ตอนที่ 5.1 หนูมีให้ค่ะ..!

ตึกๆๆๆ

เพียงก้าวขาเดินผ่านประตูเข้ามาในตึกใหญ่ที่ว่า..เธอก็เหมือนจะหายใจไม่สะดวกขึ้นมาอย่างฉับพลัน ความรู้สึกหนาวเหน็บเข้าไปถึงกระดูกดำราวกับหลุดเข้าไปอยู่ในขั้วโลกเหนือ ทำเฌอแตมแทบจะเตลิดวิ่งหนีออกไปจากตัวตึกยกเลิกการช่วยเหลือเสียนาทีนี้ ดวงตากลมโตราวกับตุ๊กตาบาร์บี้ออกอาการเลิ่กลักหลังเห็นชายปริศนาชุดดำเดินกันให้ควักอยู่ทั่วตึกใหญ่ หัวใจดวงเล็กที่อยู่ภายใต้หน้าอกข้างซ้ายแทบจะหยุดเต้น..เมื่อหนึ่งในนั้นตวัดสายตาดุร้ายมองมาที่เธออย่างเอาเรื่อง

“ก้มหน้าเข้าไว้”เหงื่อบริเวณขมับบางผุดขึ้นมาราวกับดอกเห็ด..และก่อนที่เธอจะหัวใจวายตายก่อนได้เริ่มฝึกภาคปฏิบัตินั้น จู่ๆเสียงของพี่สาวพยาบาลที่เดินนำหน้าเธอเล็กน้อยก็เอ่ยขึ้น..เรียกสติสัมปชัญญะของเธอให้กลับเข้าร่าง ก่อนเฌอแตมจะรีบก้มหน้าชิดอกทำตามคำแนะนำของพี่พยาบาลสาวอย่างว่านอนสอนง่าย และเร่งสับขาเดินผ่านพวกเขาเหล่านั้นไปยังลิฟต์สำหรับบุคลากรภายในโรงพยาบาลแห่งนี้ทันที

กึกกกก!!!

“จะไปไหน..!!”แต่โล่งใจได้เพียงไม่กี่วิเท่านั้นเธอก็เหมือนถูกกระชากวิญญาณออกจากไปร่าง มือไม้ทั้งสองเย็นเยียบอย่างไม่ทราบสาเหตุ..หลังชายชุดดำที่ก่อนหน้านี้มองเธออย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อเดินเข้ามาขวางและเอ่ยถามเพียงสั้นๆ แต่ถึงอย่างนั้นรังสีน่ากลัวที่แผ่กระจายออกมาจากตัวเขา..แทบจะทำขวัญของเธอกระเจิดกระเจิงออกไปจากร่าง

“ดิฉันนำเอกสารสำคัญมาให้คุณหมอท่านค่ะ”ในขณะที่เธอกัดฟันสวดมนต์ขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยคุ้มครองชีวิตน้อยๆของเธออยู่นั้นเอง พี่สาวพยาบาลตรงหน้าของเธอก็เอ่ยอธิบายกับชายชุดดำร่างยักษ์ออกไปอย่างนอบน้อม..จนเธอนึกสงสัยในเบื้องลึกเบื้องหลังของบุคคลพวกนี้ขึ้นมาเรื่อยๆ

“ไปได้..!”ความเงียบปกคลุมเพียงไม่นานก่อนชายชุดจะยอมปล่อยตัวเธอและพี่สาวพยาบาลไป เฌอแตมที่แทบจะยื้อวิญญาณให้อยู่กับกายหยาบไม่ไหว..รีบก้าวขาที่หนักอึ้งเดินตามหลังพี่สาวพยาบาลออกไปราวกับคนจิตหลุด!

ติ้งงงงงงง!!!

เฮือกกกก!!!

“0.0..!!!”เสียงสัญญาณลิฟต์ที่ดังขึ้นเสมือนมือที่มองไม่เห็นกระชากเธอกลับมายังโลกมนุษย์ เฌอแตมฝืนกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ก่อนจะต้องตกใจหนักยิ่งกว่าเดิม..หลังบานประตูลิฟต์ที่เคลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นกลุ่มชายฉกรรจ์มากมายเดินกันพลุกพล่านอยู่บนชั้นจุดหมายปลายทาง ความอำมหิตที่ตลบอบอวลไปทั่วทั้งชั้นทำเอาเฌอแตมแทบก้าวขาไม่ออก จนกระทั่งพี่สาวพยาบาลสะกิด..ถึงทำให้เธอได้สติและรีบจ้ำเท้าเดินตามหลังพี่สาวพยาบาลออกไปจะลิฟต์

ตึกๆๆๆ

“ในกล่องคืออะไร”แต่ความคุ้มกันที่หนาแน่นยิ่งกว่าเดินเข้าคลั่งเก็บทองคำมหาศาล..ก็ทำเอาลมหายใจของเธอสะดุดได้อย่างง่ายดาย พร้อมกันนั้นที่หนึ่งในบรรดาคนชุดดำเบื้องหน้าเดินเข้ามาขวางและถามถึงสิ่งที่อยู่ภายในกล่อง เฌอแตมแทบฉี่ราดกระโปรงหลังเหลือบไปเห็นมัจจุราชสีดำทมิฬที่อยู่ประดับบริเวณสะโพกสอบเข้าอย่างจัง หัวใจดวงเล็กแทบร่วงไปอยู่ตาตุ่มเมื่อสมองเริ่มประมวลผลเหตุการณ์ที่เธอเผชิญอยู่..จนกระทั่งภาพทุกภาพเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ว่าพวกเขาเหล่านี้ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป..แต่กลุ่มคนพวกนี้คือคนที่อยู่เหนือกฎหมายต่างหาก!

“เอกสารสำคัญที่คุณหมอท่านขอค่ะ”น้ำเสียงสุขภาพไม่ต่างจากก่อนหน้านี้ดังขึ้น ทำเฌอแตมรีบข่มอาการตื่นตระหนกของตัวเองเอาไว้ให้ลึกที่สุด แล้วรีบทำตามคำแนะนำเดิมของพี่สาวพยาบาล..ก้มหน้าชิดอกไม่กล้ามองหน้าคนที่กำลังยืนไต่สวนอยู่ในขณะนี้

“แล้วอีกคนละ?”

อึกกก!!!

“….!!!!”เธอรู้สึกเสมือนถูกปลายมีดจ่ออยู่บริเวณคอหอยอยู่ตลอดเวลา เหงื่อกาฬมากมายผุดขึ้นตามขมับบางบ่งบอกถึงอาการหวาดหวั่นในตอนนี้ได้เป็นอย่างดี ดวงตากลมโตสั่นระริกหลังปลายรองเท้าหนังสีดำขลับก้าวเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอ แล้วเอ่ยถามเพียงสั้นๆ..แต่กลับสามารถทำเธอแทบจะล้มทั้งยืนได้!

“นักศึกษาพยาบาลภาคปฎิบัติค่ะ…”พี่สาวพยาบาลเป็นคนตอบคำถามชายชุดดำตรงหน้า ส่วนเธอที่กลายเป็นใบ้ไปชั่วขณะทำได้เพียงแค่ก้มหน้าชิดอกกอดแฟ้มเอกสารแน่น..ราวกับมันคือสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจเพียงหนึ่งเดียวของเธอเท่านั้น!

ตึกๆๆๆๆ

“เอื้องดาว!..เอกสารสถาบันเลือดที่คุณหมอต้องการละ?”และในขณะเดียวกันนั้นเองเสียงฝีเท้ากระทบลงกับพื้นกระเบื้องถี่ๆก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงตะโกนทวงเอกสารสำคัญทางการแพทย์ด้วยความร้อนอกร้อนใจก็ดังมาในเวลาไล่เลี่ยกัน เฌอแตมเสมือนถูกดึงขึ้นจากน้ำในวินาทีสุดท้ายของชีวิต..เธอเลิกสนใจชายชุดดำตรงหน้าแล้วเหลือบหางตามองไปยังเจ้าของเสียงดังกล่าวแทน