุ่มใหญ่เสียงเครียด..ให้รีบออกค้นหาผู้เป็นนายให้พบโดยเร็ว! พรึบพรับๆๆ “รับทราบครับ!!!/รับทราบครับ!!!”บอดี้การ์ดกลุ่มใหญ่ที่ตามมาสมทบประสานเสียงขึ้นอย่างพร้อมเพียงกัน..ก่อนจะหันหลังรีบกระจายตัวออกไปค้นหาผู้เป็นนายเหนือตัวในทันที “นายจะต้องปลอดภัย!”แคสเปอร์พึมพำขึ้น..พร้อมกับภาวนาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายให้ช่วยปกป้องคุ้มครองผู้เป็นนายให้ปลอดภัย “ใช่!..ไม่งั้นเรื่องของนายคงได้จบลงเพียงแค่นี้”ตามมาด้วยลูอิสที่ยังคงมั่นใจว่าจะไม่มีใคร..สามารถพรากชีวิตของผู้เป็นนายที่ดวงแข็งยิ่งกว่าเหล็กกล้าไปได้ เสียงเข้มดุดันเอ่ยขึ้นพร้อมกับหันไปมองเหล่าบอดี้การ์ด ที่กระโดดลงไปในแม่น้ำ..เพื่อออกค้นหาผู้เป็นที่นายอย่างแข็งขัน “เออ..ภาวนาขอให้ยัยคนเขียนไม่ใจร้ายละกัน” “อืม..นี่แหละตัวปัญหา” ในขณะเดียวกัน มหาวิทยาลัยชื่อดังในตัวเมือง พรึบบบบ!!! “_-_ตั้งแต่พรุ่งนี้ฉันต้องออกภาคปฏิบัติสองปีเต็ม”เอกสารรายงานตัวภาคปฏิบัติที่ออกโดยอาจารย์ที่ปรึกษา..ถูกโยนลงบนโต๊ะหินอ่อนใต้ต้นหูกวางหน้าตึกคณะพยาบาลศาสตร์ พร้อมกับเสียงใสราวกับระฆังแก้วของดาวคณะคนสวย..ผู้มีคนติดตามในโลกออนไลน์นับล้าน ส่งเสียงร้องโหยหวนไม่อยากออกภาคปฏิบัติสักเท่าไหร่..นั่นเพราะการเข้าหาคนยากเฉกเช่นเธอ..กำลังจะต้องแยกจากเพื่อนสนิททั้งสองคน “เอาน่าเฌอแตม..พวกเราต้องแยกย้ายเพื่อการเติบโตนะ”และชื่อสุดน่ารักที่เพื่อนคนดีเอ่ยขึ้นมานั้น..มันก็คือชื่อเสียงเรียงนามของดาวคณะผู้มีคนติดตามนับล้านอย่างเธอเอง เฌอแตมทอดถอดหายใจออกมายาวเหยียด..ก่อนจะงัดใบหน้าจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตาขึ้นมามองเพื่อนทั้งสองสลับก็ไปมา “แกก็พูดได้นิ..ก็พวกแกได้อยู่ด้วยกัน มีแค่ฉันที่หัวเดียวกระเทียมหลีบ”พร้อมกับตอกย้ำความจริงที่เธอไม่อาจเปลี่ยนได้ ว่าเธอนั้นต้องแยกจากเพื่อนผู้ดูแลจัดการชีวิตเธอไม่ต่างจากแม่ถึงสองปีเต็ม! แล้วแบบนี้เธอจะมีชีวิตรอดไม่ถูกหยุมหัวไหม..เพราะโรงพยาบาลที่เธอต้องไปออกภาคปฏิบัติขึ้นชื่อว่าโหดร้ายที่สุด..!! “อย่าพร่ำเพ้อ..ไม่มีแม่ๆอย่างพวกฉันแกก็ต้องอยู่ให้ได้! แล้วถ้าฉันจำไม่ผิดแกต้องไปรายงานตัววันนี้ไม่ใช่หรอเฌอแตม”ทั้งสองสลับกันสร้างขวัญกำลังใจให้เธออย่างสุดความสามารถ แต่เธอในตอนนี้แทบไม่มีกระจิตกระใจจะลุกขึ้นสู้..จวบจนกระทั่งเพื่อนรักย้ำสิ่งสำคัญที่เธอจะต้องทำภายในวันนี้! พรึบบบบ!!! “0.0!…จะ..จริงด้วย”เสมือนถูกน้ำร้อนสาด..เฌอแตมเก็บความเสียใจไว้ชั่วคราว ก่อนจะรีบเด้งตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้พร้อมกับตะกุกตะกักพูดแทบไม่เป็นภาษา เพราะถ้าหากเธอไปรายงานตัวช้า..ชีวิตนักศึกษาพยาบาลอย่างเธอคงไม่จบพร้อมเพื่อน ซึ่งเน็ตไอดอลที่ทุกคนต่างยกให้เป็นแบบอย่าง..ไม่ควรที่จะทำให้พวกเขาเหล่านั้นเสียใจ! “งั้นก็ขอให้แกโชคดี”เพื่อนทั้งสองพยักหน้าสมทบ..พร้อมกับลุกขึ้นยืนกล่าวคำอวยพรขอให้ชีวิตต่อจากนี้ของเธอสดใสและงดงาม วูบบบบบ!!! “T^T.แต่.ระ…รางสังหรณ์ของฉันมันบอกว่าไม่โอเคเลยอะแก” “เฌอแตม!!!/เฌอแตม!!!” “T^Tงื้อออ~~~” ………………………………………………….. 🫨 อร้ายยย!! กลัวอิอัชเชอร์จะมาบีบคอค่ะ! มันขู่!!🍀 [ระหว่างรออ่านเรื่องพี่อัชเชอร์ กลับไปอ่านความป่วนๆคนอื่นๆกับรุ่นพ่อของเซตมาเฟียได้เลยคร้า ทามจัดเซตไว้เรียบร้อย]“เฌอคงไม่โง่ฆ่าคุณอัชเชอร์ต่อหน้าลูกน้องนับร้อยหรอกค่ะ”ซึ่งเฌอแตมก็ยังคงยืนยันคำพูดเดิม…พร้อมกับดันปืนที่ไม่มีลูกส่งคืนให้คนตรงหน้า พร้อมกับอธิบายกับเขาอย่างตรงไปตรงมา..เพราะถ้าหากเธอบ้าจี้ทำมันจริงๆขึ้นมา ไม่แคล้วที่ชีวิตของเธอก็คงจะหายลับไปกับเขาด้วย นั่นเพราะบอดี้การ์ดชุดดำนับร้อยพวกนั้น..คงไม่ปล่อยให้เธอกรีดกรายเดินออกไปจากโกดังแห่งนี้อย่างแน่นอน“หึ..ตอนอยู่บนเตียง..ปากดีให้ได้ครึ่งของตอนนี้ก็คงจะดี”คำตอบที่แสนอวดดีนั่นเรียกเสียงแค่นหัวเราะภายในลำคอหนาให้ดังขึ้นเบาๆ ทำเอาคนเก่งเริ่มอกสั่นขวัญแขวน ซึ่งแน่นอนว่าอัชเชอร์ย่อมไม่ปล่อยให้กระต่ายตื่นตูมได้ตั้งตัว..ปลายกระบอกปืนในมือจัดการช้อนปลายคางบุ๋มขึ้นมาเผชิญหน้า ก่อนน้ำเสียงทุ้มแหบพล่าจะลั่นวาจาร้ายกาจออกมา..โดยไม่สนใจว่าบอดี้การ์ดที่อยู่เป็นสักขีพยานจะได้ยินบทสนทนานี้ด้วย“0////0!..คุณอัชเชอร์!”ใบหน้าหวานแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำอย่างรวดเร็ว สายตาที่ฉายชัดถึงความต้องการนั้นกำลังแผดเผาร่างกายเธอให้กลายเป็นเถ้าธุลี เฌอแตมพยายามข่มความอับอายเอาไว้แล้วกัดฟันเรียกชื่อเขาอย่างขึงขัง..เพราะการที่เขาพูดบ้าๆแบบนี้ออกมามันกำลังทำให้คนอื่นๆเข้
“นายครับ..”เพียงเธอและเขาก้าวเท้าเข้ามาภายในโกดังขนาดใหญ่..เสียงทักทายของบอดี้การ์ดคนสนิทของเขาก็ดังขึ้น ทำให้เธอต้องละสายตาจากสินค้ามากมายที่ตั้งตระหง่านเรียบเป็นตับอยู่เต็มโกดัง..ที่เขาบอกเธอว่าแค่ชั่วคราวเท่านั้น ก่อนเธอจะกระพริบตาปริบๆหรี่ตามองบอดี้การ์ดคนที่ขับรถไปส่งเธอที่ห้างสรรพสินค้า และหายหน้าหายตาเข้ากลีบเมฆ..ปล่อยให้เธอถูกเจ้านายอำมหิตของเขารังแกจนเกือบชั่วโมง แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้นอกว่ายืนอวยชัยให้เขาอยู่ภายในใจเท่านั้น“สินค้าล็อตนี้มีปัญหารึเปล่า”เฌอแตมอดที่จะเป๊ะปากส่งให้แคสเปอร์ไม่ได้ ซึ่งแน่นอนว่าการกระทำแสบๆของเธอย่อมไม่อาจเล็ดลอดผ่านสายตาเฉียบแหลมของอัชเชอร์ไปได้ ฝ่ามือหนาเพิ่มน้ำหนักบีบข้อมือเล็กเป็นการปราม..ก่อนจะหันไปเอ่ยถามสินค้าภายในโกดังกับแคสเปอร์ต่อ“ไม่ครับนาย..ทุกอย่างเรียบร้อยพร้อมส่งต่อในคืนนี้”ไม่ต่างจากบอดี้การ์ดคนสนิทที่จำต้องเก็บงำความสงสัย เกี่ยวกับการปฏิบัติต่อกับเด็กสาวที่เปลี่ยนไปแทบจะหน้ามือเป็นหลังตีนชั่วคราว ก่อนจะกลับเข้าสู่เรื่องหลัก…เอ่ยรายงานผลการตรวจเช็คสินค้าล็อตนี้ให้กับผู้เป็นนายทราบ“เอามาให้กู..”แต่มีหรือที่อัชเชอร์จะยอมเชื่อง่ายๆหาก
พรึบพรับ!!!“0/////0!…เฌอ..”ไม่ต่างจากเฌอแตมที่พึ่งจะได้สติ..และรู้ตัวว่าระยะห่างระหว่างใบหน้าของเธอกับเขานั้นมันอันตรายมากแต่ไหน ไม่ต้องรอให้คนข้างนอกเข้ามาเป็นสักขีพยานความน่าอายเพิ่ม..เฌอแตมก็ไม่รอช้าที่จะขยับตัวออกห่างพลางละล่ำละลักกลบเกลื่อนอาการที่เป็นอยู่หมับบบบบ!!! “ทำต่อให้เสร็จสิ..”แต่ยังไม่ทันได้ชักแม่น้ำทั้งห้าสายมาแก้ต่างให้ตัวเองไร้มลทิน..เธอก็ถูกซาตานจอมเจ้าเล่ห์ดึงตัวกลับ พร้อมกับคำพูดกำกวมที่มันสามารถทำให้คนที่ได้ยินเข้าใจผิดได้โดยง่าย และในเวลาไล่เลี่ยกันนั้นเธอก็บังเอิญได้เห็นสายตาแพรวพราวดังราชสีห์ร้าย..บ่งบอกว่าเขานั้นสนุกสนานกับการกลั่นแกล้งเธอมากแค่ไหนซ่าาาาาา!!!“0////0..คะ..คุณอัชเชอร์พูดเรื่องอะไรคะ!!”ใบหน้าหวานถึงคราวต้องร้อนผะผ่าวเป็นเตาผิง ดวงตากลมโตเกิดอาการเลิ่กลั่ก..พลางพูดตะกุกตะกักโวยวายคนน่าไม่อายยกใหญ่“ก็ตรวจต่อให้เสร็จสิ..คิดบ้าอะไรของเธอ!”แต่แล้วก็ต้องรู้สึกเสมือนหน้าแตกหมอไม่รับเย็บ เมื่อคนเจ้าเล่ห์ตรงหน้าไหวไหล่กว้าง..พร้อมกับขยายคำพูดก่อนหน้าให้มันครบถ้วนสมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้น ไม่พอรอยยิ้มร้ายกาจที่ปรากฏขึ้นมานั้นก็หมายถึงชัยชนะ..ที่เธอไม่มี
แม้สถานการณ์จะกลับมาเป็นปกตินานแล้ว..แต่อาการแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นก็ยังคงฝังลึกอยู่ในความรู้สึกของเธอ และมีแต่จะเพิ่มพูนมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ..จนเธอถึงกับเป็นกังวลว่ามันจะเป็นอันตรายต่อเธอในอนาคตอันใกล้นี้ ริมฝีปากบางสีชมพูระเรื่อขบเม้มจนกลายเป็นเส้นตรง พยายามข่มอาการวุ่นวายทั้งหมดนี้เอาไว้..รวมไปถึงจังหวะหัวใจดวงเล็ก ที่กระหน่ำเต้นรัวแรงจนกลัวว่าคนข้างๆจะพลอยได้ยินมันเข้าไปด้วย“เอ่อ..คือว่า..”เพราะฉะนั้นแล้วเธอจึงเลือกตัดสินใจที่จะทำอะไรสักอย่าง..เพียงเพื่อต้องการทำลายความเงียบที่ตลบอบอวลภายในห้องโดยสารนี้ลง ฝ่ามือเล็กทั้งสองข้างพลันชื้นแฉะเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ..บ่งบอกว่าเธอนั้นกำลังประหม่าที่จะเผชิญหน้ากับคนข้างๆมากแค่ไหน แต่ถึงอย่างนั้นแล้วเธอก็รวบรวมความกล้าหาญที่มีทั้งหมด..ค่อยๆหันไปเปิดบทสนทนากับคนข้างๆด้วยสภาวะหัวใจที่เต้นไม่เป็นกระส่ำ เพราะเขาในตอนนี้ช่างมีอิทธิพลต่อสภาพจิตใจและความรู้สึกที่วุ่นวายของเธอเสียเหลือเกิน!“มีอะไรติดอยู่ที่หน้าของฉัน?”แต่แล้วก็ต้องรีบดึงสายตาหลบสายตามีอำนาจพลังอำนาจคู่นั้นอย่างรีบร้อน เมื่อถูกคนที่คิดว่ากำลังยุ่งอยู่กับรายงานในโทรศัพท์..หันขวับมาเลิก
“=*=”บรืนนนนน~~~ บรืนนนนน~~~ปังงงงงงงงงงง!!!แต่แล้วการพักผ่อนที่แสนจะหาได้ยากของเฌอแตมก็มีอันต้องพังลง เมื่อมีเสียงคล้ายกับวัตถุของแข็งกระแทกเข้ากับตัวรถอย่างจัง!..ปลุกเธอให้ตื่นจากห้วงนิทรา!เฮือกกกกก!!!“0.0!…อะ..อะไร!..เกิดอะไรขึ้น!”เฌอแตมเสมือนถูกกระชากขึ้นเหนือน้ำในช่วงสุดท้ายของชีวิต! ดวงตากลมโตทั้งสองข้างเบิกกว้างเท่าไข่ห่าน..พลางตะกุกตะกักพูดแทบไม่เป็นภาษามนุษย์ เมื่อสติสัมปชัญญะของเธอได้กระเจิดกระเจิงไปคนละทิศละทาง..และคงยากที่จะตามกลับเข้าร่างในตอนนี้!หมับบบบบ!!! พรึบบบบบ!!!แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ผงกศีรษะขึ้นมองหาความผิดปกตินั้น เจ้าของต้นแขนล่ำที่เธอใช้หนุนแทนหมอรั้งศีรษะทุยของเธอให้มุดลงบนแผงอกแกร่ง สัมผัสที่ยังคงวางอยู่บนศีรษะ..ช่างอ่อนโยนจนความตกใจของเธอค่อยๆสงบลง แต่ก็ยังคงมีความกลัวหลงเหลืออยู่เมื่อความเร็วของรถค่อยๆไต่ระดับขึ้นบรืนนนนน~~~ บรืนนนนน~~~“นิ่งไว้..”เป็นครั้งแรกที่อัชเชอร์ใช้น้ำเสียงทุ้มต่ำปลอบประโลมร่างเล็กที่กำลังสั่นเทาอย่างหนัก ความใจเย็นที่แสดงออกมาช่างตรงข้ามกับตัวตนที่ได้ตื่นขึ้นจากการหลับใหล..หลังถูกเห็บหมัดลอบกัดไม่รู้จักเวล่ำเวลา แม้ตอนนี้อ
อัชเชอร์พึ่งค้นพบในวันนี้ว่าการกินข้าวในสนามบินของตัวเองไม่ใช่เรื่องที่แย่อะไรเลย ออกจะปลอดภัยจากศัตรูในเงามืดเสียด้วยซ้ำ..นั่นเพราะว่ามันอยู่ในพื้นที่ของเขา และแน่นอนว่าพวกมันคงไม่โง่ที่จะเอาชีวิตมาเสี่ยงในที่ๆของเขาอย่างแน่นอน ‘เพราะถ้าหากมันเกิดขึ้นจริงเขาคงไม่ปล่อยให้มันมีชีวิตรอดกลับไป!..แม้กระทั่งร่างกายที่ไร้วิญญาณของมัน!’“เราจะกลับเพ้นท์เฮ้าส์เลยไหมครับนาย?”และในขณะเดียวกันนั้นเอง..คำถามจากบอดี้การ์ดคนสนิทที่ดังขึ้นก็ดึงอัชเชอร์ให้กลับมาจดจ่ออยู่ปัจจุบัน ที่เขาและยัยเด็กขี้เหร่ได้เดินมาถึงขบวนรถหรูที่จอดเทียบฟุตบาทรออย่างเป็นระเบียบ..โดยมีบอดี้การ์ดส่วนหนึ่งคอยคุ้มกันความปลอดภัยตามหน้าที่ แม้มันจะเป็นภาพที่วุ่นวายแต่ชีวิตที่ไม่ได้เรียบง่ายอย่างคนปกติทั่วไป..อัชเชอร์จึงทำได้เพียงแต่ทำใจให้ชิน“ยัง..แวะไปโกดังก่อน กูอยากเช็คของด้วยตัวเอง”อัชเชอร์หยุดในความคิดตรึกตรองเพียงไม่นาน..ก่อนจะเอ่ยปฏิเสธที่จะกลับเพ้นท์เฮ้าส์ในตอนนี้ แล้วเปลี่ยนเป็นออกคำสั่งสายฟ้าแลบ..ทำเอาเฌอแตมที่ดันตกมาอยู่ที่นั่งลำบากถึงคราวต้องกระพริบตาปริบๆ เพราะไม่คิดว่าเขาจะกล้าพาเธอติดสอยห้อยตามไปในโลกที่แท้จริง




![NightZ [V] CLINGY JUNIOR](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


